నార్యేకా యోద్ధుకామాస్తి సమాహ్వయతి సామ్ప్రతమ్ । అహం గచ్ఛామి సంగ్రామే త్వం వా గచ్ఛ బలాన్వితః
తమ్ముడా, ఇక్కడ ఏమి చేయాలో చెప్పు. ఒక మహిళ యుద్ధం చేయాలని కోరుతోంది, మనలను పోరుకు పిలుస్తోంది. నేను పోతానా, లేదా నీవు బలవంతుడవుగా నీవు పోతావా?
యద్రోచతే నిశుమ్భాత్ర తత్కర్తవ్యం మయా కిల । నిశుమ్భ ఉవాచ న మయా న త్వయా వీర గన్తవ్యం రణమూర్ధని
ఇక్కడ నిశుంభుడికి నచ్చినదే నేను చేస్తాను. నిశుంభుడు అన్నాడు: వీరుడా, నేను గానీ నీవు గానీ యుద్ధానికి ముందుకు పోకూడదు.
ప్రేషయస్వ మహారాజ త్వరితం ధూమ్రలోచనమ్ । స గత్వా తాం రణే జిత్వా గృహీత్వా చారులోచనామ్
మహారాజా, వెంటనే ధూమ్రలోచనుడిని పంపించు. అతడు వెళ్లి యుద్ధంలో ఆమెను ఓడించి, అందమైన కళ్లవారిని తీసుకురావాలి.
ఆగమిష్యతి శుమ్భాత్ర వివాహః సంవిధీయతామ్ । వ్యాస ఉవాచ తన్నిశమ్య వచస్తస్య శుమ్భో భ్రాతుః కనీయసః ॥ ౩౫ కోపాత్సమ్ప్రేషయామాస పార్శ్వస్థం ధూమ్రలోచనమ్ । శుమ్భ ఉవాచ ధూమ్రలోచన గచ్ఛాశు సైన్యేన మహతాఽఽవృతః
అతడు ఇక్కడికి తిరిగి వస్తాడు, శుంభుడా, పెళ్లి ఏర్పాటుచేయాలి. వ్యాసుడు చెప్పెను: తమ్ముడి మాటలు విని, కోపంతో శుంభుడు పక్కనే ఉన్న ధూమ్రలోచనుడిని పిలిపించాడు. శుంభుడు అన్నాడు:
గృహీత్వాఽఽనయ తాం ముగ్ధాం స్వవీర్యమదమోహితామ్ । దేవో వా దానవో వాపి మనుష్యో వా మహాబలః
ధూమ్రలోచనా, పెద్ద సైన్యంతో త్వరగా వెళ్లి, తన బలంపై గర్వంతో ఉన్న ఆ అమాయకురాలిని పట్టుకుని తీసుకురా. దేవుడు అయినా, దానవుడు అయినా, మహాబలశాలి అయినా—
తత్పార్ష్ణిగ్రాహతాం ప్రాప్తో హన్తవ్యస్తరసా త్వయా । తత్పార్శ్వవర్తినీం కాలీం హత్వా సంగృహ్య తాం పునః
ఆమెకు సహాయం చేయడానికి ఎవరు వచ్చినా, నీవు వెంటనే వారిని సంహరించాలి. ఆమె పక్కన ఉన్న కాళిని చంపి, ఆ అమ్మవారిని పట్టుకుని వెంటనే తిరిగి రా.
శీఘ్రమత్ర సమాగచ్ఛ కృత్వా కార్యమనుత్తమమ్ । రక్షణీయా త్వయా సాధ్వీ ముఞ్చన్తీ మృదుమార్గణాన్
ఆ సతీమంతుణ్ణి నీవు జాగ్రత్తగా కాపాడాలి. ఆమె మృదువైన బాణాలు వదిలినా, ఆమెకు శరీరం మృదువుగా, నడుము సన్నగా ఉంది కాబట్టి, ఎంతో జాగ్రత్తగా చూడాలి.
యత్నేన మహతా వీర మృదుదేహా కృశోదరీ । తత్సహాయాశ్చ హన్తవ్యా యే రణే శస్త్రపాణయః
యుద్ధంలో ఆయుధాలు పట్టుకుని ఆమెకు సహాయం చేసే వారు అందరినీ సంహరించాలి. కానీ, ఆమెను మాత్రం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ చంపకూడదు; ఎంతో జాగ్రత్తగా కాపాడాలి.
