గఙ్గయా పరయా భక్త్యా సేవితం శ్వేతచామరైః । సర్వైశ్చ స్తూయమానం చ భక్తినమ్రాత్మకన్ధరైః
గంగాదేవి శ్వేత చామరాలతో పరమ భక్తితో సేవ చేస్తూ, అందరూ భక్తితో తలవంచి, స్తుతిస్తూ ఉన్నారు.
ఏవం విశిష్టం తం దృష్ట్వా పరిపూర్ణతమం ప్రభుమ్ । బ్రహ్మాదయః సురాః సర్వే ప్రణమ్య తుష్టువుస్తదా
అలా విశిష్టంగా, సంపూర్ణంగా ఉన్న ఆ పరమేశ్వరునిని చూసి, బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలందరూ నమస్కరించి, స్తుతించారు.
పులకాఞ్చితసర్వాఙ్గాః సాశ్రునేత్రాశ్చ గద్గదాః । భక్తాశ్చ పరయా భక్త్యా భీతా నమ్రాత్మకన్ధరాః
వారి శరీరమంతా రోమాంచితంగా, కన్నీళ్లు కళ్లు నిండగా, గొంతు కంపించగా, భయంతో తలవంచి, పరమ భక్తితో భక్తులు నమస్కరించారు.
కృతాఞ్జలిపుటో భూత్వా విధాతా జగతామపి । వృత్తాన్తం కథయామాస వినయేన హరేః పురః
కరములను జోడించి, జగత్తుకు సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మ, వినయంగా హరివైపు ఆ సంఘటనలను వివరంగా చెప్పాడు.
హరిస్తద్వచనం శ్రుత్వా సర్వజ్ఞః సర్వభావవిత్ । ప్రహస్యోవాచ బ్రహ్మాణం రహస్యం చ మనోహరమ్
అది విని, సర్వజ్ఞుడైన హరి, అందరి హృదయాలను తెలిసినవాడు, చిరునవ్వుతో బ్రహ్మను చూసి, మధురమైన రహస్యాన్ని చెప్పాడు.
శ్రీభగవానువాచ శఙ్ఖచూడస్య వృత్తాన్తం సర్వం జానామి పద్మజ । మద్భక్తస్య చ గోపస్య మహాతేజస్వినః పురా
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: పద్మజా! శంఖచూడుని అన్ని కార్యాలూ నాకు తెలుసు. నా పరమ భక్తుడైన గొపుడు, మహాతేజస్వి, అతని విషయమూ నాకు తెలుసు.
శృణు తత్సర్వవృత్తాన్తమితిహాసం పురాతనమ్ । గోలోకస్యైవ చరితం పాపఘ్నం పుణ్యకారకమ్
ఇప్పుడు ఆ పురాతన గాథను, గోలొకలో జరిగిన పుణ్యకరమైన, పాపాన్ని తొలగించే చరిత్రను పూర్తిగా విను.
సుదామా నామ గోపశ్చ పార్షదప్రవరో మమ । స ప్రాప దానవీం యోనిం రాధాశాపాత్సుదారుణాత్
సుదామా అనే గొపుడు, నా సేవకుల్లో అత్యుత్తముడు, రాధాదేవి ఇచ్చిన ఘోరమైన శాపం వల్ల దానవ జన్మను పొందాడు.
తత్రైకదాహమగమం స్వాలయాద్రాసమణ్డలమ్ । విరజామపి నీత్వా చ మమ ప్రాణాధికా పరా
ఒకసారి నేను నా స్వస్థలమైన గోలొక నుండి రాసమండలానికి వెళ్ళి, నాకు ప్రాణప్రియమైన విరజను కూడా వెంట తీసుకెళ్ళాను.
సా మాం విరజయా సార్ధం విజ్ఞాయ కిఙ్కరీముఖాత్ । పశ్చాత్క్రుద్ధా సాజగామ న దదర్శ చ తత్ర మామ్
ఒక దాసి నోటివినీ, విరజతో కలిసి అక్కడికి వచ్చిన రాధా, కోపంతో నన్ను వెతికింది. కానీ అక్కడ నన్ను చూడలేదు.
