అవిద్యో వా సవిద్యో వా రుద్రాక్షస్య తు ధారణాత్ । శివలోకం ప్రపద్యేత కీకటే గర్దభో యథా
అవిద్యావంతుడైనా, విద్యావంతుడైనా, రుద్రాక్షాన్ని ధరించడం వలన శివలోకాన్ని పొందుతాడు, కీకటదేశంలో గాడిదకు లభించినట్లు.
స్కన్ద ఉవాచ రుద్రాక్షాన్సన్దధే దేవ గర్దభః కేన హేతునా । కీకటే కేన వా దత్తస్తద్బ్రూహి పరమేశ్వర
స్కందుడు ఇలా అడిగాడు: ప్రభూ! గాడిద రుద్రాక్షాలు ఎందుకు ధరించింది? అది కీకటదేశానికి ఎలా వచ్చింది? దయచేసి చెప్పండి పరమేశ్వరా.
శ్రీభగవానువాచ శృణు పుత్ర పురావృత్తం గర్దభో విన్ధ్యపర్వతే । ధత్తే రుద్రాక్షభారం తు వాహితః పథికేన తు
శ్రీభగవంతుడు ఇలా చెప్పాడు: కుమారా! పూర్వకాలంలో జరిగినదాన్ని విను — వింధ్యపర్వతంలో ఒక గాడిద, ఒక ప్రయాణికుడు మోపిన రుద్రాక్షల భారాన్ని మోసింది.
శ్రాన్తోఽసమర్థస్తద్భారం వోఢుం పతితవాన్భువి । ప్రాణైస్త్వక్తస్త్రినేత్రస్తు శూలపాణిర్మహేశ్వరః
ఆ గాడిద అలసిపోయి, ఆ భారాన్ని మోయలేక భూమిపై పడిపోయింది. ప్రాణాలు విడిచే సమయానికి త్రినేత్రుడైన, త్రిశూలధారి మహేశ్వరుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
మత్ప్రసాదాన్మహాసేన మదన్తికముపాగతః । యావద్వక్త్రస్య సంఖ్యానం రుద్రాక్షాణాం సుదుర్లభమ్
మహాసేనా! నా కృపవల్ల అది నా దగ్గరకు వచ్చింది. దాని శరీరంపై ఎంత రుద్రాక్షలు ఉన్నాయో, అంత యుగసహస్రాలు శివలోకంలో గౌరవించబడింది.
తావద్యుగసహస్రాణి శివలోకే మహీయతే । స్వశిష్యేభ్యస్తు వక్తవ్యం నాశిష్యేభ్యః కదాచన
అంతటి కాలం పాటు శివలోకంలో మహిమాన్వితుడవుతాడు. ఈ విషయాన్ని తన శిష్యులకు మాత్రమే చెప్పాలి, ఇతరులకు ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు.
అభక్తేభ్యోఽపి మూర్ఖేభ్యః కదాచిన్న ప్రకాశయేత్ । అభక్తో వాస్తు భక్తో వా నీచో నీచతరోఽపి వా
భక్తిలేనివారికీ, మూర్ఖులకూ ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు. భక్తుడైనా, భక్తి లేనివాడైనా, నీచుడైనా, ఇంకా నీచుడైనా —
రుద్రాక్షాన్ధారయేద్యస్తు ముచ్యతే సర్వపాతకైః । రుద్రాక్షధారణం పుణ్యం కేన వా సదృశం భవేత్
ఎవరైనా రుద్రాక్షాలను ధరిస్తే అన్ని పాపాల నుంచి విముక్తి పొందుతాడు. రుద్రాక్షధారణ పుణ్యానికి సమానమైనది ఇంకేమీ లేదు.
మహావ్రతమిదం ప్రాహుర్మునయస్తత్త్వదర్శినః । సహస్రం ధారయేద్యస్తు రుద్రాక్షాణాం ధృతవ్రతః
తత్త్వాన్ని తెలుసుకున్న మునులు ఇది గొప్ప వ్రతమని చెప్పారు. ఎవరు వ్రతాన్ని పాటిస్తూ వెయ్యి రుద్రాక్షలు ధరిస్తారో వారు మహావ్రతులు.
తం నమన్తి సురాః సర్వే యథా రుద్రస్తథైవ సః । అభావే తు సహస్రస్య బాహ్వోః షోడశ షోడశ
అటువంటి వారిని దేవతలందరూ రుద్రుడిని ఎలా నమస్కరించరో అలాగే నమస్కరిస్తారు. వెయ్యి రుద్రాక్షలు ధరించలేకపోతే, రెండు చేతులకు పదహారు చొప్పున ధరించాలి.
