బాణైః ఖడ్గైస్తథా ప్రాసైర్ముసలైశ్చ పరశ్వధైః । గదాభిః పట్టిశైః శూలైశ్చక్రైశ్చ శక్తితోమరైః
బాణాలు, ఖడ్గాలు, భుజాలు, ముసలులు, పరశువులు, గదలు, పట్టిశాలు, శూలాలు, చక్రాలు, శక్తులు, తోమరాలు వంటి ఆయుధాలతో
ముద్గరైర్భిన్దిపాలైశ్చ హలైశ్చైవాతిదారుణైః । అన్యైశ్చ వివిధైరస్త్రైర్నిజఘ్నుస్తే పరస్పరమ్
ముద్గరాలు, భిందిపాళాలు, భయంకరమైన లাঙ্গళాలు, ఇంకా ఇతర విభిన్న ఆయుధాలతో పరస్పరం దాడి చేసుకున్నారు.
సేనానీశ్చిక్షురస్తస్య గజారూఢో మహాబలః । మఘవన్తం పఞ్చభిస్తైః సాయకైః సమతాడయత్
ఆ సైన్యాధిపతి చిక్షురుడు, గొప్ప బలశాలి, ఏనుగుపై ఎక్కి, మఘవంతునిపై ఐదు వేగవంతమైన బాణాలతో దాడి చేశాడు.
తురాషాడపి తాంశ్ఛిత్త్వా బాణైర్బాణాంస్త్వరాన్వితః । హృదయే చార్ధచన్ద్రేణ తాడయామాస తం కృతీ
అయితే, తురాషాడుడు తన బాణాలతో ఆ బాణాలను తొలగించి, అర్ధచంద్రాకార బాణంతో అతని హృదయాన్ని గాయపరిచాడు.
బాణాహతస్తు సేనానీః ప్రాప మూర్చ్ఛాం గజోపరి । కరిణం వజ్రఘాతేన స జఘాన కరే తతః
ఆ బాణం తగిలి, ఆ సైన్యాధిపతి ఏనుగుపై మూర్ఛపోయాడు. వెంటనే ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధంతో ఆ ఏనుగును కొట్టాడు.
తద్వజ్రాభిహతో నాగో భగ్నః సైన్యం జగామ హ । దృష్ట్వా తం దైత్యరాట్ కుద్ధో బిడాలాఖ్యమథాబ్రవీత్
ఆ వజ్రాయుధం తగిలి, ఆ ఏనుగు భయంతో సైన్యంలోకి పారిపోయింది. ఇది చూసి, దైత్యాధిపతి కోపంతో బిడాలుడిని పిలిచాడు.
గచ్ఛ వీర మహాబాహో జహీన్ద్రం మదగర్వితమ్ । వరుణాదీన్పరాన్దేవాన్హత్వాఽఽగచ్ఛ మమాన్తికమ్
"వీరా! మహాబాహువా! అహంకారంతో ఉన్న ఇంద్రుణ్ని సంహరించు. వరుణుడు మొదలైన ఇతర దేవతలను కూడా సంహరించి, నా వద్దకు రా."
వ్యాస ఉవాచ తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య బిడాలాఖ్యో మహాబలః । ఆరుహ్య వారణం మత్తం జగామ త్రిదశాధిపమ్
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు: అతని మాటలు విని, బిడాలుడు అనే మహాబలుడు మత్తులో ఉన్న ఏనుగుపై ఎక్కి, దేవతల అధిపతి వైపు వెళ్లాడు.
వాసవస్తం సమాయాన్తం దృష్ట్వా క్రోధసమన్వితః । జఘాన విశిఖైస్తీక్షౌరాశీవిషసమప్రభైః
వాసవుడు అతడిని దగ్గరకి వస్తున్నట్టు చూసి, కోపంతో, విషపూరిత సర్పాలవలె మెరిసే తీవ్రమైన బాణాలతో దాడి చేశాడు.
స తు ఛిత్త్వా శరాంస్తూర్ణం స్వశరైశ్చాపనిఃసృతైః । పఞ్చాశద్భిర్జఘానాశు వాసవఞ్చ శిలీముఖైః
అయితే, బిడాలుడు తన బాణాలతో ఆ బాణాలను తొలగించి, వెంటనే ఐదు పదుల శిలీముఖ బాణాలతో వాసవుణ్ని గాయపరిచాడు.
