కృత్వా పతిం మహావీరం సంసారసుఖమద్భుతమ్ । త్వం ప్రాప్స్యసి పికాలాపే యోషితాం ఖలు వాఞ్ఛితమ్
ఆ మహావీరుడిని భర్తగా చేసుకుంటే, నీవు ఆశ్చర్యకరమైన లోకసుఖాన్ని అనుభవిస్తావు. కోయిలలాగా మధురంగా మాట్లాడే వాడా, స్త్రీలు కోరుకునే అన్నీ నీకు లభిస్తాయి.
దేవ్యువాచ జాల్మ త్వం కిం విజానాసి నారీయం కామమోహితా । మన్దబుద్ధిబలాత్యర్థం భజేయం మహిషం శఠమ్
దేవీ ఇలా చెప్పింది: దుర్మార్గుడా, నువ్వు ఏమి తెలుసు? నేను కోరికలో మాయలో పడిన స్త్రీను కాదు. బుద్ధి, బలం లేని వాడిని, మోసగాడు అయిన మహిషుని నేను ఎంచుకోను.
కులశీలగుణైస్తుల్యం తం భజన్తి కులస్త్రియః । అధికం రూపచాతుర్యబుద్ధిశీలక్షమాదిభిః
కుటుంబం, స్వభావం, గుణాలలో సమానుడిని, లేదా అందం, నైపుణ్యం, బుద్ధి, స్వభావం, సహనం వంటి లక్షణాల్లో మెరుగైనవారిని, మంచి కుటుంబస్త్రీలు భర్తగా ఎంచుకుంటారు.
కా ను కామాతురా నారీ భజేచ్చ పశురూపిణమ్ । పశూనామధమం నూనం మహిషం దేవరూపిణీ
ఏ స్త్రీ కోరికతో మాయలో పడి, జంతు రూపం ఉన్నవాడిని ఎంచుకుంటుంది? నిజంగా, దేవరూపం కలిగిన నేను, జంతువులలో అధముడైన మహిషుని ఎంచుకోను.
గచ్ఛతం మహిషం తూర్ణం భూపం బాష్కలదుర్ముఖౌ । వదతం మద్వచో దైత్యం గజతుల్యం విషాణినమ్
బాష్కలుడు, దుర్ముఖుడా, మీరు వెంటనే రాజైన మహిషుని వద్దకు వెళ్లి, ఏనుగు లాంటి కొమ్ములు ఉన్న ఆ దానవునికి నా మాటలు చెప్పండి.
పాతాలం గచ్ఛ వాభ్యేత్య సంగ్రామం కురు వా మయా । రణే జాతే సహస్రాక్షో నిర్భయః స్యాదితి ధువమ్
అతడు పాతాళానికి వెళ్లినా, లేదా ఇక్కడికి వచ్చి నాతో యుద్ధం చేసినా, యుద్ధం మొదలైనప్పుడు ఇంద్రుడు భయపడకుండా ఉంటాడు — ఇది నిస్సందేహం.
హత్వాహం త్వాం గమిష్యామి నాన్యథా గమనం మమ । ఇత్థం జ్ఞాత్వా సుదుర్బుద్ధే యథేచ్ఛసి తథా కురు
నిన్ను చంపిన తరువాతే నేను వెళ్ళగలను, వేరేలా నాకు వెళ్ళే మార్గం లేదు. ఇది తెలుసుకుని, ఓ మూర్ఖుడా, నువ్వు కావాలనుకున్నట్టు చేయు.
మామనిర్జిత్య భూభాగే న స్థానం తే కదాచన । భవిష్యతి చతుష్పాద దివి వా గిరికన్దరే
నన్ను ఓడించకుండా నీకు భూమిపై ఎక్కడా స్థానం ఉండదు; నాలుగు కాళ్లు ఉన్న జంతువుల్లోనూ, ఆకాశంలోనూ, పర్వత గుహల్లోనూ నీకు చోటు దొరకదు.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్తౌ తౌ తయా దైత్యౌ కోపాకులితలోచనౌ । ధనుర్బాణధరౌ వీరౌ యుద్ధకామౌ బభూవతుః
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఆమె ఇలా అన్న వెంటనే, ఆ ఇద్దరు దానవులు కోపంతో కళ్లు ఎర్రబెట్టుకొని, ధనుస్సు బాణాలు పట్టుకుని, యుద్ధానికి సిద్ధంగా, వీరులుగా నిలిచారు.
