తచ్ఛ్రుత్వా కవచం దివ్యం జగ్రాహ హరిరేవ చ । శఙ్ఖచూడస్య రూపేణ జగామ తులసీం ప్రతి
అది విని, హరి ఆ దివ్య కవచాన్ని ధరించి, శంఖచూడుడి రూపంలో తులసి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
గత్వా తస్యాం మాయయా చ వీర్యాధానం చకార హ । అథ శమ్భుర్హరేః శూలం జగ్రాహ దానవం ప్రతి
అక్కడికి వెళ్లి, తన మాయతో తులసితో సంయోగాన్ని సాధించాడు. ఆ తరువాత శంభుడు దానవుడిని సంహరించేందుకు తన త్రిశూలాన్ని తీసుకున్నాడు.
గ్రీష్మమధ్యాహ్నమార్తణ్డప్రలయాగ్నిశిఖోపమమ్ । దుర్నివార్యం చ దుర్ధర్షమవ్యర్థం వైరిఘాతకమ్
ఆ త్రిశూలం ఎండాకాల మధ్యాహ్నపు ఎండ లేదా ప్రళయాగ్ని జ్వాలలా దహించేదిగా, ఎదుర్కోలేనిదిగా, ఓడించలేనిదిగా, తప్పకుండా శత్రువులను నాశనం చేసేలా ఉండేది.
తేజసా చక్రతుల్యం చ సర్వశస్త్రాస్త్రసారకమ్ । శివకేశవయోరన్యైర్దుర్వహం చ భయఙ్కరమ్
అది చక్రంలా ప్రకాశిస్తూ, అన్ని ఆయుధాలకు మూలమైనదిగా, శివుడు, కేశవుడు మరియు ఇతరులకు కూడా భయంకరంగా, భరించలేనిదిగా ఉండేది.
ధనుఃసహస్రం దైర్ఘ్యేణ ప్రస్థేన శతహస్తకమ్ । సజీవం బ్రహ్మరూపం చ నిత్యరూపమనిర్దిశమ్
అది వెయ్యి విల్లు పొడవుతో, వంద చేతుల వెడల్పుతో, జీవంతో నిండినదిగా, బ్రహ్మ రూపంలో, శాశ్వతంగా, వర్ణించలేనిదిగా ఉండేది.
సంహర్తుం సర్వబ్రహ్మాణ్డమలం యత్స్వీయలీలయా । చిక్షేప తోలనం కృత్వా శఙ్ఖచూడే చ నారద
తన లీలతో మొత్తం బ్రహ్మాండాన్ని నాశనం చేయగలిగిన ఆ త్రిశూలాన్ని, కొలిచి, శంఖచూడుడిపై విసిరాడు, నారదా!
రాజా చాపం పరిత్యజ్య శ్రీకృష్ణచరణామ్బుజమ్ । ధ్యానం చకార భక్త్యా చ కృత్వా యోగాసనం ధియా
రాజు తన విల్లు వదిలి, శ్రీకృష్ణుని పద్మపాదాలను భక్తితో ధ్యానిస్తూ, యోగాసనంలో మనస్సును నిలిపాడు.
శూలం చ భ్రమణం కృత్వా పపాత దానవోపరి । చకార భస్మసాత్తం చ సరథం చాథ లీలయా
త్రిశూలం తిరుగుతూ దానవుడిపై పడింది. ఆ త్రిశూలం తన లీలతో అతడిని, అతని రథాన్ని బూడిదగా మార్చింది.
రాజా ధృత్వా దివ్యరూపం కిశోరం గోపవేషకమ్ । ద్విభుజం మురలీహస్తం రత్నభూషణభూషితమ్
రాజు దివ్యరూపాన్ని ధరించి, కుర్ర గోపవేషంలో, రెండు చేతులతో, మురళీని పట్టుకుని, రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడి కనిపించాడు.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణం వేష్టితం గోపకోటిభిః । గోలోకాదాగతం యానమారురోహ పురం యయౌ
అతడు రత్నాలతో తయారైన వాహనంలో, అనేక గోపులతో చుట్టుముట్టబడి, గోలొక నుండి వచ్చిన వాహనాన్ని ఎక్కి, పట్టణానికి వెళ్లాడు.