తథేన్ద్రోఽపి చ తాన్బాణాంశ్ఛిత్త్వా కోపసమన్వితః । జఘాన విశిఖైస్తీక్ష్ణైరాశీవిషసమప్రభైః
అప్పుడు ఇంద్రుడు కోపంతో నిండిపోయి, ఆ బాణాలను కోసి, పాముపాము విషంలా మెరిసే పదునైన బాణాలతో వారిని గాయపరిచాడు.
స తు ఛిత్త్వా శరాంస్తూర్ణం స్వశరైశ్చాపనిఃసృతైః । గదయా తాడయామాస గజం తస్య కరోపరి
ఆయన తన విల్లుతో వదిలిన బాణాలతో ఆ బాణాలను త్వరగా కోసి, తన గదతో ఆ ఏనుగును దంతంపై బలంగా కొట్టాడు.
స్వకరే నిహతో నాగశ్చకారార్తస్వరం ముహుః । పరివృత్య జఘానాశు దైత్యసైన్యం భయాతురమ్
తన దంతంలో గాయపడి, ఆ ఏనుగు బాధతో మళ్లీ మళ్లీ అరవసాగింది. వెంటనే తిరిగి, భయంతో వణికిపోతున్న దానవ సైన్యంపై దాడిచేసింది.
దానవస్తు గజం వీక్ష్య పరావృత్య గతం రణాత్ । సమావిశ్య రథే రమ్యే జగామాశు సురాన్ రణే
దానవుడు ఆ ఏనుగు యుద్ధభూమిని విడిచి వెళ్తున్నదాన్ని చూసి, తన అందమైన రథంలోకి ఎక్కి, యుద్ధంలో దేవతలవైపు వేగంగా దూసుకెళ్లాడు.
తురాషాడపి తం వీక్ష్య రథస్థం పునరాగతమ్ । అహనద్విశిఖైస్తీక్ష్ణైరాశీవిషసమప్రభైః
తురాషాడు అతడిని రథంలో తిరిగి వచ్చినట్టు చూసి, పాముపాము విషంలా మెరిసే పదునైన బాణాలతో మళ్లీ గాయపరిచాడు.
సోఽపి క్రుద్ధశ్చకారోగ్రాం బాణవృష్టిం మహాబలః । బభూవ తుములం యుద్ధం తయోస్తత్ర జయైషిణోః
అతడూ కోపంతో బలంగా బాణ వర్షాన్ని కురిపించాడు. ఇద్దరూ విజయం కోసం పోరాడుతూ, అక్కడ యుద్ధం భయంకరంగా మారింది.
ఇన్ద్రస్తు బలినం దృష్ట్వా కోపేనాకులితేన్ద్రియః । జయన్తమగ్రతః కృత్వా యుయుధే తేన సంయుతః
ఇంద్రుడు ఆ బలవంతుడిని చూసి, కోపంతో ఇంద్రియాలు కలవరపడి, జయంతుడిని ముందుంచి అతనితో యుద్ధానికి దిగాడు.
జయన్తస్తు శితైర్బాణైస్తం జఘాన స్తనాన్తరే । పఞ్చభిః ప్రబలాకృష్టైరసురం మదగర్వితమ్
జయంతుడు గొప్ప బలంతో విల్లు ఎక్కి, ఐదు పదునైన బాణాలతో మదంతో గర్వపడుతున్న ఆ అసురుడిని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
స బాణాభిహతస్తావన్నిపపాత రథోపరి । అతివాహ్య రథం సూతో నిర్జగామ రణాజిరాత్
ఆ బాణాల దెబ్బతో అతడు రథంపై పడిపోయాడు. వెంటనే రథసారథి రథాన్ని వేగంగా నడిపించి యుద్ధభూమిని విడిచిపోయాడు.
తస్మిన్వినిర్గతే దైత్యే బిడాలాఖ్యేఽథ మూర్చ్ఛితే । జయశబ్దో మహానాసీదున్దుభీనాం చ నిఃస్వనః
ఆ బిడాల అనే దానవుడు బయటకు వెళ్లి, మూర్ఛపోయినప్పుడు, అక్కడ గొప్ప విజయధ్వని మోగింది. డప్పుల శబ్దం కూడా వినిపించింది.
