సువాసినీః కుమారీశ్చ బటుకాంశ్చైవ సర్వశః । దీనానాథాన్దరిద్రాంశ్చ విత్తశాఠ్యవివర్జితః
స్వార్థం లేకుండా, సుమంగళిలను, కుమారులను, బాలురను, అలాగే దరిద్రులను, అనాథలను, బడుగు వారిని గౌరవించాలి.
కృతార్థతాం స్వస్య బుద్ధ్వా నిత్యమారాధయేన్మనుమ్ । ఇతి తే కథితః సమ్యగ్దీక్షావిధిరనుత్తమః
తన కోరిక తీరిందని తెలుసుకొని, ఎల్లప్పుడూ మంత్రాన్ని ఆరాధించాలి. ఇదే అత్యుత్తమమైన దీక్షావిధి అని నీకు పూర్తిగా వివరించాను.
విమృశ్యైతదశేషేణ భజ దేవీపదామ్బుజమ్ । నాన్యస్తు పరమో ధర్మో బ్రాహ్మణస్యాత్ర విద్యతే
ఈ విధానాన్ని పూర్తిగా ఆలోచించి, దేవీ పాదాంబుజాలను భక్తితో సేవించు. బ్రాహ్మణుడికి దీనికన్నా గొప్ప ధర్మం లేదు.
వైదికః స్వస్వగృహ్యోక్తక్రమేణోపదిశేన్మనుమ్ । తాన్త్రికస్తన్త్రరీత్యా తు స్థితిరేషా సనాతనీ
వైదికులు తమ గృహవిధానాన్ని అనుసరించి మంత్రాన్ని ఉపదేశించాలి. తాంత్రికులు తాంత్రిక పద్ధతిలోనే చేయాలి. ఇదే శాశ్వతమైన ఆచారం.
తత్తదుక్తప్రయోగాంస్తే తే తే కుర్యుర్న చాన్యథా । శ్రీనారాయణ ఉవాచ ఇతి సర్వం మయాఖ్యాతం యత్పృష్టం నారద త్వయా
వారు చెప్పిన విధానాన్ని తప్పకుండా పాటిస్తారు, వేరేలా చేయరు. శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: నారదా, నువ్వు అడిగిన ప్రతిదాన్ని నేను పూర్తిగా వివరించాను.
అతః పరం పరామ్బాయా భజ నిత్యం పదామ్బుజమ్ । నిత్యమారాధ్య తచ్చాహం నిర్వృతిం పరమాం గతః
కాబట్టి పరామ్బ యొక్క పదపద్మాలను నిత్యం భజించు. నేను కూడా ఆమెను ఎప్పుడూ ఆరాధిస్తూ, పరమానందాన్ని పొందాను.
వ్యాస ఉవాచ ఇతి రాజన్నారదాయ ప్రోక్త్వా సర్వమనుత్తమమ్ । సమాధిమీలితాక్షస్తు దధ్యౌ దేవీపదామ్బుజమ్
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, నారదునికి అద్భుతమైన విషయాలన్నీ చెప్పిన తరువాత, ఆయన కళ్ళు మూసుకుని సమాధిలోకి వెళ్లి దేవీ పదపద్మాలను ధ్యానించాడు.
నారాయణస్తు భగవాన్ మునివర్యశిఖామణిః । నారదోఽపి తతో నత్వా గురుం నారాయణం పరమ్ । జగామ సద్యస్తపసే దేవీదర్శనలాలసః
మహర్షులలో శిరోమణి అయిన భగవాన్ నారాయణుడు, అలాగే నారదుడు కూడా తన గురువు అయిన పరమ నారాయణునికి నమస్కరించి, దేవిని దర్శించాలనే తపస్సు కోసం వెంటనే బయలుదేరాడు.
పరాశక్తేరావిర్భావవర్ణనమ్ జనమేజయ ఉవాచ భగవన్సర్వధర్మజ్ఞ సర్వశాస్త్రవతాంవర । ద్విజాతీనాం తు సర్వేషాం శక్త్యుపాస్తిః శ్రుతీరితా
పరాశక్తి అవిర్భావవర్ణనము. జనమేజయుడు ఇలా అడిగాడు: భగవంతుడా, అన్ని ధర్మాలను తెలిసినవాడా, అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడా, ద్విజులందరికీ శక్తి ఆరాధనను వేదాలు చెప్పాయి.
