ఉత్తరన్సలిలే తత్ర యావద్వర్షసహస్రకమ్ । అన్వేషమాణో ధరణీం నావాప తాం యదా తదా
అక్కడ నీటిలో వేల సంవత్సరాలు పైకి పైకి వెతికినా భూమిని కనుగొనలేకపోయాను.
తపస్తపేతి చాకాశే వాగభూదశరీరిణీ । తతో మయా తపస్తప్తం పద్మే వర్షసహస్రకమ్
అప్పుడు ఆకాశంలో శరీరం లేని వాణి వినిపించింది — 'తపస్సు చేయి, తపస్సు చేయి' అని. అందుకే నేను కమలంలో వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాను.
సృజేతి పునరుద్భూతా వాణీ తత్ర శ్రుతా మయా । విమూఢోఽహం తదాకర్ణ్య కం సృజామి కరోమి కిమ్
ఆ సమయంలో మళ్లీ ఒక స్వరము వినిపించింది— 'సృష్టించు!' అని. నేను అయోమయంగా ఆ స్వరాన్ని విన్నాను. ఎవరిని సృష్టించాలి? ఏమి చేయాలి? అని ఆలోచించాను.
తదా దైత్యావపి ప్రాప్తౌ దారుణౌ మధుకైటభౌ । తాభ్యాం విభీషితశ్చాహం యుద్ధాయ మకరాలయే
అప్పుడే భయంకరమైన మధు, కైటభ అనే రాక్షసులు కూడా అక్కడికి వచ్చారు. వారిని చూసి భయపడి, నేను యుద్ధం కోసం సముద్రంలోకి వెళ్లిపోయాను.
తతోఽహం నాలమాలమ్బ్య వారిమధ్యమవాతరమ్ । తదా తత్ర మయా దృష్టః పురుషః పరమాద్భుతః
వారిని తట్టుకోలేక, నేను నీటిలోకి దిగిపోయాను. అక్కడ నేను ఒక అద్భుతమైన పురుషుణ్ని చూశాను.
మేఘశ్యామశరీరస్తు పీతవాసాశ్చతుర్భుజః । శేషశాయీ జగన్నాథో వనమాలావిభూషితః
ఆయన శరీరం మేఘంలా నలుపుగా, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, నాలుగు చేతులతో, శేషునిపై పడుకుని, వనమాల ధరించి, జగత్తుకు అధిపతిగా వెలిగిపోతూ ఉన్నాడు.
శఙ్ఖచక్రగదాపద్మాద్యాయుధైః సువిరాజితః । తమద్రాక్షం మహావిష్ణుం శేషపర్యఙ్కశాయినమ్
శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం వంటి ఆయుధాలతో ప్రకాశిస్తూ, ఆ మహావిష్ణువును నేను శేష శయనంగా చూశాను.
యోగనిద్రాసమాక్రాన్తమవిస్పన్దినమచ్యుతమ్ । శయానం తం సమాలోక్య భోగిభోగోపరి స్థితమ్
యోగనిద్రలో లీనమై, కదలకుండా, నశించని వాడు, ఆ భోగినాగుపై పడుకుని ఉన్నాడు. ఆ దృశ్యాన్ని నేను చూశాను.
చిన్తా మమాద్భుతా జాతా కిం కరోమీతి నారద । మయా స్మృతా తదా దేవీ స్తుతా నిద్రాస్వరూపిణీ
ఓ నారదా! నాకు ఆశ్చర్యకరమైన ఆలోచన వచ్చింది— 'ఇప్పుడు నేను ఏమి చేయాలి?' అని. అప్పుడు నేను నిద్రారూపిణి అయిన దేవిని స్మరించి, స్తుతించాను.
దేహాన్నిర్గత్య సా దేవీ గగనే సంస్థితా శివా । అవితర్క్యశరీరా సా దివ్యాభరణమణ్డితా
ఆ శుభమయి దేవి, ఆయన శరీరాన్ని విడిచి, ఆకాశంలో నిలబడి, అప్రతిమమైన రూపంతో, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి కనిపించింది.
విష్ణోర్దేహం విహాయాశు విరరాజ నభఃస్థితా । ఉదతిష్ఠదమేయాత్మా తయా ముక్తో జనార్దనః
విష్ణువు శరీరాన్ని విడిచి, ఆ దేవి ఆకాశంలో ప్రకాశిస్తూ నిలబడింది. ఆమె వల్ల జనార్దనుడు మేల్కొని, తన అపరాజిత స్వరూపాన్ని పొందాడు.
