ఏకం స్థానం పరిత్యజ్య మరణస్య మహీపతే । ప్రబ్రూహి తం వరం సాధో యస్తే మనసి వర్తతే
ఓ రాజా, మరణాన్ని తప్ప మరేదైనా వరం నీ మనసులో ఉన్నదాన్ని చెప్పు.
మహిష ఉవాచ న దేవాన్మానుషాద్దైత్యాన్మరణం మే పితామహ । పురుషాన్న చ మే మృత్యుర్యోషా మాం కా హనిష్యతి
మహిషుడు ఇలా అన్నాడు: పితామహా, నా మరణం దేవతల వల్ల, మనుషుల వల్ల, దానవుల వల్ల రాకూడదు. పురుషుల వల్ల నాకు మృతి రాకూడదు — ఒక స్త్రీ నన్ను ఎలా చంపగలదు?
తస్మాన్మే మరణం నూనం కామిన్యాః కురు పద్మజ । అబలా హన్త మాం హన్తుం కథం శక్తా భవిష్యతి
కాబట్టి పద్మజా, నా మరణం ఒక స్త్రీ చేతిలో జరిగిపోవాలని వరమివ్వు. బలహీనురాలైన స్త్రీ నన్ను ఎలా చంపగలదు?
బ్రహ్మోవాచ యదా కదాపి దైత్యేన్ద్ర నార్యాస్తే మరణం ధువమ్ । న నరేభ్యో మహాభాగ మృతిస్తే మహిషాసుర
బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: దానవేంద్రా, ఎప్పుడో ఒకప్పుడు నీ మరణం తప్పకుండా ఒక స్త్రీ చేతిలో జరుగుతుంది. మహిషాసురా, నీ మృతి పురుషుల వల్ల జరగదు.
వ్యాస ఉవాచ ఏవం దత్త్వా వరం తస్మై యయౌ బ్రహ్మా నిజాలయమ్ । సోఽపి దైత్యవరః ప్రాప నిజం స్థానం ముదాన్వితః
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: అలా వరమిచ్చి బ్రహ్మా తన లోకానికి వెళ్లాడు. ఆ దానవలోకంలో అగ్రగణ్యుడైన మహిషుడు ఆనందంతో తన స్థలానికి చేరుకున్నాడు.
రాజోవాచ మహిషః కస్య పుత్రోఽసౌ కథం జాతో మహాబలీ । కథం చ మాహిషం రూపం ప్రాప్తం తేన మహాత్మనా
రాజు ఇలా అడిగాడు: మహిషుడు ఎవరి కుమారుడు? ఆ మహాబలుడు ఎలా జన్మించాడు? అతడు ఆ మహిషరూపాన్ని ఎలా పొందాడు?
వ్యాస ఉవాచ దనోః పుత్రౌ మహారాజ విఖ్యాతౌ క్షితిమణ్డలే । రమ్భశ్చైవ కరమ్భశ్చ ద్వావాస్తాం దానవోత్తమౌ
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: మహారాజా, దను కుమారులైన రంభుడు, కరంభుడు ఈ భూమిమీద ప్రసిద్ధులయ్యారు. వారు ఇద్దరూ దానవుల్లో అగ్రగణ్యులు.
తావపుత్రౌ మహారాజ పుత్రార్థం తేపతుస్తపః । బహూన్వర్షగణాన్కామం పుణ్యే పఞ్చనదే జలే
అవారు ఇద్దరూ సంతానం కోసం, ఎన్నో సంవత్సరాలు, తమ ఇష్టానుసారం, పవిత్రమైన పంచనదిలో తపస్సు చేశారు.
కరమ్భస్తు జలే మగ్నశ్చకార పరమం తపః । వృక్షం రసాలవటం ప్రాప్య రమ్భోఽగ్నిమసేవత
కరంభుడు నీటిలో మునిగి, గొప్ప తపస్సు చేశాడు. రంభుడు రసాలవృక్షాన్ని చేరి, అగ్నిని పూజించాడు.
పఞ్చాగ్నిసాధనాసక్తః స రమ్భస్తు యదాభవత్ । జ్ఞాత్వా శచీపతిర్దుఃఖముద్యయౌ దానవౌ ప్రతి
రంభుడు పంచాగ్ని సాధనలో లీనమైనప్పుడు, శచీపతి వారి బాధను తెలుసుకొని ఆ ఇద్దరు దానవుల దగ్గరకు వచ్చాడు.
