తామువాచ బలోన్మత్తస్తిష్ఠ దేవి రణాంగణే
ఆ దైత్యుడు తన బలంతో మత్తుగా, "దేవీ! యుద్ధరంగంలో నిలబడు," అని అన్నాడు.
మూర్ఖాఽసి మదమత్తాఽద్య యన్మయా సహ సంగరమ్ 5.18.
"నీవు మూర్ఖురాలివి, గర్వంతో మత్తయిపోయావు. ఈ రోజు నాతో యుద్ధం చేయాల్సిందే."
హత్వా త్వాం నిహనిష్యామి దేవాన్కపటపం డితాన్
"నేను నిన్ను చంపిన తర్వాత, ఆ మాయాచార దేవతలను కూడా నాశనం చేస్తాను."
దేవ్యువాచ కరిష్యామి నిరాతంకాన్హత్వా త్వాం సురసత్తమాన్
దేవీ ఇలా చెప్పింది: "నిన్ను సంహరించిన తర్వాత, ఉత్తమమైన దేవతలకు భయాన్ని తొలగిస్తాను."
పీత్వాఽద్య మాధవీమిష్టాం శాతయామి రణేఽధమ
"ఈ రోజు మధురమైన మాదిరాను తాగి, యుద్ధంలో నిన్ను సంహరిస్తాను, నీచుడా!"
వ్యాస ఉవాచ పపౌ పునః పునః క్రోధాద్ధంతుకామా మహాసురమ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ మహాసురుణ్ని చంపాలని కోపంతో, ఆమె మళ్లీ మళ్లీ మద్యం తాగింది.
పీత్వా ద్రాక్షాసవం మిష్టం శలూమాదాయ సత్వరా
ఆమె మధురమైన ద్రాక్షారసాన్ని తాగి, వెంటనే తన కుళ్లును పట్టుకుంది.
దేవాస్తాం తుష్టువుః ప్రేమ్ణా చక్రుః కుసుమ వర్షణమ్
దేవతలు ఆమెను ప్రేమతో స్తుతించి, పుష్పవర్షం కురిపించారు.
ఋషయః సిద్ధగంధర్వాః పిశాచోరగచారణాః
మహర్షులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, నాగులు, చారణులు,
సోఽపి నానావిధాన్దేహాన్కృత్వా కృత్వా పునః పునః
అతడు మళ్లీ మళ్లీ色色 రూపాలు, శరీరాలు ధరించాడు.
చండికాఽపి చ తం పాపం త్రిశూలేన బలాదధృది
చండికా ఆ పాపిని త్రిశూలంతో బలంగా గుండెల్లో పొడిచింది.
తాడితోఽసౌ పపాతోర్వ్యాం మూర్ఛాంమాప ముహూర్తకమ్ 5.18.
ఆ దైత్యుడు త్రిశూలం తగిలి నేలపై పడిపోయి, కొంతసేపు స్పృహ కోల్పోయాడు.
వినిహత్య పదాఘాతైర్జహాస చ ముహుర్ముహుః
ఆమె అతడిని కాలితో తన్నుతూ, మళ్లీ మళ్లీ నవ్వింది.
తతో దేవీ సహస్రారం సునాభం చక్రముత్తమమ్
తర్వాత దేవీ, వెయ్యి spokes ఉన్న అందమైన చక్రాన్ని తీసుకుంది.
పశ్య చక్రం మదాంధాద్య తవ కంఠనికృంతనమ్
"మదంతో మత్తయిపోయినవాడా! నీ మెడను కోయబోయే ఈ చక్రాన్ని చూడు."
ఇత్యుక్త్వా దారుణం చక్రం ముమోచ జగదంబికా
అలా చెప్పి జగదంబికా ఆ భయంకరమైన చక్రాన్ని విసిరింది.
సుస్రావ రుధిరం చోష్ణం కంఠనాలాద్గిరేర్యథా
అతని మెడనాళం నుంచి వేడిగా రక్తం పర్వతంలా పారింది.
కబంధస్తస్య దైత్యస్య భ్రమన్వై పతితః క్షితౌ
ఆ దైత్యుని తలలేని శరీరం తిరుగుతూ నేలపై పడిపోయింది.
సింహస్త్వతిబలాస్తత్ర పలాయనపరానథ
అక్కడ ఉన్న సింహాలు ఎంత బలంగా ఉన్నా, భయంతో అక్కడినుంచి పారిపోయాయి.
మృతే చ మహిషే క్రూరే దానవా భయపీడితాః
దుర్మార్గి మహిషుడు చనిపోయినప్పుడు, దానవులు భయంతో బాధపడిపోయారు.
ఆనన్దం పరమం జగ్ముర్దేవాస్తస్మిన్నిపాతితే
ఆ మహిషుడు పడిపోయినప్పుడు, దేవతలు పరమానందాన్ని పొందారు.
చండికాఽపి రణం త్యక్త్వా శుభే దేశేఽథ సంస్థితా 5.18.
చండికా దేవి కూడా యుద్ధాన్ని వదిలి, పవిత్రమైన చోట నిలిచింది.
