మాత్రా శప్తాశ్చ యే నాగా వాసుకిప్రముఖాః శుచా । బ్రహ్మాణం శరణం గత్వా తే హోచుః శాపజం భయమ్
వాసుకిని ముందుగా పెట్టుకుని ఉన్న పాములు తల్లి శాపంతో బాధపడుతూ, బ్రహ్మను ఆశ్రయించి, ఆ శాపభయాన్ని వివరించాయి.
తానాహ భగవాన్బ్రహ్మా జరత్కారుర్మహామునిః । వాసుకేర్భగినీం తస్మై అర్పయధ్వం సనామికామ్
అప్పుడు భగవంతుడు బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: "మీరు మీ సోదరిని, పేరుతో కూడినదాన్ని, మహాముని జరత్కారునికి భార్యగా ఇవ్వండి."
తస్యాం యో జాయతే పుత్రః స వస్త్రాతా భవిష్యతి । ఆస్తీక ఇతి నామాసౌ భవితా నాత్ర సంశయః
ఆమెకు పుట్టే కుమారుడు మీ వంశాన్ని రక్షించేవాడు అవుతాడు. అతనికి ఆస్తీకుడు అనే పేరు ఉంటుంది. దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
వాసుకిస్తు తదాకర్ణ్య వచనం బ్రహ్మణః శివమ్ । వనం గత్వా సుతాం తస్మై దదౌ వినయపూర్వకమ్
బ్రహ్మ చెప్పిన మంగళకరమైన మాటలు విని, వాసుకి అడవికి వెళ్లి, తన కుమార్తెను వినయపూర్వకంగా అతనికి ఇచ్చాడు.
సనామాం తాం మునిర్జ్ఞాత్వా జరత్కారురువాచ తమ్ । అప్రియం మే యదా కుర్యాత్తదా తాం సన్త్యజామ్యహమ్
ఆమె పేరు ఉన్నదని తెలుసుకున్న జరత్కారు ముని, "ఆమె నాకు ఇష్టంకాని పని చేస్తే, వెంటనే వదిలేస్తాను" అని వాసుకిని చెప్పాడు.
వాగ్బన్ధం తాదృశం కృత్వా మునిర్జగ్రాహ తాం స్వయమ్ । దత్త్వా చ వాసుకిః కామం భవనం స్వం జగామ హ
అలాంటి ఒప్పందం చేసుకుని ముని స్వయంగా ఆమెను తీసుకున్నాడు. వాసుకి తన కోరిక నెరవేర్చుకుని తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు.
కృత్వా పర్ణకుటీం శుభ్రాం జరత్కారుర్మహావనే । తయా సహ సుఖం ప్రాప రమమాణః పరన్తప
మహా అడవిలో శుభ్రమైన ఆకుల గుడిసె కట్టుకుని, జరత్కారు ఆమెతో కలిసి సంతోషంగా జీవించాడు.
ఏకదా భోజనం కృత్వా సుప్తోఽసౌ మునిసత్తమః । భగినీ వాసుకేస్తత్ర సంస్థితా వరవర్ణినీ
ఒకసారి భోజనం చేసి, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు నిద్రపోయాడు. అక్కడ వాసుకి సోదరి, అందమైన రూపం కలదానిది, ఉన్నది.
న సమ్బోధయితవ్యోఽహం త్వయా కాన్తే కథఞ్చన । ఇత్యుక్త్వా తు గతో నిద్రాం మునిస్తాం సుదతీం తదా
"ప్రియమైనవాడా, నన్ను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నీవు లేపకూడదు," అని చెప్పి, ముని ఆ అందమైన పళ్లుగల ఆమెతో నిద్రకు వెళ్లాడు.
రవిరస్తగిరిం ప్రాప్తః సన్ధ్యాకాల ఉపస్థితే । కిం కరోమి న మే శాన్తిస్త్యజేన్మాం బోధితః పునః
సూర్యుడు పడమటి పర్వతాన్ని చేరి, సాయంకాలం సమీపించినప్పుడు, ఆమె ఇలా ఆలోచించింది: "నేను ఏమి చేయాలి? నాకు శాంతి లేదు. లేపితే మళ్లీ నన్ను వదిలేస్తాడేమో."