గత్వా పఞ్చనదే తత్ర గ్రాహరూపం చకార హ । వాసవస్తు కరమ్భం తం తదా జగ్రాహ పాదయోః
ఇంద్రుడు పంచనదికి వెళ్లి, అక్కడ మత్స్యరూపం ధరించి, కరంభుని కాలికి పట్టుకున్నాడు.
నిజఘాన చ తం దుష్టం కరమ్భం వృత్రసూదనః । భ్రాతరం నిహతం శ్రుత్వా రమ్భః కోపం పరం గతః
వృత్రసూదనుడు ఆ దుష్టుడైన కరంభుని చంపాడు. తన అన్నయ్య చనిపోయిన వార్త విని, రంభుడు తీవ్రమైన కోపంతో నిండిపోయాడు.
స్వశీర్షం పావకే హోతుమైచ్ఛచ్ఛిత్త్వా కరేణ హ । కేశపాశే గహీత్వాశు వామేన క్రోధసంయుతః
తన తలని అగ్నికి అర్పించాలనే ఉద్దేశంతో, రంభుడు ఎడమచేతితో వెంట్రుకలు పట్టుకుని, కోపంతో ఉన్నాడు.
దక్షిణేన కరేణోగ్రం గృహీత్వా ఖడ్గముత్తమమ్ । ఛినత్తి శీర్షం తత్తావద్వహ్నినా ప్రతిబోధితః
కుడిచేతితో గొప్ప ఖడ్గాన్ని తీసుకుని తలను కోయబోతుండగా, అగ్ని అతన్ని ఆపాడు.
ఉక్తశ్చ దైత్య మూర్ఖోఽసి స్వశీర్షం ఛేత్తుమిచ్ఛసి । ఆత్మహత్యాతిదుఃసాధ్యా కథం త్వం కర్తుముద్యతః
అగ్ని ఇలా అన్నాడు: దానవా, నీవు నీ తలను కోయాలని అనుకోవడం మూర్ఖత్వం. ఆత్మహత్య చాలా కష్టం — నీవు దాన్ని ఎలా చేయగలవు?
వరం వరయ భద్రం తే యస్తే మనసి వర్తతే । మా మ్రియస్వ మృతేనాద్య కిం తే కార్యం భవిష్యతి
నీ మనసులో ఉన్నదానిని వరంగా కోరుకో. నీకు మంగళం కలగాలి. ఈ రోజు మరణించకూ — నీకు దానివల్ల ఏమి లాభం?
వ్యాస ఉవాచ తచ్ఛుత్వా వచనం రమ్భః పావకస్య సుభాషితమ్ । తతోఽబ్రవీద్వచో రమ్భస్త్యక్త్వా కేశకలాపకమ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: అగ్ని చెప్పిన మంచి మాటలు విని, రంభుడు వెంట్రుకలు వదిలిపెట్టి ఇలా అన్నాడు.
యది తుష్టోఽసి దేవేశ దేహి మే వాఞ్ఛితం వరమ్ । త్రైలోక్యవిజయీ పుత్రః స్యాన్నః పరబలార్దనః
దేవేంద్రా, నీవు సంతోషిస్తే, నాకు కావాల్సిన వరం ఇవ్వు. మాకు త్రిలೋಕాలను జయించే, శత్రువులను సంహరించే కుమారుడు పుట్టాలి.
అజేయః సర్వథా స స్యాద్దేవదానవమానవైః । కామరూపీ మహావీర్యః సర్వలోకాభివన్దితః
అతడు దేవతలు, దానవులు, మనుష్యులు ఎవ్వరూ ఓడించలేని వాడవుతాడు. అతడు తన ఇష్టానుసారం ఏ రూపమైనా ధరించగలడు, అపారమైన బలాన్ని కలిగి, అన్ని లోకాల్లోనూ గౌరవింపబడతాడు.
పావకస్తం తథేత్యాహ భవిష్యతి తవేప్సితమ్ । పుత్రస్తవ మహాభాగ మరణాద్విరమాధునా
అగ్ని ఇలా అన్నాడు: 'అలా జరుగుతుంది; నీవు కోరినదే జరుగుతుంది. మహాభాగ, నీ కుమారుడు నీకు అనుకున్నట్లే ఉంటాడు. కాబట్టి ఇప్పుడు మరణాన్ని విడిచి పెట్టు.'
