శివస్తత్ప్రార్థనాం శ్రుత్వా ప్రహస్య రసికేశ్వరః । ప్రియే తవ ప్రియాః పఞ్చ భవిష్యన్తి వరం దదౌ
ఆమె ప్రార్థన విని, రసికేశ్వరుడైన శివుడు చిరునవ్వుతో, ‘ప్రియమైనవాడా, నీకు ఐదుగురు ప్రియులు కలుగుతారు’ అని వరమిచ్చాడు.
తేన సా పాణ్డవానాం చ బభూవ కామినీ ప్రియా । ఇతి తే కథితం సర్వం ప్రస్తావం వాస్తవం శృణు
అందువల్ల ఆమె పాండవులకు ప్రియురాలిగా మారింది. ఇదంతా నీకు వివరంగా చెప్పాను; ఇప్పుడు అసలు కథను విను.
అథ సమ్ప్రాప్య లఙ్కాయాం సీతాం రామో మనోహరామ్ । విభీషణాయ తాం లఙ్కాం దత్త్వాయోధ్యాం యయౌ పునః
తర్వాత, లంకలో మనోహరమైన సీతను తిరిగి పొందిన రాముడు, లంకను విభీషణునికి ఇచ్చి, అయోధ్యకు తిరిగి వెళ్లాడు.
ఏకాదశసహస్రాబ్దం కృత్వా రాజ్యం చ భారతే । జగామ సర్వైర్లోకైశ్చ సార్ధం వైకుణ్ఠమేవ చ
భారతదేశంలో పదకొండువేల సంవత్సరాలు పాలించి, అన్ని లోకాలతో కలిసి వైకుంఠానికి వెళ్లాడు.
కమలాంశా వేదవతీ కమలాయాం వివేశ సా । కథితం పుణ్యమాఖ్యానం పుణ్యదం పాపనాశనమ్
కమలాదేవి యొక్క అంశమైన వేదవతి, కమలాదేవిలోనే లీనమైంది. ఈ పవిత్రమైన కథను చెప్పాను; ఇది పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది, పాపాలను తొలగిస్తుంది.
సతతం మూర్తిమన్తశ్చ వేదాశ్చత్వార ఏవ చ । సన్తి యస్యాశ్చ జిహ్వాగ్రే సా చ వేదవతీ శ్రుతా
నాలుగు వేదాలు ఎప్పుడూ మూర్తిరూపంగా ఆమె నాలుక చివర ఉంటాయి; అందుకే ఆమెను వేదవతి, శ్రుతిగా పిలుస్తారు.
ధర్మధ్వజసుతాఖ్యానం నిబోధ కథయామి తే
ఇప్పుడు ధర్మధ్వజుని కుమార్తె కథను విను, నేను చెప్పబోతున్నాను.
ధర్మధ్వజసుతాతులస్యుపాఖ్యానవర్ణనమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ ధర్మధ్వజస్య పత్నీ మాధవీతి చ విశ్రుతా । నృపేణ సార్ధం సారామే రేమే చ గన్ధమాదనే
ధర్మధ్వజుని కుమార్తె తులసి కథను వివరంగా చెబుతాను. శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ధర్మధ్వజుని భార్య మాధవిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె రాజుతో కలిసి గంధమాదన పర్వతంలో ఆనందంగా జీవించింది.
శయ్యాం రతికరీం కృత్వా పుష్పచన్దనచర్చితామ్ । చన్దనాలిప్తసర్వాఙ్గీం పుష్పచన్దనవాయునా
ఆమె పూలు, చందనంతో అలంకరించిన సుఖశయ్యను సిద్ధం చేసింది. తన శరీరమంతా చందనంతో పూసుకుని, పూలు, చందనపు గాలితో పరిమళించిపోయింది.
స్త్రీరత్నమతిచార్వఙ్గీ రత్నభూషణభూషితా । కాముకీ రసికా సృష్టా రసికేన చ సంయుతా
ఆమె స్త్రీమణులలో మణిగా, అద్భుతమైన రూపంతో, రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడి, ప్రేమలో నిపుణురాలిగా, రసికుడైన భర్తతో కలిసింది.
సురతే విరతిర్నాస్తి తయోః సురతివిజ్ఞయోః । గతం దేవవర్షశతం న జ్ఞాతం చ దివానిశమ్
ఆ ఇద్దరికీ ప్రేమలో విరామం లేకుండా సాగింది. వారు ప్రేమలో నిపుణులు కావడంతో, దేవతల వంద సంవత్సరాలు గడిచిపోయినా, పగలు రాత్రి అని కూడా తెలియలేదు.
