త్వం హి విష్ణుస్వరూపా చ సర్వాధారా వసున్ధరా । శుద్ధసత్త్వస్వరూపా త్వం నారాయణపరాయణా
నీవే విష్ణుస్వరూపిణి, అన్నిటికీ ఆధారమైన vasundhara, శుద్ధసత్త్వ స్వరూపిణి, నారాయణుని సేవలో నిమగ్నురాలు.
క్రోధహింసావర్జితా చ వరదా శారదా శుభా । పరమార్థప్రదా త్వం చ హరిదాస్యప్రదా పరా
కోపం, హింస లేని తల్లివి, వరాలిచ్చే శారద, మంగళకరమైనవి. పరమార్థాన్ని ప్రసాదించేవి, హరిదాస్యాన్ని ప్రసాదించేవి.
యయా వినా జగత్సర్వం భస్మీభూతమసారకమ్ । జీవన్మృతం చ విశ్వం చ శశ్వత్సర్వం యయా వినా
నీ లేకుండా ఈ సృష్టి మొత్తం విలువ లేకుండా బూడిదైపోతుంది; నీ లేని జీవితం బ్రతికినా చచ్చినట్టే, నీ లేని లోకంలో ఎప్పటికీ శూన్యమే మిగిలిపోతుంది.
సర్వేషాం చ పరా మాతా సర్వబాన్ధవరూపిణీ । ధర్మార్థకామమోక్షాణాం త్వం చ కారణరూపిణీ
నీవే అందరికీ పరమ తల్లి, ప్రతి బంధువుగా కనిపించే వాడవు; ధర్మం, సంపద, కోరిక, మోక్షాలకూ నీవే మూలకారణం.
యథా మాతా స్తనాన్ధానాం శిశూనాం శైశవే సదా । తథా త్వం సర్వదా మాతా సర్వేషాం సర్వరూపతః
ఎలా తల్లి తన పాలకోరికతో ఉన్న చిన్నారులకు ఎప్పుడూ పోషకురాలవో, అలాగే నీవు అన్ని రూపాల్లో అందరికీ ఎప్పుడూ తల్లివి.
మాతృహీనః స్తనాన్ధస్తు స చ జీవతి దైవతః । త్వయా హీనో జనః కోఽపి న జీవత్యేవ నిశ్చితమ్
తల్లి లేకుండా పాలకోలికతో ఉన్న పిల్లవాడు దైవబలంతో బ్రతికొచ్చినా, నీవు లేని వాడు ఎవరూ బ్రతకలేరు — ఇది నిశ్చయం.
సుప్రసన్నస్వరూపా త్వం మాం ప్రసన్నా భవామ్బికే । వైరిగ్రస్తం చ విషయం దేహి మహ్యం సనాతని
అంబికే! నీ స్వరూపం ఎంతో దయామయంగా ఉంది. నాపై దయ చూపించు. శత్రువులను జయించేందుకు, లోకంపై అధికారం కలిగేందుకు నన్ను అనుగ్రహించు, శాశ్వతీ!
అహం యావత్త్వయా హీనో బన్ధుహీనశ్చ భిక్షుకః । సర్వసమ్పద్విహీనశ్చ తావదేవ హరిప్రియే
హరివల్లభే! నీవు లేని వరకూ నేను బంధువుల్లేని వాడిని, భిక్షగాడిని, అన్ని సంపదలు కోల్పోయిన వాడినే.
జ్ఞానం దేహి చ ధర్మం చ సర్వసౌభాగ్యమీప్సితమ్ । ప్రభావఞ్చ ప్రతాపం చ సర్వాధికారమేవ చ
నాకు జ్ఞానం, ధర్మం, కోరుకున్న అన్ని శుభాలు, ప్రభావం, తేజస్సు, సంపూర్ణ అధికారం ప్రసాదించు.
జయం పరాక్రమం యుద్ధే పరమైశ్వర్యమేవ చ । ఇత్యుక్త్వా చ మహేన్ద్రశ్చ సర్వైః సురగణైః సహ
పోరాటంలో విజయాన్ని, పరాక్రమాన్ని, అత్యున్నత ఐశ్వర్యాన్ని ప్రసాదించు. ఇలా చెప్పి మహేంద్రుడు దేవతలందరితో కలిసి—
ప్రణనామ సాశ్రునేత్రో మూర్ధ్నా చైవ పునః పునః । బ్రహ్మా చ శఙ్కరశ్చైవ శేషో ధర్మశ్చ కేశవః
కళ్లలో కన్నీళ్లు పెట్టుకుని, తల మట్టికి తాకేలా పునఃపునః నమస్కరించాడు; బ్రహ్మ, శంకరుడు, శేషుడు, ధర్ముడు, కేశవుడూ అలాగే నమస్కరించారు.