దేవీసాన్త్వనమ్ వ్యాస ఉవాచ అథ ప్రముదితాః సర్వే దేవా ఇన్ద్రపురోగమాః । మహిషం నిహతం దృష్ట్వా తుష్టువుర్జగదమ్బికామ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడు ముందుండగా, మహిషుడు చనిపోయినదాన్ని చూసి ఆనందంతో జగదంబికను స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః బ్రహ్మా సృజత్యవతి విష్ణురిదం మహేశః శక్త్యా తవైవ హరతే నను చాన్తకాలే
దేవతలు ఇలా అన్నారు: బ్రహ్మ ఈ లోకాన్ని సృష్టిస్తాడు, విష్ణువు కాపాడుతాడు, మహేశ్వరుడు నాశనం చేస్తాడు — ఇవన్నీ నీ శక్తితోనే జరుగుతాయి, ముఖ్యంగా అంత్యకాలంలో.
కీర్తిర్మతిః స్మృతిగతీ కరుణా దయా త్వం శ్రద్ధా ధృతిశ్చ వసుధా కమలాజపా చ । పుష్టిః కలాథ విజయా గిరిజా జయా త్వం తుష్టిః ప్రమా త్వమసి బుద్ధిరుమా రమా చ
నీరు కీర్తి, బుద్ధి, జ్ఞాపకం, స్మరణ మార్గం, కరుణ, దయ, విశ్వాసం, ధైర్యం, భూమి, పద్మలోలుడు, పోషణ, కళ, విజయము, గిరిజ, జయం, సంతృప్తి, పరిమాణం, జ్ఞానం, ఉమా, రమా అన్నీ నువ్వే.
విద్యా క్షమా జగతి కాన్తిరపీహ మేధా సర్వం త్వమేవ విదితా భువనత్రయేఽస్మిన్ । ఆభిర్వినా తవ తు శక్తిభిరాశు కర్తుం కో వా క్షమః సకలలోకనివాసభూమే
నీవే విద్య, సహనం, లోకంలో అందం, ఇక్కడ మేధ. ఈ మూడు లోకాలలో తెలిసింది నువ్వే. నీ శక్తులు లేకుండా, అన్ని ప్రాణుల ఆధారమైన అమ్మా, ఎవరు ఏదైనా చేయగలరు?
త్వం ధారణా నను న చేదసి కూర్మనాగౌ ధర్తుం క్షమౌ కథమిలామపి తౌ భవేతామ్ । పృథ్వీ న చేత్త్వమసి వా గగనే కథం స్థా- స్యత్యేతదమ్బ నిఖిలం బహుభారయుక్తమ్
నీవే ఆధారం; నువ్వు లేకపోతే కూర్ముడు, అనంతుడు భూమిని ఎలా మోయగలరు? నువ్వే భూమి కాకపోతే, ఈ భారంతో కూడిన లోకం ఆకాశంలో ఎలా నిలబడగలదు, అమ్మా?
యే వా స్తువన్తి మనుజా అమరాన్విమూఢా మాయాగుణైస్తవ చతుర్ముఖవిష్ణురుద్రాన్ । శుభ్రాంశువహ్నియమవాయుగణేశముఖ్యాన్ కిం త్వామృతే జనని తే ప్రభవన్తి కార్యే
నీ మాయా గుణాలతో బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు, సూర్యుడు, అగ్ని, యముడు, వాయువు, వినాయకుడు మొదలైన దేవతలను స్తుతించే మానవులు మోసపోయినవారు. అమ్మా, నువ్వు లేకపోతే వారికి ఏ పని చేయగల శక్తి ఉంటుంది?
యే జుహ్వతి ప్రవితతేఽల్పధియోఽమ్బ యజ్ఞే వహ్నౌ సురాన్సమధికృత్య హవిః సమృద్ధమ్ । స్వాహా న చేత్త్వమసి తే కథమాపురద్ధా త్వామేవ కిం న హి యజన్తి తతో హి మూఢాః
యజ్ఞంలో దేవతలను పిలిచి, హవిస్సు సమర్పించే తక్కువ జ్ఞానమున్న వారు, నీవు స్వాహా రూపంలో లేకపోతే వారి నైవేద్యం ఎలా చేరుతుంది? అలాంటప్పుడు, మూర్ఖులు నిన్నే ఎందుకు పూజించరు?
భోగప్రదాసి భవతీహ చరాచరాణాం స్వాంశైర్దదాసి ఖలు జీవనమేవ నిత్యమ్ । స్వీయాన్సురాఞ్జనని పోషయసీహ యద్వ- త్తద్వత్పరానపి చ పాలయసీతి హేతోః
నీవు ఇక్కడ చరాచర ప్రాణులకు అనుభూతిని ఇస్తావు; నీ భాగాలతో ఎప్పుడూ జీవాన్ని ప్రసాదిస్తావు; నీ దేవతలను పోషిస్తావు, అందుకే ఇతరులను కూడా కాపాడుతావు, అమ్మా.