భగవత్యా సమాదిష్టః స్వప్నే మమ సురోపమ । విషమద్మి హుతాశే వా ప్రపతామి ప్రదీపితే
దేవతల్లీ కలలో ఆజ్ఞాపించినందువల్ల, నేను ఆకాశదేవతలా ప్రకాశిస్తూ, విషం తినడానికైనా, అగ్నిలో పడి పోవడానికైనా సిద్ధంగా ఉన్నాను.
వరయే త్వదృతే నాన్యం పితృభ్యాం ప్రేరితాఽపి వా । మనసా కర్మణా వాచా సంవృతస్త్వం మయా వరః
నిన్ను తప్ప మరొకరిని నేను ఎన్నుకోను, తల్లిదండ్రులు ఒత్తిడి చేసినా కూడా; మనసుతో, మాటతో, కార్యంతో నీవే నా వరుడవు.
భగవత్యాః ప్రసాదేన శర్మావాభ్యాం భవిష్యతి । ఆగన్తవ్యం త్వయాత్రైవ దైవం కృత్వా పరం బలమ్
దేవతల్లీ కృపతో మనిద్దరికీ సుఖం కలుగుతుంది; నీవు ఇక్కడికి రావాలి, దైవబలాన్ని ఆశ్రయించి.
యదధీనం జగత్సర్వం వర్తతే సచరాచరమ్ । భగవత్యా యదాదిష్టం న తన్మిథ్యా భవిష్యతి
ఈ జగత్తులోని చలించేవి, అచలమయినవి అన్నీ ఆమె ఆధీనంలో ఉన్నాయి; దేవతల్లీ చెప్పింది అసత్యం కాదు.
యద్వశే దేవతాః సర్వా వర్తన్తే శఙ్కరాదయః । వక్తవ్యోఽసౌ త్వయా బ్రహ్మన్నేకాన్తే వై నృపాత్మజః
శంకరుడు మొదలైన దేవతలందరూ ఆమె ఆజ్ఞకే లోబడి ఉంటారు; బ్రాహ్మణా! ఈ మాటను నీవు రాజకుమారునికి ఒంటరిగా చెప్పాలి.
యథా భవతి మే కార్యం తత్కర్తవ్యం త్వయానఘ । ఇత్యుక్త్వా దక్షిణాం దత్త్వా మునిర్వ్యాపారితస్తయా
నాకు కావలసిన పని నీవు తప్పక చేయాలి; ఇలా చెప్పి దక్షిణా ఇచ్చి, ఆ మునిని తన పనిలో నిమగ్నం చేసింది.
గత్వా సర్వం నివేద్యాశు తత్ర ప్రత్యాగతో ద్విజః । సుదర్శనస్తు తజ్జ్ఞాత్వా నిశ్చయం గమనే తదా
అక్కడికి వెళ్లి అన్నీ చెప్పి, ఆ బ్రాహ్మణుడు త్వరగా తిరిగి వచ్చాడు; సుదర్శనుడు అది తెలిసి వెంటనే వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
చకార మునినా తేన ప్రేరితః పరమాదరాత్ । వ్యాస ఉవాచ గమనాయోద్యతం పుత్రం తమువాచ మనోరమా
ఆ ముని ప్రేరణతో అతను ఎంతో గౌరవంగా సిద్ధమయ్యాడు. వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: తన కుమారుడు వెళ్లేందుకు సిద్ధమవుతున్నప్పుడు మనోరమ అతనితో మాట్లాడింది.
వేపమానాఽతిదుఃఖార్తా జాతత్రాసాఽశ్రులోచనా । కుత్ర గచ్ఛసి పుత్రాద్య సమాజే భూభృతాం కిల
కంపిస్తూ, తీవ్ర దుఃఖంతో, భయంతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, 'నీవు ఇప్పుడు రాజుల సమూహంలో ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు నా కుమారా?' అని అడిగింది.
ఏకాకీ కృతవైరశ్చ కిం విచిన్త్య స్వయంవరే । యుధాజిద్ధన్తుకామస్త్వాం సమేష్యతి మహీపతిః
ఒక్కడివై, శత్రువులను సంపాదించుకుని, స్వయంవరంలో ఏమి ఆలోచిస్తున్నావు? యుద్ధంలో నిన్ను చంపాలని ఉత్సాహంగా ఉన్న రాజు ఎదురవుతాడు.
