సువేషం చక్రతుస్తత్ర యద్యన్మనసి వాఞ్ఛితమ్ । చన్దనైః కుఙ్కుమారక్తైః సా తస్య తిలకం దదౌ
అక్కడ వారు మనసులో కోరుకున్నట్లు సుందరంగా అలంకరించుకున్నారు. గంధం, కుంకుమంతో ఆమె అతనికి తిలకం వేసింది.
సర్వాఙ్గే సున్దరే రమ్యే చకార చానులేపనమ్ । సువాసం చైవ తామ్బూలం వహ్నిశుద్ధే చ వాససీ
అతని అందమైన శరీరమంతా ఆమె లేపనంతో అలంకరించింది. మంచి వస్త్రాలు, తాంబూలం, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన వస్త్రాలు కూడా ఇచ్చింది.
పారిజాతస్య కుసుమం జరారోగహరం పరమ్ । అమూల్యరత్ననిర్మాణమఙ్గులీయకముత్తమమ్
పారిజాతపు పువ్వు, వృద్ధాప్యాన్ని, వ్యాధిని తొలగించేది; అమూల్యమైన రత్నాలతో చేసిన అంగుళీయకాన్ని ఇచ్చింది.
సున్దరం చ మణివరం త్రిషు లోకేషు దుర్లభమ్ । దాసీ తవాహమిత్యేవం సముచ్చార్య పునః పునః
మూడు లోకాలలో దొరకని అందమైన మణిని ఇచ్చింది. 'నేను నీ దాసురాలిని' అని పదే పదే చెప్పింది.
ననామ పరయా భక్త్యా స్వామినం గుణశాలినమ్ । సస్మితా తన్ముఖామ్భోజం లోచనాభ్యాం పునః పునః
అతని గొప్ప గుణాలతో కూడిన యజమానిని ఆమె పరమ భక్తితో వందనం చేసింది. నవ్వుతూ, తన కళ్లతో అతని కమలముఖాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చూశింది.
నిమేషరహితాభ్యాం చాప్యపశ్యత్కామసున్దరమ్ । స చ తాం చ సమాకృష్య చకార వక్షసి ప్రియామ్
ఆమె కన్నులు ముడుచుకోకుండా కామసుందరుడైన అతనిని చూశింది. అతడు ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుని తన వక్షస్సుపై ప్రియమైనవారిని ఉంచాడు.
సస్మితం వాససాచ్ఛన్నం దదర్శ ముఖపఙ్కజమ్ । చుచుమ్బ కఠినే గణ్డే బిమ్బోష్ఠౌ పునరేవ చ
ఆమె ముఖం చీరతో ముసుగుగా, నవ్వుతూ ఉన్న కమలముఖాన్ని అతడు చూసి, గట్టిగా ఆమె చెంపపై ముద్దిచ్చాడు. మళ్లీ ఆమె బింబఫలంలాంటి పెదవులపై కూడా ముద్దిచ్చాడు.
దదౌ తస్యై వస్త్రయుగ్మం వరుణాదాహృతం చ యత్ । తదాహృతాం రత్నమాలాం త్రిషు లోకేషు దుర్లభామ్
వరుణుడు తెచ్చిన రెండు వస్త్రాలను, మూడు లోకాలలో దొరకని విలువైన రత్నమాలను ఆమెకు ఇచ్చాడు.
దదౌ మఞ్జీరయుగ్మం చ స్వాహాయా ఆహృతం చ యత్ । కేయూరయుగ్మం ఛాయాయా రోహిణ్యాశ్చైవ కుణ్డలమ్
స్వాహా తెచ్చిన మంజీరాల జతను, ఛాయా తెచ్చిన కంకణాల జతను, రోహిణి ఇచ్చిన కుండలాలను కూడా ఆమెకు ఇచ్చాడు.
అఙ్గులీయకరత్నాని రత్యాశ్చ కరభూషణమ్ । శఙ్ఖం చ రుచిరం చిత్రం యద్దత్తం విశ్వకర్మణా
రతిదేవి ఇచ్చిన వజ్రాల ఉంగరాలు, చేతి అలంకారాలు, విశ్వకర్మ చేసిన అందమైన రంగురంగుల శంఖాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు.
