ఆసన్నమృత్యుం రాజానం జ్ఞాత్వా ధ్యానేన కశ్యపః । గృహం యయౌ స ధర్మాత్మా ధనమాదాయ తక్షకాత్
ధ్యానంతో రాజు మరణానికి దగ్గరగా ఉన్నాడని తెలుసుకున్న ధర్మాత్ముడు కశ్యపుడు, తక్షకుని దగ్గర నుండి ధనం తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళాడు.
నివర్త్య కశ్యపం సర్పః సప్తమే దివసే నృపమ్ । హన్తుకామో జగామాశు నగరం నాగసాహ్వయమ్
కశ్యపుణ్ని వెనక్కు పంపిన తర్వాత, ఆ పాము ఏడవ రోజు రాజును చంపాలని ఆశించి, త్వరగా నాగసాహ్వయ అనే నగరానికి వెళ్ళింది.
శుశ్రావ నగరస్యాన్తే ప్రాసాదస్థం పరీక్షితమ్ । మణిమన్త్రౌషధైః కామం రక్ష్యమాణమతన్ద్రితమ్
ఆ నగరపు చివర రాజు ఒక ప్రాసాదంలో ఉన్నాడని, మణులు, మంత్రాలు, ఔషధాలతో జాగ్రత్తగా, అలసట లేకుండా అతన్ని కాపాడుతున్నారని విన్నాడు.
చిన్తావిష్టస్తదా నాగో విప్రశాపభయాకులః । చిన్తయామాస యోగేన ప్రవిశేయం గృహం కథమ్
ఆ సమయంలో ఆ పాము, బ్రాహ్మణుడి శాపభయంతో కలవరపడి, 'నేను యోగబలంతో ఈ ఇంట్లోకి ఎలా ప్రవేశించగలను?' అని ఆలోచించసాగాడు.
వఞ్జయామి కథం చైనం రాజానం పాపకారిణమ్ । విప్రశాపాద్ధతం మూఢం విప్రపీడాకరం శఠమ్
ఈ పాపి రాజును, బ్రాహ్మణుడి శాపంతో నాశనం అయినవాడిని, మూర్ఖుడిని, బ్రాహ్మణులను బాధించేవాడిని, నేను ఎలా మోసం చేయగలను?
పాణ్డవానాం కులే జాతః కోఽపి నైతాదృశో భవేత్ । తాపసస్య గలే యేన మృతః సర్పో నివేశితః
పాండవుల వంశంలో పుట్టినవాళ్లలో ఎవరూ ఇలాంటి పని చేయలేదు; ఒక మృత సర్పాన్ని తపస్వి మెడలో వేసినవాడు ఇతడే.
కృత్వా విగర్హితం కర్మ జానన్కాలగతిం నృపః । రక్షకాన్భవనే కృత్వా ప్రాసాదమభిగమ్య చ
కాలగతిని తెలిసినా, రాజు నిందనీయమైన పని చేశాడు; భవనంలో రక్షకులను పెట్టి, ప్రాసాదంలోకి ప్రవేశించాడు.
మృత్యుం వఞ్చయతే రాజా వర్తతేఽద్య నిరాకులః । తం కథం ధక్షయిష్యామి విప్రవాక్యేన చోదితః
ఈ రోజు రాజు నిర్భయంగా, మరణాన్ని మోసం చేస్తున్నానని భావిస్తున్నాడు. బ్రాహ్మణుడి మాట ప్రకారం, నేను అతన్ని ఎలా కాల్చగలను?
న జానాతి చ మన్దాత్మా మరణం హ్యనివర్తనమ్ । తేనాసౌ రక్షకాన్స్థాప్య సౌధారూఢోఽద్య మోదతే
మరణం తిరిగి రాదు అని అజ్ఞానిగా ఉన్న వాడు తెలియదు. అందుకే, ఈ రోజు రక్షకులను పెట్టి, రాజగృహంపైకి ఎక్కి ఆనందంగా ఉన్నాడు.
యది వై విహితో మృత్యుర్దైవేనామితతేజసా । స కథం పరివర్తేత కృతైర్యత్నైస్తు కోటిభిః
ఎంత గొప్ప శక్తి ఉన్నవాడికైనా, దైవం మరణాన్ని నిర్ణయిస్తే, లక్ష యత్నాలు చేసినా దాన్ని తప్పించలేడు.
