కౌబేరేణ తథా నాసా దన్తాః సఞ్జజ్ఞిరే తదా । ప్రాజాపత్యేనోత్తమేన తేజసా వసుధాధిప
కుబేరుని తేజంతో అమ్మవారి ముక్కు, ప్రజాపతికి చెందిన అత్యుత్తమ తేజంతో పళ్ళు ఏర్పడ్డాయి, ఓ భూమిపతి!
పావకేన చ సఞ్జాతం లోచనత్రితయం శుభమ్ । సాన్ధ్యేన తేజసా జాతే భృకుట్యౌ తేజసాం నిధీ
అగ్ని తేజంతో మూడు అందమైన కళ్ళు, సంధ్యా తేజంతో భ్రూవలు ఏర్పడ్డాయి. ఆమెలో అన్ని తేజస్సులు నిల్వగా ఉన్నాయి.
కర్ణౌ వాయవ్యతో జాతౌ తేజసో మనుజాధిప । సర్వేషాం తేజసా దేవీ జాతా మహిషమర్దినీ
వాయువు తేజంతో చెవులు ఏర్పడ్డాయి, నరపతీ! ఇలా అందరి తేజస్సుతో మహిషాసురమర్దిని దేవి జన్మించింది.
శూలం దదౌ శివో విష్ణుశ్చక్రం శఙ్ఖం చ పాశభృత్ । హుతాశనో దదౌ శక్తిం మారుతశ్చాపసాయకౌ
శివుడు త్రిశూలాన్ని, విష్ణువు చక్రాన్ని, శంఖాన్ని, పాశభృతుడు పాశాన్ని, అగ్ని శక్తిని, మారుతుడు విల్లు, బాణాలు ఇచ్చారు.
వజ్రం మహేన్ద్రః ప్రదదౌ ఘణ్టాం చైరావతాద్ గజాత్ । కాలదణ్డం యమో బ్రహ్మా చాక్షమాలాకమణ్డలూ
ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని, ఐరావతం ఏనుగునుండి గంటను, యముడు కాలదండాన్ని, బ్రహ్మ జపమాల, కమండలాన్ని ఇచ్చాడు.
దివాకరో రశ్మిమాలాం రోమకూపేషు సన్దదౌ । కాలః ఖడ్గం తథా చర్మ నిర్మలం వసుధాధిప
సూర్యుడు ఆమె రోమకూపాల్లోకి కాంతిమాలను ఇచ్చాడు. కాలుడు ఖడ్గాన్ని, నిర్మలమైన కవచాన్ని ఇచ్చాడు, ఓ భూమిపతి!
సముద్రో నిర్మలం హారమజరే చామ్బరే నృప । చూడామణిం కుణ్డలే చ కటకాని తథాఙ్గదే
సముద్రుడు నిర్మలమైన హారం, చిరకాలం మురికిపడని వస్త్రాన్ని, కిరీట రత్నాన్ని, కుండలాలు, కంకణాలు, వంకీలు ఇచ్చాడు, రాజా!
అర్ధచన్ద్రం నిర్మలం చ నూపురాణి తథా దదౌ । గ్రైవేయకం భూషణం చ తస్యై దేవ్యై ముదాన్వితః
ఆనందంగా, నిర్మలమైన అర్ధచంద్రాన్ని, నూపురాలు, గొలుసు, ఇతర అలంకారాలు ఇచ్చాడు.
విశ్వకర్మా చోర్మికాశ్చ దదౌ తస్యై ధరాపతే । హిమవాన్వాహనం సింహం రత్నాని వివిధాని చ
విశ్వకర్మ ఆమెకు వంకీలు ఇచ్చాడు, ఓ భూమిపతి! హిమవంతుడు ఆమెకు వాహనంగా సింహాన్ని, రకరకాల రత్నాలను ఇచ్చాడు.
పానపాత్రం సురాపూర్ణం దదౌ తస్యై ధనాధిపః । శేషశ్చ భగవాన్దేవో నాగహారం దదౌ విభుః
ధనాధిపతి ఆమెకు అమృతముతో నిండిన పానపాత్రను ఇచ్చాడు; శేషుడు నాగహారాన్ని ఇచ్చాడు.
