తతస్తస్యాః శరీరం చ గుణశ్రేష్ఠం బభూవ హ । సంవిభజ్య త్వయా దత్తం ప్రేమ్ణా ప్రరుదతా పురా
ఆమె శరీరం అద్భుతమైన గుణాలతో నిండిపోయింది; నీవు ప్రేమతో, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, దానిని పంచిపెట్టావు.
విశ్వే తు విపినే కిఞ్చిద్బ్రహ్మణే చ మయి ప్రభో । శుద్ధసత్త్వస్వరూపాయై కిఞ్చిల్లక్ష్మ్యై పురా విభో
విశ్వునికి అడవిలో కొంత భాగం, బ్రహ్మకి మరియు నాకు కొంత, పరమశుద్ధమైన లక్ష్మికి కొంత భాగాన్ని నీవు అప్పట్లో ఇచ్చావు.
త్వన్మన్త్రోపాసకేభ్యశ్చ శాక్తేభ్యశ్చాపి కిఞ్చన । తపస్విభ్యశ్చ ధర్మాయ ధర్మిష్ఠేభ్యశ్చ కిఞ్చన
నీ మంత్రాన్ని జపించే వారికి, శక్తిని ఆరాధించేవారికి, ధర్మార్థంగా తపస్సు చేసే వారికి, ధర్మంలో అగ్రస్థానంలో ఉన్నవారికి కొంత భాగాన్ని ఇచ్చావు.
మయా పూర్వం చ త్వం దృష్టో గోప్యా చ క్షమయా సహ । సువేషయుక్తో మాలావాన్ గన్ధచన్దనచర్చితః
మునుపు నేను నిన్ను గోపితో, క్షమతో కలిసి చూశాను; నీవు అద్భుతంగా అలంకరించబడి, పుష్పమాలలు ధరించి, పరిమళభరితమైన చందనం పూసుకుని ఉన్నావు.
రత్నభూషితయా గన్ధచన్దనోక్షితయా సహ । సుఖేన మూర్చ్ఛితస్తల్పే పుష్పచన్దనచర్చితే
రత్నాలతో అలంకరించబడిన ఆమెతో, గంధం, చందనం పూసుకుని, పుష్పాలతో, చందనంతో అలంకరించిన మంచంపై నీవు సుఖంగా విశ్రాంతి తీసుకున్నావు.
శ్లిష్టో నిద్రితయా సద్యః సుఖేన నవసఙ్గమాత్ । మయా ప్రబోధితా సా చ భవాంశ్చ స్మరణం కురు
ఆమె నిన్ను ఆలింగనం చేసి నిద్రిస్తున్నప్పుడు, కొత్త కలయిక ఆనందంతో నీవు తేలిపోయావు; నేను ఆమెను, అలాగే నిన్ను కూడా మేల్కొలిపాను — దీన్ని గుర్తు పెట్టుకో.
గృహీతం పీతవస్త్రం చ మురలీ చ మనోహరా । వనమాలాకౌస్తుభశ్చాప్యమూల్యం రత్నకుణ్డలమ్
పసుపు వస్త్రాన్ని, ఆకర్షణీయమైన మురళిని, వనమాల, కౌస్తుభ మణిని, అమూల్యమైన రత్న కుండలాన్ని తీసుకున్నారు.
పశ్చాత్ప్రదత్తం ప్రేమ్ణా చ సఖీనాం వచనాదహో । లజ్జయా కృష్ణవర్ణోఽభూద్భవాన్ పాపేన యః ప్రభో
తర్వాత, సఖుల మాట విని ప్రేమతో వాటిని తిరిగి ఇచ్చారు; ఆ అపరాధానికి సిగ్గుతో, ప్రభూ, నీవు నల్లగా మారిపోయావు.
క్షమా దేహం పరిత్యజ్య లజ్జయా పృథివీం గతా । తతస్తస్యాః శరీరం చ గుణశ్రేష్ఠం బభూవ హ
క్షమా సిగ్గుతో తన శరీరాన్ని వదిలి భూమిలోకి వెళ్లింది; ఆ తరువాత ఆమె శరీరం అద్భుతమైన గుణాలతో నిండిపోయింది.