విరజాం చ నదీరూపాం మాం జ్ఞాత్వా చ తిరోహితమ్ । పునర్జగామ సా దృష్ట్వా స్వాలయం సఖిభిః సహ
నన్ను విరజానది రూపంలో గుర్తించి, నేను కనబడకపోవడాన్ని చూసి, ఆమే తన స్నేహితులతో కలిసి తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లింది.
మాం దృష్ట్వా మన్దిరే దేవీ సుదామ్నా సహితం పురా । భృశం సా భర్త్సయామాస మౌనీభూతం చ సుస్థిరమ్
ఆ దేవి ఒకసారి సుదామ్నాతో కలిసి నేను మందిరంలో ఉన్నదాన్ని చూసి, నన్ను తీవ్రమైన మాటలతో మందలించింది. నేను మౌనంగా, స్థిరంగా ఉండిపోయాను.
తచ్ఛ్రుత్వాసహమానశ్చ సుదామా తాం చుకోప హ । స చ తాం భర్త్సయామాస కోపేన మమ సనిధౌ
ఆ మాటలు విని, సుదామా తట్టుకోలేక కోపంతో ఆమెపై ఆగ్రహించాడు. నా సమక్షంలోనే ఆమెను కోపంతో మందలించాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా కోపయుక్తా సా రక్తపఙ్కజలోచనా । బహిష్కర్తుం చకారాజ్ఞాం సంత్రస్తం మమ సంసది
అది విని, ఆమే కోపంతో కన్నులు రక్తవర్ణంలో కమలపు పువ్వుల్లా ఎర్రగా మారాయి. నా సభలో భయపడుతూ ఉన్న సుదామాను బయటకు పంపించమని ఆదేశించింది.
సఖీలక్షం సముత్తస్థౌ దుర్వారం తేజసోల్బణమ్ । బహిశ్చకార తం తూర్ణం జల్పన్తం చ పునః పునః
ఆమె స్నేహితులందరూ ఒక్కసారిగా లేచి, ఆగలేని తేజంతో, అతడిని వెంటనే బయటకు తోసేశారు. సుదామా మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.
సా చ తత్తాడనం తాసాం శ్రుత్వా రుష్టా శశాప హ । యాహి రే దానవీం యోనిమిత్యేవం దారుణం వచః
ఆమె స్నేహితులు అతడిని కొట్టినదాన్ని విని, ఆమే కోపంతో, 'పో, దానవస్త్రీగా పుట్టు' అని భయంకరమైన శాపాన్ని ఇచ్చింది.
తం గచ్ఛన్తం శపన్తం చ రుదన్తం మాం ప్రణమ్య చ । వారయామాస తుష్టా సా రుదతీ కృపయా పునః
అతడు వెళ్లిపోతూ, శపిస్తూ, ఏడుస్తూ, నన్ను నమస్కరించాడు. ఆమె సంతోషంతో, దయతో ఏడుస్తూ, అతడిని మళ్లీ ఆపింది.
హే వత్స తిష్ఠ మా గచ్ఛ క్వ యాసీతి పునః పునః । సముచ్చార్య చ తత్పశ్చాజ్జగామ సా చ విక్లవమ్
'బిడ్డా, నిల్చో, వెళ్ళవద్దు, ఎక్కడికి వెళ్తావు?' అని ఆమె మళ్లీ మళ్లీ పిలిచింది. ఆ తరువాత ఆమె విచారంతో అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయింది.
గోప్యశ్చ రురుదుః సర్వా గోపాశ్చాపి సుదుఃఖితాః । తే సర్వే రాధికా చాపి తత్పశ్చాద్ బోధితా మయా
అన్ని గోపికలు ఏడ్చారు, గోపాళ్లు కూడా చాలా బాధపడ్డారు. ఆ తరువాత నేను వారందరినీ, రాధికను కూడా ఓదార్చాను.
ఆయాస్యతి క్షణార్ధేన కృత్వా శాపస్య పాలనమ్ । సుదామంస్త్వమిహాగచ్ఛేత్యుక్త్వా సా చ నివారితా
'శాపఫలం అనుభవించి, అర క్షణంలోనే అతడు తిరిగి వస్తాడు,' అని నేను చెప్పాను. అలా సుదామా ఆపబడిపోయాడు.
