సర్వబుద్ధ్యాధిదేవీయమన్తర్యామిస్వరూపిణీ । దుర్గసఙ్కటహన్త్రీతి దుర్గేతి ప్రథితా భువి
అన్ని బుద్ధులకు అధిదేవత, అంతర్యామి స్వరూపిణి, కష్టాలను తొలగించేవారిగా, దుర్గగా భూమిపై ప్రసిద్ధి పొందినవారు ఆమె.
వైష్ణవానాం చ శైవానాముపాస్యేయం చ నిత్యశః । మూలప్రకృతిరూపా సా సృష్టిస్థిత్యన్తకారిణీ
వైష్ణవులు, శైవులు ఎల్లప్పుడూ ఆమెను పూజించాలి. ఆమె మూలప్రకృతి స్వరూపిణి, సృష్టి, స్థితి, లయానికి కారణమైనవారు.
తస్యా నవాక్షరం మన్త్రం వక్ష్యే మన్త్రోత్తమోత్తమమ్ । వాగ్భవం శమ్భువనితా కామబీజం తతః పరమ్
ఇప్పుడు ఆమె తొమ్మిది అక్షరాల మంత్రాన్ని చెబుతాను. అది మంత్రాలలో ఉత్తమమైనది — వాక్బీజం, శంభువు భార్య, తరువాత కామబీజం.
చాముణ్డాయై పదం పశ్చాద్విచ్చే ఇత్యక్షరద్వయమ్ । నవాక్షరో మనుః ప్రోక్తో భజతాం కల్పపాదపః
ఆ తరువాత 'చాముండాయై' పదం, 'విచ్చే' అనే రెండు అక్షరాలు కలిపి, ఈ తొమ్మిది అక్షరాల మంత్రం భక్తులకు కల్పవృక్షంలా ఫలిస్తుంది.
బ్రహ్మవిష్ణుమహేశానా ఋషయోఽస్య ప్రకీర్తితాః । ఛన్దాంస్యుక్తాని సతతం గాయత్ర్యుష్ణిగనుష్టుభః
బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు ఈ మంత్రానికి ఋషులు. గాయత్రీ, ఉష్ణిక్, అనుష్టుప్ ఛందస్సులు ఎప్పుడూ దీనికి వర్తిస్తాయి.
మహాకాలీ మహాలక్ష్మీః సరస్వత్యపి దేవతాః । స్యాద్రక్తదన్తికాబీజం దుర్గా చ భ్రామరీ తథా
మహాకాళి, మహాలక్ష్మి, సరస్వతి దేవతలు; రక్తదంతికా బీజం, దుర్గ, భ్రమరీ కూడా ఇందులో ఉంటాయి.
నన్దాశాకమ్భరీదేవ్యౌ భీమా చ శక్తయః స్మృతాః । ధర్మార్థకామమోక్షేషు వినియోగ ఉదాహృతః
నంద, శాకంభరీ, భీమా శక్తులుగా గుర్తించబడతారు. ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్షాల కోసం దీనిని వినియోగిస్తారు.
ఋషిచ్ఛన్దో దైవతాని మౌలౌ వక్త్రే హృది న్యసేత్ । స్తనయోః శక్తిబీజాని న్యసేత్సర్వార్థసిద్ధయే
ఋషులు, ఛందస్సులు, దేవతలను తల, నోరు, హృదయంలో స్థాపించాలి. స్తనాలపై శక్తిబీజాలను స్థాపిస్తే అన్ని కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి.
బీజత్రయైశ్చతుర్భిశ్చ ద్వాభ్యాం సర్వేణ చైవ హి । షడఙ్గాని మనోః కుర్యాజ్జాతియుక్తాని దేశికః
మంత్రానికి సంబంధించిన ఆరు భాగాలను, గురువు వంశపరంపరను బట్టి, మూడు, నాలుగు, రెండు లేదా అన్నీ బీజాక్షరాలతో మానవునికి ఏర్పరచాలి.
శిఖాయాం లోచనద్వన్ద్వే శ్రుతినాసాననేషు చ । గుదే న్యసేన్మన్త్రవర్ణాన్సర్వేణ వ్యాపకం చరేత్
శిఖపై, రెండు కళ్లపై, చెవులు, ముక్కు, నోటి దగ్గర, అలాగే గుదంలో మంత్రాక్షరాలను స్థాపించి, మొత్తం మంత్రంతో వ్యాప్తి క్రమాన్ని చేయాలి.