పంచవర్షసహస్రాణి కృతవాన్ యుద్ధముత్తమమ్ । తదా విలోకితౌ దైత్యౌ హరిణా వినిపాతితౌ
ఐదు వేలు సంవత్సరాలు మహాయుద్ధం జరిపాడు. ఆ సమయంలో హరి ఆ రాక్షసులను చూసి, వారిని సంహరించాడు.
ఉత్సఙ్గం విమలం కృత్వా తత్రైవ నిహతౌ చ తౌ । రుద్రస్తత్రైవ సమ్ప్రాప్తో యత్రావాం సంస్థితావుభౌ
ఆ ప్రదేశాన్ని పవిత్రంగా చేసి, అక్కడే వారిని సంహరించారు. ఆ సమయంలో అక్కడ మేమిద్దరం ఉన్న చోటే రుద్రుడు కూడా వచ్చాడు.
త్రిభిః సంవీక్షితాస్మామిః స్వస్థా దేవీ మనోహరా । సంస్తుతా పరమా శక్తిరువాచాస్మానవస్థితాన్
మేము ముగ్గురం ఆ మోహనమైన, ప్రశాంతమైన దేవిని చూశాము. ఆమెను స్తుతించగా, పరమశక్తి మమ్మల్ని చూసి మాటలాడింది.
కృపావలోకనైః కృత్వా పావనైర్ముదితానథ । దేవ్యువాచ కాజేశాః స్వాని కార్యాణి కురుధ్వం సమతన్ద్రితాః
కరుణతో నిండిన చూపులతో మమ్మల్ని ఆనందంగా, పవిత్రంగా చేసింది. ఆ తరువాత దేవి ఇలా పలికింది— 'సృష్టికర్తలారా! మీ మీ పనులను శ్రద్ధగా చేయండి.'
సృష్టిస్థితివిశిష్టాని హతావేతౌ మహాసురౌ । కృత్వా స్వాని నికేతాని వసధ్వం విగతజ్వరాః
'ఈ మహారాక్షసులు సంహరించబడ్డారు. ఇప్పుడు సృష్టి, స్థితి చేయండి. మీ మీ స్థలాలను ఏర్పరచుకుని, భయమూ బాధలూ లేకుండా నివసించండి.'
ప్రజాశ్చతుర్విధాః సర్వాః సృజధ్వం స్వవిభూతిభిః । బ్రహ్మోవాచ తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్యాః పేశలం సుఖదం మృదు
'నాలుగు విధాల ప్రాణులను మీ మీ శక్తులతో సృష్టించండి.' బ్రహ్మ చెప్పాడు: ఆమె మృదువుగా, మధురంగా, మనసుకు హాయిగా చెప్పిన మాటలు విన్నాము.
అబ్రూమ తామశక్తిః స్మః కథం కుర్మస్త్విమాః ప్రజాః । న మహీ వితతా మాతః సర్వత్ర వితతం జలమ్
మేము ఆమెను అడిగాము— 'మా తల్లి! ఈ ప్రాణులను ఎలా సృష్టించగలం? భూమి ఇంకా విస్తరించలేదు. ఎక్కడ చూసినా నీళ్లు మాత్రమే ఉన్నాయి.'
న భూతాని గుణాశ్చాపి తన్మాత్రాణీన్ద్రియాణి చ । తదాకర్ణ్య వచోఽస్మాకం శివా జాతా స్మితాననా
'ఇప్పుడు ప్రాణులు లేవు, గుణాలు లేవు, తన్ను, ఇంద్రియాలు కూడా లేవు.' అని మేము చెప్పగా, ఆమె చిరునవ్వుతో ముఖం ప్రకాశించింది.
ఝటిత్యేవాగతం తత్ర విమానం గగనాచ్ఛుభమ్ । సోవాచాస్మిన్సురాః కామం విశధ్వం గతసాధ్వసాః
అప్పటికప్పుడు ఆకాశం నుండి ఒక అద్భుతమైన విమానం వచ్చి చేరింది. ఆమె ఇలా చెప్పింది— 'దేవతలారా! భయపడకుండా, మీకు ఇష్టమైనట్లు ఇందులో ప్రవేశించండి.'