విచిత్రపద్మకశ్రేణీం శయ్యాం చాపి సుదుర్లభామ్ । భూషణాని చ దత్త్వా స భూపో హాసం చకార హ
అద్భుతమైన పద్మాల వరుసలతో అలంకరించిన అరుదైన మంచాన్ని, ఇంకా ఆభరణాలను ఇచ్చి, ఆ రాజు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
నిర్మమే కబరీభారే తస్యా మాఙ్గల్యభూషణమ్ । సుచిత్రం పత్రకం గణ్డమణ్డలేఽస్యాః సమం తథా
ఆమె జడపై మంగళకరమైన అలంకారాన్ని, ఆమె చెంపపై అందమైన ఆకారంలో ఆకుపత్రి అలంకారాన్ని తయారు చేశాడు.
చన్ద్రలేఖాత్రిభిర్యుక్తం చన్దనేన సుగన్ధినా । పరీతం పరితశ్చిత్రైః సార్ధం కుఙ్కుమబిన్దుభిః
ఆ అలంకారం మూడు చంద్రకళలతో, సుగంధమైన చందనం పరిమళంతో, చుట్టూ రంగురంగుల ఆకారాలు, కుంకుమ బొట్లు అలంకరించి మెరిసింది.
జ్వలత్ప్రదీపాకారం చ సిన్దూరతిలకం దదౌ । తత్పాదపద్మయుగలే స్థలపద్మవినిన్దితే
దీపంలా ప్రకాశించే సింధూరపు బొట్టును ఆమె పద్మపాదాలపై పెట్టాడు. ఆ పాదాలు పద్మాలకంటే అందంగా మెరిశాయి.
చిత్రాలక్తకరాగం చ నఖరేషు దదౌ ముదా । స్వవక్షసి ముహుర్న్యస్య సరాగం చరణామ్బుజమ్
ఆనందంతో ఆమె నఖాలకు ప్రకాశించే అలక్తకాన్ని పూశాడు. మళ్లీ మళ్లీ ఆమె రక్తవర్ణపు పద్మపాదాలను తన హృదయంపై ఉంచుకున్నాడు.
హే దేవి తవ దాసోఽహమిత్యుచ్చార్య పునః పునః । రత్నభూషితహస్తేన తాం చ కృత్వా స్వవక్షసి
‘అమ్మా! నేను నీ సేవకుడిని’ అని పదే పదే పలుకుతూ, రత్నాలతో అలంకరించిన చేతులతో ఆమెను తన హృదయానికి చేర్చుకున్నాడు.
తపోవనం పరిత్యజ్య రాజా స్థానాన్తరం యయౌ । మలయే దేవనిలయే శైలే శైలే తపోవనే
తపోవనాన్ని విడిచిన రాజు, మలయపర్వతంపై ఉన్న దేవతల నివాసంలో, ప్రతి పర్వతంలో, ప్రతి తపోవనంలో విహరించాడు.
స్థానే స్థానేఽతిరమ్యే చ పుష్పోద్యానే చ నిర్జనే । కన్దరే కన్దరే సిన్ధుతీరే చైవాతిసున్దరే
ప్రతి అద్భుతమైన ప్రదేశంలో, ఏకాంతమైన పుష్పోద్యానాల్లో, ప్రతి గుహలో, అందమైన నదీ తీరాల్లో విహరించాడు.
పుష్పభద్రానదీతీరే నీరవాతమనోహరే । పులినే పులినే దివ్యే నద్యాం నద్యాం నదే నదే
పుష్పభద్రానదీ తీరంలో, మృదువైన గాలులతో ఆకర్షణీయంగా ఉన్న చోట, ప్రతి దివ్యమైన తీరంలో, ప్రతి నదిలో, ప్రతి వాగులో విహరించాడు.
మధౌ మధుకరాణాం చ మధురధ్వనినాదితే । విస్పన్దనే సురసనే నన్దనే గన్ధమాదనే
వసంతంలో తేనెటీగల మధురమైన గానంతో, నందనవనం, గంధమాదనవనం, దేవతల తోటల్లో ఆనందంగా విహరించాడు.