గత్వా ననామ శిరసా స రాధాకృష్ణయోర్మునే । భక్త్యా చ చరణామ్భోజం రాసే వృన్దావనే వనే
అక్కడికి చేరుకుని, రాధా-కృష్ణుల పాదాలకు తల వంచి నమస్కరించి, వృందావనంలో రాసలీల సమయంలో భక్తితో వారి పాదాలను పూజించాడు.
సుదామానం చ తౌ దృష్ట్వా ప్రసన్నవదనేక్షణౌ । క్రోడే చక్రతురత్యన్తం ప్రేమ్ణాతిపరిసంయుతౌ
సుదామాను చూసి, రాధా-కృష్ణులు ఆనందంతో మెరిసే ముఖాలతో, అపారమైన ప్రేమతో అతడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేశారు.
అథ శలం చ వేగేన ప్రయయౌ తం చ సాదరమ్ । అస్థిభిః శఙ్ఖచూడస్య శఙ్ఖజాతిర్బభూవ హ
ఆ తరువాత శంఖం వేగంగా అక్కడికి వెళ్లి, శంఖచూడుడి ఎముకల నుండి శంఖజాతి ఉద్భవించింది.
నానాప్రకారరూపేణ శశ్వత్పూతా సురార్చనే । ప్రశస్తం శఙ్ఖతోయం చ దేవానాం ప్రీతిదం పరమ్
వివిధ రూపాల్లో, దేవతల ఆరాధన వల్ల ఎప్పటికీ పవిత్రంగా ఉండే శంఖజలం, దేవతలకు అత్యంత ప్రీతికరంగా ప్రశంసించబడుతుంది.
తీర్థతోయస్వరూపం చ పవిత్రం శమ్భునా వినా । శఙ్ఖశబ్దో భవేద్యత్ర తత్ర లక్ష్మీః సుసంస్థిరా
తీర్థజలంలా పవిత్రమైన శంఖజలం ఉన్నచోట, శివుడిని తప్పించి, అక్కడ లక్ష్మీ దేవి స్థిరంగా వాసం చేస్తుంది.
స స్నాతః సర్వతీర్థేషు యః స్నాతః శఙ్ఖవారిణా । శఙ్ఖో హరేరధిష్ఠానం యత్ర శఙ్ఖస్తతో హరిః
శంఖజలంలో స్నానం చేసినవాడు అన్ని తీర్థాలలో స్నానం చేసినవాడిగా అవుతాడు. శంఖం హరికి నివాసస్థానం—శంఖం ఉన్నచోట హరి ఉంటాడు.
తత్రైవ వసతే లక్ష్మీర్దూరీభూతమమఙ్గలమ్ । స్త్రీణాం చ శఙ్ఖధ్వనిభిః శూద్రాణాం చ విశేషతః
అక్కడ లక్ష్మీ దేవి నివసించి, అన్ని అశుభాలు తొలగిపోతాయి. ముఖ్యంగా స్త్రీలు, శూద్రులు శంఖధ్వని చేయగానే అశుభం దూరమవుతుంది.
భీతా రుష్టా యాతి లక్ష్మీస్తత్స్థలాదన్యదేశతః । శివోఽపి దానవం హత్వా శివలోకం జగామ హ
లక్ష్మీ భయపడినా లేదా కోపించినా, ఆ స్థలాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోతుంది. శివుడు దానవుడిని సంహరించి, శివలోకానికి వెళ్లాడు.
ప్రహృష్టో వృషభారూఢః స్వగణైశ్చ సమావృతః । సురాః స్వవిషయం ప్రాపుః పరమానన్దసంయుతాః
ఆనందంతో నిండిన శివుడు, తన గణాలతో కలిసి వృషభంపై కూర్చొని ఉన్నాడు. దేవతలు పరమానందంతో తమ తమ లోకాలకు తిరిగి వెళ్లారు.
నేదుర్దున్దుభయః స్వర్గే జగుర్గన్ధర్వకిన్నరాః । బభూవ పుష్పవృష్టిశ్చ శివస్యోపరి సన్తతమ్ । ప్రశశంసుః సురాస్తం చ మునీన్ద్రప్రవరాదయః
ఆకాశంలో డప్పులు మోగాయి, గంధర్వులు, కిన్నరులు పాటలు పాడారు. శివుని మీద ఎడతెరిపిలేకుండా పుష్పవృష్టి కురిసింది. దేవతలు, మహర్షులు అందరూ శివుని స్తుతించారు.
