క్షణాచ్చచాల గగనే విమానం పవనేరితమ్ । ముహూర్తాద్వా తతః ప్రాప్తం దేశే చాన్యే మనోహరే
ఒక క్షణంలో ఆ విమానం గాల్లో గాలి తోడుగా కదిలింది. కొంతసేపటికి అది మరో అందమైన ప్రదేశానికి చేరుకుంది.
నన్దనం చ వనం తత్ర దృష్టమస్మాభిరుత్తమమ్ । పారిజాతతరుచ్ఛాయాసంశ్రితా సురభిః స్థితా
అక్కడ మేము నందనవనాన్ని చూశాము. అది పరిమళభరితంగా, పారిజాత వృక్షాల నీడలో తేలికగా నిలిచింది.
చతుర్దన్తో గజస్తస్యాః సమీపే సమవస్థితః । అప్సరసాం తత్ర వృన్దాని మేనకాప్రభృతీని చ
ఆమె దగ్గర నాలుగు దంతాలతో ఉన్న ఏనుగు నిలిచింది. అక్కడ మేనకాదులు వంటి అప్సరసల సమూహాలు ఉన్నాయి.
క్రీడన్తి వివిధైర్భావైర్గాననృత్యసమన్వితైః । గన్ధర్వాః శతశస్తత్ర యక్షా విద్యాధరాస్తథా
వారు పాటలు పాడుతూ, నాట్యం చేస్తూ,色色గా ఆడుకుంటున్నారు. అక్కడ వందలాది గంధర్వులు, యక్షులు, విద్యాధరులు కూడా ఉన్నారు.
మన్దారవాటికామధ్యే గాయన్తి చ రమన్తి చ దృష్టః శతక్రతుస్తత్ర పౌలోమ్యా సహితః ప్రభుః
మందారవాటిక మధ్యలో వారు పాటలు పాడుతూ ఆనందంగా ఉన్నారు. అక్కడ మేము శతక్రతువును పాలోమితో కలిసి చూశాము.
వయం తు విస్మితాశ్చాస్మ దృష్ట్వా త్రైవిష్టపం తదా । యాదఃపతిం కుబేరం చ యమం సూర్యం విభావసుమ్
ఆ త్రివిష్టపాన్ని చూసి మేము ఆశ్చర్యపోయాము. అక్కడ యాదస్వామి, కుబేరుడు, యముడు, సూర్యుడు, అగ్ని కూడా ఉన్నారు.
విలోక్య విస్మితాశ్చాస్మ వయం తత్ర సురాన్స్థితాన్ । తదా వినిర్గతో రాజా పురాత్తస్మాత్సుమణ్డితాత్
అక్కడ దేవతలను చూచి మేము విస్మయంతో నిండిపోయాము. ఆ అద్భుతమైన నగరం నుండి రాజు బయటకు వచ్చాడు.
దేవరాజ ఇవాక్షోభ్యో నరవాహ్యావనౌ స్థితః । విమానస్థా వయం తచ్చ చచాల తరసాగతమ్
దేవేంద్రుడిలా కదలని ధైర్యంతో, తన సైన్యంతో భూమిపై నిలిచాడు. మేము విమానంలో ఉండగా, అది వేగంగా ముందుకు సాగింది.
బ్రహ్మలోకం తదా దివ్యం సర్వదేవనమస్కృతమ్ । తత్ర బ్రహ్మాణమాలోక్య విస్మితౌ హరకేశవౌ
అప్పుడు, అందరు దేవతలు నమస్కరించే ఆ దివ్యమైన బ్రహ్మలోకాన్ని చేరుకున్నాము. అక్కడ బ్రహ్మను చూసి హరుడు, కేశవుడు ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
సభాయాం తత్ర వేదాశ్చ సర్వే సాఙ్గాః స్వరూపిణః । సాగరాః సరితశ్చైవ పర్వతాః పన్నగోరగాః
ఆ సభలో అన్ని వేదాలు, వాటి శాఖలతో సహా, నిజమైన రూపంలో కనిపించాయి. సముద్రాలు, నదులు, పర్వతాలు, పాములు, నాగులు కూడా అక్కడ ఉన్నాయి.