అన్యైరశేషవిబుధైర్మానితా సా జగన్మయీ । తాం తుష్టువుర్మహాదేవీం దేవా మహిషపీడితాః
ఇతర దేవతలందరూ ఆమెను ఘనంగా సత్కరించారు. మహిషాసురుని బాధతో ఉన్న దేవతలు ఆ జగన్మాతను స్తుతించారు.
నానాస్తోత్రైర్మహేశానీం జగదుద్భవకారిణీమ్ । తేషాం నిశమ్య దేవేశీ స్తోత్రం విబుధపూజితా
వివిధ స్తోత్రాలతో లోక సృష్టికి కారణమైన మహేశానిని వారు స్తుతించారు. దేవతలు పూజించిన ఆ దేవీ వారి స్తోత్రాన్ని శ్రద్ధగా వినింది.
మహిషస్య వధార్థాయ మహానాదం చకార హ । తేన నాదేన మహిషశ్చకితోఽభూద్ధరాపతే
మహిషుని సంహరించేందుకు ఆ దేవి గొప్ప గర్జన చేసింది. ఆ గర్జన విని దానవాధిపతి మహిషుడు భయంతో ఉలిక్కిపడ్డాడు.
ఆససాద జగద్ధాత్రీం సర్వసైన్యసమావృతః । తతః స యుయుధే దేవ్యా మహిషాఖ్యో మహాసురః
అప్పుడా జగత్తును పోషించే తల్లి, తన సైన్యంతో కూడి మహిషుని ఎదుర్కొంది. అప్పుడు మహా రాక్షసుడైన మహిషుడు ఆ దేవితో యుద్ధానికి దిగాడు.
శస్త్రాస్త్రైర్బహుధా క్షిప్తైః పూరయన్నమ్బరాన్తరమ్ । చిక్షురో గ్రామణీః సేనాపతిర్దుర్ధరదుర్ముఖౌ
అనేక ఆయుధాలు, అస్త్రాలు విసిరి ఆకాశాన్ని నిండజేశారు. ఆ సేనను చిక్షురుడు, దుర్ధరుడు, దుర్ముఖుడు అనే సేనాధిపతులు నడిపించారు.
బాష్కలస్తామ్రకశ్చైవ బిడాలవదనోఽపరః । ఏతైశ్చాన్యైరసంఖ్యాతైః సంగ్రామాన్తకసన్నిభైః
బాష్కలుడు, తామ్రకుడు, పిల్లి ముఖం ఉన్న మరొకరు, ఇంకా యుద్ధంలో యముడివలె భయంకరమైన అనేక మంది రాక్షసులు వారితో కలిశారు.
యోధైః పరివృతో వీరో మహిషో దానవోత్తమః । తతః సా కోపతామ్రాక్షీ దేవీ లోకవిమోహినీ
ఈ యోధులతో చుట్టుముట్టబడి, వీరుడైన మహిషుడు నిలిచాడు. అప్పుడా లోకాలను మాయచేసే దేవి కోపంతో ఎర్రబడిన కళ్లతో నిలిచింది.
జఘాన యోధాన్సమరే దేవీ మహిషమాశ్రితాన్ । తతస్తేషు హతేష్వేవ స దైత్యో రోషమూర్చ్ఛితః
మహిషుని ఆశ్రయించిన యోధులను యుద్ధంలో ఆ దేవి సంహరించింది. వారంతా పడిపోవడం చూసి ఆ రాక్షసుడు తీవ్రమైన కోపంతో ఊగిపోయాడు.
ఆససాద తదా దేవీం తూర్ణం మాయావిశారదః । రూపాన్తరాణి సమ్భేజే మాయయా దానవేశ్వరః
అప్పుడు మాయలో నిపుణుడైన మహిషుడు వేగంగా దేవిని ఎదుర్కొన్నాడు. ఆ దానవాధిపతి మాయతో అనేక రూపాలు ధరించాడు.
తాని తాన్యస్య రూపాణి నాశయామాస సా తదా । తతోఽన్తే మాహిషం రూపం బిభ్రాణమమరార్దనమ్
ఆమె అతను ధరించిన ప్రతి రూపాన్ని నాశనం చేసింది. చివరికి అతడు అమరులకు భయంకరమైన మహిషరూపాన్ని ధరించాడు.