తతో రాజా మతిం ప్రాప్య సురతాద్విరరామ చ । కాముకీ సున్దరీ కిఞ్చిన్న చ తృప్తిం జగామ సా
తర్వాత రాజు మనసు చల్లబడి, ప్రేమలో విరమించాడు. కానీ అందమైన ఆ భార్య మాత్రం తృప్తి పొందలేదు.
దధార గర్భం సా సద్యో దైవాదబ్దశతం సతీ । శ్రీగర్భా శ్రీయుతా సా చ సమ్బభూవ దినే దినే
ఆమె వెంటనే దైవకృపతో గర్భం ధరించింది. వంద సంవత్సరాలు ఆ గర్భాన్ని మోసింది. ఆమెకు శ్రీవంతమైన గర్భంతో, ప్రతిరోజూ మరింత కాంతివంతంగా మారింది.
శుభే క్షణే శుభదినే శుభయోగే చ సంయుతే । శుభలగ్నే శుభాంశే చ శుభస్వామిగ్రహాన్వితే
శుభమైన సమయంలో, శుభదినంలో, శుభయోగంలో, శుభలగ్నంలో, శుభగ్రహాల ప్రభావంతో ఆమె ప్రసవానికి సిద్ధమైంది.
కార్తికీపూర్ణిమాయాం తు సితవారే చ పాద్మజ । సుషావ సా చ పద్మాంశాం పద్మినీం తాం మనోహరామ్
కార్తిక మాసపు పూర్ణిమనాడు, శుభదినంలో, పద్మసంభవా, ఆమె పద్మాదేవికి భాగమైన మోహకరమైన పద్మినిని ప్రసవించింది.
శరత్పార్వణచన్ద్రాస్యాం శరత్పఙ్కజలోచనామ్ । పక్వబిమ్బాధరోష్ఠీం చ పశ్యన్తీం సస్మితాం గృహమ్
ఆమె ముఖం శరదృతువులోని పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించింది, కళ్ళు శరదృతువులో పుష్పించే కమలాలవంటివి, పెదవులు పండిన పండులా ఎర్రగా మెరిసాయి, ఆమె చిరునవ్వుతో ఇంటి చుట్టూ చూస్తూ ఉండేది.
హస్తపాదతలారక్తాం నిమ్ననాభిం మనోరమామ్ । తదధస్త్రివలీయుక్తాం నితమ్బయుగవర్తులామ్
ఆమె చేతిపాదాల తలాలు ఎర్రగా మెరిసేవి, నాభి లోతుగా ఉండేది, రూపం ఆకర్షణీయంగా, నాభి క్రింద మూడు మడతలతో, నితంబాలు వృత్తాకారంగా అందంగా ఉండేవి.
శీతే సుఖోష్ణసర్వాఙ్గీం గ్రీష్మే చ సుఖశీతలామ్ । శ్యామాం సుకేశీం రుచిరాం న్యగ్రోధపరిమణ్డలామ్
చలిలో ఆమె శరీరం హాయిగా వెచ్చగా ఉండేది, వేడిలో చల్లదనాన్ని పంచేది; ఆమె శ్యామవర్ణురాలు, మృదువైన వెంట్రుకలతో, ఆకర్షణీయురాలు, వటవృక్షపు వలయంలా రూపాన్ని కలిగి ఉండేది.
పీతచమ్పకవర్ణాభాం సున్దరీష్వేవ సున్దరీమ్ । నరా నార్యశ్చ తాం దృష్ట్వా తులనాం దాతుమక్షమాః
పసుపు చంపకపువ్వుల వర్ణంతో మెరిసే అందాన్ని కలిగి, అందాల మధ్యలో అత్యంత అందమైనది; ఆమెను చూసిన పురుషులు, స్త్రీలు ఎవ్వరూ పోలిక చెప్పలేకపోయారు.
తేన నామ్నా చ తులసీం తాం వదన్తి మనీషిణః । సా చ భూయిష్ఠమానేన యోగ్యా స్త్రీ ప్రకృతిర్యథా
అందుకే జ్ఞానులు ఆమెను తులసి అని పిలుస్తారు; ఆమె స్వభావం ప్రకారం అత్యుత్తమమైన స్త్రీగా ఉండేది.