మామూచతుశ్చతుర్వక్త్రః కోఽయం బ్రహ్మా సనాతనః । తావవోచమహం నైవ జానే సృష్టిపతిం పతిమ్
నాలుగు ముఖాలున్న బ్రహ్మ నన్ను అడిగాడు: 'ఈ శాశ్వత బ్రహ్మ ఎవరు?' నేను చెప్పాను: 'సృష్టికి అధిపతి ఎవరో నాకు తెలియదు.'
కోఽహం కోఽయం కిమర్థం వా భ్రమోఽయం మమ చేశ్వరౌ । క్షణాదథ విమానం తచ్చచాలాశు మనోజవమ్
'నేను ఎవరు? ఆయన ఎవరు? నా ఈ అయోమయం ఎందుకు వచ్చిందో, ఓ ప్రభువులారా?' అని అనుకున్న వెంటనే, ఆ విమానం మనస్సు వేగంతో ఊగిపడింది.
కైలాసశిఖరే ప్రాప్తం రమ్యే యక్షగణాన్వితే । మన్దారవాటికారమ్యే కీరకోకిలకూజితే
అది కైలాస శిఖరానికి, యక్ష గణాలతో కూడిన అందమైన ప్రదేశానికి చేరుకుంది. అక్కడ మందార వనంలో నెమళ్లు, కోయిలలు ఆలాపిస్తూ ఉండేవి.
వీణామురజవాద్యైశ్చ నాదితే సుఖదే శివే । యదా ప్రాప్తం విమానం తత్తదైవ సదనాచ్ఛుభాత్
వీణలు, మృదంగాలు మధురంగా మోగుతూ ఆనందాన్ని, శుభాన్ని పంచుతున్నప్పుడు, ఆ విమానం అక్కడి పవిత్ర గృహానికి చేరిన వెంటనే ఆగిపోయింది.
నిర్గతో భగవాఞ్ఛమ్భుర్వృషారూఢస్త్రిలోచనః । పఞ్చాననో దశభుజః కృతసోమార్ధశేఖరః
ఆ సమయంలో భగవంతుడు శంభుడు, వృషభంపై కూర్చుని, మూడు కళ్ళతో, ఐదు ముఖాలతో, పది చేతులతో, చంద్రకళను తలపై ధరించి బయటకు వచ్చాడు.
వ్యాఘ్రచర్మపరీధానో గజచర్మోత్తరీయకః । పార్ష్ణిరక్షౌ మహావీరౌ గజాననషడాననౌ
ఆయన పులిచర్మాన్ని ధరించి, ఏనుగు చర్మాన్ని పై వస్త్రంగా వేసుకుని ఉన్నాడు. ఆయన పాదాల వద్ద ఇద్దరు వీర కుమారులు — ఒకరు ఏనుగు ముఖంతో, మరొకరు ఆరు ముఖాలతో నిలబడి ఉన్నారు.
శివేన సహ పుత్రౌ ద్వౌ వ్రజమానౌ విరేజతుః । నన్దిప్రభృతయః సర్వే గణపాశ్చ వరాశ్చ తే
శివుడితో కలిసి ఆయన ఇద్దరు కుమారులు ముందుకు సాగారు. నంది మొదలైన గణపతులు, గొప్ప గణసేనలు అందరూ వారితో కలిసి వెళ్లారు.
జయశబ్దం ప్రయుఞ్జానా వ్రజన్తి శివపృష్ఠగాః । తం వీక్ష్య శఙ్కరం చాన్యం విస్మితాస్తత్ర నారద
జయధ్వానాలు చేస్తూ వారు శివుని వెనుక వెళ్ళారు. ఆ మరొక శంకరుని చూసి, ఓ నారదా, మేమంతా అక్కడ ఆశ్చర్యపోయాము.
మాతృభిః సంశయావిష్టస్తత్రాహం న్యవసం మునే । క్షణాత్తస్మాద్గిరేః శృఙ్గాద్విమానం వాతరంహసా
మాతృదేవతల వల్ల సందేహంతో నిండిపోయి, నేను అక్కడే ఉండిపోయాను, ఓ మునీశ్వరా. ఆ కొండ శిఖరాన్ని వదిలి, ఆ విమానం గాలివేగంతో ముందుకు పోయింది.
వైకుణ్ఠసదనం ప్రాప్తం రమారమణమన్దిరమ్ । అసమ్భావ్యా విభూతిశ్చ తత్ర దృష్టా మయా సుత
వైకుంఠలోకానికి, రామాదేవి ప్రియుడైన విష్ణువు నివాసానికి అది చేరింది. అక్కడ, నా కుమారా, ఊహించలేని మహిమను నేను చూశాను.
