కామశాస్త్రే యన్నిరుక్తం రసికానాం యథేప్సితమ్ । అఙ్గప్రత్యఙ్గసంశ్లేషపూర్వకం స్త్రీమనోహరమ్
కామశాస్త్రంలో చెప్పినదీ, రసికులకు ఇష్టమైనదీ, అంగాంగాల ఆలింగనం ద్వారా స్త్రీలను ఆకట్టుకునే సుఖాలన్నీ అక్కడ జరిగాయి.
తత్సర్వం రసశృఙ్గారం చకార రసికేశ్వరః । అతీవ రమ్యదేశే చ సర్వజన్తువివర్జితే
ఆ రసికేశ్వరుడు ఆ రసభరితమైన ప్రేమక్రీడలన్నింటినీ, అత్యంత అందమైన, ఇతర జంతువులెవరూ లేని ప్రదేశంలో చేశాడు.
పుష్పచన్దనతల్పే చ పుష్పచన్దనవాయునా । పుష్పోద్యానే నదీతీరే పుష్పచన్దనచర్చితే
పువ్వులు, గంధపు చెక్కతో తయారైన మంచంపై, పుష్పగంధ వాయువులతో, నది ఒడ్డున ఉన్న పుష్పోద్యానంలో, పువ్వులు గంధంతో అలంకరించిన ప్రదేశంలో వారు ఉన్నారు.
గహీత్వా రసికో రాసే పుష్పచన్దనచర్చితామ్ । భూషితో భూషణేనైవ రత్నభూషణభూషితామ్
ఆ రసికుడు, రాసక్రీడలో పుష్పగంధాలతో అలంకరించిన ఆమెను, రత్నాభరణాలతో శోభించేటట్లు అలంకరించి తనవైపు ఆకర్షించాడు.
సురతే విరతిర్నాస్తి తయోః సురతివిజ్ఞయోః । జహార మానసం భర్తుర్లోలయా లీలయా సతీ
ఆ ఇద్దరికీ, ప్రేమలో నిపుణులైన వారికి, ప్రేమక్రీడలకు విరామం లేకుండా సాగింది. ఆ సతీ తన లీలతో భర్త మనసును ఆకట్టుకుంది.
చేతనాం రసికాయాశ్చ జహార రసభావవిత్ । వక్షసశ్చన్దనం రాజ్ఞస్తిలకం విజహార సా
ఆ రసభావాన్ని తెలిసినవాడు ఆమె మనస్సును ఆకర్షించాడు. ఆమె రాజు వక్షస్సుపై ఉన్న గంధాన్ని, తిలకాన్ని తీసేసింది.
స చ జహార తస్యాశ్చ సిన్దూరం బిన్దుపత్రకమ్ । తద్వక్షస్యురోజే చ నఖరేఖాం దదౌ ముదా
ఆయన ఆమె సింధూరాన్ని, బిందు ఆకారాన్ని తీసేశాడు. ఆమె వక్షస్సుపై ఆనందంగా తన గోరు రేఖలను వదిలాడు.
సా దదౌ తద్వామపార్శ్వే కరభూషణలక్షణమ్ । రాజా తదోష్ఠపుటకే దదౌ రదనదంశనమ్
ఆమె తన ఎడమవైపు ఏనుగు అలంకరణ గుర్తును అతనికి ఇచ్చింది. రాజు ఆమె పెదవులపై తన పళ్ల దంతముద్రను వేశాడు.
తద్గణ్డయుగలే సా చ ప్రదదౌ తచ్చతుర్గుణమ్ । ఆలిఙ్గనం చుమ్బనం చ జఙ్ఘాదిమర్దనం తథా
ఆమె తన కండలపై నాలుగింతలు ఎక్కువగా ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. ఆలింగనం, ముద్దులు, కాళ్లు మొదలైన అవయవాల మర్దనమూ చేశారు.
ఏవం పరస్పరం క్రీడాం చక్రతుస్తౌ విజానతౌ । సురతే విరతే తౌ చ సముత్థాయ పరస్పరమ్
ఇలా ఆ ఇద్దరూ పరస్పరం తెలిసినవారిలా క్రీడించారు. ప్రేమక్రీడ ముగిసిన తర్వాత ఇద్దరూ లేచి నిలబడ్డారు.
