శూద్రాణాం విప్రపత్నీ చ విప్రాణాం శూద్రకామినీ । అత్యగమ్యా చ నిన్ద్యా చ లోకే వేదే పతివ్రతే
శూద్రులకు బ్రాహ్మణుడి భార్య, బ్రాహ్మణులకు శూద్ర స్త్రీ — ఇవి ప్రపంచంలో, వేదంలో, మరియు పతివ్రతలలో అత్యంత నిందనీయమైనవి, నిషిద్ధమైనవి.
శూద్రశ్చ బ్రాహ్మణీం గత్వా బ్రహ్మహత్యాశతం లభేత్ । తత్సమం బ్రాహ్మణీ చాపి కుమ్భీపాకం లభేద్ ధ్రువమ్
ఒక శూద్రుడు బ్రాహ్మణ స్త్రీని సమీపిస్తే, వందమంది బ్రాహ్మణులను హత్య చేసినంత పెద్ద పాపం పొందుతాడు. అలాగే బ్రాహ్మణ స్త్రీ కూడా అలాంటి పని చేస్తే, ఆమె తప్పక కుంభీపాక నరకాన్ని పొందుతుంది.
శూద్రాణాం విప్రపత్నీ చ విప్రాణాం శూద్రకామినీ । యది శూద్రా వ్రజేద్విప్రో వృషలీపతిరేవ సః
శూద్రులకు బ్రాహ్మణుడి భార్య, బ్రాహ్మణులకు శూద్ర స్త్రీ నిషిద్ధం. ఒక బ్రాహ్మణుడు శూద్ర స్త్రీని సమీపిస్తే, అతడు వృశలీ భర్తగా పరిగణించబడతాడు.
స భ్రష్టో విప్రజాతేశ్చ చాణ్డాలాత్సోఽధమః స్మృతః । విష్ఠాసమశ్చ తత్పిణ్డో మూత్రం తస్య చ తర్పణమ్
అతడు బ్రాహ్మణ వంశం నుండి పడిపోతాడు, చాండాలుడికంటే తక్కువవాడిగా భావించబడతాడు. అతని ఆహారం మలంతో సమానం, అతని తర్పణం మూత్రంతో సమానం.
న పితౄణాం సురాణాం చ తద్దత్తముపతిష్ఠతి । కోటిజన్మార్జితం పుణ్యం తస్యార్చాత్తపసార్జితమ్
అలాంటి వ్యక్తి ఇచ్చిన పిండప్రదానాలు పితృదేవతలకు లేదా దేవతలకు చేరవు. కోటి జన్మల పాటు చేసిన పుణ్యమూ, ఆరాధనతో, తపస్సుతో సంపాదించినది కూడా నాశనం అవుతుంది.
ద్విజస్య వృషలీలోభాన్నశ్యత్యేవ న సంశయః । బ్రాహ్మణశ్చ సురాపీతిర్విడ్భోజీ వృషలీపతిః
ఒక ద్విజుడు వృశలీపై ఆశ పెట్టుకుంటే, అతడు పూర్తిగా నాశనమవుతాడు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. బ్రాహ్మణుడు మద్యం సేవించినా, మలం తిన్నా, వృశలీ భర్త అయినా —
తప్తముద్రాదగ్ధదేహస్తప్తశూలాఙ్కితస్తథా । హరివాసరభోజీ చ కుమ్భీపాకం వ్రజేద్ ద్విజః
— అతని శరీరంపై వేడి ముద్రలు వేయబడతాయి, వేడి కత్తులతో గుర్తులు వేయబడతాయి, లేదా హరివాసరంలో భోజనం చేస్తే — అలాంటి ద్విజుడు కుంభీపాక నరకానికి వెళ్తాడు.
గురుపత్నీం రాజపత్నీం సపత్నీం మాతరం ధ్రువమ్ । సుతాం పుత్రవధూం శ్వశ్రూం సగర్భాం భగినీం సతీమ్
గురువు భార్య, రాజు భార్య, సహధర్మిణి, తల్లి, కుమార్తె, కోడలు, అత్త, గర్భవతి, సతీస్వరూపిణి అయిన అక్కచెల్లెలు —
సహోదరభ్రాతృజాయాం మాతులానీం పితుః ప్రసూమ్ । మాతుః ప్రసూం తత్స్వసారం భగినీం భ్రాతృకన్యకామ్
తమ్ముడు భార్య, మామ గారు భార్య, తండ్రి చెల్లెలు, తల్లి చెల్లెలు, ఆమె కుమార్తె, సొంత అక్కచెల్లెలు, అన్నయ్య కుమార్తె —
శిష్యాం శిష్యస్య పత్నీం చ భాగినేయస్య కామినీమ్ । భ్రాతుః పుత్రప్రియాం చైవాత్యగమ్యా ఆహ పద్మజః
శిష్యురాలు, శిష్యుని భార్య, మేనల్లుడు ప్రియురాలు, అన్నయ్య కుమారుని ప్రియురాలు — వీరిని పద్మజుడు అత్యంత నిషిద్ధులుగా పేర్కొన్నాడు.
