తేన నాదేన శక్రాద్యా జహర్షురమరాస్తదా । మునయో యక్షగన్ధర్వాః సిద్ధాః సాధ్యాశ్చ కిన్నరాః
ఆమె కూడా తన శంఖాన్ని ఊదింది. ఆ శబ్దంతో దిశలు అన్నీ మార్మోగిపోయాయి. అదే సమయంలో భయంకరమైన సింహం కోపంతో గర్జించి, ఆకాశాన్ని కంపింపజేసింది.
యుద్ధం పరస్పరం తత్ర జాతం కాతరభీతిదమ్ । చణ్డికాచణ్డయోస్తీవ్రం బాణఖడ్గగదాదిభిః
అక్కడ చండికా, చండముండల మధ్య బాణాలు, ఖడ్గాలు, గదలు వంటి ఆయుధాలతో భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది.
చణ్డముక్తాఞ్ఛరాన్దేవీ చిచ్ఛేద నిశితైః శరైః । ముమోచ పునరుగ్రాన్సా బాణాంశ్చ పన్నగానివ
చండుడు వదిలిన బాణాలను దేవి తన పదునైన బాణాలతో కోసేసింది. ఆ తరువాత ఆమె తన ఉగ్రమైన బాణాలను పాముల్లా విసిరింది.
గగనం ఛాదితం తత్ర సంగ్రామే విశిఖైస్తదా । శలభైరివ మేఘాన్తే కర్షకాణాం భయప్రదైః
ఆ యుద్ధంలో ఆకాశం అంతా బాణాలతో కప్పబడింది. వానకాలం చివర పంటలకు ముప్పుగా వచ్చే దొరికె పిట్టల గుంపుల్లా అవి భయాన్ని కలిగించాయి.
ముణ్డోఽపి సైనికైః సార్ధం పపాత తరసా రణే । ముమోచ బాణవృష్టిం వై క్రుద్ధః పరమదారుణః
ముండుడు కూడా తన సైనికులతో కలిసి యుద్ధరంగంలో దూసుకొచ్చాడు. అతడు కోపంతో భయంకరంగా బాణవర్షం కురిపించాడు.
బాణజాలం మహద్ దృష్ట్వా కుద్ధా తత్రామ్బికా భృశమ్ । కోపేన వదనం తస్యా బభూవ ఘనసన్నిభమ్
ఆ గొప్ప బాణాల వర్షాన్ని చూసి అంబికా తీవ్రంగా కోపంతో మండిపడింది. ఆమె ముఖం మేఘంలా నల్లగా మారింది.
కదలీపుష్పనేత్రఞ్చ భృకుటీకుటిలం తదా । నిష్క్రాన్తా చ తదా కాలీ లలాటఫలకాద్ద్రుతమ్
ఆమె కన్నులు అరటి పువ్వుల్లా తెల్లగా మారాయి. భ్రూవలు బాగా ముడుచుకున్నాయి. అదే సమయంలో కాళీ ఆమె నుదుటి నుంచి వేగంగా బయటపడింది.
వ్యాఘ్రచర్మామ్బరా క్రూరా గజచర్మోత్తరీయకా । ముణ్డమాలాధరా ఘోరా శుష్కవాపీసమోదరా
ఆమె పులిచర్మాన్ని దుస్తులుగా ధరించింది. పైకి ఏనుగు చర్మాన్ని కప్పుకుంది. మెడలో ముండమాల ధరించింది. పొట్ట ఎండిపోయిన బావిలా లోతుగా కనిపించింది.
ఖడ్గపాశధరాతీవ భీషణా భయదాయినీ । ఖట్వాఙ్గధారిణీ రౌద్రా కాలరాత్రిరివాపరా
ఖడ్గం, పాశం చేత పట్టుకొని, ఖట్వాంగాన్ని ధరించి, భయంకరంగా, భయపెట్టే విధంగా, ప్రళయరాత్రిలా ఉగ్రంగా కనిపించింది.
విస్తీర్ణవదనా జిహ్వాం చాలయన్తీ ముహుర్ముహుః । విస్తారజఘనా వేగాజ్జఘానాసురసైనికాన్
ఆమె నోటు విస్తృతంగా తెరిచి, నాలుకను మళ్లీ మళ్లీ బయటకు తిప్పింది. విస్తారమైన నడుముతో వేగంగా రాక్షస సైనికులను చంపింది.
