వరుణశ్చ ప్రసన్నాత్మా దదౌ శఙ్ఖం సముజ్వలమ్ । ఘోషవన్తం స్వశఙ్ఖాత్తు సముత్పాద్య సుమఙ్గలమ్
వరుణుడు ఆనందంతో తన శంఖం నుండి వెలువడిన ప్రకాశవంతమైన, శబ్దమిచ్చే, మంగళకరమైన శంఖాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు.
హుతాశనస్తథా శక్తిం శతఘ్నీం సుమనోజవామ్ । ప్రాయచ్ఛత్తు ప్రసన్నాత్మా తస్యై దైత్యవినాశినీమ్
అగ్ని దేవుడు కూడా సంతోషంతో, శతృఘ్నమైన, మనస్సు వేగంతో పరుగెత్తే శక్తిని, దైత్యులను నాశనం చేయడానికి ఆమెకు ఇచ్చాడు.
ఇషుధిం బాణపూర్ణఞ్చ చాపం చాద్భుతదర్శనమ్ । మారుతో దత్తవాంస్తస్యై దురాకర్షం ఖరస్వరమ్
మారుతుడు బాణాలతో నిండిన తుంపను, అద్భుతంగా కనిపించే, లాగడానికి కఠినమైన, గట్టిగా శబ్దించే విల్లును ఆమెకు ఇచ్చాడు.
స్వవజ్రాద్వజ్రముత్పాద్య దదావిన్ద్రోఽతిదారుణమ్ । ఘణ్టామైరావతాత్తూర్ణం సుశబ్దాం చాతిసున్దరామ్
ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధం నుండి భయంకరమైన వజ్రాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు. వెంటనే ఐరావతం నుండి అందమైన, మధురంగా మోగే ఘంటాను కూడా ఇచ్చాడు.
దదౌ దణ్డం యమః కామం కాలదణ్డసముద్భవమ్ । యేనాన్తం సర్వభూతానామకరోత్కాల ఆగతే
యముడు కాలదండం నుండి పుట్టిన దండాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు. ఆ దండంతో సమయం వచ్చినప్పుడు అన్ని ప్రాణులను అంతం చేయగలడు.
బ్రహ్మా కమణ్డలుం దివ్యం గఙ్గావారిప్రపూరితమ్ । దదావస్యై ముదా యుక్తో వరుణః పాశమేవ చ
బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంతో గంగా జలంతో నిండిన దివ్యమైన కమండలాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు. వరుణుడు కూడా పాశాన్ని ఇచ్చాడు.
కాలః ఖడ్గం తథా చర్మ ప్రాయచ్ఛత్తు నరాధిప । పరశుం విశ్వకర్మా చ తీక్ష్ణమస్యై దదావథ
కాలుడు ఖడ్గాన్ని, కవచాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు. విశ్వకర్మ తరువాత పదునైన పరశువును ఆమెకు ఇచ్చాడు.
ధనదస్తు సురాపూర్ణం పానపాత్రం సువర్ణజమ్ । పఙ్కజం వరుణశ్చాదాద్దేవ్యై దివ్యం మనోహరమ్
కుబేరుడు అమృతంతో నిండిన బంగారు పానపాత్రను ఆమెకు ఇచ్చాడు. వరుణుడు మోహింపజేసే దివ్యమైన పద్మాన్ని ఇచ్చాడు.
గదాం కౌమోదకీం త్వష్టా ఘణ్టాశతనినాదినీమ్ । అదాత్తస్యై ప్రసన్నాత్మా సురశత్రువినాశినీమ్
త్వష్టా సంతోషంతో, వందల ఘంటలు మోగే, దేవతలకు శత్రువులను నాశనం చేసే కౌమోదకీ గదను ఆమెకు ఇచ్చాడు.
అస్త్రాణ్యనేకరూపాణి తథాభేద్యఞ్చ దంశనమ్ । దదౌ త్వష్టా జగన్మాత్రే నిజరశ్మీన్దివాకరః
త్వష్టా అనేక రకాల ఆయుధాలను, విచ్ఛిన్నం చేయలేని దంతాయుధాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు. సూర్యుడు తన కిరణాలను ఆమెకు ఇచ్చాడు.