పాణ్డవస్య చ దాయాదో జానన్మృత్యుం గతం నృపః । జీవనే మతిమాస్థాయ స్థితః స్థానే నిరాకులః
పాండవుని వంశజుడైన రాజు, మరణం వచ్చిందని తెలిసినా, మనస్సు నిలబెట్టుకొని, స్థిరంగా తన స్థానంలో ఉండిపోయాడు.
దానపుణ్యాదికం రాజా కర్తుమర్హతి సర్వథా । ధర్మేణ హన్యతే వ్యాధిర్యేనాయుః శాశ్వతం భవేత్
రాజు ఎప్పుడూ దానం, పుణ్యకార్యాలు చేయాలి. ధర్మంతో వ్యాధి పోయి, ఆయుష్షు నిలకడగా ఉంటుంది.
నోచేన్మృత్యువిధిం కృత్వా స్నానదానాదికాః క్రియాః । మరణం స్వర్గలోకాయ నరకాయాన్యథా భవేతూ
లేకపోతే, మరణ నియమాన్ని పాటించకపోతే, మరణ సమయంలో స్నానం, దానం వంటివి చేస్తే స్వర్గానికి దారి పడతాయి; లేకపోతే నరకానికి.
ద్విజపీడాకృతం పాపం పృథగ్వాస్య చ భూపతేః । విప్రశాపస్తథా ఘోర ఆసన్నే మరణే కిల
రాజు ద్విజులను బాధిస్తే చేసిన పాపం, బ్రాహ్మణుడి భయంకరమైన శాపం, నిజంగా మరణ సమయానికి దగ్గరగా వస్తాయి.
న కోఽపి బ్రాహ్మణః పార్శ్వే య ఏనం ప్రతిబోధయేత్ । వేధసా విహితో మృత్యురనివార్యస్తు సర్వథా
వాడి పక్కన ఎవ్వరు బ్రాహ్మణుడు ఉండి హెచ్చరించలేదు. సృష్టికర్త నిర్ణయించిన మరణం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ తప్పదు.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సర్పోఽసౌ స్వాన్నాగాన్నికటే స్థితాన్ । కృత్వా తాపసవేషాంస్తాన్ప్రాహిణోత్సుభుజఙ్గమాన్
ఇలా ఆలోచించి, ఆ పాము దగ్గర ఉన్న నాగులను తపస్వుల వేషంలో మార్చి పంపించాడు.
ఫలమూలాదికం గృహ్య రాజ్ఞే నాగోఽథ తక్షకః । స్వయం చ కీటరూపేణ ఫలమధ్యే ససార హ
తక్షకుడు పండ్లు, మూలికలు తీసుకుని, తానే పురుగు రూపంలో ఆ పండు లోపలికి ప్రవేశించాడు.
నిర్గతాస్తే తదా నాగాః ఫలాన్యాదాయ సత్వరాః । తే రాజభవనం ప్రాప్య స్థితాః ప్రాసాదసన్నిధౌ
ఆ నాగులు వెంటనే పండ్లు తీసుకుని, రాజభవనానికి చేరుకుని, ప్రాసాదం దగ్గర నిలబడ్డారు.
రక్షకాస్తాపసాన్దృష్ట్వా పప్రచ్ఛుస్తచ్చికీర్షితమ్ । ఊచుస్తే భూపతిం ద్రష్టుం ప్రాప్తాః స్మోఽద్య తపోవనాత్
రక్షకులు తపస్వులను చూసి, వారి ఉద్దేశ్యం ఏమిటో అడిగారు. వారు, 'మేము ఈ రోజు తపోవనంనుంచి రాజును దర్శించడానికి వచ్చాము' అని చెప్పారు.
అభిమన్యుసుతం వీరం కులార్కం చారుదర్శనమ్ । పరివర్ధయితుం ప్రాప్తా మన్త్రైరాథర్వణైస్తథా
'అభిమన్యుపుత్రుడైన వీరుడిని, తన వంశానికి వెలుగునిచ్చే వాడిని ఆశీర్వదించడానికి, అతర్వణ మంత్రాలతో అభివృద్ధి చేయడానికి మేము వచ్చాము.'
