బలం చ స్వర్గణానాం చ వర్ధయామాస తేజసా । సోఽయమేకశ్చ యుయుధే దానవానాం గణైః సహ
తన తేజంతో దేవతల బలాన్ని, ప్రభను పెంచాడు. ఆ స్కందుడు ఒక్కడే దానవ గణాలతో కలిసి యుద్ధం చేశాడు.
అక్షౌహిణీనాం శతకం సమరే చ జఘాన సః । అసురాన్పాతయామాస కాలీ కమలలోచనా
యుద్ధంలో వంద అక్షౌహిణి సైన్యాలను సంహరించాడు. కమలాక్షి అయిన కాలీ, అసురులను పడగొట్టింది.
పపౌ రక్తం దానవానామతికుద్ధా తతః పరమ్ । దశలక్షగజేన్ద్రాణాం శతలక్షం చ కోటిశః
ఆమె తీవ్రమైన కోపంతో దానవుల రక్తాన్ని తాగింది. కోటికోట్ల సంఖ్యలో పది లక్షల ఏనుగులను ఒక్కొక్కసారి పట్టుకుంది.
సమాదాయైకహస్తేన ముఖే చిక్షేప లీలయా । కబన్ధానాం సహస్రం చ ననర్త సమరే మునే
ఒక చేతితో వాటిని పట్టుకుని, సరదాగా నోట్లో వేసుకుంది. మునీశ్వరా! యుద్ధంలో వేల కొద్దీ తలలేని శరీరాలతో నాట్యం చేసింది.
స్కన్దస్య శరజాలేన దానవాః క్షతవిగ్రహాః । భీతాశ్చ దుద్రువుః సర్వే మహారణపరాక్రమాః
స్కందుని బాణవర్షానికి దానవులు గాయపడి, ఎంత ధైర్యవంతులైనా, అందరూ భయంతో పారిపోయారు.
వృషపర్వా విప్రచిత్తిర్దమ్భశ్చాపి వికఙ్కణః । స్కన్దేన సార్ధం యుయుధుస్తే సర్వే విక్రమేణ చ
వృషపర్వ, విప్రచిత్తి, డంభుడు, వికంకణుడు — వీళ్లంతా స్కందునితో గొప్ప పరాక్రమంతో యుద్ధం చేశారు.
మహామారీ చ యుయుధే న బభూవ పరాఙ్ముఖీ । బభూవుస్తే చ సంక్షుబ్ధాః స్కన్దస్య శక్తిపీడితాః
మహామారి కూడా యుద్ధంలో వెనక్కి తిప్పుకోకుండా పోరాడింది. స్కందుని శక్తికి బాధపడుతూ వారు కలవరపడ్డారు.
న దుద్రువుర్భయాత్స్వర్గే పుష్పవృష్టిర్బభూవ హ । స్కన్దస్య సమరం దృష్ట్వా మహారౌద్రం సముల్బణమ్
వారు భయంతో పారిపోలేదు. స్కందుని భయంకరమైన యుద్ధాన్ని చూస్తూ స్వర్గంలో పుష్పవృష్టి కురిసింది.
దానవానాం క్షయకరం యథా ప్రాకృతికో లయః । రాజా విమానమారుహ్య చకార బాణవర్షణమ్
దానవులకు అది ప్రళయంలా నాశనం తెచ్చింది. రాజు తన విమానంపై ఎక్కి బాణవర్షాన్ని వదిలాడు.
నృపస్య శరవృష్టిశ్చ ఘనస్య వర్షణం యథా । మహాఘోరాన్ధకారశ్చ వహ్న్యుత్థానం బభూవ చ
రాజు బాణవర్షం మేఘం వర్షంలా కురిసింది. భయంకరమైన చీకటి వ్యాపించింది, అగ్ని జ్వలించసాగింది.
దేవాః ప్రదుద్రువుః సర్వేఽప్యన్యే నన్దీశ్వరాదయః । ఏక ఏవ కార్తికేయస్తస్థౌ సమరమూర్ధని
నందీశ్వరుడు మొదలైన ఇతర దేవతలంతా పారిపోయారు. కర్తికేయుడు మాత్రం యుద్ధమధ్యంలో నిలిచిపోయాడు.
