భస్మహీనలలాటత్వం న బ్రహ్మణ్యానుమాపకమ్ । ఏవమేవ మయా బ్రహ్మన్ హేతురుక్తః సుపుణ్యదః
నుదిటిపై బస్మం లేకపోవడం బ్రాహ్మణత్వానికి గుర్తు కాదు. బ్రాహ్మణా! దీనివల్ల పుణ్యాన్ని కలిగించే కారణాన్ని నేను వివరించాను.
మన్త్రపూతం సితం భస్మ లలాటే పరివర్తతే । స ఏవ బ్రాహ్మణో విద్వాన్సత్యం సత్యం మయోచ్యతే
మంత్రపవిత్రమైన తెల్ల బస్మం నుదిటిపై కనిపించే వాడే నిజమైన జ్ఞాని బ్రాహ్మణుడు. ఇది నిజం, నిజమే నేను చెబుతున్నాను.
యస్యాస్తి సహజా ప్రీతిర్మణివద్భస్మసంగ్రహే । స ఏవ బ్రాహ్మణో బ్రహ్మన్ సత్యం సత్యం మయోచ్యతే
బస్మాన్ని రత్నంలా సహజంగా సంతోషంగా సేకరించే వాడే బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణా! ఇది నిజం, నిజమే నేను చెబుతున్నాను.
న యస్య సహజా ప్రీతిర్మణివద్భస్మసంగ్రహే । స చాణ్డాల ఇతి జ్ఞేయో జన్మజన్మాన్తరే ధ్రువమ్
బస్మాన్ని రత్నంలా సహజంగా సేకరించడంలో ఆనందం లేని వాడు జన్మ జన్మలూ చాండాలుడే అని తెలుసుకో.
న యస్య సహజా ప్రీతిస్త్రిపుణ్డ్రోద్ధూలనాదిషు । స చాణ్డాల ఇతి జ్ఞేయః సత్యం సత్యం మయోచ్యతే
త్రిపుండ్రాన్ని ధరించడంలో లేదా తొలగించడంలో సహజమైన ఆనందం లేని వాడు చాండాలుడు అని తెలుసుకో. ఇది నిజం, నిజమే నేను చెబుతున్నాను.
యే భస్మధారణం త్యక్త్వా భుఞ్జన్తే చ ఫలాదికమ్ । తే సర్వే నరకం ఘోరం ప్రాప్నువన్తి న సంశయః
బస్మాన్ని ధరించకుండా పండ్లు మొదలైనవి తినేవారు అందరూ భయంకరమైన నరకాన్ని పొందుతారు — ఇందులో సందేహం లేదు.
(విభూతిధారణం త్యక్త్వా యః శివం పూజయిష్యతి । స దుర్భగః శివద్వేష్టా స ద్వేషో నరకప్రదః । సర్వకర్మబహిర్భూతో భస్మధారణవర్జితః ॥) విభూతిధారణం త్యక్త్వా కుర్వన్ హేమతులామపి । న తత్ఫలమవాప్నోతి పతితో హి భవేద్ధి సః
బస్మాన్ని ధరించకుండా, ఎన్ని గొప్ప పనులు చేసినా, ఉదాహరణకు బంగారం తూకం చేసినా, వాటి ఫలం అందదు. అలాంటి వాడు పతించిపోతాడు.
యథోపవీతరహితైః సన్ధ్యా న క్రియతే ద్విజైః । తథా సన్ధ్యా న కర్తవ్యా విభూతిరహితైరపి
ద్విజులు యజ్ఞోపవీతం లేకుండా సంధ్యావందనం చేయరాదని ఎలా ఉంటుందో, అలాగే బస్మం లేకుండా కూడా సంధ్యావందనం చేయకూడదు.
గతోపవీతైః సన్ధ్యాయాం కార్యః ప్రతినిధిః క్వచిత్ । జపాదికం తు సావిత్ర్యాస్తథైవోపోషణాదికమ్
యజ్ఞోపవీతం పోయినప్పుడు, సంధ్యావందనానికి కొంతసేపు ప్రత్యామ్నాయం ఉపయోగించవచ్చు. అలాగే సావిత్రీ జపం, ఉపవాసాది కర్మలకు కూడా.