ధర్మలోపభయాద్భీతా జరత్కారురచిన్తయత్ । నోచేత్ప్రబోథయామ్యేనం సన్ధ్యాకాలో వృథా వ్రజేత్
ధర్మం నశించిపోతుందనే భయంతో జరత్కారు ఆలోచించాడు: "నేను లేపకపోతే, సాయంకాలపు సమయం వృథా అవుతుంది."
ధర్మనాశాద్వరం త్యాగస్తథాపి మరణం ధ్రువమ్ । ధర్మహానిర్నరాణాం హి నరకాయ భవేత్పునః
ధర్మం నశించడాన్ని కన్నా వదిలిపోవడమే మేలని భావించాడు. అయినా, మరణం తప్పదు. ఎందుకంటే ధర్మహాని మనుషులకు మళ్లీ నరకానికి దారి తీస్తుంది.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సా బాలా తం మునిం ప్రత్యబోధయత్ । సన్ధ్యాకాలోఽపి సఞ్జాత ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠసువ్రత
అలా ఆ చిన్నారి ఆలోచించి, ఆ మునిని మేల్కొలిపింది. 'సంధ్యా సమయం వచ్చింది, లేవండి, లేవండి, ధర్మాత్ముడా!' అని పలికింది.
ఉత్థితోఽసౌ మునిః కోపాత్తామువాచ వ్రజామ్యహమ్ । త్వం తు భ్రాతృగృహం యాహి నిద్రావిచ్ఛేదకారిణీ
అప్పుడు ఆ ముని కోపంతో లేచి, 'నేను వెళ్తున్నాను. నీవు నా నిద్రను భంగం చేసినవాడివి, నీ అన్నగారి ఇంటికి వెళ్ళిపో' అని అన్నాడు.
వేపమానాబ్రవీద్వాక్యమిత్యుక్తా మునినా తదా । భ్రాత్రా దత్తా యదర్థం తత్కథం స్యాదమితప్రభ
ఆమె భయంతో వణికుతూ, 'అమిత తేజస్సు కలిగినవాడా! నా అన్నగారు నన్ను ఇచ్చిన ఉద్దేశ్యం ఎలా నెరవేరుతుంది?' అని అడిగింది.
మునిః ప్రాహ జరత్కారుం తదస్తీతి నిరాకులః । గతా సా మునినా త్యక్తా వాసుకేః సదనం తదా
ఆ ముని నిర్లిప్తంగా 'అలా జరుగుతుంది' అని జరత్కారువుకు చెప్పాడు. ఆ తరువాత ముని వదిలిపెట్టగా, ఆమె వాసుకి ఇంటికి వెళ్ళింది.
పృష్టా భ్రాత్రాబ్రవీద్వాక్యం యథోక్తం పతినా తదా । అస్తీత్యుక్త్వా చ హిత్వా మాం గతోఽసౌ మునిసత్తమః
ఆమె అన్నగారు అడిగినప్పుడు, ఆమె భర్త చెప్పినట్లే, 'అతను "అలా జరుగుతుంది" అని చెప్పి, నన్ను వదిలిపెట్టి వెళ్లిపోయాడు' అని చెప్పింది.
వాసుకిస్తు తదాకర్ణ్య సత్యావాఙ్మునిరిత్యుత । విశ్వాసం చ పరం కృత్వా భగినీం తాం సమాశ్రయత్
వాసుకి ఇది విని, 'ఈ ముని నిజాయితీగలవాడు' అని నమ్మి, తన అక్కను ఎంతో విశ్వాసంతో ఆశ్రయించాడు.
తతః కాలేన కియతా జాతోఽసౌ మునిబాలకః । ఆస్తీక ఇతి నామాసౌ విఖ్యాతః కురుసత్తమ
కొంతకాలం తరువాత, ఓ కురు వంశశ్రేష్ఠా, ఆ మునికి ఆ చిన్నారి నుండి కుమారుడు జన్మించాడు. అతడిని ఆస్తీకుడు అని ప్రసిద్ధి పొందాడు.
తేనాయం రక్షితో యజ్ఞస్తవ పార్థివసత్తమ । మాతృపక్షస్య రక్షార్థం మునినా భావితాత్మనా
ఓ రాజశ్రేష్ఠా, ఆ ముని తన తల్లి వంశాన్ని రక్షించేందుకు, నీ యజ్ఞాన్ని కాపాడాడు.