ఏకం శిఖాయాం కరయోర్ద్వాదశ ద్వాదశైవ తు । ద్వాత్రింశత్కణ్ఠదేశే తు చత్వారింశచ్చ మస్తకే
ఒక రుద్రాక్షను జటపై, రెండు చేతులకు పన్నెండు చొప్పున, మెడపై ముప్పై రెండు, తలపై నలభై ధరించాలి.
ఏకైకం కర్ణయోః షట్ షట్ వక్షస్యష్టోత్తరం శతమ్ । యో ధారయతి రుద్రాక్షాన్ రుద్రవత్స తు పూజ్యతే
ప్రతి చెవికి ఒక్కటి, ఛాతీపై నూరెడు ఎనిమిది, ప్రతి భాగానా ఆరు చొప్పున రుద్రాక్షలు ధరించేవారు రుద్రుడిలా పూజింపబడతారు.
ముక్తాప్రవాలస్కటికరౌప్యవైదూర్యకాఞ్చనైః । సమేతాన్ధారయేద్యస్తు రుద్రాక్షాన్స శివో భవేత్
ముత్యాలు, పగడాలు, వెండి, వైడూర్య రత్నాలు, బంగారం కలిపి రుద్రాక్షలు ధరించే వారు శివుడిలా అవుతారు.
కేవలానపి రుద్రాక్షాన్యద్యాలస్యాద్బిభర్తి యః । తం న స్పృశన్తి పాపాని తమాంసీవ విభావసుమ్
ఎవరైనా అలసత్వంతో కేవలం రుద్రాక్షలు మాత్రమే ధరించినా, పాపాలు వారికి దగ్గరపడవు. అది అగ్నికి చీకటి చేరనట్లే.
రుద్రాక్షమాలయా మన్త్రో జప్తోఽనన్తఫలప్రదః । యస్యాఙ్గే నాస్తి రుద్రాక్ష ఏకోఽపి బహుపుణ్యదః
రుద్రాక్షమాలతో జపించిన మంత్రం అనంత ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. శరీరంపై ఒక్క రుద్రాక్ష ఉన్నా గొప్ప పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది.
తస్య జన్మ నిరర్థం స్యాత్త్రిపుణ్డ్రరహితం యథా । రుద్రాక్షం మస్తకే ధృత్వా శిరఃస్నానం కరోతి యః
ఎవరైనా శరీరంపై ఒక్క రుద్రాక్ష కూడా లేకుండా ఉంటే వారి జన్మం వ్యర్థమవుతుంది. అలాగే తలపై రుద్రాక్ష ధరించి తలకు స్నానం చేసినవారికి—
గఙ్గాస్నానఫలం తస్య జాయతే నాత్ర సంశయః । ఏకవక్త్రః పఞ్చవక్త్ర ఏకాదశముఖాః పరే
వారు గంగానదిలో స్నానం చేసిన ఫలితం పొందుతారు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కొన్ని రుద్రాక్షలు ఒక్క ముఖంతో ఉంటాయి, కొన్ని అయిదు ముఖాలతో, మరికొన్ని పదకొండు ముఖాలతో ఉంటాయి.
చతుర్దశముఖాః కేచిద్రుద్రాక్షా లోకపూజితాః । భక్త్యా సంపూజ్యతే నిత్యం రుద్రాక్షః శఙ్కరాత్మకః
కొన్ని రుద్రాక్షలు పద్నాలుగు ముఖాలతో ఉంటాయి. అలాంటి రుద్రాక్షలు లోకంలో ఎంతో గౌరవించబడతాయి. శంకరుని స్వరూపమైన రుద్రాక్షను భక్తితో ప్రతిరోజూ పూజించాలి.
దరిద్రం వాపి పురుషం రాజానం కురుతే భువి । అత్ర తే కథయిష్యామి పురాణం మతముత్తమమ్
ఇది ఒక దరిద్రుడిని కూడా భూమిపై రాజునిగా చేయగలదు. దీనికి సంబంధించిన ప్రాచీనమైన ఉత్తమమైన ఉపదేశాన్ని ఇప్పుడు చెబుతాను.