సర్వే చక్రుః పరీహారం సురార్థే చ పునః పునః । దేవేభ్యశ్చ వరం దత్త్వా పుష్పమాలాం మనోహరామ్
అందరూ దేవతల కోసం పునఃపునః నమస్కారాలు చేశారు; ఆ తర్వత దేవతలకు వరం ఇచ్చి, అందమైన పుష్పమాలను ఆమె అందించింది.
కేశవాయ దదౌ లక్ష్మీః సన్తుష్టా సురసంసది । యయుర్దేవాశ్చ సన్తుష్టాః స్వం స్వం స్థానం చ నారద
దేవతల సభలో సంతృప్తిచెందిన ఆమె లక్ష్మిని కేశవునికి ఇచ్చింది; దేవతలు సంతోషంతో తమ తమ స్థానాలకు వెళ్లిపోయారు, నారదా.
దేవీ యయౌ హరేః స్థానం హృష్టా క్షీరోదశాయినః । యయతుశ్చైవ స్వగృహం బ్రహ్మేశానౌ చ నారద
ఆ దేవీ ఆనందంతో పాలసముద్రంలో విశ్రాంతి తీసుకునే హరివాసానికి వెళ్లింది; బ్రహ్మ, ఈశ్వరులు కూడా తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు, నారదా.
దత్త్వా శుభాశిషం తౌ చ దేవేభ్యః ప్రీతిపూర్వకమ్ । ఇదం స్తోత్రం మహాపుణ్యం త్రిసన్ధ్యం యః పఠేన్నరః
ఆ ఇద్దరూ దేవతలకు మంగళాశీస్సులు ఇచ్చి, ప్రేమతో ఆశీర్వదించారు. ఈ మహాపుణ్యమైన స్తోత్రాన్ని మూడు సంధ్యలలో ఎవరు పఠిస్తారో—
కుబేరతుల్యః స భవేద్రాజరాజేశ్వరో మహాన్ । పఞ్చలక్షజపేనైవ స్తోత్రసిద్ధిర్భవేన్నృణామ్
వారు కుబేరుడిలా ధనవంతులవుతారు, రాజధిరాజులవుతారు; ఐదు లక్షల సార్లు ఈ స్తోత్రాన్ని జపిస్తే, స్తోత్రసిద్ధి లభిస్తుంది.
సిద్ధస్తోత్రం యది పఠేన్మాసమేకం తు సన్తతమ్ । మహాసుఖీ చ రాజేన్ద్రో భవిష్యతి న సంశయః
ఈ సిద్ధమైన స్తోత్రాన్ని ఒక నెల పాటు నిరంతరం పఠిస్తే, అతడు మహాసుఖంతో రాజేంద్రుడవుతాడు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
స్వాహోపాఖ్యానవర్ణనమ్ నారద ఉవాచ నారాయణ మహాభాగ నారాయణ మహాప్రభో । రూపేణైవ గుణేనైవ యశసా తేజసా త్విషా
స్వాహా చరిత్ర వివరించబడుతోంది. నారదుడు ఇలా అడిగాడు: నారాయణా! మహాభాగా! నారాయణా! మహాప్రభూ! రూపంలో, గుణంలో, కీర్తిలో, తేజస్సులో నీవే శ్రేష్ఠుడు.
త్వమేవ జ్ఞానినాం శ్రేష్ఠః సిద్ధానాం యోగినాం మునే । తపస్వినాం మునీనాం చ పరో వేదవిదాంవర
జ్ఞానులలో నీవే గొప్పవాడు, సిద్ధులలో, యోగులలో నీవే శ్రేష్ఠుడు, మునులలో, తపస్వులలో, వేదజ్ఞులలో నీవే ప్రథముడు.
మహాలక్ష్మ్యా ఉపాఖ్యానం విజ్ఞాతం మహదద్భుతమ్ । అన్యత్కిఞ్చిదుపాఖ్యానం నిగూఢం వద సామ్ప్రతమ్
మహాలక్ష్మి కథను నేను తెలుసుకున్నాను, అది అద్భుతంగా ఉంది. ఇప్పుడు మరొక రహస్యమైన కథను నీవు చెప్పు.