సర్వైర్నిషిద్ధా తపసే జగామ బదరీవనమ్ । తత్ర దేవాబ్దలక్షం చ చకార పరమం తపః
అందరూ నిషేధించినా, తపస్సు కోసం ఆమె బదరీ వనానికి వెళ్ళింది; అక్కడ లక్ష సంవత్సరాలు గొప్ప తపస్సు చేసింది.
మనసా నారాయణః స్వామీ భవితేతి చ నిశ్చితా । గ్రీష్మే పఞ్చతపాః శీతే తోయవస్త్రా చ ప్రావృషి
మనసులో నారాయణుడు తన భర్త కావాలని సంకల్పించి, వేసవిలో పంచతపస్సు, వర్షాకాలంలో తడి వస్త్రాలు ధరించి తపస్సు చేసింది.
ఆసనస్థా వృష్టిధారాః సహన్తీతి దివానిశమ్ । వింశత్సహస్రవర్షం చ ఫలతోయాశనా చ సా
ఆమె ఆసనంలో కూర్చొని, రాత్రింబవళ్ళు వర్షాన్ని తట్టుకుని, ఇరవై వేల సంవత్సరాలు కాయపండ్లు, నీటితో మాత్రమే జీవించింది.
త్రింశత్సహస్రవర్షం చ పత్రాహారా తపస్వినీ । చత్వారింశత్సహస్రాబ్దం వాయ్వాహారా కృశోదరీ
ముప్పై వేల సంవత్సరాలు ఆకులే ఆహారంగా తీసుకుని తపస్సు చేసింది; నలభై వేల సంవత్సరాలు గాలినే ఆహారంగా తీసుకుని, ఆమె పొట్ట మరింత సన్నగా మారింది.
తతో దశసహస్రాబ్దం నిరాహారా బభూవ సా । నిర్లక్ష్యాం చైకపాదస్థాం దృష్ట్వా తాం కమలోద్భవః
ఆ తరువాత పది వేల సంవత్సరాలు ఆహారం లేకుండా ఉండింది; ఒక కాలు మీద నిలబడి, కనబడని విధంగా ఉన్న ఆమెను కమలసంభవుడు చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
సమాయయౌ వరం దాతుం పరం బదరికాశ్రమమ్ । చతుర్ముఖం చ సా దృష్ట్వా ననామ హంసవాహనమ్
ఆమెకు వరం ఇవ్వడానికి పరమమైన బదరికాశ్రమానికి వచ్చాడు; నాలుగు ముఖాలతో హంసపై వచ్చిన బ్రహ్మను ఆమె చూసి నమస్కరించింది.
తామువాచ జగత్కర్తా విధాతా జగతామపి । బ్రహ్మోవాచ వరం వృణీష్వ తులసి యత్తే మనసి వాచ్ఛితమ్
ప్రపంచాన్ని సృష్టించేవాడు, జగత్తుకు నియమదాత అయిన బ్రహ్మ ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: 'తులసీ! నీ మనసులో ఏది కావాలనుకుంటే ఆ వరం కోరుకో.'
హరిభక్తిం హరేర్దాస్యమజరామరతామపి । తులస్యువాచ శృణు తాత ప్రవక్ష్యామి యన్మే మనసి వాఞ్ఛితమ్
'హరిభక్తి, హరిదాస్యం, మరణము లేకుండా ఉండటం ఇవన్నీ కోరుతున్నాను' అని తులసి చెప్పింది. 'తండ్రి! నా మనసులో ఉన్నది నేను చెప్పబోతున్నాను, వినండి.'
సర్వజ్ఞస్యాపి పురతః కా లజ్జా మమ సామ్ప్రతమ్ । అహం తు తులసీ గోపీ గోలోకేఽహం స్థితా పురా
'సర్వజ్ఞుడి ఎదుట నాకు ఇప్పుడు ఏ లజ్జా ఉండదు. నేను తులసి, గోలోకంలో ఉండే గోపికను.'
కృష్ణప్రియా కింకరీ చ తదంశా తత్సఖీ ప్రియా । గోవిన్దరతిసమ్భుక్తామతృప్తాం మాం చ మూర్చ్ఛితామ్
'కృష్ణునికి ప్రియురాలు, ఆయన సేవకురాలు, ఆయన భాగమైన సఖి, గోవిందుని ప్రేమను అనుభవించినా తృప్తి లేక మూర్ఛించాను.'