ఆగచ్ఛన్తం తు తం వీక్ష్య హసన్తీ ప్రాహ చణ్డికా । ఏహ్యేహి దానవశ్రేష్ఠ యమలోకం నయామ్యహమ్
అతడు దగ్గరికి వస్తున్నాడని గమనించిన చండికా నవ్వుతూ ఇలా చెప్పింది: "రా, రా దానవులలో శ్రేష్ఠుడా! నిన్ను నేను యమలోకానికి తీసుకెళ్తాను."
కిం భవద్భిః సమాయాతైరబలైశ్చ గతాయుషైః । మహిషః కిం గృహే మూఢః కరోతి జీవనోద్యమమ్
"మీరు, బలహీనులు, ప్రాణం లేని వారు, ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చారు? మూర్ఖుడైన మహిషుడు ఇంకా ఇంట్లో దాగి, బ్రతకడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడా?"
కిం భవద్భిర్హతైర్మన్దైర్మమాపి విఫలః శ్రమః । అహతే మహిషే పాపే సురశత్రౌ దురాత్మని
"మీరు బలహీనులు, చనిపోయినవారు నాకు ఏమి ఉపయోగం? మహిషుడు, ఆ పాపి, దేవతలకు శత్రువు, దురాత్ముడు, ఇంకా చావకపోతే నా శ్రమ కూడా వృథా."
తస్మాద్యూయం గృహం గత్వా మహిషం ప్రేషయన్త్విహ । పశ్యేన్మాం సోఽపి మన్దాత్మా యాదృశీం తాదృశీం స్థితామ్
"అందుకే మీరు ఇంటికి వెళ్లి మహిషుడిని ఇక్కడికి పంపండి. ఆ మూర్ఖుడూ నన్ను నేను ఎలా నిలబడి ఉన్నానో చూసుకోగలడు."
తామ్రస్తద్వచనం శ్రుత్వా బాణవృష్టిం చకార హ । చణ్డికాం ప్రతి కోపేన కర్ణాకృష్టశరాసనః
ఆ మాటలు విని, తామ్రుడు కోపంతో తన విల్లు చెవికి వరకు లాగి, చండికాపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
భగవత్యపి తామ్రాక్షీ సమాకృష్య శరాసనమ్ । బాణాన్ముమోచ తరసా హన్తుకామా సురాహితమ్
దేవి, తామ్రవర్ణమైన కళ్లతో, తన విల్లు బలంగా లాగి, దేవతలకు శత్రువును సంహరించాలనే కోరికతో వేగంగా బాణాలు వదిలింది.
చిక్షురాఖ్యోఽపిబలవాన్మూర్చ్ఛాం త్యక్త్వోత్థితః పునః । గృహీత్వా సశరం చాపం తస్థౌ తత్సమ్ముఖః క్షణాత్
చిక్షురుడు మూర్ఛ విడిచిపెట్టి మళ్లీ లేచి, తన విల్లు, బాణాలు తీసుకుని, వెంటనే ఆమె ఎదుట నిలబడ్డాడు.
చిక్షురాఖ్యశ్చ తామ్రశ్చ ద్వావప్యతిబలోత్కటౌ । యుయుధాతే మహావీరౌ సహ దేవ్యా రణాఙ్గణే
చిక్షురుడు, తామ్రుడు ఇద్దరూ అపారమైన బలశాలులు, మహావీరులు, ఆ యుద్ధభూమిలో దేవితో కలిసి పోరాడారు.
కుపితా చ మహామాయా వవర్ష శరసన్తతిమ్ । చకార దానవాన్ సర్వాన్ బాణక్షతతనుచ్ఛదాన్
కోపంతో ఉన్న మహామాయా, బాణాల వర్షాన్ని కురిపించి, దానవులందరినీ బాణగాయలతో కప్పేసింది.
అసురాః క్రోధసమ్మూఢా బభూవుః శరతాడితాః । చిక్షిపుః శరజాలాని దేవీం ప్రతి రుషాన్వితాః
అసురులు కోపంతో మూర్ఛిపోయి, బాణాల దెబ్బలకు తాళలేక, దేవిని లక్ష్యంగా చేసుకుని కోపంతో బాణాల జాలిని వదిలారు.