సాయుధాం భూషణైర్యుక్తాం దృష్ట్వా తే విస్మయం గతాః । తుష్టువుస్తాం సురా దేవీం త్రైలోక్యమోహినీం శివామ్
ఆమె ఆయుధాలతో, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నదాన్ని చూసి దేవతలు ఆశ్చర్యపోయారు. ఆ త్రిలొక మోహిని, శుభదాయిని అయిన దేవిని వారు స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః నమః శివాయై కల్యాణ్యై శాన్త్యై పుష్ట్యై నమో నమః । భగవత్యై నమో దేవ్యై రుద్రాణ్యై సతతం నమః
దేవతలు అన్నారు: శివాయికి, మంగళదాయినికి, శాంతియుతమైనవారికి, పోషకురాలైనవారికి నమస్సులు. భగవతికి, దేవికి, రుద్రాణికి ఎల్లప్పుడూ నమస్సులు.
కాలరాత్ర్యై తథామ్బాయై ఇన్ద్రాణ్యై తే నమో నమః । సిద్ధ్యై బుద్ధ్యై తథా వృద్ధ్యై వైష్ణవ్యై తే నమో నమః
కాలరాత్రి రూపమైన అమ్మవారికి, ఇంద్రాణికి నమస్సులు. సిద్ధికి, బుద్ధికి, వృద్ధికి, వైష్ణవికి నమస్సులు.
పృథివ్యాం యా స్థితా పృథ్వ్యా న జ్ఞాతా పృథివీఞ్చ యా । అన్తఃస్థితా యమయతి వన్దే తామీశ్వరీం పరామ్
భూమిలో నివసిస్తూ భూమికి తెలియని, లోపల ఉండి నియంత్రించే పరమేశ్వరీకి నేను వందనం చేస్తున్నాను.
మాయాయాం యా స్థితా జ్ఞాతా మాయయా న చ తామజామ్ । అన్తఃస్థితా ప్రేరయతి ప్రేరయిత్రీం నుమః శివామ్
మాయలో నిలిచి, మాయ ద్వారానే తెలిసిన, కాని జన్మించని అమ్మవారిని, అంతరంగంలో ఉండి అన్నిటిని నడిపించే శక్తిని కూడా నడిపించే ఆ శివస్వరూపిణిని మేము నమస్కరిస్తున్నాము.
కల్యాణం కురు భో మాతస్త్రాహి నః శత్రుతాపితాన్ । జహి పాపం హయారిం త్వం తేజసా స్వేన మోహితమ్
అమ్మా! మాకు మంగళం కలిగించు. శత్రువుల బాధతో బాధపడుతున్న మమ్మల్ని రక్షించు. పాపాన్ని, దేవతలకు శత్రువైనవాడిని, తన బలంతో మోహితుడైనవాడిని నాశనం చేయు.
ఖలం మాయావినం ఘోరం స్త్రీవధ్యం వరదర్పితమ్ । దుఃఖదం సర్వదేవానాం నానారూపధరం శతమ్
దుర్మార్గుడైన, మాయగాడు, భయంకరుడు, వరప్రభావంతో గర్వపడే వాడిని, స్త్రీలను హతమార్చినవాడిని, అన్ని దేవతలకు బాధను కలిగించేవాడిని, అనేక రూపాలు ధరించేవాడిని, వందల రూపాలతో ఉన్నవాడిని సంహరించు.
త్వమేకా సర్వదేవానాం శరణం భక్తవత్సలే । పీడితాన్దానవేనాద్య త్రాహి దేవి నమోఽస్తు తే
అమ్మా! భక్తులను ప్రేమించేవాడివి, అన్ని దేవతలకు ఒక్కటే ఆశ్రయం నీవే. ఈ రోజు దానవుడి చేత బాధపడుతున్న వారిని రక్షించు దేవీ! నీకు నమస్కారం.
వ్యాస ఉవాచ ఏవం స్తుతా తదా దేవీ సురైః సర్వసుఖప్రదా । తానువాచ మహాదేవీ స్మితపూర్వం శుభం వచః
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఈ విధంగా దేవతలు స్తుతించగా, సర్వానందాన్ని ప్రసాదించే ఆ మహాదేవి, మృదువుగా నవ్వుతూ, శుభమైన మాటలు పలికింది.