గోలోకస్య క్షణార్ధేన చైకం మన్వన్తరం భవేత్ । పృథివ్యాం జగతాం ధాతరిత్యేవ వచనం ధ్రువమ్
గోలొకంలో అర క్షణం అంటే, భూమిపై ఒక మన్వంతరం సమానంగా ఉంటుంది. ఇది నిశ్చయంగా, జగత్తును పోషించే వాడా.
ఇత్యేవం శఙ్ఖచూడశ్చ పునస్తత్రైవ యాస్యతి । మహాబలిష్ఠో యోగేశః సర్వమాయావిశారదః
ఇలా శంఖచూడుడు మళ్లీ అక్కడికి వస్తాడు. అతడు మహాబలవంతుడు, యోగంలో నిపుణుడు, అన్ని మాయల్లో నిపుణుడు.
మమ శూలం గృహీత్వా చ శీఘ్రం గచ్ఛత భారతమ్ । శివః కరోతు సంహారం మమ శూలేన రక్షసః
నా శూలాన్ని తీసుకుని, త్వరగా భారతదేశానికి వెళ్ళు. నా శూలంతో శివుడు ఆ రాక్షసుడిని సంహరించాలి.
మమైవ కవచం కణ్ఠే సర్వమఙ్గలకారకమ్ । బిభర్తి దానవః శశ్వత్సంసారే విజయీ తతః
ఆ దానవుడు నా శుభప్రదమైన కవచాన్ని ఎప్పుడూ మెడలో ధరించి ఉంటాడు. అందుకే లోకంలో అతడు ఎప్పుడూ విజేతగా ఉంటాడు.
తస్మిన్ బ్రహ్మన్ స్థితే చైవ న కోఽపి హింసితుం క్షమః । తద్యాచనాం కరిష్యామి విప్రరూపోఽహమేవ చ
బ్రహ్మన్, అతడు అలా ఉండగా, ఎవ్వరూ అతడిని హానిచేయలేరు. నేను బ్రాహ్మణ రూపంలో వచ్చి అతడిని అడుగుతాను.
సతీత్వహానిస్తత్పత్న్యా యత్ర కాలే భవిష్యతి । తత్రైవ కాలే తన్మృత్యురితి దత్తో వరస్త్వయా
అతని భార్య సతీత్వం పోయినప్పుడు, అదే సమయంలో అతని మరణం సంభవిస్తుంది. ఈ వరం నువ్వే ఇచ్చావు.
తత్పత్న్యాశ్చోదరే వీర్యమర్పయిష్యామి నిశ్చితమ్ । తత్క్షణే చైవ తన్మృత్యుర్భవిష్యతి న సంశయః
నిశ్చయంగా అతని భార్య గర్భంలో నా బీజాన్ని ఉంచుతాను. అదే క్షణంలో అతని మరణం సంభవిస్తుంది, దీనిలో సందేహం లేదు.
పశ్చాత్సా దేహముత్సజ్య భవిష్యతి మమ ప్రియా । ఇత్యుక్త్వా జగతాం నాథో దదౌ శూలం హరాయ చ
తర్వాత ఆమె శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి నా ప్రియురాలవుతుంది. ఇలా చెప్పి జగత్తు నాధుడు శూలాన్ని హరుడికి ఇచ్చాడు.
శూలం దత్త్వా యయౌ శీఘ్రం హరిరభ్యన్తరే ముదా । భారతం చ యయుర్దేవా బ్రహ్యరుద్రపురోగమాః
త్రిశూలాన్ని ఇచ్చి హరి ఆనందంగా లోపలికి వేగంగా వెళ్లాడు. బ్రహ్మ, రుద్రుడు ముందుండగా దేవతలు భరతదేశానికి వెళ్లారు.
శఙ్ఖచూడేన సహ దేవానాం సఙ్గ్రామోద్యోగవర్ణనమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ బ్రహ్మా శివం సంనియోజ్య సంహారే దానవస్య చ । జగామ స్వాలయం తూర్ణం యథాస్థానం సురోత్తమాః
శ్రీనారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: బ్రహ్మ, శివుడిని దానవుని సంహారానికి నియమించి, తన స్వస్థానానికి త్వరగా వెళ్లిపోయాడు. మిగతా ఉత్తమ దేవతలు కూడా తమ తమ స్థలాలకు తిరిగి వెళ్లారు.