నివేదితం జగన్నాథం స్వాభిప్రాయమభీప్సితమ్ । బ్రహ్మా తద్వచనం శ్రుత్వా విష్ణుం కృత్వా స్వదక్షిణే
వారు జగన్నాథునికి తమ కోరికలు, అభిప్రాయాలు తెలియజేశారు. బ్రహ్మ ఆ మాటలు విని, విష్ణువును తన కుడిపక్కన ఉంచాడు.
వామతో వామదేవం చ జగామ కృష్ణసన్నిధిమ్ । పరమానన్దయుక్తం చ పరమానన్దరూపిణీమ్
వామదేవుని ఎడమవైపు ఉంచి, పరమానందంతో నిండిన కృష్ణుని సమీపానికి, పరమానంద స్వరూపిణి సమక్షానికి వెళ్లాడు.
సర్వం కృష్ణమయం ధాతా దదర్శ రాసమణ్డలే । సర్వం సమానవేషం చ సమానాసనసంస్థితమ్
ధాతా రాసమండలంలో అన్నీ కృష్ణమయంగా, అందరూ ఒకే రూపంలో, ఒకే స్థానంలో కూర్చున్నట్లు చూశాడు.
ద్విభుజం మురలీహస్తం వనమాలావిభూషితమ్ । మయూరపిచ్ఛచూడం చ కౌస్తుభేన విరాజితమ్
రెండు చేతులతో, మురళీ పట్టుకుని, వనమాల ధరించి, మయూరపిచ్ఛంతో అలంకరించబడి, కౌస్తుభమణితో ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడు.
అతీవ కమనీయం చ సున్దరం శాన్తవిగ్రహమ్ । గుణభూషణరూపేణ తేజసా వయసా త్విషా
అది ఎంతో ఆకర్షణీయంగా, అందంగా, శాంతమైన రూపంతో, సద్గుణాలతో అలంకరించబడి, కాంతితో, యవ్వనంతో, ప్రకాశంతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
పరిపూర్ణతమం సర్వం సర్వైశ్వర్యసమన్వితమ్ । కిం సేవ్యం సేవకం కిం వా దృష్ట్వా నిర్వక్తుమక్షమః
అది అన్ని విధాలా సంపూర్ణంగా, సమస్త ఐశ్వర్యాలతో కూడి ఉంది. దానిని చూసినవాడు ఏమి సేవించాలో, ఎవరు సేవకులో గుర్తించలేక, వర్ణించడానికే కూడా అసమర్థుడవుతాడు.
క్షణం తేజః స్వరూపం చ రూపం తత్ర స్థితం క్షణమ్ । నిరాకారం చ సాకారం దదర్శ ద్వివిధం క్షణమ్
ఒక క్షణం ఆ తేజోరూపాన్ని చూశాడు, ఆ రూపం కూడా అక్కడ క్షణకాలం నిలిచింది. మరో క్షణం నిరాకారాన్ని, సాకారాన్ని రెండింటినీ ఒకేసారి చూశాడు.
ఏకమేవ క్షణం కృష్ణం రాధయా రహితం పరమ్ । ప్రత్యేకాసనసంస్థం చ తయా సార్ధం చ తత్క్షణమ్
ఒక క్షణం కృష్ణుడు రాధా లేకుండా ఒంటరిగా వేరుగా కూర్చున్నట్టు కనిపించాడు. తరువాతి క్షణంలో ఆమెతో కలిసి ఉన్నట్టు కనిపించాడు.
రాధారూపధరం కృష్ణం కృష్ణరూపం కలత్రకమ్ । కిం స్త్రీరూపం చ పురుషం విధాతా ధ్యాతుమక్షమః
కృష్ణుడు రాధా రూపాన్ని ధరించినట్టు, రాధా కృష్ణుని భార్యగా ఉన్నట్టు చూశాడు. అది స్త్రీరూపమా, పురుషరూపమా అని సృష్టికర్త కూడా తలంచలేకపోయాడు.
హృత్పద్మస్థం చ శ్రీకృష్ణం ధ్యాత్వా ధ్యానేన చక్షుషా । చకార స్తవనం భక్త్యా పరిహారమనేకధా
హృదయ పద్మంలో వాసం చేసే శ్రీకృష్ణుని ధ్యానదృష్టితో ధ్యానించి, భక్తితో స్తుతులు చేసి, పునఃపునః క్షమాపణలు కోరాడు.