కృత్వా సువిపులం నాదం దేవీ సా నిర్భయా స్థితా । ఉభౌ చ చక్రతుస్తీవ్రా బాణవృష్టిం కురూద్వహ
దేవి భయమేమీ లేకుండా నిలబడి, గొప్ప శబ్దం చేసింది. ఆ ఇద్దరూ గట్టిగా బాణవర్షం కురిపించారు, ఓ కురు వంశశ్రేష్ఠా!
భగవత్యపి బాణౌఘాన్ముమోచ దానవౌ ప్రతి । కృత్వాతిమధురం నాదం దేవకార్యార్థసిద్ధయే
దేవి కూడా ఆ దానవులపై బాణాల వర్షం కురిపించింది. దేవతల కార్యం పూర్తయ్యేందుకు, ఆమె ఎంతో మధురమైన శబ్దం చేసింది.
తయోస్తు బాష్కలస్తూర్ణం సమ్ముఖోఽభూద్ రణాఙ్గణే । దుర్ముఖః ప్రేక్షకస్తత్ర దేవీమభిముఖః స్థితః
ఆ ఇద్దరిలో బాష్కలుడు యుద్ధ భూమిలో వేగంగా దేవిని ఎదుర్కొన్నాడు. దుర్ముఖుడు అక్కడ దేవిని చూస్తూ ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
తయోర్యుద్ధమభూద్ ఘోరం దేవీబాష్కలయోస్తదా । బాణాసిపరిఘాఘాతైర్భయదం మన్దచేతసామ్
ఆ సమయంలో దేవి, బాష్కలుడు ఇద్దరి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం జరిగింది. బాణాలు, ఖడ్గాలు, గొడ్డళ్లతో జరిగిన ఆ యుద్ధం బలహీన హృదయులకు భయాన్ని కలిగించింది.
తతః క్రుద్ధా జగన్మాతా దృష్ట్వా తం యుద్ధదుర్మదమ్ । జఘాన పఞ్చభిర్బాణైః కర్ణాకృష్టైః శిలాశితైః
అప్పుడు జగదంబిక, ఆ యుద్ధంలో మత్తులో ఉన్న దానవుడిని చూసి కోపంతో తన చెవివరకు లాగిన ఐదు రాళ్లంత పదునైన బాణాలతో అతన్ని గాయపరిచింది.
దానవోఽపి శరాన్దేవ్యాశ్చిచ్ఛేద నిశితైః శరైః । సప్తభిస్తాడయామాస దేవీం సింహోపరిస్థితామ్
ఆ దానవుడు కూడా తన పదునైన బాణాలతో దేవి బాణాలను తెంచి, సింహంపై కూర్చున్న దేవిని ఏడు బాణాలతో గాయపరిచాడు.
సాపి తం దశభిస్తీక్ష్ణైః సుపీతైః సాయకైః ఖలమ్ । జఘాన తచ్ఛరాంశ్ఛిత్త్వా జహాస చ ముహుర్ముహుః
దేవి కూడా పదునైన పసుపు రెక్కలున్న పది బాణాలతో ఆ దుష్టుడిని గాయపరిచింది. అతని బాణాలను తెంచి, పునఃపునః నవ్వింది.
అర్ధచన్ద్రేణ బాణేన చిచ్ఛేద చ శరాసనమ్ । బాష్కలోఽపి గదాం గృహ్య దేవీం హన్తుముపాయయౌ
ఆమె అర్ధచంద్రాకార బాణంతో అతని ధనుస్సును తెంచింది. బాష్కలుడు తన గదను పట్టుకుని దేవిని చంపేందుకు ముందుకు వచ్చాడు.
ఆగచ్ఛన్తం గదాపాణిం దానవం మదగర్వితమ్ । చణ్డికా స్వగదాపాతైః పాతయామాస భూతలే
గద పట్టుకుని, మదంతో గర్వంతో ముందుకు వస్తున్న దానవుడిని చండిక తన గదతో బలంగా కొట్టి నేలపై పడేసింది.
బాష్కలః పతితో భూమౌ ముహూర్తాదుత్థితః పునః । చిక్షేప చ గదాం సోఽపి చణ్డికాం చణ్డవిక్రమః
బాష్కలుడు నేలపై పడిపోయి, కొంతసేపటి తర్వాత మళ్లీ లేచి, భయంకరమైన పరాక్రమంతో తన గదను చండికపై విసిరాడు.
తమాగచ్ఛన్తమాలోక్య దేవీ శూలేన వక్షసి । జఘాన బాష్కలం క్రుద్ధా పపాత చ మమార సః
అతడు ముందుకు వస్తున్నదాన్ని చూసిన దేవి కోపంతో తన శూలాన్ని అతని ఛాతీలో గాయపరిచింది. బాష్కలుడు పడిపోయి అక్కడే మరణించాడు.
