వేదా ఊచుః నమో దేవి మహామాయే విశ్వోత్పత్తికరే శివే । నిర్గుణే సర్వభూతేశి మాతః శఙ్కరకామదే
వేదాలు పలికాయి: ఓ మహామాయా దేవీ! విశ్వాన్ని సృష్టించేవారు, శివస్వరూపిణి, నిర్గుణ స్వరూపిణి, సమస్త భూతాల అధిపతిగా, శంకరుని కోరికను తీరుస్తూ ఉండే తల్లీ! నీకు నమస్కారం.
త్వం భూమిః సర్వభూతానాం ప్రాణాః ప్రాణవతాం తథా । ధీః శ్రీః కాన్తిః క్షమా శాన్తిః శ్రద్ధా మేధా ధృతిః స్మృతిః
నీవే సమస్త భూతాలకు భూమి, ప్రాణవంతులకు ప్రాణం. నీవే బుద్ధి, శ్రీ, కాంతి, సహనం, శాంతి, విశ్వాసం, మేధ, స్థైర్యం, స్మృతి.
త్వముద్గీథేఽర్ధమాత్రాసి గాయత్రీ వ్యాహృతిస్తథా । జయా చ విజయా ధాత్రీ లజ్జా కీర్తిః స్పృహా దయా
నీవే ఉద్గీతంలో అర్ధమాత్ర, నీవే గాయత్రీ, నీవే వ్యాహృతులు. నీవే జయం, విజయము, పోషకురాలు, లజ్జ, కీర్తి, ఆకాంక్ష, దయ.
త్వాం సంస్తుమోఽమ్బ భువనత్రయసంవిధాన- దక్షాం దయారసయుతాం జననీం జనానామ్ । విద్యాం శివాం సకలలోకహితాం వరేణ్యాం వాగ్బీజవాసనిపుణాం భవనాశకర్త్రీమ్
మూడు లోకాలను నిర్వహించడంలో నైపుణ్యముగల తల్లీ! దయామృతంతో నిండినవారూ, సమస్త జనుల తల్లీ, విద్య, శుభదాయిని, అన్ని లోకాలకూ మేలు చేసే, అతి శ్రేష్ఠురాలు, వాక్సూత్రంలో నిపుణురాలు, భయాన్ని తొలగించేవారు, మేము నిన్ను స్తుతిస్తున్నాము.
బ్రహ్మా హరః శౌరిసహస్రనేత్ర- వాగ్వహ్నిసూర్యా భువనాధినాథాః । తే త్వత్కృతాః సన్తి తతో న ముఖ్యా మాతా యతస్త్వం స్థిరజఙ్గమానామ్
బ్రహ్మ, హరుడు, శౌరి, సహస్రనేత్రుడు, వాగ్దేవి, అగ్ని, సూర్యుడు, లోకాధిపతులు — వీరందరూ నీ వల్లే ఉన్నారు. అందువల్ల వీరు ప్రధానులు కావు. ఎందుకంటే స్థిరచర జగత్తుకి నీవే తల్లి.
సకలభువనమేతత్కర్తుకామా యదా త్వం సృజసి జనని దేవాన్విష్ణురుద్రాజముఖ్యాన్ । స్థితిలయజననం తైః కారయస్యేకరూపా న ఖలు తవ కథంచిద్దేవి సంసారలేశః
తల్లీ! నీవు అన్ని లోకాల్ని సృష్టించాలనుకున్నపుడు, విష్ణువు, రుద్రుడు మొదలైన దేవతలను సృష్టిస్తావు. వారి ద్వారా సృష్టి, స్థితి, లయలను నీవే నిర్వహిస్తావు. అయినా నీవు ఒక్కరే. దేవీ! నీలో సంసార బంధనానికి కనీసం చిహ్నం కూడా లేదు.
న తే రూపం వేత్తుం సకలభువనే కోఽపి నిపుణో న నామ్నాం సంఖ్యాం తే కథితుమిహ యోగ్యోఽస్తి పురుషః । యదల్పం కీలాలం కలయితుమశక్తః స తు నరః కథం పారావారాకలనచతురః స్యాదృతమతిః
ఈ లోకాలన్నిటిలో నీ రూపాన్ని తెలుసుకోగలిగినవారు ఎవరూ లేరు. నీ పేర్ల సంఖ్యను చెప్పగలిగినవారు ఎవరూ లేరు. ఒకడు నీ మహిమలో చిన్న భాగాన్ని కూడా గ్రహించలేకపోతే, సముద్రాన్ని మనసుతో కొలవగలడా?