తులసీమాహాత్మ్యేన సహ శాలగ్రామమహత్త్వవర్ణనమ్ నారద ఉవాచ నారాయణశ్చ భగవాన్వీర్యాధానం చకార హ । తులస్యాం కేన రూపేణ తన్మే వ్యాఖ్యాతుమర్హసి
తులసి మహిమతో పాటు శాలగ్రామ మహత్త్వాన్ని వివరించడం. నారదుడు ఇలా అడిగాడు: ఓ నారాయణా! మీరు తులసిలో ఏ రూపంలో వీర్యాన్ని ప్రదర్శించారో నాకు వివరించండి.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ నారాయణశ్చ భగవాన్దేవానాం సాధనేషు చ । శఙ్ఖచూడస్య కవచం గహీత్వా విష్ణుమాయయా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: దేవతలకు విజయాన్ని కలిగించేందుకు నారాయణుడు విష్ణుమాయతో శంఖచూడుని కవచాన్ని ధరించాడు.
పునర్విధాయ తద్రూపం జగామ తత్సతీగృహమ్ । పాతివ్రతస్య నాశేన శఙ్ఖచూడజిఘాంసయా
ఆ రూపాన్ని మళ్లీ ధరించి, శంఖచూడుని భార్య ఇంటికి వెళ్లాడు. ఆమె పతివ్రత ధర్మాన్ని నాశనం చేసి, శంఖచూడుని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో వెళ్లాడు.
దున్దుభిం వాదయామాస తులసీద్వారసన్నిధౌ । జయశబ్దం చ తద్ద్వారే బోధయామాస సున్దరీమ్
తులసి ఇంటి ద్వారంలో డప్పు మోగించాడు. ఆ ద్వారంలో జయధ్వని చెబుతూ అందమైన తులసిని మేల్కొలిపాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా చ రవం సాధ్వీ పరమానన్దసంయుతా । రాజమార్గే గవాక్షేణ దదర్శ పరమాదరాత్
ఆ శబ్దాన్ని విని, ఆ సతీ పరమానందంతో నిండిపోయి, రాజమార్గం వైపు కిటికీ ద్వారా ఎంతో గౌరవంగా చూచింది.
బ్రాహ్మణేభ్యో ధనం దత్త్వా కారయామాస మఙ్గలమ్ । వన్దిభ్యో భిక్షుకేభ్యశ్చ వాచిభ్యశ్చ ధనం దదౌ
బ్రాహ్మణులకు ధనం ఇచ్చి, శుభకార్యాలను చేయించింది. వందులు, భిక్షుకులు, వక్తలకు కూడా ధనం ఇచ్చింది.
అవరుహ్య రథాద్దేవో దేవ్యాశ్చ భవనం యయౌ । అమూల్యరత్ననిర్మాణం సున్దరం సుమనోహరమ్
దేవుడు రథం నుంచి దిగిపోయి, అమూల్య రత్నాలతో నిర్మించబడిన అందమైన, ఆకర్షణీయమైన దేవి ఇంట్లోకి వెళ్లాడు.
దృష్ట్వా చ పురతః కాన్తం సా తం కాన్తం ముదాన్వితా । తత్పాదం క్షాలయామాస ననామ చ రురోద చ
తన ప్రియుడిని ఎదురుగా చూసి, ఆనందంతో అతని పాదాలను కడిగి, నమస్కరించి, కన్నీళ్లు పెట్టింది.
రత్నసింహాసనే రమ్యే వాసయామాస కాముకీ । తామ్బూలం చ దదౌ తస్మై కర్పూరాదిసువాసితమ్
రత్నాల సింహాసనంపై అతన్ని కూర్చోబెట్టి, కర్పూరం వంటి సుగంధాలతో తాంబూలం ఇచ్చింది.
అద్య మే సఫలం జన్మ జీవనం చ బభూవ హ । రణే గతం చ ప్రాణేశం పశ్యన్త్యాశ్చ పునర్గృహే
ఈ రోజు నా జన్మ కూడా, జీవితం కూడా ఫలప్రదమైంది. యుద్ధానికి వెళ్లిన నా ప్రాణనాథుడిని మళ్లీ ఇంట్లో చూడగలిగాను.