సర్వథా సా న హన్తవ్యా రక్షణీయా ప్రయత్నతః । వ్యాస ఉవాచ ఇత్యాదిష్టస్తదా రాజ్ఞా తరసా ధూమ్రలోచనః
వ్యాసుడు చెప్పెను: రాజు ఇలా ఆజ్ఞాపించగానే, ధూమ్రలోచనుడు వెంటనే—
ప్రణమ్య శుమ్భం సైన్యేన భూతః శీఘ్రం యయౌ రణే । అసాధూనాం సహస్రాణాం షష్ట్యా తేషాం వృతస్తథా
శుంభునికి నమస్కరించి, తన సైన్యంతో త్వరగా యుద్ధానికి బయలుదేరాడు. ఆరుబద్రులు అరువేలు మందితో కూడి వెళ్లాడు.
స దదర్శ తతో దేవీం రమ్యోపవనసంస్థితామ్ । దృష్ట్వా తాం మృగశావాక్షీం వినయేన సమన్వితః
అక్కడ అతడు ఒక అందమైన తోటలో నిలబడి ఉన్న దేవిని చూశాడు. ఆ మృగశావాక్షిని చూసి, వినయంగా ఇలా అన్నాడు—
ఉవాచ వచనం శ్లక్ష్ణం హేతుమద్రసభూషితమ్ । శృణు దేవి మహాభాగే శుమ్భస్త్వద్విరహాతురః
మృదువుగా, కారణంతో, గౌరవంగా మాటలాడుతూ ఇలా అన్నాడు: 'దేవీ, మహాభాగే, విను. శుంభుడు నీవు దూరంగా ఉన్నందుకు బాధపడుతున్నాడు.'
దూతం ప్రేషితవాన్పార్శ్వే తవ నీతివిశారదః । రసభఙ్గభయోద్విగ్నః సామపూర్వం త్వయి స్వయమ్
నీ దగ్గరకు నైపుణ్యంతో మాట్లాడగల దూతను పంపాడు. సుఖం పోయే భయంతో అతడు తొలుత మృదువుగా మాటలు చెప్పాడు.
తేనాగత్య వచః ప్రోక్తం విపరీతం వరాననే । వచసా తేన మే భర్తా చిన్తావిష్టమనా నృపః
అతడు వచ్చి, అందమైన ముఖముగలవాడా, నీవు ఊహించని మాటలు చెప్పాడు. ఆ మాటల వలన నా భర్త రాజు మనసులో చింతతో నిండిపోయాడు.
బభూవ రసమార్గజ్ఞే శుమ్భః కామవిమోహితః । దూతేన తేన న జ్ఞాతం హేతుగర్భం వచస్తవ
సుఖాల విషయాల్లో నిపుణుడైన శుంభుడు, కామంతో మోహించిపోయాడు. ఆ దూత ద్వారా నీవు చెప్పిన మాటల లోతైన ఉద్దేశ్యం అతనికి అర్థం కాలేదు.
యో మాం జయతి సంగ్రామే యదుక్తం కఠినం వచః । న జ్ఞాతస్తేన సంగ్రామో ద్వివిధః ఖలు మానిని
'ఎవడు నన్ను యుద్ధంలో జయిస్తే' అని నీవు చెప్పిన కఠినమైన మాటలు అతడు గ్రహించలేదు. గర్వితురాలా, యుద్ధానికి రెండు విధాలున్నాయని అతనికి తెలియదు.
రతిజోఽథోత్సాహజశ్చ పాత్రభేదే వివక్షితః । రతిజస్త్వయి వామోరు శత్రోరుత్సాహజః స్మృతః
ఒకటి కామంతో, మరొకటి ఉత్సాహంతో కలుగుతుంది; ఎవరి మీద ఉందో దాని ప్రకారం వేరుచేస్తారు. నీవు, సన్నని తొడలవాడా, కామం నీపై, శత్రువుపై ఉత్సాహం అని గుర్తించాలి.
సుఖదః ప్రథమః కాన్తే దుఃఖదశ్చారిజః స్మృతః । జానామ్యహం వరారోహే భవత్యా మానసం కిల
మొదటిది సుఖాన్ని ఇస్తుంది, ప్రియమైనవాడా, శత్రువుతో కలిగినది బాధను ఇస్తుంది. వరారోహిణీ, నీ మనసు నాకు బాగా తెలుసు.
రతిసంగ్రామభావస్తే హృదయే పరివర్తతే । ఇతి తజ్జ్ఞం విదిత్వా మాం త్వత్సకాశం నరాధిపః
కామంతో కలిగే యుద్ధ భావన నీ హృదయంలో తిరుగుతుంది. దీన్ని తెలిసిన రాజు నన్ను నీ వద్దకు పంపాడు.