న దేవానాం మధ్యే భగవతి తవానన్తవిభవం విజానాత్యేకోఽపి త్వమిహ భువనైకాసి జననీ । కథం మిథ్యా విశ్వం సకలమపి చైకా రచయసి ప్రమాణం త్వేతస్మిన్నిగమవచనం దేవి విహితమ్
దేవతలలో, భగవతీ! నీ అనంత శక్తులను ఒక్కరైనా తెలుసుకోలేరు. నీవే జగత్తుకు తల్లి. నీవొక్కడివై, ఈ మాయ ప్రపంచాన్ని ఎలా సృష్టిస్తావో అర్థం కాదు. దీనికి వేదవాక్యాలే ప్రమాణం, దేవీ!
నిరీహైవాసి త్వం నిఖిలజగతాం కారణమహో చరిత్రం తే చిత్రం భగవతి మనో నో వ్యథయతి । కథంకారం వాచ్యః సకలనిగమాగోచరగుణ- ప్రభావః స్వం యస్మాత్స్వయమపి న జానాసి పరమమ్
నీవు ఏదీ ఆశించకుండా ఉన్నా, సమస్త జగత్తుకు కారణమవుతావు. భగవతీ! నీ లీలలు అద్భుతమైనవి. మనసుకు కలవరమేమీ లేదు. వేదాలకీ అందని నీ గుణశక్తులను ఎలా వివరించగలం? ఎందుకంటే, నీవు నీ పరమ స్వరూపాన్ని కూడా పూర్తిగా తెలుసుకోవు.
న కిం జానాసి త్వం జనని మధుజిన్మౌలిపతనం ॥ శివే కిం వా జ్ఞాత్వా వివిదిషసి శక్తిం మధుజితః । హరేః కిం వా మాతర్దురితతతిరేషా బలవతీ
తల్లీ! నీవు మధుసూదనుని కిరీటపాతం గురించి తెలియదా? లేక తెలిసి, మధుసూదనుని శక్తిని పరీక్షించాలనుకుంటున్నావా, శివే? లేక హరిలో ఈ దురదృష్టబలం చాలా ఎక్కువగా ఉందా, తల్లీ?
ఉపేక్షా కిం చేయం తవ సురసమూహేఽతివిషమా ॥ హరేర్మూర్ధ్నో నాశో మతమిహ మహాశ్చర్యజనకమ్ । మహద్దుఃఖం మాతస్త్వమసి జననచ్ఛేదకుశలా
దేవతల సమూహాన్ని నీవు పట్టించుకోకపోవడం చాలా కఠినంగా ఉంది. హరిలో మూడుకి నాశనం జరగడం మనకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. తల్లీ! నీవు జననబంధాన్ని తొలగించడంలో నైపుణ్యురాలు అయినా, ఇది గొప్ప దుఃఖమే.
జ్ఞాత్వా దోషం సకలసురతాపాదితం దేవి చిత్తే కిం వా విష్ణావమరజనితం దుష్కృతం పాతితం తే । విష్ణోర్వా కిం సమరజనితః కోఽపి గర్వోఽతివేగా- చ్ఛేత్తుం మాతస్తవ విలసితం నైవ విద్మోఽత్ర భావమ్
దేవీ! సమస్త దేవతల వల్ల వచ్చిన దోషాన్ని తెలుసుకుని, లేక విష్ణువు గత జన్మలో చేసిన పాపం వల్ల ఇది జరిగిందా? లేక యుద్ధంలో విష్ణువుకు వచ్చిన గర్వం కారణమా? తల్లీ! ఈ విషయంలో నీ లీల వెనుక ఉద్దేశ్యం ఏమిటో మాకు తెలియదు.