కోసలేషు ద్విజః కశ్చిద్గిరినాథ ఇతి శ్రుతః । మహాధనీ చ ధర్మాత్మా వేదవేదాఙ్గపారగః
కోసలదేశంలో గిరినాథుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు మహా ధనవంతుడు, ధర్మపరుడు, వేదాలు మరియు వాటి అంగాలను పూర్తిగా నేర్చుకున్నవాడు.
యజ్ఞకృద్దీక్షితస్తస్య తనయః సున్దరాకృతిః । నామ్నా గుణనిధిః ఖ్యాతస్తరుణః కామసున్దరః
అతడు యజ్ఞాలు చేసి దీక్ష పొందాడు. అతని కుమారుడు గుణనిధి అని పేరు, అతడు యువకుడు, అందంగా, మనోహరంగా ఉండేవాడు.
గురోః సుధిషణస్యాథ పత్నీం ముక్తావలీమథ । మోహయామాస రూపేణ యౌవనేన మదేన చ
ఆ గుణనిధి తన గురువు సుధిషణుని భార్య ముక్తావళిని తన అందంతో, యవ్వనంతో, గర్వంతో ఆకర్షించాడు.
సఙ్గతస్తు తయా సార్ధం కఞ్చిత్కాలం తతో భియా । విషం దదౌ చ గురవే యేభే పశ్చాత్తు నిర్భయః
ఆమెతో కొంతకాలం కలిసి ఉండి, తరువాత భయంతో తన గురువుకు విషం ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత భయాన్ని వదిలేశాడు.
యదా మాతా పితా కర్మ కిఞ్చిజ్జానాతి యత్క్షణే । మాతరం పితరం చాపి మారయామాస తద్విషాత్
తన తల్లి తండ్రులు తన చేష్టలను తెలుసుకున్నప్పుడు, వెంటనే ఆ విషంతో తన తల్లిని తండ్రిని చంపేశాడు.
నానావిలాసభోగైశ్చ జాతే ద్రవ్యవ్యయే తతః । బ్రాహ్మణానాం గృహే చౌర్యం చకార స తదా ఖలః
వివిధ రకాల వినోదాలు, భోగాల్లో ధనం ఖర్చయిపోయిన తరువాత, ఆ దుర్మార్గుడు బ్రాహ్మణుల ఇళ్లలో దొంగతనాలు చేయసాగాడు.
సురాపానమదోన్మత్తస్తదా జ్ఞాతిబహిష్కృతః । గ్రామాన్నిష్కాసితః సర్వైస్తదా సోఽభూద్వనేచరః
మద్యం తాగి మత్తులో ఉండి, బంధువులు అతన్ని తృణీకరించారు. గ్రామస్థులు అతన్ని గ్రామం నుంచి బయటకు పంపారు. అప్పుడు అతడు అడవిలో తిరిగే వాడయ్యాడు.
ముక్తావల్యా తయా సార్ధం జగామ గహనం వనమ్ । మార్గే స్థితో ద్రవ్యలోభాజ్జఘాన బ్రాహ్మణాన్బహూన్
ఆ ముత్యాల హారం తీసుకుని, అతడు దట్టమైన అడవిలోకి వెళ్లాడు. దారిలో నిలబడి, ధనానికి ఆశపడి, అనేక బ్రాహ్మణులను చంపాడు.
ఏవం బహుగతే కాలే మమార స తదాధమః । నేతుం తం యమదూతాశ్చ సమాజగ్ముః సహస్రశః
అలా చాలాకాలం గడిచిన తర్వాత, ఆ దుష్టుడు చనిపోయాడు. అప్పుడే యమదూతలు వేల సంఖ్యలో అతన్ని తీసుకెళ్లడానికి వచ్చారు.
శివలోకాచ్ఛివగణాస్తథైవ చ సమాగతాః । తయోః పరస్పరం వాదో బభూవ గిరిజాసుత
శివలోకంనుంచి శివగణులు కూడా అక్కడికి వచ్చారు. ఆ రెండు వర్గాల మధ్య వాదన మొదలైంది, పర్వతీ కుమారా!
యమదూతాస్తదా ప్రోచుః పుణ్యమస్య కిమస్తి హి । బ్రువన్తు సేవకాః శమ్భోర్యద్యేనం నేతుమిచ్ఛథ
అప్పుడు యమదూతలు ఇలా అన్నారు: "ఇతడికి ఏమైనా పుణ్యం ఉందా? మీరు ఇతడిని తీసుకెళ్లాలనుకుంటే, శివసేవకులు చెప్పండి."