దుర్వాసాస్తు మునిః ప్రాప్తశ్చాతుర్మాస్యే స్థితో ద్విజః । పరిచర్యా కృతా కున్త్యా మునిస్తోషం జగామ హ
దుర్వాసుడు అనే ముని చాతుర్మాస్య వ్రత సమయంలో అక్కడికి వచ్చాడు. కుంతి ఆ మునికి సేవచేసింది. ఆ ముని ఆమెపై సంతోషించాడు.
దదౌ మన్త్రం శుభం తస్యై యేనాహూతః సురః స్వయమ్ । సమాయాతి తథా కామం పూరయిష్యతి వాఞ్ఛితమ్
ఆ ముని ఆమెకు ఒక పవిత్రమైన మంత్రాన్ని ఇచ్చాడు. దాని ద్వారా ఎవరి దేవతను పిలిచినా, వారు తానే వచ్చి కోరిన కోరికను నెరవేర్చేవారు.
గతే మునౌ తతః కున్తీ నిశ్చయార్థం గృహే స్థితా । చిన్తయామాస మనసా కం సురం సమచిన్తయే
ముని వెళ్ళిపోయిన తరువాత, కుంతి ఇంట్లో ఉండి పరీక్షించాలనే ఉద్దేశంతో, 'ఏ దేవుణ్ణి పిలవాలి?' అని మనసులో ఆలోచించింది.
ఉదితశ్చ తదా భానుస్తయా దృష్టో దివాకరః । మన్త్రోచ్చారం తయా కృత్వా చాహూతస్తిగ్మగుస్తదా
అప్పుడు సూర్యుడు ఉదయించాడు. ఆమె అతన్ని చూసింది. ఆ సమయంలో కుంతి మంత్రాన్ని జపించి, ఆ తేజోమయుడిని పిలిచింది.
మణ్డలాన్మానుషం రూపం కృత్వా సర్వాతిపేశలమ్ । అవాతరత్తదాకాశాత్సమీపే తత్ర మన్దిరే
ఆ సూర్యుడు తన వలయంనుండి అతి అందమైన మానవ రూపాన్ని ధరించి, ఆకాశం నుండి దిగి, ఆ గదిలో ఆమె సమీపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
దృష్ట్వా దేవం సమాయాన్తం కున్తీ భానుం సువిస్మితా । వేపమానా రజోదోషం ప్రాప్తా సద్యస్తు భామినీ
దేవుడైన సూర్యుడు దగ్గరకు వస్తున్నాడు అని చూసి కుంతి చాలా ఆశ్చర్యపోయింది. ఆమె వణికిపోయింది. వెంటనే స్త్రీగా ఉండే పరిణామాన్ని అనుభవించింది.
కృతాఞ్జలిః స్థితా సూర్యం బభాషే చారులోచనా । సుప్రీతా దర్శనేనాద్య గచ్ఛ త్వం నిజమణ్డలమ్
కరముల్ని జోడించి, అందమైన కన్నులతో ఆ స్త్రీ సూర్యునితో ఇలా చెప్పింది: 'ఈ రోజు నీవు ప్రత్యక్షమైనందుకు నాకు ఎంతో ఆనందంగా ఉంది. ఇప్పుడు నీవు నీ లోకానికి తిరిగి వెళ్ళు.'
సూర్య ఉవాచ ఆహూతోఽస్మి కథం కున్తి త్వయా మన్త్రబలేన వై । న మాం భజసి కస్మాత్త్వం సమాహూయ పురోగతమ్
సూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: 'కుంతీ, నీవు మంత్రబలంతో నన్ను పిలిపించావు. నేను నీ ముందు నిలబడి ఉన్నా, నీవు నన్ను ఎందుకు గౌరవించటం లేదు? ఎందుకు పిలిపించావు?'
కామార్తోఽస్మ్యసితాపాఙ్గి భజ మాం భావసంయుతమ్ । మన్త్రేణాధీనతాం ప్రాప్ప్తం క్రీడితుం నయ మామితి
'కృష్ణకంటి! నాకిప్పుడు కోరిక పెరిగింది. నన్ను మనసుతో అంగీకరించు. నీ మంత్రబలానికి నేను నీ ఆధీనంలో ఉన్నాను. నన్ను నీతో కలిపి ఆనందించు.'
కున్త్యువాచ ॥ కన్యాస్మ్యహం తు ధర్మజ్ఞ సర్వసాక్షిన్నమామ్యహమ్ । తవాప్యహం న దుర్వాచ్యా కులకన్యాస్మి సువ్రత
కుంతీ ఇలా అంది: 'ధర్మాన్ని తెలిసినవాడా, నేను కన్యను. నీవు అన్నింటికీ సాక్షివి. నీకు నమస్కరిస్తున్నాను. నేను మంచి కుటుంబానికి చెందిన కన్యను. నన్ను తప్పుగా అనవద్దు.'
