ప్రవక్ష్యే మునిశార్దూల వైష్ణవాగమలోకనాత్ । ఊర్ధ్వపుణ్డ్రప్రమాణాని దివ్యాన్యఙ్గులిభేదతః
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా! వైష్ణవాగమాలలో చెప్పినట్టు, ఊర్ధ్వపుండ్ర పరిమాణాలు, వేర్వేరు వేలుల ప్రకారం నేను వివరించబోతున్నాను.
వర్ణాభిమన్త్రదేవాంశ్చ ప్రవక్ష్యామి ఫలాని చ । పర్వతాగ్రే నదీతీరే శివక్షేత్రే విశేషతః
వర్ణాలు, మంత్రాలు, దేవతా భాగాలు, వాటి ఫలితాలు — ఇవన్నీ, ముఖ్యంగా పర్వత శిఖరంపై, నది తీరంలో, శివక్షేత్రాలలో వివరించబోతున్నాను.
సిన్ధుతీరే చ వల్మీకే తులసీమూలమాశ్రితే । మృద ఏతాస్తు సఙ్గ్రాహ్యా వర్జయేదన్యమృత్తికాః
సింధు నది తీరంలో, పుట్టలో, తులసి మొక్క వేరుల దగ్గర ఈ మట్టిని సేకరించాలి; ఇతర మట్టిని వాడకూడదు.
శ్యామం శాన్తికరం ప్రోక్తం రక్తం వశ్యకరం భవేత్ । శ్రీకరం పీతమిత్యాహుర్ధర్మదం శ్వేతముచ్యతే
నలుపు శాంతిని ఇస్తుంది, ఎరుపు వశీకరణానికి ఉపయుక్తం, పసుపు ఐశ్వర్యాన్ని ఇస్తుంది, తెలుపు ధర్మాన్ని ప్రసాదిస్తుంది అని చెబుతారు.
అఙ్గుష్ఠః పుష్టిదః ప్రోక్తో మధ్యమాయుష్కరీ భవేత్ । అనామికాన్నదా నిత్యం ముక్తిదా చ ప్రదేశినీ
బొటనవేలు పోషణను ఇస్తుంది, మధ్యవేలు దీర్ఘాయువును ఇస్తుంది, ఉంగర వేలు ఎప్పుడూ ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, చూపు వేలు మోక్షాన్ని ఇస్తుంది.
ఏతైరఙ్గులిభేదైస్తు కారయేన్న నఖైః స్పృశేత్ । వర్తిదీపావలికృతిం వేణపత్రాకృతిం తథా
ఈ వేలు భేదాలతో పుండ్రాన్ని వేయాలి, కానీ గోళ్లతో తాకకూడదు. దీప వత్తి, దీపాల వరుస, లేదా ఆకుల జడ ఆకారంలో వేయాలి.
పద్మస్య ముకులాకారం తథా కుర్యాత్ప్రయత్నతః । మత్స్యకూర్మాకృతిం వాపి శఙ్ఖాకారం తతః పరమ్
పద్మపు ముకులం లాంటి రూపంలో జాగ్రత్తగా వేయాలి. లేకపోతే చేప, తాబేలు, శంఖం వంటి ఆకారాల్లో కూడా వేయవచ్చు.
దశాఙ్గులిప్రమాణం తు ఉత్తమోత్తమముచ్యతే । నవాఙ్గులం మధ్యమం స్యాదష్టాఙ్గులమతః పరమ్
పది వేలుల పరిమాణంలో వేస్తే అది అత్యుత్తమం. తొమ్మిది వేలుల పరిమాణం మధ్యమం, ఎనిమిది వేలుల పరిమాణం తర్వాతి స్థాయి.
సప్తషట్పఞ్చభిః పుణ్డ్రం మధ్యమం త్రివిధం స్మృతమ్ । చతుస్త్రిద్వ్యఙ్గులైః పుణ్డ్రం కనిష్ఠం త్రివిధం భవేత్
ఏడు, ఆరు, ఐదు వేలుల పరిమాణంలో వేస్తే అది మధ్యమ పుండ్రంగా గుర్తించబడుతుంది. నాలుగు, మూడు, రెండు వేలుల పరిమాణంలో వేస్తే అది కనిష్ఠంగా పరిగణించబడుతుంది.
లలాటే కేశవం విద్యాన్నారాయణమథోదరే । మాధవం హృది విన్యస్య గోవిన్దం కణ్ఠకూపకే
లలాటంపై కేశవుడిని, పొట్టపై నారాయణుడిని, హృదయంలో మాధవుడిని, గొంతు గుండ్రంగా గోవిందుడిని భావించాలి.
