ఉవాచ ఛాయా వహ్నిం చ రామం చ వినయాన్వితా । కరిష్యామీతి కిమహం తదుపాయం వదస్వ మే
ఆమె వినయంతో తన ఛాయ, అగ్ని, రాముని వద్ద ఇలా చెప్పింది: 'నేను చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. దానికి ఏ మార్గం చెప్పండి.'
శ్రీరామాగ్నీ ఊచతుః త్వం గచ్ఛ తపసే దేవి పుష్కరం చ సుపుణ్యదమ్ । కృత్వా తపస్యా తత్రైవ స్వర్గలక్ష్మీర్భవిష్యసి
శ్రీరాముడు, అగ్ని ఇద్దరూ ఇలా అన్నారు: 'దేవీ! నీవు పుణ్యమయమైన పుష్కరానికి వెళ్లి, అక్కడ తపస్సు చేయు. అప్పుడు స్వర్గసంపదిని పొందుతావు.'
సా చ తద్వచనం శ్రుత్వా ప్రతప్య పుష్కరే తపః । దివ్యం త్రిలక్షవర్షం చ స్వర్గలక్ష్మీర్బభూవ హ
ఆమె ఆ మాటలు విని, పుష్కరంలో తపస్సు చేసింది. మూడు లక్షల సంవత్సరాలు తపస్సు చేసి, స్వర్గసంపదిని పొందింది.
సా చ కాలేన తపసా యజ్ఞకుణ్డసముద్భవా । కామినీ పాణ్డవానాం చ ద్రౌపదీ ద్రుపదాత్మజా
కాలక్రమంలో తపస్సు వలన, యజ్ఞకుండంలో నుండే ఆమె పాండవులకు కావలసిన ద్రౌపదిగా, ద్రుపదుని కుమార్తెగా జన్మించింది.
కృతే యుగే వేదవతీ కుశధ్వజసుతా శుభా । త్రేతాయాం రామపత్నీ చ సీతేతి జనకాత్మజా
కృతయుగంలో ఆమె కుశధ్వజుని కుమార్తె అయిన వేదవతిగా, త్రేతాయుగంలో జనకుని కుమార్తెగా, రాముని భార్యగా సీతగా జన్మించింది.
తచ్ఛాయా ద్రౌపదీ దేవీ ద్వాపరే ద్రుపదాత్మజా । త్రిహాయణీ చ సా ప్రోక్తా విద్యమానా యుగత్రయే
ఆమె ఛాయే ద్వాపరయుగంలో ద్రుపదుని కుమార్తె అయిన ద్రౌపదిగా, మూడు యుగాల్లోనూ త్రిహాయణిగా పిలవబడింది.
నారద ఉవాచ ప్రియాః పఞ్చ కథం తస్యా బభూవుర్మునిపుఙ్గవ । ఇతి మచ్చిత్తసందేహం భఞ్జ సందేహభఞ్జన
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: మహర్షీ, ఆమెకు ఐదుగురు ప్రియులు ఎలా కలిగారు? నా మనసులో ఉన్న ఈ సందేహాన్ని మీరు తీర్చండి, సందేహాలను తొలగించేవారూ!
శ్రీనారాయణ ఉవాచ లఙ్కాయాం వాస్తవీ సీతా రామం సమ్ప్రాప నారద । రూపయౌవనసమ్పన్నా ఛాయా చ బహుచిన్తయా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: నారదా, లంకలో నిజమైన సీత రామునితో కలిసింది. ఆమె అందంతో, యవ్వనంతో మెరిసిపోతూ ఉండగా, ఆమె నీడ మాత్రం ఎక్కువ ఆందోళనతో ఉండింది.
రామాగ్న్యోరాజ్ఞయా తప్తుముపాస్తే శఙ్కరం పరమ్ । కామాతురా పతివ్యగ్రా ప్రార్థయన్తీ పునః పునః
రాముడు, అగ్ని ఆజ్ఞతో, ఆ నీడ సీత పరమేశ్వరుడైన శంకరుని తపస్సు చేసి, మనసులో కోరికతో, భర్తపై భక్తితో, మళ్లీ మళ్లీ ప్రార్థించసాగింది.
పతిం దేహి పతిం దేహి పతిం దేహి త్రిలోచన । పతిం దేహి పతిం దేహి పఞ్చవారం చకార సా
‘భర్తను ఇవ్వు, భర్తను ఇవ్వు, భర్తను ఇవ్వు, త్రినేత్రుడా! భర్తను ఇవ్వు, భర్తను ఇవ్వు’ అని ఆమె ఐదు సార్లు ప్రార్థించింది.
