పుస్తకస్య చ వక్తుశ్చ పూజా కార్యా తు నిత్యశః । వక్త్రా దత్తం ప్రసాదం తు గృహ్ణాద్భక్తిపూర్వకమ్
పుస్తకాన్ని, కథను చెప్పేవారిని ప్రతిరోజూ పూజించాలి. వారు ఇచ్చిన ప్రసాదాన్ని భక్తితో స్వీకరించాలి.
కుమారీ: పూజయేన్నిత్యం భోజయేత్ప్రార్థయేచ్చ యః । సువాసినీశ్చ విప్రాంశ్చ తస్య సిద్ధిర్న సంశయః
ఎవరైనా రోజూ కుమారులను, సువాసినులను, బ్రాహ్మణులను పూజించి, భోజనం పెట్టి, ప్రార్థిస్తే — వారికి నిస్సందేహంగా సఫలత కలుగుతుంది.
గాయత్ర్యా నామసాహస్రం సమాప్తావథ వా పఠేత్ । విష్ణోర్నామసహస్రం చ సర్వదోషోపశాన్తయే
కథ ముగిసినప్పుడు, గాయత్రి సహస్రనామాన్ని లేదా విష్ణు సహస్రనామాన్ని పఠించవచ్చు. అలా చేస్తే అన్ని దోషాలు తొలగిపోతాయి.
యస్య స్మృత్యా చ నామోక్త్యా తపోయజ్ఞక్రియాదిషు । న్యూనం సంపూర్ణతాం యాతి తస్మాద్విష్ణుం చ కీర్తయేత్
ఆయన నామస్మరణ వల్ల, తపస్సు, యజ్ఞం, క్రియల్లో ఏ లోపం ఉన్నా అది నిండిపోతుంది. అందుకే విష్ణువును స్తుతించాలి.
దేవ్యాః సప్తశతీమంత్రైః సమాప్తౌ హోమమాచరేత్ । దేవీమాహాత్మ్యమూలేన నవార్ణమనునాఽథవా
కథ ముగిసినప్పుడు, దేవీ సప్తశతీ మంత్రాలతో లేదా దేవీమాహాత్మ్య మూలమంత్రంతో లేదా నవాక్షరీ మంత్రంతో హోమం చేయాలి.
గాయత్ర్యా త్వథవా హోమః పాయసేన ససర్పిషా । యతో భాగవతం త్వేతద్గాయత్రీమయమీరితమ్
లేదా, గాయత్రి మంత్రంతో, పాయసం, నెయ్యితో హోమం చేయవచ్చు. ఎందుకంటే ఈ భాగవతం అంతా గాయత్రి మయమే అని చెప్పబడింది.
వాచకం తోషయేత్సమ్యగ్వస్త్రభూషాధనాదిభిః । ప్రసన్నే వాచకే సర్వాః ప్రసన్నా తస్య దేవతాః
కథ చెప్పేవారిని బట్టలు, ఆభరణాలు, ధనంతో సంతృప్తిపర్చాలి. వారు సంతోషిస్తే, అన్ని దేవతలు కూడా సంతోషిస్తారు.
బ్రాహ్మణాన్భోజయేద్భక్త్యా దక్షిణాభిశ్చ తోషయేత్ ! పృథివ్యాం దేవరూపాస్తే తుష్టేష్వేష్వీప్సితం ఫలమ్
బ్రాహ్మణులను భక్తితో భోజనం పెట్టి, దక్షిణా ఇచ్చి సంతృప్తిపర్చాలి. వారు భూమిపై దేవతల రూపంలో ఉన్నారు. వారు సంతోషిస్తే, కోరిన ఫలితాలు లభిస్తాయి.
సువాసినీ: కుమారీశ్చ దేవీభక్తయా చ భోజయేత్ । తాభ్యోఽపి దక్షిణాం దత్త్వా ప్రార్థయేత్సిద్ధిమాత్మనః
సువాసినులను, కుమారులను దేవీ భక్తితో భోజనం పెట్టాలి. వారికి దక్షిణా ఇచ్చి, తాను కోరిన సిద్ధిని ప్రార్థించాలి.