ఉదరే దక్షిణే పార్శ్వే విష్ణురిత్యభిధీయతే । తత్పార్శ్వబాహుమధ్యే చ మధుసూదనమేవ చ
పొట్ట కుడివైపున విష్ణువు అని పిలవబడతాడు. ఆ వైపు చేతి మధ్యలో మధుసూదనుడిని కూడా భావించాలి.
త్రివిక్రమం కర్ణదేశే వామకుక్షౌ తు వామనమ్ । శ్రీధరం బాహుకే వామే హృషీకేశం తు కర్ణకే
చెవి ప్రాంతంలో త్రివిక్రముడు, ఎడమ పొట్టవైపు వామనుడు, ఎడమ చేతిపై శ్రీధరుడు, చెవిలో హృషీకేశుడు అని భావించాలి.
పృష్ఠే చ పద్మనాభం తు కకుద్దామోదరం స్మరేత్ । ద్వాదశైతాని నామాని వాసుదేవేతి మూర్ధని
వెనుక భాగంలో పద్మనాభుని, కొమ్ము మీద కకుద్దుని, పొట్టపై అమోదరుని స్మరించాలి. వాసుదేవుడు మొదలైన ఈ పన్నెండు పేర్లను తలపై జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి.
పూజాకాలే చ హోమే చ సాయం ప్రాతః సమాహితః । నామాన్యుచ్చార్య విధినా ధారయేదూర్ధ్వపుణ్డ్రకమ్
పూజ సమయంలో, హోమంలో, సాయంత్రం, ఉదయం—మనస్సు ఒకచోట పెట్టుకొని, నియమానుసారం ఈ పేర్లను ఉచ్చరించి, పైకి లాగిన పుండ్రాన్ని ధరించాలి.
అశుచిర్వాప్యనాచారో మనసా పాపమాచరేత్ । శుచిరేవ భవేన్నిత్యం మూర్ధ్ని పుణ్డ్రాఙ్కితో నరః
ఏదైనా అపవిత్రంగా ఉన్నా, చెడు ప్రవర్తన ఉన్నా, మనసులో పాపం చేసినా, తలపై పుండ్రం వేసుకున్నవాడు ఎప్పుడూ పవిత్రుడే అవుతాడు.
ఊర్ధ్వపుణ్డ్రధరో మర్త్యో మ్రియతే యత్ర కుత్రచిత్ । శ్వపాకోఽపి విమానస్థో మమ లోకే మహీయతే
పైకి లాగిన పుండ్రం వేసుకున్న మానవుడు ఎక్కడైనా మరణించినా, కనీసం శునకయాజుడైనా, నా లోకంలో విమానంలో ఉండి గౌరవం పొందుతాడు.
ఏకాన్తినో మహాభాగా మత్స్వరూపవిదోఽమలాః । సాన్తరాలాన్ప్రకుర్వన్తి పుణ్డ్రాన్విష్ణుపదాకృతీన్
నాకు మాత్రమే అంకితమైన, మహాభాగ్యవంతులు, పవిత్రులు, నా స్వరూపాన్ని తెలిసినవారు, మధ్యలో ఖాళీ ఉండే విష్ణు పాదాల ఆకారపు పుండ్రాలను వేస్తారు.
పరమైకాన్తినోఽప్యేవం మత్పాదైకపరాయణాః । హరిద్రాచూర్ణసంయుక్తాఞ్ఛూలాకారాంస్తు వామలాన్
పరమ భక్తులు, నా పాదాలకే పరాయణమైనవారు, పసుపు పొడి కలిపిన త్రిశూలాకారపు పుండ్రాలను ఎడమవైపు వేస్తారు.
అన్యే తు వైష్ణవాః పుణ్డ్రానచ్ఛిద్రానపి భక్తితః । ప్రకుర్వీరన్దీపపద్మవేణుపత్రోపమాకృతీన్
ఇతర వైష్ణవులు భక్తితో, విడిపోని దీపం, పద్మం, వంశీ, ఆకుల ఆకారంలో పుండ్రాలను వేస్తారు.
అచ్ఛిద్రానపి సచ్ఛిద్రాన్ కుర్యుః కేవలవైష్ణవాః । అచ్ఛిద్రకరణే తేషాం ప్రత్యవాయో న విద్యతే
కేవలం వైష్ణవులు విడిపోయినవీ, విడిపోని పుండ్రాలనూ వేస్తారు. విడిపోని పుండ్రం వేసినా వారికి ఎలాంటి దోషం ఉండదు.
