శ్వేతాశ్వతరాదయః సర్వే ఋషయో నిర్మలాశయాః । ఆత్మరూపాం హృదా జ్ఞాత్వా విముక్తా భవబన్ధనాత్
శ్వేతాశ్వతరుడు మొదలైన అన్ని ఋషులు, నిర్మలమైన హృదయంతో, ఆమెను ఆత్మరూపంగా తెలుసుకుని, జనన మరణ బంధనాల నుంచి విముక్తి పొందారు.
బ్రహ్మవిష్ణ్వాదయస్తద్వద్ గౌరీలక్ష్మ్యాదయస్తథా । తామేవ సముపాసన్తే సచ్చిదానన్దరూపిణీమ్
అలాగే బ్రహ్మ, విష్ణువు మొదలైన వారు, గౌరీ, లక్ష్మీ మొదలైన దేవతలు కూడా, సచ్చిదానంద స్వరూపిణిని మాత్రమే భక్తితో పూజిస్తున్నారు.
ఇతి తే కథితం రాజన్ యద్యత్పుష్టం త్వయానఘ । ప్రపఞ్చతాపత్రస్తేన కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి
ఓ రాజా, నీవు అడిగినన్ని విషయాలు నీకు చెప్పాను. ఈ ప్రపంచ బాధల గురించి ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు?
ఏతత్తే కథితం రాజన్మయాఖ్యానమనుత్తమమ్ । సర్వపాపహరం పుణ్యం పురాణం పరమాద్భుతమ్
ఓ రాజా, నేను నీకు చెప్పిన ఈ పురాణ కథ అతి ఉత్తమమైనది, పాపాలను తొలగించేది, పుణ్యమయమైనది, ప్రాచీనమైన అద్భుతమైనది.
య ఇదం శృణుయాన్నిత్యం పురాణం వేదసమ్మితమ్ । సర్వపాపవినిర్ముక్తో దేవీలోకే మహీయతే
ఈ వేదసమ్మత పురాణాన్ని ఎవరైనా ప్రతిరోజూ వినితే, వారు అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొందుతారు, దేవీ లోకంలో ఘనత పొందుతారు.
సూత ఉవాచ ఏతన్మయా శ్రుతం వ్యాసాత్కథ్యమానం సవిస్తరమ్ । పురాణం పఞ్చమం నూనం శ్రీమద్భాగవతాభిధమ్
సూతుడు చెప్పాడు: ఈ శ్రీమద్భాగవత పురాణాన్ని నేను వ్యాసుడి నుండి విస్తరంగా విన్నాను. ఇది అయిదవ పురాణం.
యోగమాయాప్రభావవర్ణనమ్ ఋషయ ఊచుః భవతా కథితం సూత మహదాఖ్యానముత్తమమ్ । కృష్ణస్య చరితం దివ్యం సర్వపాతకనాశనమ్
యోగమాయా మహిమను వివరించుట. ఋషులు అన్నారు: ఓ సూతా, నీవు చెప్పిన కృష్ణుని దివ్య చరిత్ర అతి గొప్పది, అన్ని పాపాలను నశింపజేసేది.
సన్దేహోఽత్ర మహాభాగ వాసుదేవకథానకే । జాయతే నః ప్రోచ్యమానే విస్తరేణ మహామతే
ఓ భాగ్యశాలి, వాసుదేవుని కథను విస్తరంగా చెబుతుండగా, మనకు ఒక సందేహం కలుగుతోంది, ఓ మహామతి.
వనే గత్వా తపస్తప్తం వాసుదేవేన దుష్కరమ్ । విష్ణోరంశావతారేణ శివస్యారాధనం కృతమ్
వనానికి వెళ్లి, వాసుదేవుడు కఠినమైన తపస్సు చేశాడు; విష్ణువు అవతారంగా, శివుని ఆరాధించాడు.
వరప్రదానం దేవ్యా చ పార్వత్యా యత్కృతం పునః । జగన్మాతుశ్చ పూర్ణాయాః శ్రీదేవ్యా అంశభూతయా
పునః, జగన్మాత అయిన పార్థివి, పరిపూర్ణమైన శ్రీదేవి యొక్క అంసంగా, వరాలను ప్రసాదించింది.