భవ్యం కృతం మహారాజ మానితోఽయం త్వయా మునిః । యాయావరకులోత్పనో వాసుకేర్భగినీసుతః
ఓ మహారాజా, నీవు పుణ్యమైన కార్యం చేసావు. నీవు వాసుకి అక్క కుమారుడైన, యాయావర వంశంలో జన్మించిన ఈ మునిని గౌరవించావు.
స్వస్తి తేఽస్తు మహాబాహో భారతం సకలం శ్రుతమ్ । దానాని బహు దత్తాని పూజితా మునయస్తథా
నీకు శుభం కలగాలి, ఓ మహాబాహువంతుడా! నీవు భరత వంశపు కథ అంతా వినావు, అనేక దానాలు ఇచ్చావు, మునులను గౌరవించావు.
కృతేన సుకృతేనాపి న పితా స్వర్గతిం గతః । పావితం న కులం కృత్స్నం త్వయా భూపతిసత్తమ
ఎన్ని పుణ్యకార్యాలు చేసినా, తండ్రికి స్వర్గప్రాప్తి కలగలేదు. నీ చేత వంశమంతా పవిత్రం కాలేదు, ఓ రాజశ్రేష్ఠా.
దేవ్యాశ్చాయతనం భూప విస్తీర్ణం కురు భక్తితః । యేన వై సకలా సిద్ధిస్తవ స్యాజ్జనమేజయ
ఓ రాజా, నీవు భక్తితో దేవికి విస్తృతమైన ఆలయం నిర్మించు. అలా చేస్తే, జనమేజయా, నీకు అన్ని విజయాలు లభిస్తాయి.
పూజితా పరయా భక్త్యా శివా సకలదా సదా । కులవృద్ధిం కరోత్యేవ రాజ్యం చ సుస్థిరం సదా
శివాదేవిని పరమభక్తితో పూజిస్తే, ఆమె ఎల్లప్పుడూ అన్ని శుభఫలితాలు ఇస్తుంది, వంశాన్ని అభివృద్ధి చేస్తుంది, రాజ్యాన్ని స్థిరంగా ఉంచుతుంది.
దేవీమఖం విధానేన కృత్వా పార్థివసత్తమ । శ్రీమద్భాగవతం నామ పురాణం పరమం శృణు
ఓ రాజశ్రేష్ఠా, నీవు నియమానుసారం దేవీ యజ్ఞం నిర్వహించిన తరువాత, ఇప్పుడు శ్రీమద్భాగవతం అనే పరమ పురాణాన్ని విను.
త్వామహం శ్రావయిష్యామి కథాం పరమపావనీమ్ । సంసారతారిణీం దివ్యాం నానారససమాహృతామ్
నేను నీకు అత్యంత పవిత్రమైన, సంసారాన్ని దాటించే, దివ్యమైన, అనేక రసాలతో నిండిన కథను వినిపిస్తాను.
న శ్రోతవ్యం పరం చాస్మాత్పురాణాద్విద్యతే భువి । నారాధ్యం విద్యతే రాజన్దేవీపాదామ్బుజాదృతే
ఈ పురాణం కన్నా గొప్పది, వినదగినది భూమిపై లేదు, ఓ రాజా! దేవీ పాదపద్మాలను తప్ప మరొకటి పూజించదగినది లేదు.
తే సభాగ్యాః కృతప్రజ్ఞా ధన్యాస్తే నృపసత్తమ । యేషాం చిత్తే సదా దేవీ వసతి ప్రేమసంకులే
ఎవరెవరి హృదయాల్లో ప్రేమతో దేవి ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తుందో, వారు అదృష్టవంతులు, జ్ఞానులు, ధన్యులు, ఓ రాజశ్రేష్ఠా!
సుదుఃఖితాస్తే దృశ్యన్తే భువి భారత భారతే । నారాధితా మహామాయా యైర్జనైశ్చ సదామ్బికా
ఓ భారతా, ఈ భూమిపై మహామాయ అయిన అంబికను ఎప్పుడూ పూజించని వారు, గొప్ప బాధతో కనిపిస్తారు.