బభుస్తే రాక్షసాస్తత్ర కింశుకా ఇవ పుష్పిణః । శిలీముఖక్షతాః సర్వే వసన్తే చ వనే రణే
ఆ యుద్ధంలో, రాక్షసులు అందరూ బాణాల గాయాలతో వసంతంలో అడవిలో పుష్పించిన కింశుక వృక్షాల్లా కనిపించారు.
బభూవ తుములం యుద్ధం తామ్రేణ సహ సంయుగే । విస్మయం పరమం జగ్ముర్దేవా యే ప్రేక్షకాః స్థితాః
ఆ సమరంలో తామ్రుడితో కూడి ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. దాన్ని చూస్తూ నిలబడ్డ దేవతలు పరమ ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయారు.
తామ్రో ముసలమాదాయ లోహజం దారుణం దృఢమ్ । జఘాన మస్తకే సింహం జహాస చ ననర్ద చ
తామ్రుడు బలమైన, ఉక్కుతో చేసిన ఘోరమైన ముసలాన్ని తీసుకుని, నవ్వుతూ, గర్జిస్తూ, ఆ సింహాన్ని తలపై బలంగా కొట్టాడు.
నర్దమానం తదా తం తు దృష్ట్వా దేవీ రుషాన్వితా । ఖడ్గేన శితధారేణ శిరశ్చిచ్ఛేద సత్వరా
అతడు అప్పుడు గర్జిస్తున్నాడని చూసిన దేవి, కోపంతో, తన పదునైన ఖడ్గంతో అతని తలను వేగంగా నరికేసింది.
ఛిన్నే శిరసి తామ్రస్తు విశీర్షో ముసలీ బలీ । బభ్రామ క్షణమాత్రం తు పపాత రణమస్తకే
తల నరికిన తర్వాత, తామ్రుడు తలలేని వాడైనా, బలవంతుడిగా, క్షణం పాటు చుట్టూ తిరిగి, యుద్ధభూమిలో నేలపై పడిపోయాడు.
పతితం తామ్రమాలోక్య చిక్షురాఖ్యో మహాబలః । ఖడ్గమాదాయ తరసా దుద్రావ చణ్డికాం ప్రతి
తామ్రుడు పడిపోయినదాన్ని చూసిన మహాబలుడు చిక్షురుడు, ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, చండికా వైపు వేగంగా పరుగెత్తాడు.
భగవత్యపి తం దృష్ట్వా ఖడ్గపాణిముపాగతమ్ । దానవం పఞ్చభిర్బాణైర్జఘాన తరసా రణే
భగవతి ఆ దేవిని, ఖడ్గాన్ని చేతిలో పట్టుకొని వచ్చుతున్న దానవుడిని చూసి, యుద్ధంలో వేగంగా ఐదు బాణాలతో గట్టిగా వేటాడింది.
ఏకేన పాతితం ఖడ్గం ద్వితీయేన తు తత్కరః । కణ్ఠాచ్చ మస్తకం తస్య కృన్తితం చాపరైః శరైః
ఒక బాణంతో అతని ఖడ్గాన్ని నేలకూల్చింది, రెండవ బాణంతో అతని చేయిని కోసింది, మిగతా బాణాలతో అతని తలని మెడ నుండి వేరు చేసింది.
ఏవం తౌ నిహతౌ కూరౌ రాక్షసౌ రణదుర్మదౌ । భగ్నం సైన్యం తయోస్తూర్ణం దిక్షు సన్త్రస్తమానసమ్
అలా ఆ ఇద్దరు ఉగ్రమైన రాక్షసులు యుద్ధంలో పడిపోయారు. వారి సైన్యం వెంటనే చెల్లాచెదురై, భయంతో అన్ని దిశలా పారిపోయింది.
దేవాశ్చ ముదితాః సర్వే దృష్ట్వా తౌ నిహతౌ రణే । పుష్పవృష్టిం ముదా చక్రుర్జయశబ్దం నభఃస్థితాః
అందరు దేవతలు యుద్ధంలో ఆ ఇద్దరు రాక్షసులు పడిపోయినదాన్ని చూసి ఆనందంతో ఆకాశంలో నుండి పుష్పవృష్టి చేసి, విజయధ్వని చేశారు.