శివస్తత్ప్రార్థనాం శ్రుత్వా ప్రహస్య రసికేశ్వరః । ప్రియే తవ ప్రియాః పఞ్చ భవిష్యన్తి వరం దదౌ
ఆమె ప్రార్థన విని, రసికేశ్వరుడైన శివుడు చిరునవ్వుతో, ‘ప్రియమైనవాడా, నీకు ఐదుగురు ప్రియులు కలుగుతారు’ అని వరమిచ్చాడు.
తేన సా పాణ్డవానాం చ బభూవ కామినీ ప్రియా । ఇతి తే కథితం సర్వం ప్రస్తావం వాస్తవం శృణు
అందువల్ల ఆమె పాండవులకు ప్రియురాలిగా మారింది. ఇదంతా నీకు వివరంగా చెప్పాను; ఇప్పుడు అసలు కథను విను.
అథ సమ్ప్రాప్య లఙ్కాయాం సీతాం రామో మనోహరామ్ । విభీషణాయ తాం లఙ్కాం దత్త్వాయోధ్యాం యయౌ పునః
తర్వాత, లంకలో మనోహరమైన సీతను తిరిగి పొందిన రాముడు, లంకను విభీషణునికి ఇచ్చి, అయోధ్యకు తిరిగి వెళ్లాడు.
ఏకాదశసహస్రాబ్దం కృత్వా రాజ్యం చ భారతే । జగామ సర్వైర్లోకైశ్చ సార్ధం వైకుణ్ఠమేవ చ
భారతదేశంలో పదకొండువేల సంవత్సరాలు పాలించి, అన్ని లోకాలతో కలిసి వైకుంఠానికి వెళ్లాడు.
కమలాంశా వేదవతీ కమలాయాం వివేశ సా । కథితం పుణ్యమాఖ్యానం పుణ్యదం పాపనాశనమ్
కమలాదేవి యొక్క అంశమైన వేదవతి, కమలాదేవిలోనే లీనమైంది. ఈ పవిత్రమైన కథను చెప్పాను; ఇది పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది, పాపాలను తొలగిస్తుంది.
సతతం మూర్తిమన్తశ్చ వేదాశ్చత్వార ఏవ చ । సన్తి యస్యాశ్చ జిహ్వాగ్రే సా చ వేదవతీ శ్రుతా
నాలుగు వేదాలు ఎప్పుడూ మూర్తిరూపంగా ఆమె నాలుక చివర ఉంటాయి; అందుకే ఆమెను వేదవతి, శ్రుతిగా పిలుస్తారు.
ధర్మధ్వజసుతాఖ్యానం నిబోధ కథయామి తే
ఇప్పుడు ధర్మధ్వజుని కుమార్తె కథను విను, నేను చెప్పబోతున్నాను.
ధర్మధ్వజసుతాతులస్యుపాఖ్యానవర్ణనమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ ధర్మధ్వజస్య పత్నీ మాధవీతి చ విశ్రుతా । నృపేణ సార్ధం సారామే రేమే చ గన్ధమాదనే
ధర్మధ్వజుని కుమార్తె తులసి కథను వివరంగా చెబుతాను. శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ధర్మధ్వజుని భార్య మాధవిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె రాజుతో కలిసి గంధమాదన పర్వతంలో ఆనందంగా జీవించింది.
శయ్యాం రతికరీం కృత్వా పుష్పచన్దనచర్చితామ్ । చన్దనాలిప్తసర్వాఙ్గీం పుష్పచన్దనవాయునా
ఆమె పూలు, చందనంతో అలంకరించిన సుఖశయ్యను సిద్ధం చేసింది. తన శరీరమంతా చందనంతో పూసుకుని, పూలు, చందనపు గాలితో పరిమళించిపోయింది.
స్త్రీరత్నమతిచార్వఙ్గీ రత్నభూషణభూషితా । కాముకీ రసికా సృష్టా రసికేన చ సంయుతా
ఆమె స్త్రీమణులలో మణిగా, అద్భుతమైన రూపంతో, రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడి, ప్రేమలో నిపుణురాలిగా, రసికుడైన భర్తతో కలిసింది.
సురతే విరతిర్నాస్తి తయోః సురతివిజ్ఞయోః । గతం దేవవర్షశతం న జ్ఞాతం చ దివానిశమ్
ఆ ఇద్దరికీ ప్రేమలో విరామం లేకుండా సాగింది. వారు ప్రేమలో నిపుణులు కావడంతో, దేవతల వంద సంవత్సరాలు గడిచిపోయినా, పగలు రాత్రి అని కూడా తెలియలేదు.