కరే కృత్వా మహావీరాంస్తరసా సా రుషాన్వితా । ముఖే చిక్షేప దైతేయాన్పిపేష దశనైః శనైః
పెద్ద యోధులను చేతితో పట్టుకొని, కోపంతో నోట్లో వేసి, బద్ధకంగా పళ్లతో నలిపింది.
గజాన్ఘణ్టాన్వితాన్హస్తే గృహీత్వా నిదధౌ ముఖే । సారోహాన్భక్షయిత్వాజౌ సాట్టహాసం చకార హ
ఏనుగు గంటలు కట్టుకున్న వారిని చేతిలో పట్టుకొని నోట్లో వేసింది. యుద్ధరంగంలో వారిని తినేసి, పెద్దగా నవ్వింది.
తథైవ తురగానుష్ట్రాంస్తథా సారథిభిః సహ । నిక్షిప్య వక్త్త్రే దశనైశ్చర్వయత్యతిభైరవమ్
అదే విధంగా గుర్రాలు, ఒంటెలను, వాటి సారథులతో పాటు పట్టుకొని, నోట్లో వేసి, పళ్లతో భయంకరంగా నమిలింది.
హన్యమానం బలం ప్రేక్ష్య చణ్డముణ్డౌ మహాసురౌ । ఛాదయామాసతుర్దేవీం బాణాసారైరనన్తరైః
తమ సైన్యం నశించిపోతున్నదాన్ని చూసి, చండుడు, ముండుడు అనే మహారాక్షసులు, దేవిని నిరంతరం బాణాలతో కప్పేశారు.
చణ్డశ్చణ్డకరచ్ఛాయం చక్రం చక్రధరాయుధమ్ । చిక్షేప తరసా దేవీం ననాద చ ముహుర్ముహుః
చండుడు తన చేతులు ముదురుగాను, వజ్రంలా గాను చేసి, సూర్యప్రభతో మెరుస్తున్న చక్రాన్ని దేవిపై వేగంగా విసిరాడు. మళ్లీ మళ్లీ గర్జించాడు.
నదన్తం వీక్ష్య తం కాలీ రథాఙ్గఞ్చ రవిప్రభమ్ । బాణేనైకేన చిచ్ఛేద సుప్రభం తత్సుదర్శనమ్
అతడు గర్జిస్తూ, ప్రకాశవంతమైన చక్రాన్ని విసిరినదాన్ని చూసి, కాళీ ఒకే ఒక్క బాణంతో ఆ సుదర్శనాన్ని కోసేసింది.
తం జఘాన శరైస్తీక్ష్ణైశ్చణ్డం చణ్డీ శిలాశితైః । మూర్చ్ఛితోఽసౌ పపాతోర్వ్యాం దేవీబాణార్దితో భృశమ్
చండికా పదునైన రాళ్లతో చేసిన బాణాలతో చండుడిని గట్టిగా కొట్టింది. దేవి బాణాల తాకిడికి అతడు స్పృహతప్పి భూమిపై పడిపోయాడు.
పతితం భ్రాతరం వీక్ష్య ముణ్డో దుఃఖార్దితస్తదా । చకార శరవృష్టిఞ్చ కాలికోపరి కోపతః
తమ్ముడు పడిపోయినదాన్ని చూసి, ముండుడు బాధతో నిండిపోయాడు. కోపంతో కాళీపై బాణవర్షం కురిపించాడు.
చణ్డికా ముణ్డనిర్ముక్తాం శరవృష్టిం సుదారుణామ్ । ఈషికాస్త్రైర్బలాన్ముక్తైశ్చకార తిలశః క్షణాత్
చండికా ముండుడి తలల నుండి విడిచిన భయంకరమైన బాణవర్షాన్ని వదిలింది. ఆమె బలంగా మంత్రబలంతో ఈకలను ఆయుధాలుగా మార్చి, క్షణంలోనే వారిని తలకిందులుగా చేసి చిన్నచిన్న ముక్కలుగా చేసింది.
అర్ధచన్ద్రేణ బాణేన తాడయామాస తం పునః । పతితోఽసౌ మహావీర్యో మేదిన్యాం మదవర్జితః
తరువాత చండికా అరచంద్రాకార బాణంతో అతడిని మళ్లీ గట్టిగా కొట్టింది. అతని అహంకారం పోయి, ఆ మహావీరుడు భూమిపై పడిపోయాడు.