విభూతిధారణే త్వన్యో నాస్తి ప్రతినిధిః క్వచిత్ । విభూతిధారణం త్యక్త్వా యది సన్ధ్యాం కరోతి యః
కానీ బస్మాన్ని ధరించడంలో ఎలాంటి ప్రత్యామ్నాయం లేదు. ఎవడు బస్మాన్ని ధరించకుండా సంధ్యావందనం చేస్తాడో —
ప్రత్యవైత్యేవ యేనాసౌ నాధికారీ తదా ద్విజః । యథా శ్రుత్వాన్త్యజో వేదాన్ప్రత్యవైతి తథా ద్విజః
ఒక ద్విజుడు ఈ నియమాన్ని పాటించకపోతే, అతనికి ఆ హక్కు పోయినట్టే. వేదాలు వినిన అంత్యజుడికి హక్కు ఉండదు కదా, అలాగే ఈ ద్విజుడికీ అర్హత ఉండదు.
ప్రత్యవైతి న సన్దేహః సన్ధ్యాకృద్భస్మవర్జితః । సమ్పాదనీయ యత్నేన శ్రౌతం భస్మ సదా ద్విజైః
సంధ్యావందనం చేయని వారు, బస్మం ధరించని వారు అర్హత కోల్పోతారు అనే విషయంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అందుకే ద్విజులు శ్రద్ధగా వేదబస్మాన్ని ఎప్పుడూ సిద్ధం చేసుకోవాలి.
స్మార్తం వా తదభావే తు లౌకికం వా సమాహితైః । యాదృశం తాదృశం వాస్తు పవిత్రం భస్మ సన్తతమ్
వేదబస్మం లేకపోతే, స్మార్తబస్మం లేదా సాధారణ బస్మాన్ని కూడా ఏకాగ్రతతో ఉపయోగించాలి. ఏ బస్మమైనా శుద్ధంగా ఉండాలి.
ధారణీయం ప్రయత్నేన ద్విజైః సన్ధ్యాదికర్మసు । న సంవిశన్తి పాపాని భస్మనిష్ఠే తతః సదా
ద్విజులు సంధ్యాదికర్మల్లో బస్మాన్ని జాగ్రత్తగా ధరించాలి. బస్మాన్ని నమ్మినవారికి పాపాలు అంటవు.
కర్తవ్యమపి యత్నేన బ్రాహ్మణైర్భస్మధారణమ్ । మధ్యాఙ్గులిత్రయేణైవ స్వదక్షిణకరస్య తు
బ్రాహ్మణులు బస్మాన్ని శ్రద్ధగా, తమ కుడిచేతి మధ్య మూడు వేళ్లతో ధరించాలి.
షడఙ్గులాయతం మానమపి చాధికమానకమ్ । నేత్రయుగ్మప్రమాణేన భాలే దీప్తం త్రిపుణ్డ్రకమ్
బస్మత్రిపుండ్రం ఆరు వేళ్ల వెడల్పు లేదా అంతకన్నా ఎక్కువగా ఉండాలి. భాలంపై రెండు కళ్ల వెడల్పుతో ప్రకాశించేలా త్రిపుండ్రం వేయాలి.
కదాచిద్భస్మనా కుర్యాత్స రుద్రో నాత్ర సంశయః । అకారోఽనామికా ప్రోక్త ఉకారో మధ్యమాఙ్గులిః
ఎప్పుడైనా బస్మంతో త్రిపుండ్రం వేయాలి; ఇది రుద్రుని కార్యమే అని సందేహం లేదు. 'అ' అనే అక్షరాన్ని రింగు వేళ్లతో, 'ఉ' ను మధ్యవేళ్లతో వేయాలి.
మకారస్తర్జనీ తస్మాత్ త్రిపుణ్డ్రం త్రిగుణాత్మకమ్ । త్రిపుణ్డ్రం మధ్యమాతర్జన్యనామాభిరనులోమతః
'మ' అనే అక్షరాన్ని చూపువేళ్లతో వేయాలి. ఈ విధంగా త్రిపుండ్రం మూడు స్వరూపాలుగా ఉంటుంది. మధ్య, చూపు, రింగు వేళ్లతో క్రమంగా త్రిపుండ్రాన్ని వేయాలి.
అత్ర తే కథయామ్యేనమితిహాసం పురాతనమ్ । కదాచిదథ దుర్వాసాః పితృలోకం గతోఽభవత్
ఇప్పుడు దీనికి సంబంధించిన ఒక పురాతన కథను చెబుతాను. ఒకసారి దుర్వాసుడు పితృలోకానికి వెళ్లాడు.