పర్వతానాం చ సర్పాణాం శిలానాం శాఖినాం తథా । నృపశ్చకార వృష్టిం చ దుర్వారాం చ భయఙ్కరీమ్
రాజు పర్వతాలు, పాములు, రాళ్లు, చెట్లు అన్నీ వర్షంలా కురిపించాడు. ఆ వర్షం భయంకరంగా, ఆపలేనిదిగా మారింది.
నృపస్య శరవృష్ట్యా చ ప్రహితః శివనన్దనః । నీహారేణ చ సాన్ద్రేణ ప్రహితో భాస్కరో యథా
రాజు బాణవర్షానికి శివుని కుమారుడు చుట్టూ మబ్బులా ఆవరించబడ్డాడు, ఎలాగైతే సూర్యుడు ఘనమైన పొగమంచుతో కప్పబడతాడో అలా.
ధనుశ్చిచ్ఛేద స్కన్దస్య దుర్వహం చ భయఙ్కరః । బభఞ్జ చ రథం దివ్యం చిచ్ఛేద రథపీఠకాన్
ఆ భయంకరమైన రాజు స్కందుని విల్లు కోసేశాడు, అతని దివ్య రథాన్ని, దాని భాగాలను కూడా ధ్వంసం చేశాడు.
మయూరం జర్జరీభూతం దివ్యాస్త్రేణ చకార సః । శక్తిం చిక్షేప సూర్యాభాం తస్య వక్షస్య ఘాతినీమ్
దివ్యాస్త్రంతో మయూరాన్ని చిదిమేశాడు. సూర్యుడిలా ప్రకాశించే శక్తిని స్కందుని ఛాతీపై విసిరాడు.
క్షణం మూర్చ్ఛాం చ సమ్ప్రాప బభూవ చేతనః పునః । గృహీత్వా తద్ధనుర్దివ్యం యద్దత్తం విష్ణునా పురా
ఒక క్షణం స్కందుడు జ్ఞానం కోల్పోయాడు, మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. అప్పుడతను విష్ణువు ఇచ్చిన ఆ దివ్య విల్లును తీసుకున్నాడు.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణయానమారుహ్య కార్తికః । శస్త్రాస్త్రం చ గృహీత్వా చ చకార రణముల్బణమ్
కార్తికేయుడు విలువైన రత్నాలు, లోహాలతో తయారైన రథంపై ఎక్కి, ఆయుధాలు పట్టుకొని, భయంకరమైన యుద్ధంలో పాల్గొన్నాడు.
సర్పాంశ్చ పర్వతాంశ్చైవ వృక్షాంశ్చ ప్రస్తరాంస్తథా । సర్వాంశ్చిచ్ఛేద కోపేన దివ్యాస్త్రేణ శివాత్మజః
శివుని కుమారుడు కోపంతో, దివ్యాస్త్రాన్ని ఉపయోగించి, పాములు, పర్వతాలు, చెట్లు, రాళ్లను అన్నింటినీ నరికేశాడు.
వహ్నిం నిర్వాపయామాస పార్జన్యేన ప్రతాపవాన్ । రథం ధనుశ్చ చిచ్ఛేద శఙ్ఖచూడస్య లీలయా
తన తేజంతో కార్తికేయుడు వానతో అగ్నిని ఆర్పి, శంఖచూడుని రథాన్ని, విల్లును సులభంగా విరిచేశాడు.
సన్నాహం సారథిం చైవ కిరీటం ముకుటోజ్జ్వలమ్ । చిక్షేప శక్తిం శుక్లాభాం దానవేన్ద్రస్య వక్షసి
దానవేంద్రుని కవచాన్ని, రథసారథిని, ప్రకాశవంతమైన కిరీటాన్ని, తెల్లగా మెరుస్తున్న శక్తిని అతని ఛాతీపై విసిరి పడగొట్టాడు.