తతః స్వచక్షురున్మీల్య పునశ్చ తదనుజ్ఞయా । దదర్శ కృష్ణమేకం చ రాధావక్షఃస్థలస్థితమ్
తర్వాత తన కళ్ళు తెరచి, వారి అనుమతితో, కృష్ణుడిని ఒంటరిగా రాధా వక్షస్థలంపై విశ్రాంతిగా ఉన్నట్టు చూశాడు.
స్వపార్షదైః పరివృతం గోపీమణ్డలమణ్డితమ్ । పునః ప్రణేముస్తం దృష్ట్వా తుష్టువుః పరమేశ్వరమ్
తన అనుచరులతో చుట్టుముట్టబడి, గోపికల వలయంతో అలంకరించబడి ఉన్న కృష్ణుని మళ్లీ చూసి, వారు నమస్కరించి, పరమేశ్వరుని స్తుతించారు.
తదభిప్రాయమాజ్ఞాయ తానువాచ రమేశ్వరః । సర్వాత్మా స చ సర్వజ్ఞః సర్వేశః సర్వభావనః
వారి మనసులోని భావాన్ని గ్రహించి, సమస్తానికి అధిపతియైన, అన్నిటిని తెలిసిన, అందరి ఆత్మ అయిన రమేశ్వరుడు వారితో మాట్లాడాడు.
శ్రీభగవానువాచ ఆగచ్ఛ కుశలం బ్రహ్మన్నాగచ్ఛ కమలాపతే । ఇహాగచ్ఛ మహాదేవ శశ్వత్కుశలమస్తు వః
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు: రా బ్రహ్మా! రా కమలాపతీ! ఇక్కడ రా మహాదేవా! మీకు ఎప్పుడూ శుభం కలగాలి.
ఆగతా హి మహాభాగా గఙ్గానయనకారణాత్ । గఙ్గా చ చరణామ్భోజే భయేన శరణం గతా
మీరు మహాభాగ్యశాలులుగా గంగను తీసుకురావడానికి వచ్చారు. భయంతో గంగా నా పాదపద్మాల వద్ద ఆశ్రయం పొందింది.
రాధేమాం పాతుమిచ్ఛన్తీ దృష్ట్వా మత్సన్నిధానతః । దాస్యామీమాం చ భవతాం యూయం కురుత నిర్భయామ్
ఈమెను రక్షించాలనే కోరికతో రాధా, నా సమక్షంలో ఈమెను మీ సేవకురాలిగా చేయాలని కోరుతోంది. అందువల్ల మీరు అందరూ ఈమెకు భయమేమీ లేకుండా చేయండి.
శ్రీకృష్ణస్య వచః శ్రుత్వా సస్మితః కమలోద్భవః । తుష్టావ రాధామారాధ్యాం శ్రీకృష్ణపరిపూజితామ్
శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని, కమలలోద్భవుడు చిరునవ్వుతో, శ్రీకృష్ణుడు పూజించిన ఆరాధ్యమైన రాధను స్తుతించాడు.
వక్త్రైశ్చతుర్భిః సంస్తూయ భక్తినమ్రాత్మకన్ధరః । ధాతా చతుర్ణాం వేదానామువాచ చతురాననః
నాలుగు ముఖాలతో స్తుతిస్తూ, భక్తితో తలవంచి, నాలుగు వేదాలను సృష్టించిన చతురాననుడు మాట్లాడాడు.
చతురానన ఉవాచ గఙ్గా త్వదఙ్గసమ్భూతా ప్రభోశ్చ రాసమణ్డలే । యువయోర్ద్రవరూపా సా ముగ్ధయోః శఙ్కరస్వనాత్
చతురాననుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రభువా! గంగా నీ అవయవాలనుండి, రాసమండలంలో పుట్టింది. శివుడి డమరుకి మోహితురాలై, మీరు ఇద్దరూ కలిసిన ద్రవరూపమే ఆమె.
కృష్ణాంశా చ త్వదంశా చ త్వత్కన్యాసదృశీ ప్రియా । త్వన్మన్త్రగ్రహణం కృత్వా కరోతు తవ పూజనమ్
ఆమె కృష్ణుని భాగమూ, నీ భాగమూ, నీ కుమార్తెతో సమానంగా ప్రియమైనవారు. నీ మంత్రాన్ని స్వీకరించి, నీ పూజను చేయనివ్వు.