ఋషయో దేవగన్ధర్వా వేతాలాః సిద్ధచారణాః । ఊచుస్తే జయ దేవీతి చామ్బికేతి పునః పునః
ఋషులు, దేవగంధర్వులు, వేతాళులు, సిద్ధులు, చారణులు అందరూ 'జయము దేవికి! అమ్మాయికి!' అని మళ్లీ మళ్లీ ఉత్సాహంగా పలికారు.
అసిలోమబిడాలాఖ్యవధవర్ణనమ్ వ్యాస ఉవాచ తౌ తయా నిహతౌ శ్రుత్వా మహిషో విస్మయాన్వితః । ప్రేషయామాస దైతేయాంస్తద్వధార్థం మహాబలాన్
వ్యాసుడు చెప్పెను — ఆ ఇద్దరిని ఆ దేవి చంపినదని విని, మహిషుడు ఆశ్చర్యపోయి, ఆమెను సంహరించేందుకు బలవంతమైన దైత్యులను పంపించాడు.
అసిలోమబిడాలాఖ్యప్రముఖాన్ యుద్ధదుర్మదాన్ । సైన్యేన మహతా యుక్తాన్సాయుధాన్సపరిచ్ఛదాన్
అసిలోమ, బిడాల అనే యోధులను ముందుగా, యుద్ధానికి మక్కువతో ఉన్న వారిని, పెద్ద సైన్యంతో, ఆయుధాలు, కవచాలతో పంపించాడు.
తే తత్ర దదృశుర్దేవీం సింహస్యోపరి సంస్థితామ్ । అష్టాదశభుజాం దివ్యాం ఖడ్గఖేటకధారిణీమ్
వారు అక్కడికి వచ్చి, సింహంపై కూర్చున్న, పదహారు చేతులతో ప్రకాశమానంగా, ఖడ్గం, కవచం పట్టుకున్న దేవిని చూశారు.
అసిలోమాగ్రతో గత్వా తామువాచ హసన్నివ । వినయావనతః శాన్తో దేవీం దైత్యవధోద్యతామ్
అసిలోమ ముందుకు వెళ్లి, నవ్వుతున్నట్టు, వినయంగా, శాంతంగా ఉండి, దైత్య సంహారానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఆ దేవిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.
అసిలోమోవాచ దేవి బ్రూహి వచః సత్యం కిమర్థమిహ సున్దరి । ఆగతాసి కిమర్థం వా హంసి దైత్యాన్నిరాగసః
అసిలోమ అన్నాడు — దేవీ! నిజంగా చెప్పు, అందాలదీధి! నీవు ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చావు? నిస్సహాయమైన దైత్యులను ఎందుకు చంపుతున్నావు?
కారణం కథయాద్య త్వం త్వయా సన్ధిం కరోమ్యహమ్ । కాఞ్చనం మణిరత్నాని భాజనాని వరాణి చ
నీవు నేడు ఏ ఉద్దేశ్యంతో వచ్చావో చెప్పు. నేను నీతో శాంతి చేసుకుంటాను. బంగారం, రత్నాలు, మణులు, పాత్రలు, వరాలు —
యానీచ్ఛసి వరారోహే గహీత్వా గచ్ఛ మా చిరమ్ । కిమర్థం యుద్ధకామాసి దుఃఖసన్తాపవర్ధనమ్
నీవు ఏది కోరినా, అందాలదీధి, తీసుకొని ఆలస్యం చేయకుండా వెళ్ళిపో. బాధలు పెంచే యుద్ధాన్ని ఎందుకు కోరుతున్నావు?
కథయన్తి మహాత్మానో యుద్ధం సర్వసుఖాపహమ్ । కోమలేఽతీవ తే దేహే పుష్పఘాతాసహే భృశమ్
పండితులు చెబుతారు — యుద్ధం అన్నది అన్ని సుఖాలను పోగొట్టేది. నీ దేహం చాలా మృదువుగా ఉంది, పువ్వు తాకినా తట్టుకోలేనిది.
కిమర్థం శస్త్రసమ్పాతాన్సహసీతి విసిస్మియే । చాతుర్యస్య ఫలం శాన్తిః సతతం సుఖసేవనమ్
శస్త్రాల గాయాలను నీవు ఎందుకు భరిస్తున్నావు? నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. తెలివితేటలు ఉన్నవారికి శాంతి, ఎల్లప్పుడూ సుఖమే ఫలం.