ఖడ్గచక్రగదాబాణచాపాని పరిఘం తథా । శూలం భుశుణ్డీం చ శిరః శఙ్ఖం సన్దధతీం కరైః
ఆమె చేతుల్లో ఖడ్గం, చక్రం, గద, బాణం, విల్లు, ఇనుపదండ, త్రిశూలం, ఖప్పరంతో కూడిన దండం, తల, శంఖం పట్టుకొని ఉన్నట్లు ధ్యానించాలి.
మహాకాలీం త్రినయనాం నానాభూషణభూషితామ్ । నీలాఞ్జనసమప్రఖ్యాం దశపాదాననాం భజే
మహాకాళిని, మూడు కళ్లతో, వివిధ అలంకారాలతో అలంకృతమై, నీలపు అంజనంలా మెరిసే చర్మంతో, పది చేతులు, పది ముఖాలతో ఉన్నదాన్ని నేను భజించుచున్నాను.
మధుకైటభనాశార్థం యాం తుష్టావామ్బుజాసనః । ఏవం ధ్యాయేన్మహాకాలీం కామబీజస్వరూపిణీమ్
మధు, కైటభులను సంహరించేందుకు పద్మాసనుని స్తుతించిన ఆ మహాకాళిని, కామబీజ రూపిణిగా ఈ విధంగా ధ్యానించాలి.
అక్షమాలాం చ పరశుం గదేషుకులిశాని చ । పద్మం ధనుష్కుణ్డికాం చ దణ్డం శక్తిమసిం తథా
ఆమె చేతుల్లో జపమాల, పరశు, గద, బాణాలు, వజ్రాయుధం, పద్మం, విల్లు, కుండిక, దండం, శక్తి, ఖడ్గం ఉన్నాయి.
చర్మామ్బుజం తథా ఘణ్టాం సురాపాత్రం చ శూలకమ్ । పాశం సుదర్శనం చైవ దధతీమరుణప్రభామ్
ఆమె చేతుల్లో కవచం, పద్మం, గంట, మద్యం పానపాత్ర, త్రిశూలం, పాశం, చక్రం ఉండగా, అరుణవర్ణంతో ప్రకాశిస్తుంది.
రక్తామ్బుజాసనగతాం మాయాబీజస్వరూపిణీమ్ । మహాలక్ష్మీం భజేదేవం మహిషాసురమర్దినీమ్
ఎర్ర పద్మంపై కూర్చున్న, మాయాబీజ స్వరూపిణి అయిన మహాలక్ష్మిని, మహిషాసురుడిని సంహరించినదాన్ని ఈ విధంగా పూజించాలి.
ఘణ్టాశూలే హలం శఙ్ఖం ముసలం చ సుదర్శనమ్ । ధనుర్బాణాన్ హస్తపద్మైర్దధానాం కున్దసన్నిభామ్
ఆమె పద్మాకారమైన చేతుల్లో గంట, త్రిశూలం, హలం, శంఖం, ముసలం, చక్రం, విల్లు, బాణాలు పట్టుకొని, మల్లెపువ్వులవలె ప్రకాశిస్తుంది.
శుమ్భాదిదైత్యసంహర్త్రీం వాణీబీజస్వరూపిణీమ్ । మహాసరస్వతీం ధ్యాయేత్సచ్చిదానన్దవిగ్రహామ్
శుంభాదిదానవులను సంహరించువారైన, వాణిబీజ స్వరూపిణి, సచ్చిదానందమయమైన మహాసరస్వతిని ధ్యానించాలి.
యన్త్రమస్యాః శృణు ప్రాజ్ఞ త్ర్యస్రం షట్కోణసంయుతమ్ । తతోఽష్టదలపద్మం చ చతుర్వింశతిపత్రకమ్
ఓ జ్ఞానీ! ఆమె యంత్రాన్ని విను: త్రిభుజం, షట్కోణంతో కలిపి, ఎనిమిది దళాల పద్మం, ఇరవై నాలుగు దళాల వలయాన్ని కలిగి ఉంటుంది.
భూగృహేణ సమాయుక్తం యన్త్రమేవం విచిన్తయేత్ । శాలగ్రామే ఘటే వాపి యన్త్రే వా ప్రతిమాసు వా
ఈ యంత్రాన్ని భూమి ఆకారపు చతురస్రంతో కూడినదిగా భావించాలి. శాలగ్రామంలోనైనా, కుండలోనైనా, యంత్రంలోనైనా, విగ్రహంలోనైనా ధ్యానం చేయాలి.