విమానే బ్రహ్మవిష్ణ్వీశా దర్శయామ్యద్య చాద్భుతమ్ । తన్నిశమ్య వచస్తస్యా ఓమిత్యుక్త్వా పునర్వయమ్
ఈ రోజు ఈ ఆకాశరథంలో బ్రహ్మ, విష్ణు, ఈశ్వరులకు ఒక అద్భుత దృశ్యం చూపిస్తాను అని ఆమె చెప్పగా, మేము ఆ మాట విని 'ఓం' అని సమాధానం ఇచ్చాము.
సమారుహ్యోపవిష్టాః స్మో విమానే రత్నమణ్డితే । ముక్తాదామసుసంవీతే కిఙ్కిణీజాలశబ్దితే
మేము రత్నాలతో అలంకరించబడిన, ముత్యాల దారాలతో చుట్టబడిన, చిన్న గంటల శబ్దంతో మ్రోగుతున్న ఆ విమానంలో ఎక్కి కూర్చున్నాము.
సురసద్మనిభే రమ్యే త్రయస్తత్రావిశఙ్కితాః । సోపవిష్టాంస్తతో దృష్ట్వా దేవ్యస్మాన్విజితేన్ద్రియాన్
దేవతల గృహాలను పోలిన ఆ అందమైన విమానంలో మేము ముగ్గురం భయమేమీ లేకుండా ప్రవేశించాము. మేము అక్కడ కూర్చున్నదాన్ని చూసి, తన ఇంద్రియాలను జయించిన దేవి మమ్మల్ని చూశారు.
స్వశక్త్యా తద్విమానం వై నోదయామాస చామ్బరే
ఆమె తన శక్తితో ఆ విమానాన్ని ఆకాశంలోకి ఎత్తిపారేసింది.
విమానస్థైర్హరాదిభిర్దేవీదర్శనమ్ బ్రహ్మోవాచ విమానం తన్మనోవేగం యత్ర స్థానాన్తరే గతమ్ । న జలం తత్ర పశ్యామో విస్మితాః స్మో వయం తదా
విమానంలో హరుడు మొదలైనవారితో కలిసి మేము దేవిని దర్శించాము. బ్రహ్మ చెప్పారు: ఆ విమానం మనస్సు వేగంతో ఒక ప్రదేశం నుండి మరొక ప్రదేశానికి వెళ్ళిపోయింది. అక్కడ నీళ్లు కనిపించలేదు. మేమంతా ఆశ్చర్యపోయాము.
వృక్షాః సర్వఫలా రమ్యాః కోకిలారావమణ్డితాః । మహీ మహీధరాః కామం వనాన్యుపవనాని చ
అక్కడ అందమైన అన్ని రకాల ఫలాలతో ఉన్న వృక్షాలు, కోకిలల గానం వినిపించేది. భూమి, పర్వతాలు, అరణ్యాలు, ఉద్యానవనాలు అన్నీ ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపించాయి.
నార్యశ్చ పురుషాశ్చైవ పశవశ్చ సరిద్వరాః । వాప్యః కూపాస్తడాగాశ్చ పల్వలాని చ నిర్ఝరాః
అక్కడ స్త్రీలు, పురుషులు, జంతువులు, పవిత్ర నదులు, చెరువులు, బావులు, గుంటలు, మడులు, జలపాతాలు కనిపించాయి.
పురతో నగరం రమ్యం దివ్యప్రాకారమణ్డితమ్ । యజ్ఞశాలాసమాయుక్తం నానాహర్మ్యవిరాజితమ్
ముందుగా ఒక అందమైన నగరం కనిపించింది. అది దివ్య ప్రాకారాలతో అలంకరించబడింది, యజ్ఞశాలలు ఉన్నాయి, వివిధ రకాల భవనాలతో ప్రకాశించేది.
ప్రత్యభిజ్ఞా తదా జాతాప్యస్మాకం ప్రేక్ష్య తత్పురమ్ । స్వర్గోఽయమితి కేనాసౌ నిర్మితోస్తి తదాద్భుతమ్
ఆ నగరాన్ని చూసి మేము గుర్తుపట్టాము. ఎవరో, 'ఇది స్వర్గమా? ఈ అద్భుతమైన ప్రదేశాన్ని ఎవరు నిర్మించారు?' అని అడిగారు.
రాజానం దేవసఙ్కాశం వ్రజన్తం మృగయాం వనే । అస్మాభిః సంస్థితా దృష్టా విమానోపరి చామ్బికా
మేము ఒక రాజును దేవతలా ప్రకాశిస్తూ, అరణ్యంలో వేటకు వెళ్తున్నట్లు చూశాము. ఆ సమయంలో అంబికా మేము ఉన్న విమానంపై నిలిచింది.