సన్ధ్యాకాలత్రయేఽన్యస్మిన్ కాలే నిత్యతయా విభో । తాం విహాయ ద్విజాః కస్మాద్గృహ్ణీయుశ్చాన్యదేవతాః
ప్రభూ, మూడు సంధ్యాకాలాల్లో మరియు ఇతర సమయాల్లో కూడా, ద్విజులు ఆ ఆరాధనను వదిలిపెట్టి ఎందుకు ఇతర దేవతలను పూజిస్తారు?
దృశ్యన్తే వైష్ణవాః కేచిద్గాణపత్యాస్తథాపరే । కాపాలికాశ్చీనమార్గరతా వల్కలధారిణః
కొంతమంది వైష్ణవులు, మరికొందరు గణపత్యులు, ఇంకొందరు కపాలికులు, చీనమార్గాన్ని అనుసరించే వారు, వల్కలధారులు కూడా కనిపిస్తారు.
దిగమ్బరాస్తథా బౌద్ధాశ్చార్వార్కా ఏవమాదయః । దృశ్యన్తే బహవో లోకే వేదశ్రద్ధావివర్జితాః
డిగంబరులు, బౌద్ధులు, చార్వాకులు మరియు ఇలాంటి మరికొందరు కూడా ఉన్నారు. వేదాలపై విశ్వాసం లేకుండా ఇలాంటి అనేకమంది ఈ లోకంలో కనిపిస్తారు.
కిమత్ర కారణం బ్రహ్మంస్తద్భవాన్ వక్తుమర్హతి । బుద్ధిమన్తః పణ్డితాశ్చ నానాతర్కవిచక్షణాః
ఇదానికి కారణం ఏమిటి బ్రహ్మన్? మీరు దయచేసి వివరించాలి. వివిధ తర్కాలలో నిపుణులైన పండితులు కూడా—
అపి సన్త్యేవ వేదేషు శ్రద్ధయా తు వివర్జితాః । న హి కశ్చిత్స్వకల్యాణం బుద్ధ్యా హాతుమిహేచ్ఛతి
వారు వేదాలలో ఉన్నప్పటికీ, విశ్వాసం లేకుండా ఉంటారు. ఎవ్వరూ తమ మేలును తాము వదిలిపెట్టాలని బుద్ధితో అనుకోరు.
కిమత్ర కారణం తస్మాద్వద వేదవిదాంవర । మణిద్వీపస్య మహిమా వర్ణితో భవతా పురా
అయితే, దీనికి అసలు కారణం ఏమిటి? అందుకే, వేదాలను బాగా తెలిసినవాడా, మీరు చెప్పండి. మీరు మణిద్వీప మహిమను ముందే వివరించారు.
కీదృక్ తదస్తి యద్దేవ్యాః పరం స్థానం మహత్తరమ్ । తచ్చాపి వద భక్తాయ శ్రద్దధానాయ మేఽనఘ
దేవికి ఉన్న ఆ పరమమైన, గొప్ప స్థానం ఎలా ఉంటుంది? దయచేసి, నేను భక్తితో, విశ్వాసంతో ఉన్నవాడిని కాబట్టి, అది కూడా నాకు చెప్పండి.
ప్రసన్నాస్తు వదన్త్యేవ గురవో గుహ్యమప్యుత । సూత ఉవాచ ఇతి రాజ్ఞో వచః శ్రుత్వా భగవాన్ బాదరాయణః
గురువులు సంతోషిస్తే, రహస్యమైన విషయాలనూ చెప్పగలరు. సూతుడు ఇలా అన్నాడు: రాజు మాటలు విన్న తరువాత, భగవాన్ బాదరాయణుడు—
నిజగాద తతః సర్వం క్రమేణైవ మునీశ్వరాః । యచ్ఛ్రుత్వా తు ద్విజాతీనాం వేదశ్రద్ధా వివర్ధతే
అప్పుడతను అన్ని విషయాలను క్రమంగా వివరించాడు. వాటిని విన్నప్పుడు ద్విజులలో వేదాలపై విశ్వాసం పెరుగుతుంది.
వ్యాస ఉవాచ సమ్యక్పృష్టం త్వయా రాజన్ సమయే సమయోచితమ్ । వుద్ధిమానసి వేదేషు శ్రద్ధావాంశ్చైవ లక్ష్యసే
వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, నువ్వు సమయానికి తగినట్లు, సరైన ప్రశ్న అడిగావు. నీవు తెలివిగలవాడవు, వేదాలపై విశ్వాసం కలవాడవు అని తెలుస్తోంది.