కిం వా దైత్యైః సమరవిజితైస్తీర్థదేశే సురమ్యే ఘోరం తప్త్వా భగవతి వరం లబ్ధవద్భిర్భవత్యాః । అన్తర్ధానం గమితమధునా విష్ణుశీర్షం భవాని ద్రష్టుం కిం వా విగతశిరసం వాసుదేవం వినోదః
పోరులో దైత్యులను జయించినా, అందమైన తీర్థ ప్రదేశాలు ఉన్నా, భవానీదేవి అనుగ్రహంతో కఠిన తపస్సు చేసి వరాలు పొందినవారు కనబడకపోతే వాటి ప్రయోజనం ఏముంది? ఇప్పుడు విష్ణువు తల కనిపించదు—ఆయన అంతర్ధానమయ్యాడా, లేక తల లేని వాసుదేవుని చూడడంలో ఏమైనా ఆనందముందా?
సిన్ధోః పుత్ర్యాం రోషితా కిం త్వమాద్యే కస్మాదేనాం ప్రేక్షసే నాథహీనామ్ । క్షన్తవ్యస్తే స్వాంశజాతాపరాధో వ్యుత్థాప్యైనం మోదితా మాం కురుష్వ
సముద్ర కుమార్తె, నీవు ఎందుకు కోపంగా ఉన్నావు? ఇప్పుడు రక్షణ లేని ఆ ఆద్యశక్తిని ఎందుకు చూస్తున్నావు? నీ స్వంత భాగంగా జరిగిన తప్పును క్షమించు; ఆయన్ని మళ్లీ బ్రతికించు, నన్ను సంతోషపరచు.
ఏతే సురాస్త్వాం సతతం నమన్తి కార్యేషు ముఖ్యాః ప్రథితప్రభావాః । శోకార్ణవాత్తారయ దేవి దేవా- నుత్థాప్య దేవం సకలాధినాథమ్
ఈ దేవతలు నిన్ను ఎప్పుడూ నమస్కరిస్తూ, కార్యాలలో ముందుండి, మహిమ కలవారు. అమ్మా, దేవతలను శోకసాగరంలో నుంచి బయటపడేలా చేసి, సమస్తాధిపతిని లేపు.
మూర్ధా గతః క్వామ్బ హరేర్న విద్మో నాన్యోఽస్త్యుపాయః ఖలు జీవనేఽద్య । యథా సుధా జీవనకర్మదక్షా తథా జగజ్జీవితదాసి దేవి
అమ్మా, హరిదేవుని తల ఎక్కడ పోయిందో మాకు తెలియదు. ఈ రోజు ఆయన బ్రతికేందుకు ఇంకో మార్గం లేదు. అమృతం జీవానికి శక్తినిచ్చినట్లే, అమ్మా, నువ్వు ఈ జగత్తుకి జీవం ఇస్తావు.
సూత ఉవాచ ఏవం స్తుతా తదా దేవీ గుణాతీతా మహేశ్వరీ । ప్రసన్నా పరమా మాయా వేదైః సాఙ్గైశ్చ సామగైః
సూతుడు చెప్పాడు: అప్పుడు దేవతలు ఇలా స్తుతించగా, గుణాతీత స్వరూపిణి, మహేశ్వరి, పరమ మాయ, వేదాలతో సహా సామవేదంతో తెలిసిన ఆమె ప్రసన్నమయ్యింది.
తానువాచ తదా వాణీ చాకాశస్థాశరీరిణీ । దేవాన్ప్రతి సుఖైః శబ్దైర్జనానన్దకరీ శుభా
ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో శరీరం లేని వాణి వినిపించింది. ఆ స్వరం దేవతలను ఉద్దేశించి, అందరికీ ఆనందాన్ని కలిగించే మధురమైన మాటలు పలికింది.
మా కురుధ్వం సురాశ్చిన్తాం స్వస్థాస్తిష్ఠన్తు చామరాః । స్తుతాహం నిగమైః కామం సన్తుష్టాస్మి న సంశయః
దేవతలారా, మీరు చింతించవద్దు; అమరులు ప్రశాంతంగా ఉండండి. వేదాలతో మీరు నన్ను స్తుతించారు—నాకు తృప్తి కలిగింది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
యః పుమాన్మానుషే లోకే స్తౌత్యేతాం మామకీం స్తుతిమ్ । పతిష్యతి సదా భక్త్యా సర్వాన్కామానవాప్నుయాత్
ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తితో ఎవరైనా మానవ లోకంలో నన్ను ఎప్పుడూ స్తుతిస్తే, వారు తాము కోరిన అన్ని అభీష్టాలను పొందుతారు.