బాణలిఙ్గేఽథవా సూర్యే యజేద్దేవీమనన్యధీః । జయాదిశక్తిసంయుక్తే పీఠే దేవీం ప్రపూజయేత్
బాణలింగంలోనైనా, సూర్యునిపై అయినా, ఏకాగ్రతతో దేవిని పూజించాలి. జయాది శక్తులతో కూడిన పీఠంపై దేవిని సంపూర్ణంగా పూజించాలి.
పూర్వకోణే సరస్వత్యా సహితం పద్మజం యజేత్ । శ్రియా సహ హరిం తత్ర నైర్ఋతే కోణకే యజేత్
ఈశాన్య మూలలో సరస్వతితో కలసి పద్మజుడిని పూజించాలి. అక్కడే లక్ష్మితో కలిసి హరిని, నైరుతి మూలలో వారిని పూజించాలి.
పార్వత్యా సహితం శమ్భుం వాయుకోణే సమర్చయేత్ । దేవ్యా ఉత్తరతః పూజ్యః సింహో వామే మహాసురమ్
వాయవ్య మూలలో పార్వతితో కలిసి శంభును ఆరాధించాలి. దేవికి ఉత్తరంగా సింహాన్ని, ఎడమవైపు మహాసురుని పూజించాలి.
మహిషం పూజయేదన్తే షట్కోణేషు యజేత్క్రమాత్ । నన్దజాం రక్తదన్తాం చ తథా శాకమ్భరీం శివామ్
చివరగా మహిషుడిని పూజించాలి. ఆరు కోణాల్లో వరుసగా నందజ, రక్తదంత, శాకంభరి, శివను పూజించాలి.
దుర్గాం భీమాం భ్రామరీం చ తతో వసుదలేషు చ । బ్రాహ్మీం మాహేశ్వరీం చైవ కౌమారీం వైష్ణవీం తథా
తర్వాత పద్మదళాల్లో దుర్గ, భీమ, భ్రమరీ దేవతలను పూజించాలి. బయట దళాల్లో బ్రాహ్మీ, మాహేశ్వరీ, కౌమారీ, వైష్ణవిని పూజించాలి.
వారాహీం నారసింహీం చ ఐన్ద్రీం చాముణ్డకాం తథా । పూజయేచ్చ తతః పశ్చాత్తత్త్వపత్రేషు పూర్వతః
తర్వాత వారాహి, నరసింహి, ఐంద్రి, చాముండకను పూజించాలి. అనంతరం తత్వదళాల్లో, తూర్పు వైపున పూజించాలి.
విష్ణుమాయాం చేతనాం చ బుద్ధిం నిద్రాం క్షుధాం తథా । ఛాయాం శక్తిం పరాం తృష్ణాం శాన్తిం జాతిం చ లజ్జయా
విష్ణుమాయ, చైతన్యం, బుద్ధి, నిద్ర, ఆకలి, నీడ, శక్తి, పరాశక్తి, దాహం, శాంతి, జన్మ, లజ్జ—ఇవి అన్నింటినీ పూజించాలి.
క్షాన్తిం శ్రద్ధాం కీర్తిలక్ష్మ్యౌ ధృతిం వృత్తిం శ్రుతిం స్మృతిమ్ । దయాం తుష్టిం తతః పుష్టిం మాతృభ్రాన్తీ ఇతి క్రమాత్
తర్వాత క్షాంతి, విశ్వాసం, కీర్తి, లక్ష్మి, ధైర్యం, జీవనోపాయం, వినికిడి, స్మృతి, దయ, సంతృప్తి, పోషణ, తల్లి మాయ—ఇవన్నీ క్రమంగా పూజించాలి.
తతో భూపురకోణేషు గణేశం క్షేత్రపాలకమ్ । వటుకం యోగినీశ్చాపి పూజయేన్మతిమాన్నరః
ఆ తరువాత యజ్ఞవేదిక మూలల్లో వినాయకుడు, క్షేత్రపాలకుడు, వటుకుడు, యోగినీలను జ్ఞానవంతుడు పూజించాలి.
ఇన్ద్రాద్యానపి తద్బాహ్యే వజ్రాద్యాయుధసంయుతాన్ । పూజయేదనయా రీత్యా దేవీం సావరణాం తతః
దాని వెలుపల ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలను, వజ్రాది ఆయుధాలతో కూడిన వారిని, ఆ తరవాత సావర్ణీ దేవిని కూడా అదే విధంగా పూజించాలి.