ఏతాః కామేన కాన్తా యో వ్రజేద్వై మానవాధమః । స మాతృగామీ వేదేషు బ్రహ్మహత్యాశతం వ్రజేత్
ఈ స్త్రీలలో ఎవ్వరినైనా కామంతో సమీపించే నీచుడు వేద ప్రకారం మాతృగామిగా, వందమంది బ్రాహ్మణులను హత్య చేసినవాడిగా పాపాన్ని పొందుతాడు.
అకర్మార్హోఽప్యసంస్పృశ్యో లోకే వేదే చ నిన్దితః । స యాతి కుమ్భీపాకే చ మహాపాపీ సుదుష్కరే
అతడు కర్మలకు అర్హుడు కాదు, అందరికీ అస్పృశ్యుడు, లోకంలోను వేదంలోను నిందించబడతాడు. అలాంటి మహాపాపి, దుర్మార్గుడు కుంభీపాక నరకానికి వెళ్తాడు.
కరోత్యశుద్ధాం సన్ధ్యాం వా న సన్ధ్యాం వా కరోతి చ । త్రిసన్ధ్యం వర్జయేద్యో వా సన్ధ్యాహీనశ్చ స ద్విజః
ఎవరైనా అపవిత్రంగా సంధ్యావందనం చేస్తే, లేదా అసలు చేయకపోతే, లేదా మూడు సంధ్యలలో ఏదైనా వదిలేస్తే — అలాంటి ద్విజుడు సంధ్యాహీనుడవుతాడు.
వైష్ణవం చ తథా శైవం శాక్తం సౌరం చ గాణపమ్ । యోఽహఙ్కారాన్న గృహ్ణాతి మన్త్రం సోఽదీక్షితః స్మృతః
వైష్ణవ, శైవ, శాక్త, సౌర, గణపత్య మంత్రాలను అహంకారంతో స్వీకరించని వాడు దీక్ష పొందని వాడిగా పరిగణించబడతాడు.
ప్రవాహమవధిం కృత్వా యావద్ధస్తచతుష్టయమ్ । తత్ర నారాయణః స్వామీ గఙ్గాగర్భాన్తరే వసేత్
ప్రవాహం నాలుగు చేతుల పొడవుగా నిర్ణయించి, ఆ గంగాదేవి గర్భంలోనే శ్రీమహావిష్ణువు నివసిస్తాడు.
తత్ర నారాయణక్షేత్రే మృతో యాతి హరేః పదమ్ । వారాణస్యాం బదర్యాం చ గఙ్గాసాగరసఙ్గమే
ఆ నారాయణక్షేత్రంలో మరణించినవాడు హరిలోకాన్ని పొందుతాడు; అలాగే వారాణసి, బదరి, గంగాసాగర సంగమంలో కూడా అదే ఫలం కలుగుతుంది.
పుష్కరే హరిహరక్షేత్రే ప్రభాసే కామరూస్థలే । హరిద్వారే చ కేదారే తథా మాతృపురేఽపి చ
పుష్కరంలో, హరిహరక్షేత్రంలో, ప్రభాసంలో, కామరూపంలో, హరిద్వారంలో, కేదారంలో, అలాగే మాతృపురంలో కూడా,
సరస్వతీనదీతీరే పుణ్యే వృన్దావనే వనే । గోదావర్యాం చ కౌశిక్యాం త్రివేణ్యాం చ హిమాచలే
సరస్వతీ నది తీరంలో, పవిత్రమైన వృందావన అరణ్యంలో, గోదావరి, కౌశికీ నదుల్లో, త్రివేణి సంగమంలో, హిమాలయాల్లో కూడా,
ఏషు తీర్థేషు యో దానం ప్రతిగృహ్ణాతి కామతః । స చ తీర్థప్రతిగ్రాహీ కుమ్భీపాకే ప్రయాతి సః
ఈ తీర్థాలలో ఎవరు కోరికతో దానం స్వీకరిస్తారో, ఆ తీర్థప్రతిగ్రాహకుడు తప్పకుండా కుంభీపాక నరకానికి వెళ్తాడు.
శూద్రసేవీ శూద్రయాజీ గ్రామయాజీతి కీర్తితః । తథా దేవోపజీవీ చ దేవలః పరికీర్తితః
శూద్రులకు సేవచేసేవాడు, శూద్రుల కోసం యజ్ఞం చేసే వాడు, గ్రామపూజారి అయినవాడు, దేవతల మీద ఆధారపడే వాడు — వీరిని దేవళుడు అని అంటారు.
శూద్రపాకోపజీవీ యః సూపకార ఇతి స్మృతః । సన్ధ్యాపూజనహీనశ్చ ప్రమత్తః పతితః స్మృతః
శూద్రులు వండిన అన్నం తినేవాడిని సూపకుడు అంటారు; సంధ్యాపూజను నిర్లక్ష్యంగా వదిలేసినవాడు పతితుడిగా పరిగణించబడతాడు.