గోలోకస్థా చ యా గఙ్గా సర్వత్రస్థా తథామ్బికే । తదమ్బికా త్వం దేవేశీ సర్వదా సా త్వదాత్మజా
అంబికే! గోలోకంలో నివసించే గంగ, అన్ని చోట్ల ఉన్న గంగ కూడా నీవే. దేవతలలో అధిష్ఠానమైనవారు నీవే. ఆమె ఎప్పుడూ నీ కుమార్తె.
బ్రహ్మణో వచనం శ్రుత్వా స్వీచకార చ సస్మితా । వహిర్బభూవ సా కృష్ణపాదాఙ్గుష్ఠనఖాగ్రతః
బ్రహ్మ మాటలు విని, ఆమె చిరునవ్వుతో ఆమోదించింది. తరువాత కృష్ణుని పెద్దవేలు నఖాగ్రంలో వెలుపల ప్రత్యక్షమైంది.
తత్రైవ సత్కృతా శాన్తా తస్థౌ తేషాం చ మధ్యతః । ఉవాస తోయాదుత్థాయ తదధిష్ఠాతృదేవతా
అక్కడ ఆమెను గౌరవంగా ఆహ్వానించి, శాంతంగా మధ్యలో నిలబెట్టారు. నీటిలోనుంచి బయలువచ్చిన ఆ దేవత అక్కడే నిలిచి ఉన్నది.
తత్తోయం బ్రహ్మణా కిఞ్చిత్స్థాపితం చ కమణ్డలౌ । కిఞ్చిద్దధార శిరసి చన్ద్రార్ధకృతశేఖరః
ఆ తరువాత బ్రహ్మ కొంత నీటిని తన కమండలంలో పెట్టాడు. చంద్రుడు అలంకరించిన శివుడు కొంత నీటిని తన తలపై ఉంచుకున్నాడు.
గఙ్గాయై రాధికామన్త్రం ప్రదదౌ కమలోద్భవః । తత్స్తోత్రం కవచం పూజాం విధానం ధ్యానమేవ చ
బ్రహ్మ గంగా దేవికి రాధికామంత్రాన్ని, ఆ స్తోత్రాన్ని, కవచాన్ని, పూజ విధానాన్ని, ధ్యానాన్ని ఇచ్చాడు.
సర్వం తత్సామవేదోక్తం పురశ్చర్యాక్రమం తథా । గఙ్గా తామేవ సమ్పూజ్య వైకుణ్ఠం ప్రయయౌ సహ
ఇవి అన్నీ సామవేదంలో చెప్పిన ప్రకారం, పూర్వక్రమంతో కూడినవి. గంగా ఆ దేవిని పూజించి, వెంటనే వైకుంఠానికి వెళ్లింది.
లక్ష్మీః సరస్వతీ గఙ్గా తులసీ విశ్వపావనీ । ఏతా నారాయణస్యైవ చతస్రో యోషితో మునే
లక్ష్మీ, సరస్వతి, గంగా, తులసి — వీరంతా విశ్వాన్ని పవిత్రం చేసే వారు. ఈ నలుగురు నారాయణుని భార్యలు, మునీశ్వరా.
అథ తం సస్మితః కృష్ణో బ్రహ్మాణం సమువాచ సః । సర్వకాలస్య వృత్తాన్తం దుర్బోధమవిపశ్చితమ్
ఆ సమయంలో కృష్ణుడు చిరునవ్వుతో బ్రహ్మను చూచి ఇలా అన్నాడు: కాలానికి సంబంధించిన విషయాలు సాధారణంగా ఎవరికీ సులభంగా అర్థం కావు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ గృహాణ గఙ్గాం హే బ్రహ్మన్ హే విష్ణో హే మహేశ్వర । శృణు కాలస్య వృత్తాన్తం మత్తో బ్రహ్మన్నిశామయ
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రహ్మా, విష్ణువూ, మహేశ్వరా, మీరు గంగను తీసుకోండి. బ్రహ్మా, నా నుండి కాలచరిత్రను జాగ్రత్తగా వినండి.
యూయం చ యేఽన్యే దేవాశ్చ మునయో మనవస్తథా । సిద్ధా యశస్వినశ్చైవ యే యేఽత్రైవ సమాగతాః
మీరు, ఇతర దేవతలు, మునులు, మనువులు, సిద్ధులు, ప్రసిద్ధులు — ఇక్కడ ఎవరు ఉన్నారో అందరూ —