సువేషం చక్రతుస్తత్ర యద్యన్మనసి వాఞ్ఛితమ్ । చన్దనైః కుఙ్కుమారక్తైః సా తస్య తిలకం దదౌ
అక్కడ వారు మనసులో కోరుకున్నట్లు సుందరంగా అలంకరించుకున్నారు. గంధం, కుంకుమంతో ఆమె అతనికి తిలకం వేసింది.
సర్వాఙ్గే సున్దరే రమ్యే చకార చానులేపనమ్ । సువాసం చైవ తామ్బూలం వహ్నిశుద్ధే చ వాససీ
అతని అందమైన శరీరమంతా ఆమె లేపనంతో అలంకరించింది. మంచి వస్త్రాలు, తాంబూలం, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన వస్త్రాలు కూడా ఇచ్చింది.
పారిజాతస్య కుసుమం జరారోగహరం పరమ్ । అమూల్యరత్ననిర్మాణమఙ్గులీయకముత్తమమ్
పారిజాతపు పువ్వు, వృద్ధాప్యాన్ని, వ్యాధిని తొలగించేది; అమూల్యమైన రత్నాలతో చేసిన అంగుళీయకాన్ని ఇచ్చింది.
సున్దరం చ మణివరం త్రిషు లోకేషు దుర్లభమ్ । దాసీ తవాహమిత్యేవం సముచ్చార్య పునః పునః
మూడు లోకాలలో దొరకని అందమైన మణిని ఇచ్చింది. 'నేను నీ దాసురాలిని' అని పదే పదే చెప్పింది.
ననామ పరయా భక్త్యా స్వామినం గుణశాలినమ్ । సస్మితా తన్ముఖామ్భోజం లోచనాభ్యాం పునః పునః
అతని గొప్ప గుణాలతో కూడిన యజమానిని ఆమె పరమ భక్తితో వందనం చేసింది. నవ్వుతూ, తన కళ్లతో అతని కమలముఖాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చూశింది.
నిమేషరహితాభ్యాం చాప్యపశ్యత్కామసున్దరమ్ । స చ తాం చ సమాకృష్య చకార వక్షసి ప్రియామ్
ఆమె కన్నులు ముడుచుకోకుండా కామసుందరుడైన అతనిని చూశింది. అతడు ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుని తన వక్షస్సుపై ప్రియమైనవారిని ఉంచాడు.
సస్మితం వాససాచ్ఛన్నం దదర్శ ముఖపఙ్కజమ్ । చుచుమ్బ కఠినే గణ్డే బిమ్బోష్ఠౌ పునరేవ చ
ఆమె ముఖం చీరతో ముసుగుగా, నవ్వుతూ ఉన్న కమలముఖాన్ని అతడు చూసి, గట్టిగా ఆమె చెంపపై ముద్దిచ్చాడు. మళ్లీ ఆమె బింబఫలంలాంటి పెదవులపై కూడా ముద్దిచ్చాడు.
దదౌ తస్యై వస్త్రయుగ్మం వరుణాదాహృతం చ యత్ । తదాహృతాం రత్నమాలాం త్రిషు లోకేషు దుర్లభామ్
వరుణుడు తెచ్చిన రెండు వస్త్రాలను, మూడు లోకాలలో దొరకని విలువైన రత్నమాలను ఆమెకు ఇచ్చాడు.
దదౌ మఞ్జీరయుగ్మం చ స్వాహాయా ఆహృతం చ యత్ । కేయూరయుగ్మం ఛాయాయా రోహిణ్యాశ్చైవ కుణ్డలమ్
స్వాహా తెచ్చిన మంజీరాల జతను, ఛాయా తెచ్చిన కంకణాల జతను, రోహిణి ఇచ్చిన కుండలాలను కూడా ఆమెకు ఇచ్చాడు.
అఙ్గులీయకరత్నాని రత్యాశ్చ కరభూషణమ్ । శఙ్ఖం చ రుచిరం చిత్రం యద్దత్తం విశ్వకర్మణా
రతిదేవి ఇచ్చిన వజ్రాల ఉంగరాలు, చేతి అలంకారాలు, విశ్వకర్మ చేసిన అందమైన రంగురంగుల శంఖాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాడు.