ఏకాన్తినాం ప్రపన్నానాం పరమైకాన్తినామపి । అచ్ఛిద్రపుణ్డ్రాకరణే ప్రత్యవాయో మహాన్భవేత్
కానీ పూర్తిగా నాకు అంకితమైనవారు, పరమ భక్తులు విడిపోని పుండ్రం వేసినప్పుడు వారికి గొప్ప దోషం కలుగుతుంది.
ఊర్ధ్వపుణ్డ్రం తు యః కుర్యాద్దణ్డాకారం తు శోభనమ్ । మధ్యే ఛిద్రం వైష్ణవాశ్చ నమోఽన్తైః కేశవాదిభిః
ఎవరైనా పైకి లాగిన పుండ్రాన్ని దండాకారంగా, మధ్యలో ఖాళీగా, చివరల్లో కేశవాది పేర్లతో వేస్తే వారు ప్రశంసింపబడతారు.
విమలాన్యూర్ధ్వపుణ్డ్రాణి సాన్తరాలాని యో నరః । కరోతి విపులం తత్ర మన్దిరం మే కరోతి సః
ఎవరైనా స్వచ్చమైన, మధ్యలో ఖాళీ ఉన్న పైకి లాగిన పుండ్రాలను వేసినచో, అక్కడ నాకు గొప్ప మందిరాన్ని నిర్మించినట్టే.
ఊర్ధ్వపుణ్డ్రస్య మధ్యే తు విశాలే సుమనోహరే । లక్ష్మ్యా సాకం సహాసీనో రమతే విష్ణురవ్యయః
పైకి లాగిన పుండ్రం మధ్య భాగం విశాలంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంటే, అక్కడ లక్ష్మితో కలిసి విష్ణువు ఆనందంగా కూర్చుంటాడు.
నిరన్తరాలం యః కుర్యాదూర్ధ్వపుణ్డ్రం ద్విజాధమః । స హి తత్ర స్థితం విష్ణుం శ్రియం చైవ వ్యపోహతి
కాని, మధ్యలో ఖాళీ లేకుండా పైకి లాగిన పుండ్రాన్ని వేసిన ద్విజుడు అక్కడ ఉన్న విష్ణువును, శ్రీదేవిని తానేచెదరగొడతాడు.
అచ్ఛిద్రమూర్ధ్వపుణ్డ్రం తు యః కరోతి విమూఢధీః । స పర్యాయేణ తానేతి నరకానేకవింశతిమ్
ఎవరైనా మూర్ఖుడై, విడిపోని పైకి లాగిన పుండ్రాన్ని వేసితే, అతడు క్రమంగా ఇరవై ఒక నరకాలను పొందుతాడు.
ఋజూని స్ఫుటపార్శ్వాని సాన్తరాలాని విన్యసేత్ । ఊర్ధ్వపుణ్డ్రాణి దణ్డాబ్జదీపమత్స్యనిభాని చ
దండం, పద్మం, దీపం, చేప ఆకారాల్లో, నేరుగా, పార్శ్వాలు స్పష్టంగా, మధ్యలో ఖాళీగా ఉండే పైకి లాగిన పుండ్రాలను వేయాలి.
శిఖోపవీతవద్ధార్యమూర్ధ్వపుణ్డ్రం ద్విజేన చ । వినా కృతాశ్చేద్విఫలాః క్రియాః సర్వా మహామునే
ద్విజుడు శిఖా యజ్ఞోపవీతంలా తలపై పైకి లాగిన పుండ్రాన్ని ధరించాలి. అది లేకుండా చేసిన అన్ని కర్మలు వ్యర్థమవుతాయి, మహామునీ!
తస్మాత్సర్వేషు కార్యేషు కార్యం విప్రస్య ధీమతః । ఊర్ధ్వపుణ్డ్రం త్రిశూలం చ వర్తులం చతురస్రకమ్
అందువల్ల, అన్ని కార్యాల్లో జ్ఞానవంతుడైన బ్రాహ్మణుడు పైకి లాగిన పుండ్రం, త్రిశూలం, వృత్తం, చతురస్రాన్ని వేయాలి.
అర్ధచన్ద్రాదికం లిఙ్గం వేదనిష్ఠో న ధారయేత్ । జన్మనా లబ్ధజాతిస్తు వేదపన్థానమాశ్రితః
వేదాన్ని తెలిసినవాడు అర్ధచంద్రాది లింగాలను ధరించకూడదు. వేదమార్గంలో జన్మించినవాడు వేదపద్ధతినే అనుసరించాలి.