దేవోద్యానే నన్దనే చ చిత్రచన్దనకాననే । చమ్పకానాం కేతకీనాం మాధవీనాం చ మాధవే
దేవతల నందనవనంలో, రంగురంగుల చందనవనంలో, వసంతంలో చంపక, కేతకి, మాధవీ పుష్పాల మధ్య విహరించాడు.
కున్దానాం మాలతీనాం చ కుముదామ్భోజకాననే । కల్పవృక్షే కల్పవృక్షే పారిజాతవనే వనే
కుంద, మల్లె, కమలాల తోటల్లో, కల్పవృక్షాల క్రింద, పారిజాతవనాల్లో విహరించాడు.
నిర్జనే కాఞ్చనే స్థానే ధన్యే కాఞ్చనపర్వతే । కాఞ్చీవనే కిఞ్జలకే కఞ్చుకే కాఞ్చనాకరే
ఏకాంతమైన బంగారు ప్రదేశాల్లో, పవిత్రమైన బంగారు పర్వతంపై, బంగారు అడవిలో, బంగారు పొదల్లో, బంగారు గనిలో విహరించాడు.
పుష్పచన్దనతల్పేషు పుంస్కోకిలరుతశ్రుతే । పుష్పచన్దనసంయుక్తః పుష్పచన్దనవాయునా
పుష్పాలూ చందనపు మంచాలపై, పురుష కోయిలల గానాన్ని ఆలకిస్తూ, పుష్పాలు, చందనంతో చుట్టూ ఉండి, పుష్పచందన గాలిలో ఆనందంగా విహరించాడు.
కాముక్యా కాముకః కామాత్స రేమే రామయా సహ । న హి తృప్తో దానవేన్ద్రస్తృప్తిం నైవ జగామ సా
కామంతో ఉన్న ఆ దానవేంద్రుడు రామతో కలిసి అనేకసార్లు సుఖాన్ని అనుభవించినా, అతనికి తృప్తి కలగలేదు. రామకూ సంతృప్తి కలగలేదు.
హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ వవృధే మదనస్తయోః । తయా సహ సమాగత్య స్వాశ్రమం దానవస్తతః
హవిస్సు పోయించిన అగ్ని ఎలా పెరుగుతుందో, వారిద్దరి మధ్య ప్రేమ కూడా అంతే పెరిగింది. ఆమెతో కలిసిన తరువాత ఆ దానవుడు తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్ళాడు.
రమ్యం క్రీడాలయం గత్వా విజహార పునః పునః । ఏవం స బుభుజే రాజ్యం శఙ్ఖచూడః ప్రతాపవాన్
ఆయన ఒక అందమైన వినోదాల గృహానికి వెళ్లి, అక్కడ మళ్లీ మళ్లీ సంతోషంగా విహరించాడు. అలా శక్తివంతుడైన శంఖచూడుడు తన రాజ్యాన్ని ఆనందంగా అనుభవించాడు.
ఏకమన్వన్తరం పూర్ణం రాజరాజేశ్వరో మహాన్ । దేవానామసురాణాం చ దానవానాం చ సన్తతమ్
ఒక సంపూర్ణ మన్వంతరం పాటు, ఆ మహారాజాధిరాజుడు దేవతలు, అసురులు, దానవులందరిపైనా నిరంతరం పరిపాలన చేశాడు.
గన్ధర్వాణాం కిన్నరాణాం రాక్షసానాం చ శాన్తిదః । హృతాధికారా దేవాశ్చ చరన్తి భిక్షుకా యథా
ఆయన గంధర్వులు, కిన్నరులు, రాక్షసులకు శాంతిని ఇచ్చాడు. అధికారాన్ని కోల్పోయిన దేవతలు భిక్షాటన చేసే వారిలా తిరిగారు.
తే సర్వేఽతివిషణ్ణాశ్చ ప్రజగ్ముర్బ్రహ్మణః సభామ్ । వృత్తాన్తం కథయామాసూ రురుదుశ్చ భృశం ముహుః
వారు అందరూ ఎంతో బాధతో బ్రహ్మసభకు వెళ్లారు. జరిగిన సంగతిని చెప్పి, మళ్లీ మళ్లీ గట్టిగా ఏడ్చారు.