హాహాకారో మహానాసీద్దానవానాం బలే తదా । జహర్షురమరాః సర్వే గగనస్థా గతవ్యథాః
అప్పుడు దానవ సైన్యంలో పెద్దగా అరుపులు, విలాపాలు వినిపించాయి. ఆకాశంలో నిలబడి ఉన్న దేవతలు భయాన్ని మరిచి ఆనందంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నారు.
విహాయ మూర్చ్ఛాం చణ్డస్తు సంగృహ్య మహతీం గదామ్ । తరసా తాడయామాస కాలికాం దక్షిణే భుజే
తన మూర్ఛను వదిలేసి, చండుడు గొప్ప గొడ్డలి పట్టుకుని వేగంగా కాళికను కుడి చేతిపై బలంగా కొట్టాడు.
వఞ్చయిత్వా గదాఘాతం తం బబన్ధ మహాసురమ్ । తరసా బాణపాశేన మన్త్రముక్తేన కాలికా
ఆ గొడ్డలి దెబ్బను తప్పించుకుని, కాళికా మంత్రబలంతో బాణాల పాశాన్ని వేయగా, ఆ మహాసురుడిని బలంగా కట్టేసింది.
ఉత్థితస్తు తదా ముణ్డో బద్ధం దృష్ట్వానుజం బలాత్ । ఆజగామ సుసన్నద్ధః శక్తిం కృత్వా కరే దృఢామ్
అప్పుడు ముండుడు తన తమ్ముడు బలవంతంగా బంధించబడినదాన్ని చూసి, బలంగా కవచధారి అయి, చేతిలో శక్తిని గట్టిగా పట్టుకుని లేచాడు.
ఆగచ్ఛన్తం తదా కాలీ దానవం వీక్ష్య సత్వరమ్ । బబన్ధ తరసా తం తు ద్వితీయం భ్రాతరం భృశమ్
ఆ దానవుడు వేగంగా వస్తున్నాడని చూసిన కాళిక, అతడిని కూడా గట్టిగా బంధించి, రెండవ తమ్ముడిని కూడా పట్టేసింది.
గృహీత్వా తౌ మహావీర్యౌ చణ్డముణ్డౌ శశావివ । కుర్వతీ విపులం హాసమాజగామామ్బికాం ప్రతి
ఆ ఇద్దరు మహావీరులను, అంటే చండుడు, ముండుడు, ఆమె మొసళ్లను పట్టినట్లు పట్టుకుని, పెద్దగా నవ్వుతూ అంబికా వద్దకు వెళ్లింది.
ఆగత్య తామథోవాచ గృహాణేమౌ పశూ ప్రియే । రణయజ్ఞార్థమానీతౌ దానవౌ రణదుర్జయౌ
వెళ్లి, 'ప్రియమైనవాడా, వీరిద్దరిని పశువుల్లా తీసుకో. వీరు యుద్ధయజ్ఞానికి తెచ్చిన దుర్జయ దానవులు' అని అంది.
తావానీతౌ తదా వీక్ష్య చణ్డికా తౌ వృకావివ । అమ్బికా కాలికాం ప్రాహ మాధురీసంయుతం వచః
వారిని రెండు నక్కలవలె తీసుకురావడాన్ని చూసి, చండికా మధురంగా కాళికతో ఇలా చెప్పింది.
వధం మా కురు మా ముఞ్చ చతురాసి రణప్రియే । దేవానాం కార్యసంసిద్ధిః కర్తవ్యా తరసా త్వయా
'నీవు వీరిని చంపవద్దు, విడిచిపెట్టవద్దు. యుద్ధాన్ని ఇష్టపడే తెలివైనవాడవు కదా! దేవతల పని నీవు త్వరగా పూర్తిచేయాలి.'
వ్యాస ఉవాచ ఇతి తస్యా వచః శ్రుత్వా కాలికా ప్రాహ తాం పునః । యుద్ధయజ్ఞేఽతివిఖ్యాతే ఖడ్గయూపే ప్రతిష్ఠితే
వ్యాసుడు చెప్పాడు: అలా ఆమె మాటలు విని, కాళిక మళ్లీ ఇలా అంది: 'ఈ ప్రసిద్ధ యుద్ధయజ్ఞంలో, ఖడ్గమే యజ్ఞస్తంభంగా ఉంది.'