న తేఽన్యోఽస్తి సహాయశ్చ తస్మాన్మా వ్రజ పుత్రక । ఏకపుత్రాతిదీనాస్మి తవాధారా నిరాశ్రయా
నీకు వేరే సహాయం చేసే వారు లేరు, నా బిడ్డా, అందుకే నువ్వు పోవద్దు. నీవొక్కడే నాకు ఆధారం, నేను బలహీనురాలిని, నువ్వు లేకపోతే నాకు ఆశ్రయం లేదు.
నార్హసి త్వం మహాభాగ నిరాశాం కర్తుంమద్య మామ్ । పితా తే నిహతో యేన సోఽపి తత్రాగతో నృపః
ధన్యుడవైన నా కుమారా, నన్ను ఈ రోజు నిరాశలో పడేయకూడదు. నీ తండ్రిని వాడు చంపాడు, ఇప్పుడు ఆ రాజు కూడా అక్కడికి వచ్చాడు.
ఏకాకినం గతం తత్ర యుధాజిత్త్వాం హనిష్యతి । సుదర్శన ఉవాచ భవితవ్యం భవత్యేవ నాత్ర కార్యా విచారణా
నువ్వు ఒక్కడే అక్కడికి వెళ్తే, యుధాజిత్ యుద్ధంలో నిన్ను చంపేస్తాడు. సుదర్శనుడు ఇలా అన్నాడు: జరగాల్సింది తప్పక జరుగుతుంది, దీనిపై ఆలోచన అవసరం లేదు.
ఆదేశాచ్చ జగన్మాతుర్గచ్ఛామ్యద్య స్వయంవరే । మా శోకం కురు కల్యాణి క్షత్రియాఽసి వరాననే
జగన్మాత యొక్క ఆజ్ఞతో నేను ఈ రోజు స్వయంవరానికి వెళ్తున్నాను. శుభమయురాలా, నీవు క్షత్రియురాలివి, అందుకే దుఃఖించకూ, అందమైనవాడివి.
న బిభేమి ప్రసాదేన భగవత్యా నిరన్తరమ్ । వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా రథమారుహ్య గన్తుకామం సుదర్శనమ్
భగవతీ యొక్క కృప ఎప్పుడూ నాపై ఉంది కాబట్టి నాకు భయం లేదు.
దృష్ట్వా మనోరమా పుత్రమాశీర్భిశ్చాన్వమోదయత్ । అగ్రతస్తేఽమ్బికా పాతు పార్వతీ పాతు పృష్ఠతః
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలా చెప్పి, వెళ్ళాలని ఉత్సాహంతో సుదర్శనుడు రథంపై ఎక్కాడు. తన కుమారుడిని చూసి, మనోరమ అతనికి ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చింది.
పార్వతీ పార్శ్వయోః పాతు శివా సర్వత్ర సామ్ప్రతమ్ । వారాహీ విషమే మార్గే దుర్గా దుర్గేషు కర్హిచిత్ । కాలికా కలహే ఘోరే పాతు త్వాం పరమేశ్వరీ
నీకు ముందుగా అంబికా, వెనుక పార్వతీ రక్షణ కల్పించాలి. రెండు వైపులా పార్వతీ, అన్ని చోట్ల శివా నిన్ను కాపాడాలి. కష్టమైన మార్గాల్లో వారాహీ, కోటల్లో దుర్గా, భయంకరమైన యుద్ధాల్లో కాలికా నిన్ను రక్షించాలి.
మణ్డపే తత్ర మాతఙ్గీ తథా సౌమ్యా స్వయంవరే । భవానీ భూపమధ్యే తు పాతు త్వాం భవమోచనీ
అక్కడ మండపంలో మాతంగీ, స్వయంవరంలో సౌమ్యా నిన్ను కాపాడాలి. రాజుల మధ్య భవానీ, భవమోచనీ నిన్ను రక్షించాలి.
గిరిజా గిరిదుర్గేషు చాముణ్డా చత్వరేషు చ । కామగా కాననేష్వేవం రక్షతు త్వాం సనాతనీ
పర్వత కోటల్లో గిరిజా, మార్గమధ్యంలో చాముండా నిన్ను కాపాడాలి. అడవుల్లో కామగా నిన్ను రక్షించాలి. ఈ విధంగా సనాతనీ దేవి నిన్ను కాపాడాలి.