దేవ్యువాచ భయం త్యజన్తు గీర్వాణా మహిషాన్మన్దచేతసః । హనిష్యామి రణేఽద్యైవ వరదృప్తం విమోహితమ్
దేవీ ఇలా చెప్పింది: దేవతలారా! మహిషాసురుని వల్ల కలిగిన భయాన్ని వదిలేయండి. వరప్రభావంతో మోహితుడైన వాడిని ఈ రోజు యుద్ధంలో నేను సంహరిస్తాను.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా సా సురాన్దేవీ జహాసాతీవ సుస్వరమ్ । చిత్రమేతచ్చ సంసారే భ్రమమోహయుతం జగత్
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలా దేవతలకు చెప్పి, ఆ దేవీ మధురంగా నవ్వింది. ఈ లోకం మాయా మోహాలతో, అయోమయంతో తిరుగుతూ ఉండటం నిజంగా ఆశ్చర్యకరం.
బ్రహ్మవిష్ణుమహేశాద్యాః సేన్ద్రాశ్చాన్యే సురాస్తథా । కమ్పయుక్తా భయత్రస్తా వర్తన్తే మహిషాత్కిల
బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, ఇంద్రుడు, ఇతర దేవతలు అందరూ మహిషాసురుని వల్ల భయంతో వణికుతూ, కంగారుగా ఉన్నారు.
అహో దైవబలం ఘోరం దుర్జయం సురసత్తమాః । కాలః కర్తాస్తి దుఃఖానాం సుఖానాం ప్రభురీశ్వరః
అయ్యో! దైవబలం ఎంత భయంకరంగా, జయించలేనిదిగా ఉందో చూడు దేవతలారా! కాలమే బాధలకు కారణం, సుఖాలకు అధిపతి.
సృష్టిపాలనసంహారే సమర్థా అపి తే యదా । ముహ్యన్తి క్లేశసన్తప్తా మహిషేణ ప్రపీడితాః
సృష్టి, స్థితి, లయానికి సామర్థ్యం ఉన్నవారు కూడా మహిషాసురుని బాధతో మాయలో పడి, బాధతో తల్లడిల్లిపోతున్నారు.
ఇతి కృత్వా స్మితం దేవీ సాట్టహాసం చకార హ । ఉచ్చైః శబ్దం మహాఘోరం దానవానాం భయప్రదమ్
అలా నవ్విన దేవీ, ఒక్కసారిగా గట్టిగా, భయంకరంగా నవ్వింది. ఆ శబ్దం దానవులకు భయాన్ని కలిగించింది.
చకమ్పే వసుధా తత్ర శ్రుత్వా తచ్ఛబ్దమద్భుతమ్ । చేలుశ్చ పర్వతాః సర్వే చుక్షోభాబ్ధిశ్చ వీర్యవాన్
ఆ అద్భుతమైన శబ్దాన్ని విని భూమి కంపించిపోయింది, అన్ని పర్వతాలు కదిలిపోయాయి, మహాసముద్రం కూడా కలకలమైంది.
మేరుశ్చచాల శబ్దేన దిశః సర్వాః ప్రపూరితాః । భయం జగ్ముస్తదా శ్రుత్వా దానవాస్తత్స్వనం మహత్
ఆ శబ్దంతో మేరు పర్వతం కంపించింది, అన్ని దిక్కులు ఆ శబ్దంతో నిండిపోయాయి. ఆ మహా గర్జన విని దానవులు భయంతో వణికిపోయారు.
జయ పాహీతి దేవాస్తామూచుః పరమహర్షితాః । మహిషోఽపి స్వనం శ్రుత్వా చుకోప మదగర్వితః
దేవతలు ఆనందంతో 'జయము! మమ్మల్ని కాపాడు!' అని అమ్మవారిని పిలిచారు. మహిషాసురుడు ఆ గర్జన విని, గర్వంతో కోపంగా మారిపోయాడు.
కిమేతదితి తాన్దైత్యాన్పప్రచ్ఛ స్వనశఙ్కితః । గచ్ఛన్తు త్వరితా దూతా జ్ఞాతుం శబ్దసముద్భవమ్
ఆ శబ్దం ఏమిటో అనుమానంతో, మహిషాసురుడు దానవులను అడిగాడు: 'ఇది ఏమిటి?' అని. వెంటనే దూతలు వెళ్లి ఆ శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో తెలుసుకోండి.
కృతః కేనాయమత్యుగ్రః శబ్దః కర్ణవ్యథాకరః । దేవో వా దానవో వాపి యో భవేత్స్వనకారకః
ఈ భయంకరమైన, చెవులకు బాధిచేసే శబ్దాన్ని ఎవరు చేశారు? ఆ శబ్దానికి కారణమైనవాడు దేవుడా, దానవుడా ఎవడైనా సరే—