భస్మసన్దిగ్ధసర్వాఙ్గో రుద్రాక్షాభరణాన్వితః । శివ శఙ్కర సర్వాత్మఞ్ఛ్రీమాతర్జగదమ్బికే
ఆయన శరీరం అంతా బస్మంతో పూసుకుని, రుద్రాక్షమాలలు ధరించి, 'శివ, శంకర, సర్వాత్మ, శ్రీమాతృ, జగదంబికే' అని గట్టిగా పిలిచాడు. ఆయన తపస్వుల్లో మణిగా వెలిగేవాడు.
నామానీతి గృణన్నుచ్చైస్తాపసానాం శిఖామణిః । కవ్యవాడాదయస్తే తు ప్రత్యుత్థానాభివాదనైః
కవ్యవాహాదులు ఆయనకు లేచి నమస్కరించి, మర్యాదలు చేశారు.
ఆసనాద్యుపచారైశ్చ సమ్మానం బహు చక్రిరే । నానాకథాభిరన్యోన్యం సమ్భాషాఞ్చక్రిరే తదా
ఆయనకు ఆసనం వంటివి సమర్పించి, గౌరవంగా పలకరించి, పరస్పరం అనేక విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు.
తస్మింస్తు సమయే కుమ్భీపాకస్థానాం తు పాపినామ్ । ఘోరః సమభవచ్ఛబ్దో హా హతాః స్మేతివాదినామ్
అప్పట్లో కుంభీపాక నరకంలో ఉన్న పాపులకు భయంకరమైన అరుపులు వినిపించాయి—'అయ్యో, మేము నాశనమయ్యాం!' అని.
మృతాః స్మేతి వదన్త్యేకే దగ్ధాః స్మేతి పరే జగుః । ఛిన్నాః స్మేతి విభిన్నాః స్మేత్యేవం రోదనకారిణః
ఎవరైనా 'మేము చనిపోయాం' అంటున్నారు, మరికొందరు 'మేము కాలిపోయాం' అంటున్నారు, ఇంకొందరు 'మేము కోయబడ్డాం', 'మేము చీలిపోయాం' అని ఏడుస్తున్నారు.
శ్రుత్వా తం కరుణ శబ్దం దుఃఖితో మునిరాడ్ హృది । పప్రచ్ఛ పితృనాథాంస్తాన్కేషాం శబ్దోఽయమిత్యపి
ఆ దయనీయమైన శబ్దాన్ని విని, మునిరాజు మనసులో బాధపడి, ఆ పితృదేవతలను అడిగాడు—'ఈ శబ్దం ఎవరిది?' అని.
తే సమూచుర్మునేఽత్రైవ పురీ సంయమనీ పరా । వర్తతే యమరాడత్ర పాపినాం భోగదాయకః
వారు ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు: 'మునీశ్వరా, ఇక్కడే సంయమనీ అనే మహానగరం ఉంది. అక్కడ యమధర్మరాజు పాపులకు ఫలితాలు ఇస్తూ పాలిస్తాడు.'
నానాదూతైః కాలరూపైః కృష్ణవర్ణేర్భయఙ్కరైః । సహితోఽత్రైవ తత్పుర్యాం నాయకో విద్యతేఽనఘ
'అక్కడ వివిధ భయంకరమైన, నల్లని, కాలస్వరూపమైన దూతలతో కలిసి యముడు ఆ నగరంలో అధిపతిగా ఉంటాడు, పాపరహితుడా!'
తత్ర కుణ్డాన్యనేకాని పాపినాం భోగదాని చ । షడశీతిర్ఘోరరూపైర్దూతైః పరివృతాని చ
'అక్కడ పాపులకు అనేక నరకకుండలు ఉన్నాయి. అవి ఎనభై ఆరు భయంకరమైన రూపాలున్న దూతలచే చుట్టుముట్టబడి ఉంటాయి.'
తత్ర ముఖ్యతమం కుణ్డం కుమ్భీపాకాభిధం మహత్ । వర్తతే తద్గతానాం చ యాతనానాం తు వర్ణనమ్
అక్కడ పెద్దదైన ఒక గుంత ఉంది, దానిని కుంభీపాకం అంటారు. ఆ గుంతలో పడినవాళ్లకు కలిగే బాధలను వివరించబడుతుంది.
కర్తుం న శక్యతే కైశ్చిదపి వర్షశతైరపి । యే శివద్రోహిణః సన్తి తథా దేవీవినిన్దకాః
ఆ బాధలను వందల సంవత్సరాలు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేరు. శివునికి శత్రువులై, దేవిని అవమానించే వారు అలా పడతారు.