ప్రేషయామాస శుమ్భోఽద్య బలేన మహతాఽఽవృతమ్ । చతురాసి మహాభాగే శృణు మే వచనం మృదు
ఈ రోజు శుంభుడు గొప్ప సైన్యంతో నిన్ను చుట్టుముట్టి పంపించాడు. మహాభాగ్యవంతురాలా, నీవు చురుకైనవాడివి, నా మృదువైన మాటలు విను.
భజ శుమ్భం త్రిలోకేశం దేవదర్పనిబర్హణమ్ । పట్టరాజ్ఞీ ప్రియా భూత్వా భుంక్ష్వ భోగాననుత్తమాన్
మూడు లోకాల అధిపతియైన శుంభుని అంగీకరించు, దేవతల గర్వాన్ని కూల్చినవాడిని. అతని ప్రియమైన రాణిగా మారి, అపూర్వమైన సుఖాలు అనుభవించు.
జేష్యతి త్వాం మహాబాహుః శుమ్భః కామబలార్థవిత్ । విచిత్రాన్కురు హావాంస్త్వం సోఽపి భావాన్కరిష్యతి
బలవంతుడైన శుంభుడు, కామబలాన్ని తెలిసినవాడు, నిన్ను జయిస్తాడు. నీవు అనేక రీతుల హావభావాలు చూపు, అతడూ తన భావాలను చూపిస్తాడు.
భవిష్యతి కాలికేయం తత్ర వై నర్మసాక్షిణీ । ఏవం సఙ్గరయోగేన పతిర్మే పరమార్థవిత్
అక్కడ ఈ కాలికా నీ వినోదానికి సాక్షిగా ఉంటుంది. ఇలా యుద్ధమధ్యంలో కలిసే సమయానికి, నా భర్త పరమార్థాన్ని తెలిసినవాడు—
జిత్వా త్వాం సుఖశయ్యాయాం పరిశ్రాన్తాం కరిష్యతి । రక్తదేహాం నఖాఘాతైర్దన్తైశ్చ ఖణ్డితాధరామ్
నిన్ను జయించిన తర్వాత, అలసిపోయిన నిన్ను సుఖశయ్యపై ఉంచుతాడు. నీ శరీరం ఎర్రగా, పంజాలూ, పళ్లతో నీ పెదాలు గాయపడతాయి.
స్వేదక్లిన్నాం ప్రభగ్నాం త్వాం సంవిధాస్యతి భూపతిః । భవితా మానసః కామో రతిసంగ్రామజస్తవ
చమటతో తడిసి, అలసిపోయిన నిన్ను రాజు అలంకరిస్తాడు. నీ హృదయంలో కామం, రతి యుద్ధం వల్ల కలుగుతుంది.
దర్శనాద్వశ ఏవాస్తే శుమ్భః సర్వాత్మనా ప్రియే । వచనం కురు మే పథ్యం హితకృచ్చాపి పేశలమ్
నీ దర్శనం వల్ల శుంభుడు పూర్తిగా నీ వశమైపోయాడు, ప్రియమైనవాడా. నాకు శ్రేయస్కరమైన, మధురమైన, హితమైన మాటలు చెప్పు.
భజ శుమ్భం గణాధ్యక్షం మాననీయాతిమానినీ । మన్దభాగ్యాశ్చ తే నూనం హ్యస్త్రయుద్ధప్రియాశ్చ యే
గణాధ్యక్షుడైన శుంభుని అంగీకరించు, గర్వవంతురాలా. తక్కువ అదృష్టం ఉన్నవారు మాత్రమే ఆయుధ యుద్ధాన్ని ఇష్టపడతారు.
న తదర్హాసి కాన్తే త్వం సదా సురతవల్లభే । అశోకం కురు రాజానం పాదాఘాతవికాసితమ్
ప్రియమైనవాడా, నీవు ఎప్పుడూ సుఖాన్ని ఇష్టపడే వాడివి, ఆ యుద్ధానికి తగినవాడివి కాను. నీ పాదస్పర్శతో ముఖం వికసించే రాజును ఆనందపరచు.
బకులం సీధుసేకేన తథా కురబకం కురు
బకుల పువ్వును మద్యం తో తడిపి వికసించు, అలాగే కురబక పువ్వును కూడా వికసించు.
దేవ్యాసహ యుద్ధాయ చణ్డముణ్డప్రేషణమ్ వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా విరరామాసౌ వచనం ధూమ్రలోచనః । ప్రత్యువాచ తదా కాలీ ప్రహస్య లలితం వచః
దేవితో యుద్ధానికి చండముండలను పంపడం. వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: అలా చెప్పి ధూమ్రలోచనుడు తన మాటను ఆపాడు. అప్పుడు కాలికా నవ్వుతూ మృదువుగా ఇలా పలికింది.