దద్యాద్దానాని చాన్యాని సువర్ణం గాః పయస్వినీః । హయానిభాన్మేదినీం చ తస్య స్యాదక్షయం ఫలమ్
ఇంకా, బంగారం, పాలిచ్చే ఆవులు, గుర్రాలు, ఏనుగులు, భూమి — ఇవన్నీ దానం చేయాలి. అలా చేసినవారికి ఫలం ఎప్పటికీ తరుగదు.
దేవీభాగవతం చైతల్లిఖితం శోభనాక్షరమ్ । హేమసింహాసనే స్థాప్యం పట్టవస్త్రేణ వేష్టితమ్
ఈ దేవీ భాగవతాన్ని అందమైన అక్షరాలతో వ్రాసి, బంగారు సింహాసనంపై, పట్టుచీరతో చుట్టి ఉంచాలి.
అష్టమ్యాం వా నవమ్యాం చ వాచకాయార్చితాయ చ । దద్యాత్స భోగాన్భుక్త్వేహ దుర్లభం మోక్షమాప్నుయాత్
అష్టమి లేదా నవమి రోజున, కథ చెప్పేవారిని పూజించి, వారికి భోగాలు ఇవ్వాలి. ఇక్కడ సుఖాలు అనుభవించిన తరువాత, అతడు దుర్లభమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
దరిద్రో దుర్బలో బాలస్తరుణో జరఠోఽపి వా । పురాణవేత్తా వైద్యః స్యాత్పూజ్యో మాన్యశ్చ సర్వదా
పేదవాడు, బలహీనుడు, చిన్నవాడు, యవ్వనంలో ఉన్నవాడు, వృద్ధుడు అయినా సరే, పురాణాలను తెలిసినవాడు లేదా వైద్యుడు ఎప్పుడూ గౌరవించబడాలి, ఆదరించబడాలి.
సన్తి లోకస్య బహవో గురవో గుణజన్మతః । సర్వేషామపి తేషాం చ పురాణజ్ఞః పరో గురుః
ఈ లోకంలో మంచి లక్షణాలతో పుట్టిన గురువులు చాలామందే ఉంటారు. కానీ వారందరిలో పురాణాలను తెలిసినవాడే గొప్ప గురువు.
పౌరాణికో బ్రాహ్మణస్తు వ్యాసాసనసమాశ్రితః । అసమాప్తే ప్రసంగే తు నమస్కుర్యాన్న కస్యచిత్
పురాణాలలో నిపుణుడైన బ్రాహ్మణుడు వ్యాసాసనంపై కూర్చుని కథ చెబుతుంటే, ఆ కథ పూర్తయ్యే వరకు ఎవరికీ నమస్కరించకూడదు.
పౌరాణికీం కథాం దివ్యాం యేఽపి శృణ్వంత్యభక్తితః । తేషాం పుణ్యఫలం నాస్తి దుఃఖదారిద్ర్యభాగినామ్
పురాణకథను భక్తి లేకుండా వినేవారికి పుణ్యఫలం ఉండదు; వారు బాధలు, దారిద్ర్యాలు అనుభవిస్తారు.
అసంపూజ్య పురాణం తు తామ్బూలకుసుమాదిభిః । యే శృణ్వంతి కథాం దేవ్యాస్తే దరిద్రా భవంతి హి
పురాణాన్ని తాంబూలం లేదా పువ్వులతో పూజించకుండా దేవీ కథను వినేవారు నిజంగా దారిద్ర్యానికి గురవుతారు.
కీర్త్యమానాం కథాం త్యక్త్వా యే వ్రజంత్యన్యతో నరాః । భోగాన్తరే ప్రణశ్యంతి తేషాం దారాశ్చ సమ్పదః
కథను వదిలేసి ఎక్కడికైనా వెళ్లిపోయేవారు సుఖాలను కోల్పోతారు; వారి భార్యలు, సంపదలు నశించిపోతాయి.
యే చ తుంగాసనారూఢాః కథాం శృణ్వంతి దాంభికాః । తే వాయసా భవంత్యత్ర భుక్త్వా నిరయయాతనామ్
ఎత్తయిన ఆసనాలపై కూర్చొని, అహంకారంతో కథను వినేవారు, నరకయాతన అనుభవించి, ఈ లోకంలో కాకులుగా జన్మిస్తారు.