పాశేన బద్ధ్వా సుదృఢం ఛిత్త్వా ఖడ్గేన తచ్ఛిరః । పాతయామాస మహిషం దేవీ దేవగణాన్తకమ్
దేవి అతన్ని బలంగా పాశంతో కట్టేసి, ఖడ్గంతో అతని తల నరికింది. ఆ విధంగా దేవతలను సంహరించిన మహిషుని పడగొట్టింది.
హాహాకృతం తతః శేషం సైన్యం భగ్నం దిశో దశ । తుష్టువుర్దేవదేవేశీం సర్వే దేవాః ప్రమోదితాః
అప్పుడా మిగిలిన సైన్యం హాహాకారాలు చేస్తూ అన్ని దిశలకూ పారిపోయింది. ఆనందంతో దేవతలందరూ దేవతల రాణిని స్తుతించారు.
ఏవం లక్ష్మీః సముత్పన్నా మహిషాసురమర్దినీ । రాజఞ్ఛృణు సరస్వత్యాః ప్రాదుర్భావో యథాభవత్
ఇలా మహిషాసురుని సంహరించేందుకు లక్ష్మీ దేవి అవతరించింది. రాజా! ఇప్పుడు సరస్వతీ దేవి ఎలా అవతరించిందో విను.
ఏకదా శుమ్భనామాసీద్దైత్యో మదబలోత్కటః । నిశుమ్భశ్చాపి తద్భ్రాతా మహాబలపరాక్రమః
ఒకప్పుడు శుంభుడు అనే రాక్షసుడు ఉండేవాడు. అతడు మదంతో, బలంతో గర్వంగా ఉండేవాడు. అతని సోదరుడు నిశుంభుడు కూడా మహా బలవంతుడు, పరాక్రమశాలి.
తేన సమ్పీడితా దేవాః సర్వే భ్రష్టశ్రియో నృప । హిమవన్తమథాసాద్య దేవీం తుష్టువురాదరాత్
వారిద్వారా బాధపడిన దేవతలందరికీ తేజస్సు పోయింది, ఓ రాజా! అప్పుడు వారు హిమవంత పర్వతాన్ని చేరి, భక్తితో దేవిని స్తుతించారు.
దేవా ఊచుః జయ దేవేశి భక్తానామార్తినాశనకోవిదే । దానవాన్తకరూపే త్వమజరామరణేఽనఘే
దేవతలు అన్నారు: 'దేవతల రాణీ! భక్తుల బాధలను తొలగించడంలో నిపుణురాలివి. దానవులను సంహరించే రూపంలో నీవు శాశ్వతమైనది, మరణరహితురాలు, పాపరహితురాలు.'
దేవేశి భక్తిసులభే మహాబలపరాక్రమే । విష్ణుశఙ్కరబ్రహ్మాదిస్వరూపేఽనన్తవిక్రమే
'దేవతల రాణీ! భక్తులకు సులభంగా లభించేవి, అపారమైన బలపరాక్రమాలు కలిగి ఉన్నవి. నీవు విష్ణువు, శంకరుడు, బ్రహ్మాదుల రూపాలను ధరించేవి, అనంతమైన శక్తి కలదివి.'
సృష్టిస్థితికరే నాశకారికే కాన్తిదాయిని । మహాతాణ్డవసుప్రీతే మోదదాయిని మాధవి
'సృష్టి, స్థితి, లయాలకు కారణమైనవి, కాంతిని ప్రసాదించేవి. మహాతాండవానికి ప్రీతిపడే మాధవీ! ఆనందాన్ని ప్రసాదించేవి.'
ప్రసీద దేవదేవేశి ప్రసీద కరుణానిధే । నిశుమ్భశుమ్భసమ్భూతభయాపారామ్బువారిధే
'దేవతల రాణీ! కరుణాసాగరమయి! దయచూపు, దయచూపు. నిశుంభుడు, శుంభుడు కలిగించిన భయాన్ని తొలగించే అపారమైన సముద్రమువి.'
ఉద్ధరాస్మాన్ ప్రపన్నార్తినాశికే శరణాగతాన్ । ఏవం సంస్తువతాం తేషాం త్రిదశానాం ధరాపతే
'శరణాగతుల బాధను తొలగించేవి! మేము నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాము, మమ్మల్ని రక్షించు.' ఇలా దేవతలు స్తుతించగా, ఓ భూమిపాలకా—