సూర్య ఉవాచ లజ్జా మే మహతీ చాద్య యది గచ్ఛామ్యహం వృథా । వాచ్యతాం సర్వదేవానాం యాస్యామ్యత్ర న సంశయః
సూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఈ రోజు నేను వృథాగా వెళ్ళిపోతే నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంటుంది. అందరు దేవతల మధ్య నేను మాటలు వినాల్సి వస్తుంది; ఇది నిస్సందేహం.'
శప్స్యామి తం ద్విజం చాద్య యేన మన్త్రః సమర్పితః । త్వాం చాపి సుభృశం కున్తి నోచేన్మాం త్వం భజిష్యసి
'ఈ రోజు నీకు మంత్రం చెప్పిన బ్రాహ్మణుడిని నేను శపిస్తాను. నీవు నన్ను అంగీకరించకపోతే, కుంతీ, నిన్నూ నేను తీవ్రంగా శపిస్తాను.'
కన్యాధర్మః స్థిరస్తే స్యాన్న జ్ఞాస్యన్తి జనాః కిల । మత్సమస్తు తథా పుత్రో భవితా తే వరాననే
'నీ కన్యత్వం అలాగే ఉంటుంది; ఎవ్వరూ దీనిని తెలుసుకోరు, అందమైన ముఖముగలవాడా. నీకు నన్ను పోలిన కుమారుడు జన్మిస్తాడు.'
ఇత్యుక్త్వా తరణిః కున్తీం తన్మనస్కాం సులజ్జితామ్ । భుక్త్వా జగామ దేవేశో వరం దత్త్వాతివాఞ్ఛితమ్
ఇలా చెప్పి, సూర్యుడు ఆత్మలో తలమునకలై, ఎంతో లజ్జతో ఉన్న కుంతితో కలిసాడు. ఆమె కోరికను నెరవేర్చిన తరువాత, దేవతాధిపతి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
గర్భం దధార సుశ్రోణీ సుగుప్తే మన్దిరే స్థితా । ధాత్రీ వేద ప్రియా చైకా న మాతా న జనస్తథా
అందమైన నడుముగల ఆ స్త్రీ, రహస్యమైన గదిలో ఉండి, గర్భాన్ని దాచుకుంది. ఆ విషయం గురించి ధాత్రి, ఆమె ప్రియ స్నేహితురాలు మాత్రమే తెలుసు; తల్లి గానీ, మరెవరూ గానీ తెలియదు.
గుప్తః సద్మని పుత్రస్తు జాతశ్చాతిమనోహరః । కవచేనాతిరమ్యేణ కుణ్డలాభ్యాం సమన్వితః
ఆ కుమారుడు ఇంట్లో రహస్యంగా జన్మించాడు. అతడు చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉండి, ప్రకాశవంతమైన కవచం, కుండలాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
ద్వితీయ ఇవ సూర్యస్తు కుమార ఇవ చాపరః । కరే కృత్వాథ ధాత్రేయీ తామువాచ సులజ్జితామ్
అతడు మరొక సూర్యుడిలా, లేక ఇంకొక దేవకుమారుడిలా కనిపించాడు. ఆ తరువాత, ఆ బాలుడిని ధాత్రి చేతిలో పెట్టి, ఎంతో లజ్జతో ఆమె ఇలా చెప్పింది.
కాం చిన్తాం కరభోరు త్వమాధత్సేఽద్య స్థితాస్మ్యహమ్ । మఞ్జూషాయాం సుతం కున్తీ ముఞ్చన్తీ వాక్యమబ్రవీత్
'ఏమిటి ఆందోళన, సన్నని భుజాలవాడా? నేను ఇక్కడే ఉన్నాను,' అని ధాత్రి చెప్పింది. కుంతీ తన కుమారుడిని పెట్టె లోపల పెట్టి ఇలా మాటలాడింది.
కిం కరోమి సుతార్తాహం త్యజే త్వాం ప్రాణవల్లభమ్ । మన్దభాగ్యా త్యజామి త్వాం సర్వలక్షణసంయుతమ్
'నా కుమారుని కోసం బాధపడుతూ, నేను ఏమి చేయాలి? ప్రాణప్రియుడవైన నిన్ను వదిలిపెట్టాల్సి వస్తోంది. దురదృష్టవశాత్తు, అన్ని శుభలక్షణాలతో ఉన్న నిన్ను వదిలిపెడుతున్నాను.'
పాతుత్వాం సగుణాగుణా భగవతీ సర్వేశ్వరీ చామ్బికా స్తన్యం సైవ దదాతు విశ్వజననీ కాత్యాయనీ కామదా । ద్రక్ష్యేఽహంముఖపఙ్కజం సులలితం ప్రాణప్రియార్హం కదా త్యక్త్వా త్వాం విజనే వనే రవిసుతం దుష్టా యథా స్వైరిణీ
పూర్వస్మిన్నపి జన్మని త్రిజగతాం మాతా న చారాధితా న ధ్యాతం పదపఙ్కజం సుఖకరం దేవ్యాః శివాయాశ్చిరమ్ । తేనాహం సుత దుర్భగాస్మి సతతం త్యక్త్వా పునస్త్వాం వనే తప్స్యామి ప్రియ పాతకం స్మృతవతీ బుద్ధ్యా కృతం యత్స్వయమ్
'మునుపటి జన్మలో నేను మూడు లోకాలకు తల్లిని పూజించలేదు, శివమైన దేవికి ఆనందమిచ్చే పాదకమలాలను ఎక్కువసేపు ధ్యానించలేదు. అందుకే, కుమారా, నేను ఎప్పుడూ దురదృష్టవంతురాలినే. మళ్లీ నిన్ను అడవిలో వదిలిపెట్టి, నేను చేసిన పాపాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ తపస్సు చేస్తాను.'