సురాః ప్రముదితాః సర్వే తుష్టువుస్తం శచీపతిమ్ । జగుర్గన్ధర్వపతయో ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
అందరు దేవతలు ఆనందంతో శచీపతిని స్తుతించారు. గంధర్వుల నాయకులు పాడారు, అప్సరసలు నాట్యం చేశారు.
చుకోప మహిషః శ్రుత్వా జయశబ్దం సురైః కృతమ్ । ప్రేషయామాస తత్రైవ తామ్రం పరమదాపహమ్
దేవతలు చేసిన విజయధ్వని విని మహిషుడు కోపంతో తిప్పికొట్టాడు. వెంటనే శత్రువులను నాశనం చేసే తామ్రుడిని అక్కడికి పంపించాడు.
తామ్రస్తు బహుభిః సార్ధం సమాగమ్య రణాజిరే । శరవృష్టిం చకారాశు తడిత్వానివ సాగరే
తామ్రుడు అనేకమందితో కలిసి యుద్ధభూమిలోకి వచ్చి, సముద్రంలో మెరుపుల్లా వేగంగా బాణ వర్షాన్ని కురిపించాడు.
వరుణః పాశముద్యమ్య జగామ త్వరితస్తదా । యమశ్చ మహిషారూఢో దణ్డమాదాయ నిర్యయౌ
వరుణుడు తన పాశాన్ని పైకి ఎత్తి, త్వరగా ముందుకు వెళ్లాడు. యముడు మహిషంపై ఎక్కి, తన దండాన్ని పట్టుకొని బయలుదేరాడు.
తత్ర యుద్ధమభూద్ ఘోరం దేవదానవయోర్మిథః । బాణైః ఖడ్గైశ్చ ముసలైః శక్తిభిశ్చ పరశ్వధైః
అక్కడ దేవతలు, దానవులు ఒకరితో ఒకరు బాణాలు, ఖడ్గాలు, ముసలలు, శక్తులు, పరశువులతో భయంకరమైన యుద్ధం చేశారు.
దణ్డేన నిహతస్తామ్రో యమహస్తోద్యతేన చ । న చచాల మహాబాహుః సంగ్రామాఙ్గణతస్తదా
యముడు చేతిలో ఎత్తిన దండంతో తామ్రుడిని బలంగా కొట్టినా, అతడు బలవంతుడై యుద్ధభూమిని వదలలేదు.
చాపమాకృష్య వేగేన ముక్త్వా తీవ్రాఞ్ఛిలీముఖాన్। ఇన్ద్రాదీనహనత్తూర్ణం తామ్రస్తస్మిన్ రణాజిరే
తామ్రుడు తన విల్లు బలంగా ఎక్కి, పదునైన బాణాలను వదిలి, ఆ యుద్ధభూమిలో ఇంద్రుడు మరియు ఇతరులను త్వరగా గాయపరిచాడు.
తేఽపి దేవాః శరైర్దివ్యైర్నిశితైశ్చ శిలాశితైః । నిజఘ్నుర్దానవాన్క్రుద్ధాస్తిష్ఠ తిష్ఠేతి చుకుశుః
దేవతలు కోపంతో దివ్యమైన బాణాలు, పదునైన రాళ్లతో దానవులను కొట్టారు. 'నిలువు! నిలువు!' అని అరవసాగారు.
నిహతస్తైః సురైర్దైత్యో మూర్చ్ఛామాప రణాఙ్గణే । హాహాకారో మహానాసీద్దైత్యసైన్యే భయాతురే
దేవతలు దెయ్యాన్ని బలంగా కొట్టి యుద్ధరంగంలో అతడు అపస్మారంలో పడిపోయాడు. దెయ్యాల సైన్యంలో భయంతో పెద్ద అరుపులు, కలకలం మొదలయ్యాయి.
మహిషాసురస్యేన్ద్రాదిదేవైః సహ యుద్ధవర్ణనమ్ వ్యాస ఉవాచ తామ్రేఽథ మూర్చ్ఛితే దైత్యే మహిషః క్రోధసంయుతః । సముద్యమ్య గదాం గుర్వీం దేవానుపజగామ హ
వ్యాసుడు ఇలా చెప్పాడు: ఆ దెయ్యం అపస్మారంలో ఉన్నప్పుడు, మహిషుడు కోపంతో తన భారీ గదను ఎత్తుకుని దేవతలవైపు దూకాడు.