ఈశ్వరేణాపి కృష్ణేన కుతస్తౌ సమ్ప్రపూజితౌ । న్యూనతా వా కిమస్త్వస్య తదేవం సంశయో మమ
ఈశ్వరుడైన కృష్ణుడే వారిని పూజించాడు; ఆయనకు ఏమైనా లోపముందా? ఇదే నా సందేహం.
సూత ఉవాచ శృణుధ్వం కారణం తత్ర మయా వ్యాసశ్రుతఞ్చ యత్ । ప్రబ్రవీమి మహాభాగాః కథాం కృష్ణగుణాన్వితామ్
సూతుడు చెప్పాడు: దీనికి కారణం ఏమిటో నేను వ్యాసుని నుండి విన్నాను. ఓ భాగ్యశాలులు, ఇప్పుడు కృష్ణుని గొప్పతనంతో కూడిన కథను చెబుతాను, వినండి.
వృత్తాన్తం వ్యాసతః శ్రుత్వా వైరాటీసుతజస్తదా । పునః పప్రచ్ఛ మేధావీ సన్దేహం పరమం గతః
వ్యాసుడి నుండి విన్న తర్వాత, వైరాటీ కుమారుడు మళ్లీ లోతైన సందేహంతో ప్రశ్నించాడు.
జనమేజయ ఉవాచ సమ్యక్సత్యవతీసూనో శ్రుతం పరమకారణమ్ । తథాపి మనసో వృత్తిః సంశయం న విముఞ్చతి
జనమేజయుడు అన్నాడు: సత్యవతీ కుమారుని నుండి పరమ కారణాన్ని సరిగ్గా విన్నాను; అయినా మనసు సందేహాన్ని వదలడం లేదు.
కృష్ణేనారాధితః శమ్భుస్తపస్తప్త్వాతిదారుణమ్ । విస్మయోఽయం మహాభాగ దేవదేవేన విష్ణునా
కృష్ణుడు ఘోరమైన తపస్సు చేసి శంభుని ఆరాధించాడు; దేవతల అధిపతి అయిన విష్ణువు ఇలా చేయడం ఆశ్చర్యంగా ఉంది, ఓ భాగ్యశాలి.
యః సర్వాత్మాపి సర్వేశః సర్వసిద్ధిప్రదః ప్రభుః । స కథం కృతవాన్ఘోరం తపః ప్రాకృతవద్ధరిః
అన్ని లోకాల ఆత్మ, సమస్త సిద్ధులకూ దాత అయిన ప్రభువు, హరి, ఎలా సాధారణ మానవుడిలా ఇంత కఠినమైన తపస్సు చేశాడు?
జగత్కర్తుం క్షమః కృష్ణస్తథా పాలయితుం క్షమః । సంహర్తుమపి కస్మాత్స దారుణం తప ఆచరత్
కృష్ణుడు ప్రపంచాన్ని సృష్టించగలడు, అలాగే దాన్ని కాపాడగలడు కూడా. అలాంటప్పుడు నాశనం కోసం ఇంత కఠినమైన తపస్సు ఎందుకు చేశాడు?
వ్యాస ఉవాచ సత్యముక్తం త్వయా రాజన్ వాసుదేవో జనార్దనః । క్షమః సర్వేషు కార్యేషు దేవానాం దైత్యసూదనః
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు — రాజా! నువ్వు చెప్పింది నిజమే. వాసుదేవుడు, జనార్దనుడు, దేవతల పనులన్నింటికీ సమర్థుడు, దైత్యులను సంహరించేవాడు.
తథాపి మానుషం దేహమాశ్రితః పరమేశ్వరః । కృతవాన్మానుషాన్భావాన్వర్ణాశ్రమసమాశ్రితాన్
అయినా, పరమేశ్వరుడు మానవ శరీరాన్ని ధరించి, మానవులకు అనువైన విధంగా, వర్ణాశ్రమ ధర్మాలను అనుసరిస్తూ, మానవుల్లా ప్రవర్తించాడు.
వృద్ధానాం పూజనం చైవ గురుపాదాభివన్దనమ్ । బ్రాహ్మణానాం తథా సేవా దేవతారాధనం తథా
వృద్ధులను గౌరవించాడు, గురువుల పాదాలకు నమస్కరించాడు, బ్రాహ్మణులను సేవించాడు, దేవతలను ఆరాధించాడు.