పతితే బాష్కలే సైన్యం భగ్నం తస్య దురాత్మనః । జయేతి చ ముదా దేవాశ్చుక్రుశుర్గగనే స్థితాః
బాష్కలుడు పడిపోయిన వెంటనే, ఆ దుష్టుడి సైన్యం భయంతో చెల్లాచెదురైంది. ఆకాశంలో నిలబడిన దేవతలు ఆనందంతో 'జయం!' అని అరవసాగారు.
తస్మింశ్చ నిహతే దైత్యే దుర్ముఖోఽతిబలాన్వితః । ఆజగామ రణే దేవీం క్రోధసంరక్తలోచనః
ఆ దానవుడు చనిపోయిన తర్వాత, గొప్ప బలంతో ఉన్న దుర్ముఖుడు కోపంతో కన్నులు ఎర్రబెట్టుకొని యుద్ధానికి దేవిని ఎదుర్కొనడానికి వచ్చాడు.
తిష్ఠ తిష్ఠాబలే సోఽపి భాషమాణః పునః పునః । ధనుర్బాణధరః శ్రీమాన్రథస్థః కవచావృతః
అతడూ ధనుస్సు, బాణాలు పట్టుకుని, రథంపై కవచం ధరించి, 'నిల్లు, నిల్లు ఓ బలవంతుడా!' అని మళ్లీ మళ్లీ అరవసాగాడు.
తమాగచ్ఛన్తమాలోక్య దేవీ శఙ్ఖమవాదయత్ । కోపయన్తీ దానవం తం జ్యాఘోషఞ్చ చకార హ
అతడు దగ్గరకి వస్తున్నదాన్ని చూసిన దేవి తన శంఖాన్ని ఊదింది. ఆ దానవుడిని రెచ్చగొడుతూ, తన ధనుస్సు జ్యా శబ్దాన్ని వినిపించింది.
సోఽపి బాణాన్ముమోచాశు తీక్ష్ణానాశీవిషోపమాన్ । స్వబాణైస్తాన్మహామాయా చిచ్ఛేద చ ననాద చ
అతడూ వెంటనే విషసర్పాల్లా గట్టిగా కొట్టే బాణాలు వదిలాడు. కానీ మహామాయ తన బాణాలతో వాటిని నాశనం చేసి, ఘోరంగా అరచింది.
తయోః పరస్పరం యుద్ధం బభూవ తుములం నృప । బాణశక్తిగదాఘాతైర్ముసలైస్తోమరైస్తథా
రాజా! వారి ఇద్దరి మధ్య బాణాలు, శక్తులు, గదలు, ముసలాలు, తోమరాలతో ఉగ్రమైన యుద్ధం మొదలైంది.
రణభూమౌ తదా జాతా రుధిరౌఘవహా నదీ । పతితాని తదా తీరే శిరాంసి ప్రబభుస్తదా
అప్పుడు యుద్ధభూమిలో రక్తపు ప్రవాహాలతో నది ఏర్పడింది. ఆ నది ఒడ్డున తెగిపోయిన తలలు కనిపించాయి.
యథా సన్తరణార్థాయ యమకిఙ్కరనాయకైః । తుమ్బీఫలాని నీతాని నవశిక్షాపరైర్ముదా
యమధర్మరాజు సేవకుల నాయకులు కొత్తవారిని దాటి పోవడానికి ఆనందంగా తుమ్మపండ్లు తీసుకెళ్లినట్లే,
రణభూమిస్తదా ఘోరా బభూవాతీవ దుర్గమా । శరీరైః పతితైర్భూమౌ ఖాద్యమానైర్వృకాదిభిః
ఆ యుద్ధభూమి భయంకరంగా, దాటి వెళ్లలేని విధంగా మారింది. భూమిపై పడిపోయిన శవాలను నక్కలు మొదలైన జంతువులు తింటూ ఉన్నాయి.
గోమాయుసారమేయాశ్చ కాకాః కఙ్కా అయోముఖాః । గృధ్రా శ్యేనాశ్చ ఖాదన్తి శరీరాణి దురాత్మనామ్
నక్కలు, కుక్కలు, కాకులు, గద్దలు, ఇనుపచొచ్చిన పక్షులు, మళ్లీ గద్దలు, పాము పక్షులు—ఇవన్నీ దుష్టుల శరీరాలను తిన్నాయి.