మూర్చ్ఛాం సమ్ప్రాప్య రాజా చ చేతనశ్చ బభూవ హ । ఆరురోహ యానమన్యద్ధనుర్జగ్రాహ సత్వరః
రాజు అపస్మారంలోకి వెళ్లి, మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. వెంటనే ఇంకొక రథంపై ఎక్కి, విల్లు పట్టుకున్నాడు.
చకార శరజాలం చ మాయయా మాయినాం వరః । గుహం చచ్ఛాద సమరే శరజాలేన నారద
మాయలో నిపుణుడు అయిన రాజు, మాయతో బాణాల వర్షాన్ని సృష్టించి, నారదా! ఆ బాణజాలంతో గుహను యుద్ధంలో పూర్తిగా కప్పేశాడు.
జగ్రాహ శక్తిమవ్యగ్రాం శతసూర్యసమప్రభామ్ । ప్రలయాగ్నిశిఖారూపాం విష్ణోశ్చ తేజసాఽఽవృతామ్
అతడు ఏకాగ్రతతో, వంద సూర్యుల్లా ప్రకాశించే, ప్రళయాగ్ని జ్వాలలా ఉండే, విష్ణువు తేజంతో కప్పబడిన శక్తిని పట్టుకున్నాడు.
చిక్షేప తాం చ కోపేన మహావేగేన కార్తికే । పపాత శక్తిస్తద్గాత్రే వహ్నిరాశిరివోజ్జ్వలా
అతడు భయంకరమైన కోపంతో, మహా వేగంతో ఆ శక్తిని కార్తికేయునిపై విసిరాడు. ఆ శక్తి అగ్నిపుంజంలా మెరిసి, అతని శరీరాన్ని తాకింది.
మూర్చ్ఛాం సమ్ప్రాప శక్త్యా చ కార్తికేయో మహాబలః । కాలీ గృహీత్వా తం క్రోడే నినాయ శివసనిధౌ
ఆ శక్తి తాకడంతో మహాబలుడు కార్తికేయుడు అపస్మారంలోకి వెళ్లాడు. కాళీ అతన్ని తన ఒడిలోకి తీసుకుని, శివుని వద్దకు తీసుకెళ్లింది.
శివస్తం చాపి జ్ఞానేన జీవయామాస లీలయా । దదౌ బలమనన్తం చ సముత్తస్థౌ ప్రతాపవాన్
శివుడు తన జ్ఞానంతో సులభంగా అతన్ని తిరిగి బ్రతికించాడు. అనంతమైన బలాన్ని ఇచ్చి, ఆ వీరుడు మళ్లీ లేచాడు.
కాలీ జగామ సమరం రక్షితుం కార్తికస్య యా । వీరాస్తామనుజగ్ముశ్చ తే చ నన్దీశ్వరాదయః
కాళీ కార్తికేయుని రక్షించేందుకు యుద్ధభూమికి వెళ్లింది. ఆమె వెంట నందీశ్వరుడు మరియు ఇతర వీరులు కూడా వెళ్లారు.
సర్వే దేవాశ్చ గన్ధర్వా యక్షరాక్షసకిన్నరాః । వాద్యభాణ్డాశ్చ బహుశః శతశో మధువాహకాః
అందరు దేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, రాక్షసులు, కిన్నరులు, అనేక వాద్యకారులు, వందలాది మధుపానం చేసే వారు అక్కడ చేరారు.
సా చ గత్వాథ సంగ్రామం సింహనాదం చకార చ । దేవ్యాశ్చ సింహనాదేన ప్రాపుర్మూర్చ్ఛాం చ దానవాః
ఆమె యుద్ధంలోకి వెళ్లి, సింహగర్జన చేసింది. ఆ దేవి గర్జన విని దానవులు అపస్మారంలో పడిపోయారు.
అట్టాట్టహాసమశివం చకార చ పునః పునః । దృష్ట్వా పపౌ చ మాధ్వీకం ననర్త రణమూర్ధని
ఆమె భయంకరమైన నవ్వును మళ్లీ మళ్లీ చేసింది. అది చూసి మధుపాన చేసి, యుద్ధభూమి మీద నాట్యం చేసింది.