విసిష్మియే తదా విష్ణుర్దృష్ట్వా తత్పురముత్తమమ్ । సదనాగ్రే యయౌ తావద్ధరిః కమలలోచనః
అప్పుడు విష్ణువు ఆ అద్భుతమైన పురిని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. కమలనయనుడు హరిదేవుడు ఆ గృహం ముందు వెళ్లాడు.
అతసీకుసుమాభాసః పీతవాసాశ్చతుర్భుజః । ద్విజరాజాధిరూఢశ్చ దివ్యాభరణభూషితః
అతను అతసీ పుష్పపు వర్ణంతో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నాలుగు చేతులతో, గరుత్మంతునిపై కూర్చుని, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
వీజ్యమానస్తదా లక్ష్మ్యా కామిన్యా చామరైః శుభైః । తం వీక్ష్య విస్మితాః సర్వే వయం విష్ణుం సనాతనమ్
ఆ సమయంలో లక్ష్మీదేవి, అందమైనది, పవిత్రమైన చామరాలతో ఆయనను వడలాడుతోంది. ఆ శాశ్వత విష్ణువును చూసి మేమంతా ఆశ్చర్యపోయాము.
పరస్పరం నిరీక్షన్తః స్థితాస్తస్మిన్ వరాసనే । తతశ్చచాల తరసా విమానం వాతరంహసా
మేమంతా ఒకరినొకరు చూస్తూ, ఆ ఉత్తమ ఆసనంపై నిలబడి ఉన్నాము. అంతలోనే, ఆ విమానం గాలివేగంతో ముందుకు పోయింది.
సుధాసముద్రః సమ్ప్రాప్తౌ మిష్టవారిమహోర్మిమాన్ । యాదోగణసమాకీర్ణశ్చలద్వీచివిరాజితః
మేము అమృతసముద్రానికి చేరుకున్నాము. అది మధురమైన నీటితో, పెద్ద అలలతో, అనేక జలచరాలతో నిండినది, అలలు అలమునడుతూ మెరిసిపోతున్నది.
మన్దారపారిజాతాద్యైః పాదపైరతిశోభితః । నానాస్తరణసంయుక్తో నానాచిత్రవిచిత్రితః
అది మందార, పారిజాత మొదలైన చెట్లతో ఎంతో అందంగా ఉంది. వివిధ రకాల ఆసనాలతో, అనేక విచిత్ర అలంకారాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
ముక్తాదామపరిక్లిష్టో నానాదామవిరాజితః । అశోకబకులాఖ్యైశ్చ వృక్షైః కురుబకాదిభిః
ముత్యాల హారాలతో అలంకరించబడిన ఆ ప్రదేశం, ఎన్నో రకాల పుష్పహారాలతో మెరిసిపోతూ, అశోక, బకుల, కురుబక వంటి చెట్లతో శోభించేది.
సంవృతః సర్వతః సౌమ్యైః కేతకీచమ్పకైర్వృతః । కోకిలారావసఙ్ఘుష్టో దివ్యగన్ధసమన్వితః
అదంతా చుట్టూ మృదువైన కేతకీ, చంపక వృక్షాలతో నిండిపోయి, కోకిలల గానంతో మార్మోగుతూ, దివ్యమైన సుగంధాలతో పరిమళించేది.
ద్విరేఫాతిరణత్కారైరఞ్జితః పరమాద్భుతః । తస్మిన్ద్వీపే శివాకారః పర్యఙ్కః సుమనోహరః
అక్కడ తేనెటీగల గుజ్జుమని ధ్వనులతో ఆ ప్రదేశం మరింత అద్భుతంగా కనిపించేది. ఆ ద్వీపంలో శివుని ఆకారంలో ఒక అద్భుతమైన, ఆకర్షణీయమైన మంచం ఉండేది.
రత్నాలిఖచితోఽత్యర్థం నానారత్నవిరాజితః । దృష్టోఽస్మాభిర్విమానస్థైర్దూరతః పరిమణ్డితః
ఆ మంచం రత్నాలతో చక్కగా అలంకరించబడింది, ఎన్నో విలువైన రత్నాలతో మెరిసిపోతూ, మేము దూరం నుండే ఆ దేవతల నివాసాల మధ్యలో దానిని చూశాము.