విచిత్రపద్మకశ్రేణీం శయ్యాం చాపి సుదుర్లభామ్ । భూషణాని చ దత్త్వా స భూపో హాసం చకార హ
అద్భుతమైన పద్మాల వరుసలతో అలంకరించిన అరుదైన మంచాన్ని, ఇంకా ఆభరణాలను ఇచ్చి, ఆ రాజు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
నిర్మమే కబరీభారే తస్యా మాఙ్గల్యభూషణమ్ । సుచిత్రం పత్రకం గణ్డమణ్డలేఽస్యాః సమం తథా
ఆమె జడపై మంగళకరమైన అలంకారాన్ని, ఆమె చెంపపై అందమైన ఆకారంలో ఆకుపత్రి అలంకారాన్ని తయారు చేశాడు.
చన్ద్రలేఖాత్రిభిర్యుక్తం చన్దనేన సుగన్ధినా । పరీతం పరితశ్చిత్రైః సార్ధం కుఙ్కుమబిన్దుభిః
ఆ అలంకారం మూడు చంద్రకళలతో, సుగంధమైన చందనం పరిమళంతో, చుట్టూ రంగురంగుల ఆకారాలు, కుంకుమ బొట్లు అలంకరించి మెరిసింది.
జ్వలత్ప్రదీపాకారం చ సిన్దూరతిలకం దదౌ । తత్పాదపద్మయుగలే స్థలపద్మవినిన్దితే
దీపంలా ప్రకాశించే సింధూరపు బొట్టును ఆమె పద్మపాదాలపై పెట్టాడు. ఆ పాదాలు పద్మాలకంటే అందంగా మెరిశాయి.
చిత్రాలక్తకరాగం చ నఖరేషు దదౌ ముదా । స్వవక్షసి ముహుర్న్యస్య సరాగం చరణామ్బుజమ్
ఆనందంతో ఆమె నఖాలకు ప్రకాశించే అలక్తకాన్ని పూశాడు. మళ్లీ మళ్లీ ఆమె రక్తవర్ణపు పద్మపాదాలను తన హృదయంపై ఉంచుకున్నాడు.
హే దేవి తవ దాసోఽహమిత్యుచ్చార్య పునః పునః । రత్నభూషితహస్తేన తాం చ కృత్వా స్వవక్షసి
‘అమ్మా! నేను నీ సేవకుడిని’ అని పదే పదే పలుకుతూ, రత్నాలతో అలంకరించిన చేతులతో ఆమెను తన హృదయానికి చేర్చుకున్నాడు.
తపోవనం పరిత్యజ్య రాజా స్థానాన్తరం యయౌ । మలయే దేవనిలయే శైలే శైలే తపోవనే
తపోవనాన్ని విడిచిన రాజు, మలయపర్వతంపై ఉన్న దేవతల నివాసంలో, ప్రతి పర్వతంలో, ప్రతి తపోవనంలో విహరించాడు.
స్థానే స్థానేఽతిరమ్యే చ పుష్పోద్యానే చ నిర్జనే । కన్దరే కన్దరే సిన్ధుతీరే చైవాతిసున్దరే
ప్రతి అద్భుతమైన ప్రదేశంలో, ఏకాంతమైన పుష్పోద్యానాల్లో, ప్రతి గుహలో, అందమైన నదీ తీరాల్లో విహరించాడు.
పుష్పభద్రానదీతీరే నీరవాతమనోహరే । పులినే పులినే దివ్యే నద్యాం నద్యాం నదే నదే
పుష్పభద్రానదీ తీరంలో, మృదువైన గాలులతో ఆకర్షణీయంగా ఉన్న చోట, ప్రతి దివ్యమైన తీరంలో, ప్రతి నదిలో, ప్రతి వాగులో విహరించాడు.
మధౌ మధుకరాణాం చ మధురధ్వనినాదితే । విస్పన్దనే సురసనే నన్దనే గన్ధమాదనే
వసంతంలో తేనెటీగల మధురమైన గానంతో, నందనవనం, గంధమాదనవనం, దేవతల తోటల్లో ఆనందంగా విహరించాడు.