వివాదే వైష్ణవీ శక్తిరవతాత్త్వాం రఘూద్వహ । భైరవీ చరణే సౌమ్య శత్రూణాం వై సమాగమే
వివాదాల్లో వైష్ణవీ శక్తి నిన్ను కాపాడాలి, రఘువంశశ్రేష్ఠుడా. శత్రువుల సమూహంలో భైరవీ, మృదువుగా నీ పాదాల వద్ద నిన్ను రక్షించాలి.
సర్వదా సర్వదేశేషు పాతు త్వాం భువనేశ్వరీ । మహామాయా జగద్ధాత్రీ సచ్చిదానన్దరూపిణీ
ప్రతి చోటా, ఎప్పుడూ, భువనేశ్వరీ నిన్ను కాపాడాలి. మహామాయ, జగద్దాత్రి, సచ్చిదానంద స్వరూపిణి నిన్ను కాపాడాలి.
వ్యాస ఉవాచ ఇత్యుక్త్వా తం తదా మాతా వేపమానా భయాకులా । ఉవాచాహం త్వయా సార్ధమాగమిష్యామి సర్వథా
వ్యాసుడు చెప్పాడు: ఇలా అన్న తర్వాత, భయంతో వణికుతూ ఆ తల్లి, 'నేను తప్పక నీతో వస్తాను' అని చెప్పింది.
నిమిషార్ధం వినా త్వాం వై నాహం స్థాతుమిహోత్సహే । సహైవ నయ మాం వత్స యత్ర తే గమనే మతిః
నీవు లేకుండా క్షణం కూడా నేను ఇక్కడ ఉండలేను. నా బిడ్డా, నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళాలనుకుంటే నన్ను కూడా తీసుకెళ్ళు.
ఇత్యుక్త్వా నిఃసృతా మాతా ధాత్రేయీసంయుతా తదా । విప్రైర్దత్తాశిషః సర్వే నిర్యయుర్హర్షసంయుతాః
ఇలా చెప్పి, తల్లి తన దాయాడితో కలిసి బయలుదేరింది. అప్పుడు బ్రాహ్మణులు అందరూ ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చి, సంతోషంతో వెళ్ళారు.
వారాణస్యాం తతః ప్రాప్తో రథేనైకేన రాఘవః । జ్ఞాతః సుబాహునా తత్ర పూజితశ్చార్హణాదిభిః
తర్వాత రాఘవుడు ఒక్క రథంలో వారాణసికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ సుబాహు అతన్ని గుర్తించి, పూజలు చేసి సత్కరించాడు.
నివేశార్థం గృహం దత్తమన్నపానాదికం తథా । సేవకం సమనుజ్ఞాప్య పరిచర్యార్థమేవ చ
వసతి కోసం ఒక ఇల్లు ఇచ్చారు, అన్నపానాదులు అందించారు. సేవకుడిని కూడా సేవ కోసం నియమించారు.
మిలితాస్త్వథ రాజానో నానాదేశాధిపాః కిల । యుధాజిదపి సమ్ప్రాప్తో దౌహిత్రేణ సమన్వితః
తర్వాత వివిధ దేశాల నుండి రాజులు అక్కడ చేరారు. యుధాజిత్ కూడా తన మనవడితో కలిసి వచ్చాడు.
కరూషాధిపతిశ్చైవ తథా మద్రేశ్వరో నృపః । సిన్ధురాజస్తథా వీరో యోద్ధా మాహిష్మతీపతిః
కరూష దేశాధిపతి, మద్రదేశ రాజు, సింధు రాజు, మహిష్మతీ పట్టణాధిపతి వంటి వీరులు కూడా అక్కడికి వచ్చారు.
పాఞ్చాలః పర్వతీయశ్చ కామరూపోఽతివీర్యవాన్ । కార్ణాటశ్చోలదేశీయో వైదర్భశ్చ మహాబలః
పంచాలుడు, పర్వత ప్రాంత రాజు, కామరూప దేశాధిపతి, మహా వీరుడు అయిన కర్ణాటక రాజు, చోళ దేశాధిపతి, విదర్భ దేశానికి బలమైన రాజు—ఇవాళ్లందరూ అక్కడ ఉన్నారు.
అక్షౌహిణీ త్రిషష్టిశ్చ మిలితా సంఖ్యయా తదా । వేష్టితా నగరీ సా తు సైన్యైః సర్వత్ర సంస్థితైః
అప్పుడు అక్కడ అరవై మూడు సైన్య విభాగాలు కూడి వచ్చాయి. ఆ నగరం చుట్టూ అన్ని వైపులా సైన్యాలతో పూర్తిగా ముట్టడి చేయబడింది.