నివేదయధ్వం రాజానం దర్శనార్థాగతాన్మునీన్ । కృత్వాభిషేకాన్యాస్యామో దత్త్వా మిష్టఫలానిచ
'రాజును మనం దర్శించడానికి వచ్చిన మునులు వచ్చారని తెలియజేయండి. ఆశీర్వచనాలు చేసి, మధురమైన పండ్లు ఇచ్చి మేము వెళ్ళిపోతాము.'
భారతానాం కులే వాపి న దృష్టా ద్వారరక్షకాః । న శ్రుతం తాపసానాం తు రాజ్ఞోఽసన్దర్శనం కిల
'భారత వంశంలో ఎప్పుడూ ద్వారపాలకులు కనిపించలేదు. తపస్వులకు రాజును చూపించకుండా వున్నట్టు ఎప్పుడూ వినిపించలేదు.'
ఆరోహామో వయం తత్ర యత్ర రాజా పరీక్షితః । ఆశీర్భిర్వర్ధయిత్వైనం దత్తాజ్ఞాః ప్రవ్రజామహే
'మేము అక్కడికి వెళ్తాము, అక్కడ రాజు పరిచితుడు ఉన్నాడు. అతనికి ఆశీర్వచనాలు చెప్పి, అనుమతి తీసుకుని వెళ్ళిపోతాము.'
సూత ఉవాచ ఇత్యాకర్ణ్య వచస్తేషాం తాపసానాం తు రక్షకాః । ప్రత్యూచుస్తాన్ ద్విజాన్మత్వా నిదేశం భూపతేర్యథా
సూతుడు చెప్పాడు: తపస్వుల మాటలు విని, వారిని బ్రాహ్మణులుగా భావించి, రాజు చెప్పినట్లు రక్షకులు సమాధానం ఇచ్చారు.
నాద్య వో దర్శనం విప్రా రాజ్ఞః స్యాదితి నో మతిః । శ్వః సర్వతాపసైరత్ర త్వాగన్తవ్యం నృపాలయే
'ఈ రోజు మీకు రాజును దర్శించడానికి వీలు లేదు బ్రాహ్మణులారా; ఇదే మా నిర్ణయం. రేపు అందరు తపస్వులు ఇక్కడ రాజభవనానికి రావచ్చు.'
అనారోహస్తు ప్రాసాదో విప్రాణాం మునిసత్తమాః । విప్రశాపభయాద్రాజ్ఞా విహితోఽస్తి న సంశయః
'ప్రాసాదంపైకి బ్రాహ్మణులు ఎక్కకూడదు మునిశ్రేష్ఠులారా; బ్రాహ్మణ శాపభయంతో రాజు ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
తదోచుస్తానథో విప్రాః ఫలమూలజలాని చ । విప్రాశిషశ్చ రాజ్ఞేఽథ గ్రాహయన్తు సురక్షకాః
అప్పుడు బ్రాహ్మణులు ఇలా అన్నారు: "పండ్లు, మూలికలు, నీటిని తీసుకొచ్చి ఇవ్వండి." బ్రాహ్మణులు రాజు వద్దకు వాటిని తీసుకెళ్లమని రక్షకులకు ఆదేశించారు.
తే గత్వా నృపతిం ప్రోచుస్తాపసానాగతాఞ్జనాః । రాజోవాచానయధ్వం వై ఫలమూలాదికం చ యత్
వారు వెళ్లి రాజుని వద్దకు వచ్చి, తపస్వులు వచ్చినట్టు తెలియజేశారు. రాజు, "ఏవైనా పండ్లు, మూలికలు ఉన్నయి తీసుకొండి రా" అని ఆజ్ఞాపించాడు.
పృచ్ఛధ్వం తాపసాన్కార్యం ప్రాతరాగమనం పునః । ప్రణామం కథయధ్వం మే నాద్య సన్దర్శనం మమ
"ఆ తపస్వులను అడిగి, వాళ్లకు ఏ పని ఉందో, మళ్లీ రేపు ఎందుకు వస్తున్నారో తెలుసుకోండి. నేడు నేను కలుసుకోలేను అని చెప్పి, నా వందనం వారికీ తెలియజేయండి" అని రాజు చెప్పాడు.
తే గత్వాథ సమాదాయ ఫలమూలాదికం చ యత్ । రాజ్ఞే సమర్పయామాసుర్బహుమానపురఃసరమ్
వారు వెళ్లి, ఉన్న పండ్లు, మూలికలు సేకరించి, రాజుకు ఎంతో గౌరవంగా సమర్పించారు.