తతో రాజా మతిం ప్రాప్య సురతాద్విరరామ చ । కాముకీ సున్దరీ కిఞ్చిన్న చ తృప్తిం జగామ సా
తర్వాత రాజు మనసు చల్లబడి, ప్రేమలో విరమించాడు. కానీ అందమైన ఆ భార్య మాత్రం తృప్తి పొందలేదు.
దధార గర్భం సా సద్యో దైవాదబ్దశతం సతీ । శ్రీగర్భా శ్రీయుతా సా చ సమ్బభూవ దినే దినే
ఆమె వెంటనే దైవకృపతో గర్భం ధరించింది. వంద సంవత్సరాలు ఆ గర్భాన్ని మోసింది. ఆమెకు శ్రీవంతమైన గర్భంతో, ప్రతిరోజూ మరింత కాంతివంతంగా మారింది.
శుభే క్షణే శుభదినే శుభయోగే చ సంయుతే । శుభలగ్నే శుభాంశే చ శుభస్వామిగ్రహాన్వితే
శుభమైన సమయంలో, శుభదినంలో, శుభయోగంలో, శుభలగ్నంలో, శుభగ్రహాల ప్రభావంతో ఆమె ప్రసవానికి సిద్ధమైంది.
కార్తికీపూర్ణిమాయాం తు సితవారే చ పాద్మజ । సుషావ సా చ పద్మాంశాం పద్మినీం తాం మనోహరామ్
కార్తిక మాసపు పూర్ణిమనాడు, శుభదినంలో, పద్మసంభవా, ఆమె పద్మాదేవికి భాగమైన మోహకరమైన పద్మినిని ప్రసవించింది.
శరత్పార్వణచన్ద్రాస్యాం శరత్పఙ్కజలోచనామ్ । పక్వబిమ్బాధరోష్ఠీం చ పశ్యన్తీం సస్మితాం గృహమ్
ఆమె ముఖం శరదృతువులోని పూర్ణచంద్రునిలా ప్రకాశించింది, కళ్ళు శరదృతువులో పుష్పించే కమలాలవంటివి, పెదవులు పండిన పండులా ఎర్రగా మెరిసాయి, ఆమె చిరునవ్వుతో ఇంటి చుట్టూ చూస్తూ ఉండేది.
హస్తపాదతలారక్తాం నిమ్ననాభిం మనోరమామ్ । తదధస్త్రివలీయుక్తాం నితమ్బయుగవర్తులామ్
ఆమె చేతిపాదాల తలాలు ఎర్రగా మెరిసేవి, నాభి లోతుగా ఉండేది, రూపం ఆకర్షణీయంగా, నాభి క్రింద మూడు మడతలతో, నితంబాలు వృత్తాకారంగా అందంగా ఉండేవి.
శీతే సుఖోష్ణసర్వాఙ్గీం గ్రీష్మే చ సుఖశీతలామ్ । శ్యామాం సుకేశీం రుచిరాం న్యగ్రోధపరిమణ్డలామ్
చలిలో ఆమె శరీరం హాయిగా వెచ్చగా ఉండేది, వేడిలో చల్లదనాన్ని పంచేది; ఆమె శ్యామవర్ణురాలు, మృదువైన వెంట్రుకలతో, ఆకర్షణీయురాలు, వటవృక్షపు వలయంలా రూపాన్ని కలిగి ఉండేది.
పీతచమ్పకవర్ణాభాం సున్దరీష్వేవ సున్దరీమ్ । నరా నార్యశ్చ తాం దృష్ట్వా తులనాం దాతుమక్షమాః
పసుపు చంపకపువ్వుల వర్ణంతో మెరిసే అందాన్ని కలిగి, అందాల మధ్యలో అత్యంత అందమైనది; ఆమెను చూసిన పురుషులు, స్త్రీలు ఎవ్వరూ పోలిక చెప్పలేకపోయారు.
తేన నామ్నా చ తులసీం తాం వదన్తి మనీషిణః । సా చ భూయిష్ఠమానేన యోగ్యా స్త్రీ ప్రకృతిర్యథా
అందుకే జ్ఞానులు ఆమెను తులసి అని పిలుస్తారు; ఆమె స్వభావం ప్రకారం అత్యుత్తమమైన స్త్రీగా ఉండేది.