ఇత్యుక్తా సా తదా పిత్రా మత్స్యగన్ధాథ వాసవీ । ఉడుపే మునిమాసీనం సంవాహయతి భామినీ
తండ్రి చెప్పినట్లు, మత్స్యగంధ అయిన వాసవి, మునిని పడవలో కూర్చోబెట్టి నదిని దాటి తీసుకెళ్ళింది.
వ్రజన్ సూర్యసుతాతోయే భావిత్వాద్దైవయోగతః । కామార్తస్తు మునిర్జాతో దృష్ట్వా తాం చారులోచనామ్
సూర్యుని కుమార్తె అయిన నదిలో ప్రయాణిస్తూ, దైవ యోగంతో, ఆ మునికి ఆమె అందమైన కళ్లను చూసి మనసులో ఆకాంక్ష కలిగింది.
గ్రహీతుకామః స మునిర్దృష్ట్వా వ్యఞ్జితయౌవనామ్ । దక్షిణేన కరేణైనామస్పృశద్దక్షిణే కరే
ఆమె యవ్వనం స్పష్టంగా కనిపించడంతో, ఆ ముని ఆమెను పొందాలని కోరుకున్నాడు. తన కుడి చేతితో ఆమె కుడి చేయిని తాకాడు.
తమువాచాసితాపాఙ్గీ స్మితపూర్వమిదం వచః । కులస్య సదృశం వః కిం శ్రుతస్య తపసశ్చ కిమ్
ఆమె, నల్లని కళ్లతో, చిరునవ్వుతో ఇలా అడిగింది: 'మీ వంశానికి, విద్యకు, తపస్సుకు ఇది తగిన ప్రవర్తనా?'
త్వం వై వసిష్ఠదాయాదః కులశీలసమన్వితః । కిం చికీర్షసి ధర్మజ్ఞ మన్మథేన ప్రపీడితః
నీవు వశిష్ఠుని వారసుడవు, మంచి వంశం, మంచి స్వభావం కలవాడవు. ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడవు. అయినా, మన్మథుని వల్ల కలిగిన కోరికతో ఇలాంటి పని చేయాలనుకోవడం ఎందుకు?
దుర్లభం మానుషం జన్మ భువి బ్రాహ్మణసత్తమ । తత్రాపి దుర్లభం మన్యే బ్రాహ్మణత్వం విశేషతః
ఈ భూమిపై మనుష్య జన్మ పొందడం చాలా అరుదు, బ్రాహ్మణులలో ఉత్తముడవు. అందులోను బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టడం ఇంకా అరుదైనది అని నేను భావిస్తున్నాను.
కులేన శీలేన తథా శ్రుతేన ద్విజోత్తమస్త్వం కిల ధర్మవిచ్చ । అనార్యభావం కథమాగతోఽసి విప్రేన్ద్ర మాం వీక్ష్య చ మీనగన్ధామ్
నీ వంశం, నీ స్వభావం, నీ విద్య వల్ల నీవు నిజంగా ద్విజులలో గొప్పవాడవు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడవు. బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడవు. అయినా, నన్ను చేప వాసన కలిగినదాన్ని చూసి ఇంత నీచ స్థితికి ఎలా వచ్చావు?
మదీయే శరీరే ద్విజామోఘబుద్ధే ॥ శుభం కిం సమాలోక్య పాణిం గ్రహీతుమ్ । సమీపం సమాయాసి కామాతురస్త్వం కథం నాభిజానాసి ధర్మం స్వకీయమ్
బుద్ధి గల బ్రాహ్మణా, నా శరీరంలో ఏ మంచి లక్షణం చూసి నా చేతిని పట్టుకోవాలనుకుంటున్నావు? కోరికతో నన్ను దగ్గరగా వచ్చావు. నీ ధర్మాన్ని గుర్తించకుండా ఇలా ఎలా చేస్తున్నావు?
అహో మన్దబుద్ధిర్ద్విజోఽయం గ్రహీష్య- ఞ్జలే మగ్న ఏవాద్య మాం వై గృహీత్వా । మనో వ్యాకులం పఞ్చబాణాతివిద్ధం న కోఽపీహ శక్తః ప్రతీపం హి కర్తుమ్
అయ్యో! ఈ బ్రాహ్మణుడు మూర్ఖుడై, నా చేతిని పట్టుకోవాలనే తపనతో నాలో మునిగి పోయాడు. అతని మనసు మన్మథుని ఐదు బాణాలతో గాయపడి కలవరపడుతోంది. ఇక్కడ ఎవ్వరూ అతన్ని అడ్డుకోలేరు.