శోకే శోకాభియోగశ్చ హర్షే హర్షసమున్నతిః । దైన్యం నానాపవాదాశ్చ స్త్రీషు కామోపసేవనమ్
దుఃఖ సమయంలో దుఃఖాన్ని అనుభవించాడు, ఆనంద సమయంలో ఆనందాన్ని వ్యక్తపరిచాడు, వినయంగా ఉండేవాడు, ఎన్నో అపవాదాలు ఎదుర్కొన్నాడు, స్త్రీలతో కామాన్ని అనుభవించాడు.
కామః క్రోధస్తథా లోభః కాలే కాలే భవన్తి హి । తథా గుణమయే దేహే నిర్గుణత్వం కథం భవేత్
కోరిక, కోపం, లోభం అన్నీ కాలానుగుణంగా కలుగుతాయి. గుణాలతో కూడిన శరీరంలో గుణరహితత్వం ఎలా సాధ్యమవుతుంది?
సౌబలీశాపజాద్దోషాత్తథా బ్రాహ్మణశాపజాత్ । నిధనం యాదవానాం తు కృష్ణదేహస్య మోచనమ్
సౌబలుడి శాపం వల్ల, అలాగే ఒక బ్రాహ్మణుని శాపం వల్ల, యాదవుల నాశనం జరిగింది, కృష్ణుని శరీరం విడిచిపెట్టబడింది.
హరణం లుణ్ఠనం తద్వత్తత్పత్నీనాం నరాధిప । అర్జునస్యాస్త్రమోక్షే చ క్లీబత్వం తస్కరేషు చ
అదే విధంగా, రాజులు అతని భార్యలను అపహరించడం, దోచుకోవడం, అర్జునుడు ఆయుధాలు వదిలేటప్పుడు బలహీనత చూపడం, దొంగలు చేసిన పనులు జరిగాయి.
అజ్ఞత్వం హరణే గేహాత్తత్ప్రద్యుమ్నానిరుద్ధయోః । ఏవం మానుషదేహేఽస్మిన్మానుషం ఖలు చేష్టితమ్
ప్రద్యుమ్నుడు, అనిరుద్ధుడు అపహరించబడినప్పుడు తెలియని స్థితి ఏర్పడింది. ఇలా మానవ శరీరంలో నిజంగా మానవుల్లా ప్రవర్తన జరిగింది.
విష్ణోరంశావతారేఽస్మిన్నారాయణమునేస్తథా । అంశజే వాసుదేవేఽత్ర కిం చిత్రం శివసేవనే
ఈ విష్ణువు యొక్క అంసావతారంలో, నారాయణముని యొక్క భాగంలో, వాసుదేవుడు శివుని ఆరాధించడం有什么 ఆశ్చర్యం?
స హి సర్వేశ్వరో దేవో విష్ణోరపి చ కారణమ్ । సుషుప్తస్థాననాథః స విష్ణునా చ ప్రపూజితః
ఆయనే సమస్త దేవతలకు అధిపతి, విష్ణువుకూడా కారణం, సుషుప్తి స్థితికి అధిపతి, విష్ణువు కూడా ఆయనను ఆరాధిస్తాడు.
తదంశభూతాః కృష్ణాద్యాస్తైః కథం న స పూజ్యతే । అకారో భగవాన్బ్రహ్మాప్యుకారః స్యాద్ధరిః స్వయమ్
కృష్ణుడు వంటి వారు ఆయన అంసాలు కాబట్టి, వారు ఆయనను ఆరాధించకపోవడం ఎలా సాధ్యం? 'అ' అనే అక్షరం బ్రహ్మదేవుడు, 'ఉ' హరిదేవుడు.
మకారో భగవాన్ రుద్రోఽప్యర్ధమాత్రా మహేశ్వరీ । ఉత్తరోత్తరభావేనాప్యుత్తమత్వం స్మృతం బుధైః
'మ' అనే అక్షరం రుద్రుడు, అరడమాత్రా మహేశ్వరి. ఇలా క్రమంగా చూస్తే, ఉత్తమత్వాన్ని జ్ఞానులు గుర్తించారు.
అతః సర్వేషు శాస్త్రేషు దేవీ సర్వోత్తమా స్మృతా । అర్ధమాత్రాస్థితా నిత్యా యానుచ్చార్యా విశేషతః
అందుకే అన్ని శాస్త్రాలలో దేవిని అత్యుత్తమురాలిగా పేర్కొన్నారు. అరడమాత్రలో నిలిచి, నిత్యంగా ఉండే, ముఖ్యంగా ఉచ్చరించని రూపంలో ఉన్నదని చెప్పారు.