శృణోతి వా స్తోత్రమిదం మదీయం భక్త్యా త్రికాలం సతతం నరో యః । విముక్తదుఃఖః స భవేత్సుఖీ చ వేదోక్తమేతన్నను వేదతుల్యమ్
ఈ నా స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో రోజుకు మూడుసార్లు వినితే, వారు బాధల నుంచి విముక్తి పొందుతారు, సుఖంగా ఉంటారు. ఇది వేదాలలో చెప్పినదే, వేదాలకు సమానమైనదే.
శృణ్వన్తు కారణం చాద్య యద్గతం వదనం హరేః । అకారణం కథం కార్యం సంసారేఽత్ర భవిష్యతి
ఇప్పుడు హరిదేవుని తల ఎందుకు పోయిందో కారణాన్ని వినండి. ఈ లోకంలో కారణం లేకుండా ఏదైనా జరుగుతుందా?
ఉదధేస్తనయాం విష్ణుః సంస్థితామన్తికే ప్రియామ్ । జహాస వదనం వీక్ష్య తస్యాస్తత్ర మనోరమమ్
సముద్ర కుమార్తె తన ప్రియమైనవాడి పక్కన కూర్చున్నప్పుడు, విష్ణువు ఆమె అందమైన ముఖాన్ని చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
తయా జ్ఞాతం హరిర్నూనం కథం మాం హసతి ప్రభుః । విరూపం హరిణా దృష్టం ముఖం మే కేన హేతునా
ఆమె, మహాలక్ష్మి, 'ప్రభువు నన్ను ఎందుకు నవ్వుతున్నాడు? హరి నా ముఖాన్ని ఎందుకు వికృతంగా చూశాడు?' అని అర్థం చేసుకుంది.
వినాపి కారణేనాద్య కథం హాస్యస్య సమ్భవః । సపత్నీవ కృతా తేన మన్యేఽన్యా వరవర్ణినీ
ఈ రోజు కారణం లేకుండా నవ్వు ఎలా వచ్చిందో? అతను నన్ను సపత్ని లాగా భావించి, ఇంకొక అందమైన భార్యను తీసుకున్నాడేమో అని అనుకుంది.
తతః కోపయుతా జాతా మహాలక్ష్మీ తమోగుణా । తామసీ తు తదా శక్తిస్తస్యా దేహే సమావిశత్
ఆ తరువాత, మహాలక్ష్మి కోపంతో నిండిపోయి, తామసిక స్వభావంతో కూడిన శక్తి ఆమె శరీరంలో ప్రవేశించింది.
కేనచిత్కాలయోగేన దేవకార్యార్థసిద్ధయే । ప్రవిష్టా తామసీ శక్తిస్తస్యా దేహేఽతిదారుణా
ఏదో సమయయోగంతో, దేవతల కార్యసిద్ధి కోసం, ఆ భయంకరమైన తామసిక శక్తి ఆమె శరీరంలోకి ప్రవేశించింది.
తామస్యావిష్టదేహా సా చుకోపాతిశయం తదా । శనకైః సమువాచేదమిదం పతతు తే శిరః
ఆ తామసిక శక్తి వల్ల ఆమె శరీరం ఆక్రమించబడగా, ఆమెకు తీవ్రమైన కోపం వచ్చి, నెమ్మదిగా ఇలా చెప్పింది: 'నీ తల పడిపోవాలి!'
స్త్రీస్వభావాచ్చ భావిత్వాత్కాలయోగాద్వినిర్గతః । అవిచార్య తదా దత్తః శాపః స్వసుఖనాశనః
స్త్రీస్వభావం వల్ల, ఆ సమయ ప్రభావంతో, ఆ శాపాన్ని ఆలోచించకుండా ఇచ్చింది; అది ఆమె సుఖాన్ని పోగొట్టింది.
సపత్నీసమ్భవం దుఃఖం వైధవ్యాదధికం త్వితి । విచిన్త్య మనసేత్యుక్తం తామసీశక్తియోగతః
సపత్ని కలిగిన బాధ, విధవగా ఉండడానికంటే ఎక్కువ అని మనసులో భావించి, తామసిక శక్తి ప్రభావంతో ఆమె అలా చెప్పింది.