ఇతి సఞ్చిన్త్య సా బాలా తమువాచ మహామునిమ్ । ధైర్యం కురు మహాభాగ పరం పారం నయామి వై
ఇలా ఆ బాలిక ఆలోచించి, ఆ మహామునికి ఇలా చెప్పింది: 'ధైర్యంగా ఉండు మహాభాగా, నేను నిన్ను అవతలి తీరుకు తీసుకెళ్తాను.'
సూత ఉవాచ పరాశరస్తు తచ్ఛ్రుత్వా వచనం హితపూర్వకమ్ । కరం త్యక్త్వా స్థితస్తత్ర సిన్ధోః పారం గతః పునః
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: పరాశరుడు ఆమె మంచి మాటలు విని, ఆమె చేయిని వదిలి అక్కడే నిలబడి, నదిని దాటి అవతలి తీరుకు వెళ్ళాడు.
మత్స్యగన్ధాం ప్రజగ్రాహ మునిః కామాతురస్తదా । వేపమానా తు సా కన్యా తమువాచ పురఃస్థితమ్
ఆ సమయంలో కోరికతో మునిగిపోయిన ముని, చేప వాసన కలిగిన ఆ యువతిని పట్టుకున్నాడు. ఆమె భయంతో వణికుతూ, అతని ఎదుట నిలబడి ఇలా చెప్పింది.
దుర్గన్ధాహం మునిశ్రేష్ఠ కథం త్వం నోపశఙ్కసే । సమానరూపయోః కామసంయోగస్తు సుఖావహః
'మహామునీ! నేను దుర్గంధంగా ఉన్నాను. అయినా నీవు ఎందుకు సంకోచించట్లేదు? ఒకే స్వభావం ఉన్నవారి కలయికే సుఖాన్ని ఇస్తుంది.'
ఇత్యుక్తేన తు సా కన్యా క్షణమాత్రేణ భామినీ । కృతా యోజనగన్ధా తు సురూపా చ వరాననా
ఆమె ఇలా అన్న వెంటనే, ఆ క్షణంలోనే ఆ యువతి యోజన దూరం పరిమళించే వాసనతో, అందమైన ముఖంతో, సుందరిగా మారింది.
మృగనాభిసుగన్ధాం తాం కృత్వా కాన్తాం మనోహరామ్ । జగ్రాహ దక్షిణే పాణౌ మునిర్మన్మథపీడితః
ఆమెను మృగనాభి వాసనతో పరిమళింపజేసి, ఆకర్షణీయురాలిగా మార్చి, మన్మథుని కోరికతో బాధపడుతున్న ఆ ముని, ఆమె కుడిచేతిని పట్టుకున్నాడు.
గ్రహీతుకామం తం ప్రాహ నామ్నా సత్యవతీ శుభా । మునే పశ్యతి లోకోఽయం పితా చైవ తటస్థితః
తనను తీసుకోవాలని కోరుకుంటున్న పరాశరుని చూచి, శుభ్రమైన సత్యవతి ఇలా చెప్పింది: 'మహర్షీ! ఈ జనాలు, నా తండ్రి కూడా నదికట్టపై చూస్తున్నారు.'
పశుధర్మో న మే ప్రీతిం జనయత్యతిదారుణః । ప్రతీక్షస్వ మునిశ్రేష్ఠ యావద్భవతి యామినీ
'జంతువుల్లా బహిరంగంగా, క్రూరంగా కలయిక నాకు ఇష్టం లేదు. మహామునీ! రాత్రి అయ్యే వరకు ఆగు.'
రాత్రౌ వ్యవాయ ఉద్దిష్టో దివా న మనుజస్య హి । దివాసఙ్గే మహాన్ దోషః పశ్యన్తి కిల మానవాః
'మనుషులకు రాత్రిపూటే కలయిక అనుమతించబడింది, పగలు కాదు. పగలు కలయికలో పెద్ద తప్పు ఉందని అందరూ భావిస్తారు.'