పూర్వం మదోద్ధతా దైత్యా దేవైర్యుద్ధం తు చక్రిరే । శతవర్షం మహారాజ మహావిస్మయకారకమ్
మునుపు, నా ప్రభావంతో ఉప్పొంగిన దైత్యులు దేవతలతో యుద్ధం చేశారు, మహారాజా. ఆ యుద్ధం వంద సంవత్సరాలు కొనసాగింది, అది ఆశ్చర్యకరమైనది.
నానాశస్త్రప్రహరణం నానామాయావిచిత్రితమ్ । జగత్క్షయకరం నూనం తేషాం యుద్ధమభూన్నృప
ఆ యుద్ధంలో అనేక రకాల ఆయుధాలు, అనేక మాయలు ఉపయోగించబడ్డాయి. నిజంగా, ఆ యుద్ధం లోకాన్ని నాశనం చేసేలా మారింది, రాజా.
పరాశక్తికృపావేశాద్దేవైర్దైత్యా జితా యుధి । భువం స్వర్గం పరిత్యజ్య గతాః పాతాలవేశ్మని
పరాశక్తి కృపతో దేవతలు యుద్ధంలో దైత్యులను జయించారు. భూమిని, స్వర్గాన్ని వదిలి, వారు పాతాళ లోకానికి వెళ్లిపోయారు.
తతః ప్రహర్షితా దేవాః స్వపరాక్రమవర్ణనమ్ । చక్రుః పరస్పరం మోహాత్సాభిమానాః సమన్తతః
ఆ సమయంలో దేవతలు ఎంతో ఆనందంతో, మోహం, గర్వంతో పరస్పరం తమ శక్తిని పొగిడుకుంటూ మాట్లాడుకున్నారు.
జయోఽస్మాకం కుతో న స్యాదస్మాకం మహిమా యతః । సర్వోత్తరః కుత్ర దైత్యాః పామరా నిష్పరాక్రమాః
మన గొప్పతనం అందరిలోకంటే ఎక్కువగా ఉంది కాబట్టి, విజయం మనదే ఎందుకు కాదు? ఆ అసురులు మనతో పోల్చితే ఏమిటి? వాళ్లు బలహీనులు, అప్రాముఖ్యులు.
సృష్టిస్థితిక్షయకరా వయం సర్వే యశస్వినః । అస్మదగ్రే పామరాణాం దైత్యానాం చైవ కా కథా
ఈ సృష్టిని సృష్టించడం, నిలిపివుంచడం, నాశనం చేయడం మనదే. మన ముందు ఆ అసురుల గురించి చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది?
పరాశక్తిప్రభావం తే న జ్ఞాత్వా మోహమాగతాః । తేషామనుగ్రహం కర్తుం తదైవ జగదమ్బికా
పరాశక్తి యొక్క మహిమను తెలియక, వారు మోహంలో పడ్డారు. అదే సమయంలో జగదంబికా వారికి అనుగ్రహం చేయడానికి ప్రత్యక్షమయ్యారు.
ప్రాదురాసీత్కృపాపూర్ణా యక్షరూపేణ భూమిప । కోటిసూర్యప్రతీకాశం చన్ద్రకోటిసుశీతలమ్
ఓ రాజా! ఆమె కరుణతో నిండినవారిగా, యక్షరూపంలో, కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, కోటి చంద్రుల్లా చల్లదనంగా ప్రత్యక్షమయ్యారు.
విద్యుత్కోటిసమానాభం హస్తపాదాదివర్జితమ్ । అదృష్టపూర్వం తద్దృష్ట్వా తేజః పరమసున్దరమ్
ఆమె కాంతి కోటి మెరుపుల్లా మెరిసింది. చేతులు, కాళ్లు లేవు. ఇంత అపూర్వమైన, అద్భుతమైన తేజస్సు వారు ఎప్పుడూ చూడలేదు.
సవిస్మయాస్తదా ప్రోచుః కిమిదం కిమిదం త్వితి । దైత్యానాం చేష్టితం కిం వా మాయా కాపి మహీయసీ
ఆశ్చర్యంతో, 'ఇది ఏమిటి? ఇది ఏమిటి? ఇది అసురుల చర్యా? లేక ఏదైనా గొప్ప మాయా?' అని దేవతలు పరస్పరం అడిగుకున్నారు.
కేనచిన్నిర్మితా వాథ దేవానాం స్మయకారిణీ । సమ్భూయ తే తదా సర్వే విచారం చక్రురుత్తమమ్
'లేదా ఎవరో దేవతలకు గర్వం కలిగించడానికి దీన్ని సృష్టించారా?' అని అందరూ కలిసి ఆ విషయం గురించి లోతుగా ఆలోచించసాగారు.