ఉక్తం సర్వం మయా భద్రే లక్షణం వృషలీపతేః । ఏతే మహాపాతకినః కుమ్భీపాకం ప్రయాన్తి తే । కుణ్డాన్యన్యాని యే యాన్తి నిబోధ కథయామి తే
భాగ్యవతీ! వృషలీపతికి సంబంధించిన లక్షణాలన్నీ నేను చెప్పాను. ఈ మహాపాతకులు కుంభీపాకానికి వెళ్తారు. మరికొంతమంది ఇతర నరకాలకు ఎలా వెళ్తారో కూడా ఇప్పుడు చెబుతాను, విను.
నానాకర్మవిపాకఫలకథనమ్ ధర్మరాజ ఉవాచ దేవసేవాం వినా సాధ్వి న భవేత్కర్మకృన్తనమ్ । శుద్ధకర్మ శుద్ధబీజం నరకశ్చ కుకర్మణా
ధర్మరాజు ఇలా అన్నాడు: దేవతలకు సేవ చేయకుండా పుణ్యఫలాలు కలుగవు, సద్గుణాలు ఉన్నవాడా! శుద్ధమైన పనులకు శుభఫలితాలు వస్తాయి; చెడు పనులకు నరకఫలితమే.
పుంశ్చల్యన్నం చ యో భుఙ్క్తే యోఽస్యాం గచ్ఛేత్పతివ్రతే । స ద్విజః కాలసూత్రం చ మృతో యాతి సుదుర్గమమ్
పరస్త్రీ వండిన అన్నం తినేవాడు, లేదా ఆమెను చేరేవాడు, అటువంటి ద్విజుడు చనిపోయిన తర్వాత కఠినమైన కాలసూత్ర నరకానికి వెళ్తాడు.
శతవర్షం కాలసూత్రే స్థిరీభూతో భవేద్ ధ్రువమ్ । తత్ర జన్మని రోగీ చ తతః శుద్ధో భవేద్ ద్విజః
ఆయన కాలసూత్రంలో వంద సంవత్సరాలు ఉండాల్సి వస్తుంది. ఆ తరువాత జన్మలో రోగిగా పుడతాడు. తర్వాత ఆ ద్విజుడు పవిత్రుడవుతాడు.
పతివ్రతా చైకపతౌ ద్వితీయే కులటా స్మృతా । తృతీయే ధర్షిణీ జ్ఞేయా చతుర్థే పుంశ్చలీత్యపి
ఒక భర్తకు మాత్రమే విధేయురాలైతే ఆమెను పతివ్రత అని అంటారు; రెండవ వాడిని కలిసినదాన్ని కులట అని, మూడవ వాడిని కలిసినదాన్ని ధర్షిణి అని, నాలుగవ వాడిని కలిసినదాన్ని పుంశ్చలి అంటారు.
వేశ్యా చ పఞ్చమే షష్ఠే పుఙ్గీ చ సప్తమేఽష్టమే । తత ఊర్ధ్వం మహావేశ్యా సాస్పృశ్యా సర్వజాతిషు
ఐదుగురిని కలిసినదాన్ని వేశ్య అని, ఆరుగురిని కలిసినదాన్ని పుంగి అని, ఏడుగురు లేదా ఎనిమిదుగురిని కలిసినదాన్ని మహావేశ్య అని, ఆమెను అన్ని జాతుల్లో అపవిత్రురాలిగా పరిగణిస్తారు.
యో ద్విజః కులటాం గచ్ఛేద్ధర్షిణీం పుంశ్చలీమపి । పుఙ్గీం వేశ్యాం మహావేశ్యాం మత్స్యోదే యాతి నిశ్చితమ్
ద్విజుడు కులట, ధర్షిణి, పుంశ్చలి, పుంగి, వేశ్య, మహావేశ్యలను చేరితే, అతను తప్పకుండా మత్స్యోద నరకానికి వెళ్తాడు.
శతాబ్దం కులటాగామీ ధృష్టాగామీ చతుర్గుణమ్ । షడ్గుణం పుంశ్చలీగామీ వేశ్యాగామీ గుణాష్టకమ్
కులటను చేరినవాడు వంద సంవత్సరాలు అక్కడ ఉంటాడు; ధర్షిణిని చేరినవాడు నాలుగు రెట్లు ఎక్కువ, పుంశ్చలిని చేరినవాడు ఆరు రెట్లు ఎక్కువ, వేశ్యను చేరినవాడు ఎనిమిది రెట్లు ఎక్కువ కాలం అక్కడ ఉంటాడు.
పుఙ్గీగామీ దశగుణం వసేత్తత్ర న సంశయః । మహావేశ్యాకాముకశ్చ తతో దశగుణం వసేత్
పుంగిని చేరినవాడు పది రెట్లు ఎక్కువ కాలం అక్కడ ఉంటాడు; మహావేశ్యను ప్రేమించినవాడు దానికి పది రెట్లు ఎక్కువ కాలం అక్కడ ఉంటాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.