కామం యచ్ఛ మహాబుద్ధే లోకనిన్దా దురాసదా । తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్యా యుక్తముక్తముదారధీః
'మహాబుద్ధిశాలి! నీ కోరికను నియంత్రించు. జనాల అపకీర్తి భరించలేనిది.' ఆమె చెప్పిన ఈ సబబైన మాటలు విని,
నీహారం కల్పయామాస శీఘ్రం పుణ్యబలేన వై । నీహారే చ సముత్పన్నే తటేఽతితమసా యుతే
తన పుణ్యబలంతో పరాశరుడు వెంటనే పొగను సృష్టించాడు. ఆ పొగ చుట్టూ వ్యాపించి, నదికట్టంతా గాఢమైన చీకటిలో మునిగిపోయింది.
కామినీ తం మునిం ప్రాహ మృదుపూర్వమిదం వచః । కన్యాహం ద్విజశార్దూల భుక్త్వా గన్తాసి కామతః
ఆ యువతి మృదువుగా ఆ మునిని ఇలా అడిగింది: 'మహాబ్రాహ్మణా! నేను కన్యను. నీవు కోరిక తీర్చుకున్న తర్వాత నువ్వు వెళ్ళిపోతావు.'
అమోఘవీర్యస్త్వం బ్రహ్మన్ కా గతిర్మే భవేదితి । పితరం కిం బ్రవీమ్యద్య సగర్భా చేద్భవామ్యహమ్
'బ్రాహ్మణా! నీ వీర్యానికి విఫలం ఉండదు. నాకు ఏమవుతుంది? నేను గర్భవతిగా అయితే, నాన్నగారికి ఏమని చెప్పాలి?'
త్వం గమిష్యసి భుక్త్వా మాం కిం కరోమి వదస్వ తత్ । పరాశర ఉవాచ కాన్తేఽద్య మత్ప్రియం కృత్వా కన్యైవ త్వం భవిష్యసి
నీవు నన్ను అనుభవించి వెళ్ళిపోతావు. నేను ఏమి చేయాలి? చెప్పు.
వృణీష్వ చ వరం భీరు యం త్వమిచ్ఛసి భామిని । సత్యవత్యువాచ యథా మే పితరౌ లోకే న జానీతో హి మానద
భయపడే సుందరి! నీవు కోరిన వరం ఏదైనా అడుగు.
కన్యావ్రతం న మే హన్యాత్తథా కురు ద్విజోత్తమ । పుత్రశ్చ త్వత్సమః కామం భవేదద్భుతవీర్యవాన్
నా కన్యావ్రతం ఎప్పటికీ భంగం కాకుండా చూడుము. నా కుమారుడు నీకు సమానంగా, అద్భుతమైన బలంతో ఉండాలి.
గన్ధోఽయం సర్వదా మే స్యాద్యౌవనం చ నవం నవమ్ । పరాశర ఉవాచ శృణు సున్దరి పుత్రస్తే విష్ణ్వంశసమ్భవః శుచిః
ఈ సువాసన ఎప్పుడూ నాలో ఉండాలి. నా యవ్వనం ఎప్పటికీ కొత్తగా, తాజాగా ఉండాలి.
భవిష్యతి చ విఖ్యాతస్త్రైలోక్యే వరవర్ణిని । కేనచిత్కారణేనాహం జాతః కామాతురస్త్వయి
సుందరి! నీ కుమారుడు విష్ణువంశంలో పుట్టి, పవిత్రుడిగా, మూడు లోకాలలో ప్రసిద్ధుడవుతాడు.
కదాపి చ న సమ్మోహో భూతపూర్వో వరాననే । దృష్ట్వా చాప్సరసాం రూపం సదాహం ధైర్యమావహమ్
వింత కారణంగా నేను నిన్ను ఆశించాను. అప్సరసల అందాన్ని చూసినా ఎప్పుడూ మనస్సు కోల్పోలేదు, అందమైనవాడా!
దైవయోగేన వీక్ష్య త్వాం కామస్య వశగోఽభవమ్ । తత్కిఞ్చిత్కారణం విద్ధి దైవం హి దురతిక్రమమ్
దైవకృపతో నిన్ను చూసి, నేను కామానికి లోనయ్యాను. ఇది దైవం వల్లే జరిగింది. విధిని దాటి పోవడం చాలా కష్టం.
దృష్ట్వాహం చాతిదుర్గన్ధాం త్వాం కథం మోహమాప్నుయామ్ । పురాణకర్తా పుత్రస్తే భవిష్యతి వరాననే
నీవు గతంలో దుర్గంధంగా ఉండగా, నేను ఎలా మోహించగలను? సుందరి! నీ కుమారుడు పురాణ రచయితవుతాడు.