యస్యాం చిత్తం తు రమ్భ త్వం ప్రమదాయాం కరిష్యసి । తస్యాం పుత్రో మహాభాగ భవిష్యతి బలాధికః
ఓ రంభా, నీ మనసు ఏ స్త్రీపై ఆకర్షితమైతే, ఆ స్త్రీలో నీ కుమారుడు జన్మిస్తాడు. ఆ కుమారుడు అందరిని మించిన బలాన్ని కలిగి ఉంటాడు.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్తో వహ్నినా రమ్భో వచనం చిత్తరఞ్జనమ్ । శ్రుత్వా ప్రణమ్య ప్రయయౌ వహ్నిం తం దానవోత్తమః
వ్యాసుడు చెప్పాడు: అగ్ని ఇలా చెప్పిన మాటలు రంభుడి హృదయాన్ని ఆనందపరిచాయి. వెంటనే అతడు నమస్కరించి, ఆ అగ్నిని విడిచి వెళ్ళిపోయాడు.
యక్షైః పరివృతం స్థానం రమణీయం శ్రియాన్వితమ్ । దృష్ట్వా చక్రే తదా భావం మహిష్యాం దానవోత్తమః
యక్షులతో చుట్టుముట్టబడి, అందంగా, ఐశ్వర్యంతో ఉన్న ఒక ప్రదేశాన్ని చూసి, ఆ దానవలోకంలో అగ్రగణ్యుడైన రంభుడు తన మనసును అక్కడ ఉన్న ఒక మహిషిపై కేంద్రీకరించాడు.
మత్తాయాం రూపపూర్ణాయాం విహాయాన్యాఞ్చ యోషితమ్ । సా సమాగాచ్చ తరసా కామయన్తీ ముదాన్వితా
ఆమె మత్తులో, సౌందర్యంతో నిండిపోయి, ఇతర స్త్రీలను వదిలేసి, ఆనందంతో, కోరికతో అతడితో కలిసింది.
రమ్భోఽపి గమనం చక్రే భవితవ్యప్రణోదితః । సా తు గర్భవతీ జాతా మహిషీ తస్య వీర్యతః
రంభుడు విధి వల్ల ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాడు. తన బలంతో ఆమె గర్భవతిగా మారింది.
తాం గృహీత్వాథ పాతాలం ప్రవివేశ మనోహరమ్ । మహిషేభ్యశ్చ తాం రక్షన్ప్రియామనుమతాం కిల
ఆమెను తీసుకుని, రంభుడు ఆకర్షణీయమైన పాతాళంలోకి ప్రవేశించాడు. అక్కడ ఉన్న ఇతర మహిషుల నుండి తన ప్రియమైనవారిని ఆమె అనుమతితో రక్షించాడు.
కదాచిన్మహిషశ్చాన్యః కామార్తస్తాముపాద్రవత్ । స్వయమాగత్య తం హన్తుం దానవః సముపాద్రవత్
ఒకసారి, మరో మహిషి కోరికతో మత్తులో ఆమెపై దాడి చేశాడు. అప్పుడే ఆ దానవుడు వచ్చి అతడిని సంహరించడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
స్వరక్షార్థం సమాగత్య మహిషం సమతాడయత్ । సోఽపి తం నిజఘానాశు శృఙ్గాభ్యాం కామమోహితః
తనను రక్షించుకోవడానికి వచ్చి, ఆ మహిషిని బలంగా కొట్టాడు. కానీ కోరికతో మత్తులో ఉన్న ఆ మహిషి తన పదునైన కొమ్ములతో అతడిని వెంటనే చంపేశాడు.
తాడితస్తేన తీక్ష్ణాభ్యాం శృఙ్గాభ్యాం హృదయే భృశమ్ । భూమౌ పపాత తరసా మమార చ విమూర్చ్ఛితః
ఆ పదునైన కొమ్ములు హృదయంలో బలంగా గాయపర్చడంతో, అతడు నేలపై పడిపోయి, స్పృహ కోల్పోయి మరణించాడు.
మృతే భర్తరి సా దీనా భయార్తా విద్రుతా భృశమ్ । సా వేగాత్తం వటం ప్రాప్య యక్షాణాం శరణం గతా
భర్త చనిపోవడంతో, ఆమె దుఃఖంతో, భయంతో పరుగెత్తింది. వేగంగా ఒక వటవృక్షాన్ని చేరి, యక్షుల ఆశ్రయాన్ని పొందింది.