` యే చాఢ్యాసనసంస్థాశ్చ యే వీరాసనసంస్థితాః । శృణ్వంతి చ కథాం దివ్యాం తే స్యురర్జునశాఖినః
తక్కువ ఆసనాలపై లేదా వీరాసనంలో కూర్చుని దివ్యకథను వినేవారు అర్జునచెట్లపై నివసించే పక్షులుగా మారిపోతారు.
కథాయాం కీర్త్యమానాయాం యే వదంతి దురుత్తరమ్ । రాసభాస్తే భవంతీహ కృకలాసాస్తతః పరమ్
కథ చెప్పబడుతున్నప్పుడు చెడ్డ మాటలు మాట్లాడేవారు ఈ లోకంలో గాడిదలుగా, తరువాత గద్దలుగా మారిపోతారు.
నిందంతి యే పురాణజ్ఞాన్కథాం వా పాపహారిణీమ్ । తే తు జన్మశతం దుష్టాః శునకాః స్యుర్న సంశయః
పురాణాలను తెలిసినవారిని లేదా పాపాలను పోగొట్టే కథను నిందించేవారు, నిశ్చయంగా వంద జన్మలు కుక్కలుగా పుడతారు.
యే శృణ్వంతి కథాం వక్తుః సమానాసనసంస్థితాః । గురుతల్పసమం పాపం లభంతే నరకాలయాః
కథ చెప్పేవాడితో ఒకే ఆసనంపై కూర్చుని వినేవారు గురుపత్నిని అపహరించిన పాపంతో సమానమైన పాపాన్ని పొందుతారు; వారు నరకానికి వెళ్తారు.
యే చాప్రణమ్య శృణ్వంతి తే భవన్తి విషద్రుమాః । శయానా యేఽపి శృణ్వంతి భవంత్యజగరాహయః
నమస్కరించకుండా వినేవారు విషవృక్షాలుగా జన్మిస్తారు; పడుకుని వినేవారు అజగరాలుగా మారిపోతారు.
యే కదాచన పౌరాణీం న శృణ్వంతి కథాం నరాః । తే ఘోరం నరకం భుక్త్వా భవన్తి గ్రామసూకరాః
ఎప్పుడూ పురాణకథను వినని మనుషులు ఘోరమైన నరకాన్ని అనుభవించి, గ్రామంలో పందులుగా పుడతారు.
యే కథాం నానుమోదంతే విఘ్నం కుర్వన్తి యే శఠాః । కోట్యబ్దం నిరయం భుక్త్వా భవంతి గ్రామసూకరాః
కథను ఆమోదించని వారు లేదా దురుద్దేశంతో అడ్డంకులు సృష్టించేవారు కోట్ల సంవత్సరాలు నరకంలో ఉండి, గ్రామంలో పందులుగా పుడతారు.
ఆసనం భాజనం ద్రవ్యం ఫలం వస్త్రాణి కమ్బలమ్ । పురాణజ్ఞాయ యచ్ఛన్తి తే వ్రజన్తి హరేః పదమ్
పురాణాలను తెలిసినవారికి ఆసనం, పాత్ర, ధనం, పండు, వస్త్రం, కంబళం ఇచ్చేవారు హరిలోకాన్ని పొందుతారు.
పురాణపుస్తకస్యాపి యే పట్టవసనం నవమ్ । ప్రయచ్ఛన్తి శుభం సూత్రం తే నరాః సుఖభాగినః
పురాణపుస్తకానికి కొత్త పట్టువస్త్రం లేదా శుభ్రమైన దారం ఇచ్చేవారు సుఖంగా జీవిస్తారు.
పురాణానాం తు సర్వేషాం శ్రవణాద్యత్ఫలం లభేత్ । తస్మాచ్ఛతగుణం పుణ్యం దేవీభాగవతాల్లభేత్
అన్ని పురాణాలను వినడం ద్వారా లభించే ఫలితం కన్నా, దేవీభాగవతాన్ని వినడం వంద రెట్లు ఎక్కువ పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది.
యథా సరిత్సు ప్రవరా గంగా దేవేషు శంకరః । కావ్యే రామాయణం యద్వజ్జ్యోతిష్మత్సు యథా రవిః
నదుల్లో గంగే ప్రధానమైనది, దేవతల్లో శంకరుడే శ్రేష్ఠుడు, కావ్యాల్లో రామాయణమే గొప్పది, ప్రకాశించే వాటిలో సూర్యుడే ముఖ్యుడు.