సూత ఉవావ ఇత్యుక్త్యా తం సుతం కున్తీ మఞ్జూషాయాం ధృతం కిల । ధాత్రీహస్తే దదౌ భీతా జనదర్శనతస్తథా
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: ఇలా అన్న తర్వాత, కుంతీ తన కుమారుడిని పెట్టెలో పెట్టి, జనానికి తెలియకుండా ఉండాలని భయపడి, ధాత్రి చేతికి అప్పగించింది.
స్నాత్వా త్రస్తా తదా కున్తీ పితృవేశ్మన్యువాస సా । మఞ్జూషా వహమానా చ ప్రాప్తా హ్యధిరథేన వై
ఆ సమయంలో భయంతో కుంతీ స్నానం చేసి తండ్రి ఇంట్లో ఉండిపోయింది. ఆమె పంపిన పెట్టెను అధిరథుడు కనుగొన్నాడు.
రాధా సూతస్య భార్యా వై తయాసౌ ప్రార్థితః సుతః । కర్ణోఽభూద్బలవాన్వీరః పాలితః సూతసద్మని
సూతపతి భార్య రాధకు సంతానం కావాలని కోరిక ఉండేది. అందువల్ల, బలవంతుడైన, వీరుడైన కర్ణుడు సూతపతి ఇంట్లో పెరిగాడు.
కున్తీ వివాహితా కన్యా పాణ్డునా సా స్వయమ్వరే । మాద్రీ చైవాపరా భార్యా మద్రరాజసుతా శుభా
కుంతీ తన స్వయంవరంలో పాండు మహారాజుతో పెళ్లి చేసుకుంది. మద్రదేశపు రాజకుమార్తె అయిన మాద్రీ కూడా పాండువుకు రెండవ భార్యగా కలిగింది.
మృగయాం రమమాణస్తు వనే పాణ్డుర్మహాబలః । జఘాన మృగబుద్ధ్యా తు రమమాణం మునిం వనే
అటు పాండు మహాబలుడు అడవిలో వేటలో ఆనందిస్తూ ఉండగా, ఒకసారి ఒక మునిని జింక అని పొరపాటుగా వేటాడి చంపేశాడు.
శప్తస్తేన తదా పాణ్డుర్మునినా కుపితేన చ । స్త్రీసఙ్గం యది కర్తాసి తదా తే మరణం ధువమ్
ఆ ముని కోపంతో పాండువును శపిస్తూ, "నీవు భార్యతో కలిసినప్పుడు నిశ్చయంగా మరణం కలుగుతుంది" అని శాపం ఇచ్చాడు.
ఇతి శప్తస్తు మునినా పాణ్డుః శోకసమన్వితః । త్యక్త్వా రాజ్యం వనే వాసం చకార భృశదుఃఖితః
ఆ ముని శాపాన్ని విని, పాండు తీవ్రంగా బాధపడి తన రాజ్యాన్ని వదిలి అడవిలో నివసించసాగాడు.
కున్తీ మాద్రీ చ భార్యే ద్వే జగ్మతుః సహ సఙ్గతే । సేవనార్థం సతీధర్మం సంశ్రితే మునిసత్తమాః
కుంతీ, మాద్రీ అనే రెండు భార్యలు కూడా అతనితో కలిసి, అతనికి సేవ చేయాలని, సతీధర్మాన్ని పాటించాలని, మహర్షులతో కలిసి అడవికి వెళ్లారు.
గఙ్గాతీరే స్థితః పాణ్డుర్మునీనామాశ్రమేషు చ । శృణ్వానో ధర్మశాస్త్రాణి చకార దుశ్చరం తపః
పాండు గంగానది తీరంలో ఉన్న మునుల ఆశ్రమాలలో ఉండి, ధర్మశాస్త్రాలు వింటూ, కఠినమైన తపస్సు చేసేవాడు.
'గుణాలతోను, గుణరహితంగా కూడా ఉన్న భగవతి, సర్వేశ్వరి అంబికా నిన్ను రక్షించాలి. విశ్వమాత కాత్యాయనీ, కోరికలు తీర్చే తల్లి, నీకు పాలిచ్చాలి. నీ అందమైన కమలముఖాన్ని, ప్రాణప్రియమైనదాన్ని, నేను ఎప్పుడు చూస్తానో? నిన్ను, సూర్యుని కుమారుడా, ఈ అడవిలో ఒంటరిగా వదిలిపెడుతూ, నేను దుష్టురాలిగా, స్వేచ్ఛగా తిరిగే స్త్రీలా మారిపోయాను.'