అతీవ గోపనీయం యదుపయుక్తం చ సర్వతః । అప్రకాశ్యం పురాణేషు వేదోక్తం ధర్మసంయుతమ్
ఇది అత్యంత రహస్యమైనది, ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉపయోగించవలసినది. పురాణాలలో ఇది వెల్లడించబడలేదు, కానీ వేదాలలో చెప్పబడింది, ధర్మంతో కూడినది.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ నానాప్రకారమాఖ్యానమప్రకాశ్యం పురాణతః । శ్రుతం కతివిధం గూఢమాస్తే బ్రహ్మన్ సుదుర్లభమ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మన్, పురాణాలలో చెప్పని ఎన్నో విధాల కథలు ఉన్నాయి. విన్నవి కూడా రకరకాలుగా, లోతుగా, చాలా అరుదుగా ఉంటాయి.
తేషు యత్సారభూతం చ శ్రోతుం కిం వా త్వమిచ్ఛసి । తన్మే బ్రూహి మహాభాగ పశ్చాద్వక్ష్యామి తత్పునః
వాటిలో అసలు ముఖ్యమైనది, వినదగినది ఏదైనా తెలుసుకోవాలనుకుంటే, మహాభాగ, నీవు నాకు చెప్పు. తర్వాత నేను దాని గురించి వివరంగా చెబుతాను.
నారద ఉవాచ స్వాహా దేవీ హవిర్దానే ప్రశస్తా సర్వకర్మసు । పితృదానే స్వధా శస్తా దక్షిణా సర్వతో వరా
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: హవిస్సు సమర్పణలో, అన్నిరకాల కర్మల్లో స్వాహాదేవిని ప్రశంసిస్తారు. పితృదేవతలకు నైవేద్యం సమర్పించేటప్పుడు స్వధాదేవి గొప్పది. అన్ని దానాల్లో దక్షిణా అతి శ్రేష్ఠమైనది.
ఏతాసాం చరితం జన్మఫలం ప్రాధాన్యమేవ చ । శ్రోతుమిచ్ఛామి త్వద్వక్త్రాద్వద వేదవిదాంవర
ఈ దేవతల జన్మకథలు, ఫలితాలు, ప్రాముఖ్యత గురించి, వేదాలను బాగా తెలిసిన నీ నోటివెంట వినాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.
సూత ఉవాచ నారదస్య వచః శ్రుత్వా ప్రహస్య మునిసత్తమః । కథాం కథితుమారేభే పురాణోక్తాం పురాతనీమ్
సూతుడు ఇలా అన్నాడు: నారదుని మాటలు విని, ఆ మహర్షి చిరునవ్వుతో పురాణాలలో చెప్పిన పురాతన కథను చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ సృష్టేః ప్రథమతో దేవాః స్వాహారార్థం యయుః పురా । బ్రహ్మలోకం బ్రహ్మసభామాజగ్ముః సుమనోహరామ్
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: సృష్టి ప్రారంభంలో, దేవతలు స్వాహా కోసం బ్రహ్మలోకానికి, బ్రహ్మసభకు, ఆ అందమైన స్థలానికి వెళ్లారు.
గత్వా నివేదనం చక్రురాహారహేతుకం మునే । బ్రహ్మా శ్రుత్వా ప్రతిజ్ఞాయ నిషేవే శ్రీహరిం పరమ్
వెళ్లి, ఆ మునికి భోజనార్థం తమ కోరికను తెలియజేశారు. బ్రహ్మా అది విని, హామీ ఇచ్చి, శ్రీహరిని పరమ భక్తితో పూజించాడు.
నారద ఉవాచ యజ్ఞరూపో హి భగవాన్ కలయా చ బభూవ హ । యజ్ఞే యద్యద్ధవిర్దానం దత్తం తేభ్యశ్చ బ్రాహ్మణైః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: భగవంతుడు యజ్ఞరూపంగా, తన భాగంతో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. బ్రాహ్మణులు యజ్ఞంలో ఏదైనా హవిస్సు సమర్పించినప్పుడు, అది దేవతలకు చేరేది.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ హవిర్దదతి విప్రాశ్చ భక్త్యా చ క్షత్రియాదయః । సురా నైవ ప్రాప్నువన్తి తద్దానం మునిపుఙ్గవ
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, ఇతరులు భక్తితో హవిస్సు సమర్పించినా, ఆ దానం దేవతలకు అందదు, మునిశ్రేష్ఠ.