సంవిభజ్య త్వయా దత్తం ప్రేమ్ణా ప్రరుదతా పునః । కిఞ్చిద్దత్తం విష్ణవే చ వైష్ణవేభ్యశ్చ కిఞ్చన
నీవు మళ్లీ ప్రేమతో, కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ దానిని పంచిపెట్టావు; కొంత భాగాన్ని విష్ణువుకి, కొంత భాగాన్ని వైష్ణవులకు ఇచ్చావు.
ధార్మికేభ్యశ్చ ధర్మాయ దుర్బలేభ్యశ్చ కిఞ్చన । తపస్విభ్యోఽపి దేవేభ్యః పణ్డితేభ్యశ్చ కిఞ్చన
ధర్మార్థంగా ధార్మికులకు, బలహీనులకు, తపస్సు చేసే వారికి, దేవతలకు, పండితులకు కొంత భాగాన్ని ఇచ్చావు.
ఏతత్తే కథితం సర్వం కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ఛసి । త్వద్గుణం చైవ బహుశో న జానామి పరం ప్రభో
ఇవన్నీ నీకు చెప్పాను; ఇంకా ఏమి వినాలనుకుంటున్నావు? నీ మహిమ అంతా నాకు పూర్తిగా తెలియదు, పరమేశ్వరా.
ఇత్యేవముక్త్వా సా రాధా రక్తపఙ్కజలోచనా । గఙ్గాం వక్తుం సమారేభే నమ్రాస్యాం లజ్జితాం సతీమ్
ఇలా చెప్పిన రాధ, కమలపు వర్ణమైన ఎర్రటి కళ్లతో, తలవంచి, సిగ్గుతో, పవిత్రురాలిగా గంగా గురించి చెప్పేందుకు సిద్ధమైంది.
గఙ్గా రహస్యం విజ్ఞాయ యోగేన సిద్ధయోగినీ । తిరోభూయ సభామధ్యే స్వజలం ప్రవివేశ సా
యోగబలంతో రహస్యాన్ని గ్రహించిన సిద్ధయోగిని గంగా, సభ మధ్యలో కనబడకుండా తన జలంలోకి ప్రవేశించింది.
రాధా యోగేన విజ్ఞాయ సర్వత్రావస్థితాం చ తామ్ । పానం కర్తుం సమారేభే గణ్డూషాత్సిద్ధయోగినీ
యోగబలంతో ఆమె ఎక్కడికక్కడ ఉన్నదని తెలుసుకున్న సిద్ధయోగిని రాధ, నీటిని నోట్లో వేసుకుని తాగేందుకు సిద్ధమైంది.
గఙ్గా రహస్యం విజ్ఞాయ యోగేన సిద్ధయోగినీ । శ్రీకృష్ణచరణామ్భోజే వివేశ శరణం యయౌ
యోగబలంతో రహస్యాన్ని గ్రహించిన సిద్ధయోగిని గంగా, శ్రీకృష్ణుని పాదపద్మాలలోకి ప్రవేశించి, అక్కడే శరణు పొందింది.
గోలోకే సా చ వైకుణ్ఠే బ్రహ్మలోకాదికే తథా । దదర్శ రాధా సర్వత్ర నైవ గఙ్గాం దదర్శ సా
గోలోకంలో, వైకుంఠంలో, బ్రహ్మలోకాదిలో రాధా అన్నీ చూసింది, కానీ గంగా మాత్రం అక్కడ కనిపించలేదు.
సర్వత్ర జలశూన్యం చ శుష్కపఙ్కం చ గోలకమ్ । జలజన్తుసమూహైశ్చ మృతదేహైః సమన్వితమ్
ప్రతి చోటా నీరు లేకుండా, ఎండిపోయిన మట్టితో, నీటిలో ఉండే జంతువుల మృతదేహాలతో గోలోకం కనిపించింది.
బ్రహ్మవిష్ణుశివానన్తధర్మేన్ద్రేన్దుదివాకరాః । మనవో మునయః సర్వే దేవసిద్ధతపస్వినః
బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుడు, అనంతుడు, ధర్ముడు, ఇంద్రుడు, చంద్రుడు, సూర్యుడు, అన్ని మనువులు, మునులు, దేవతలు, సిద్ధులు, తపస్సు చేసే వారు—
గోలోకం చ సమాజగ్ముః శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకాః । సర్వే ప్రణేముర్గోవిన్దం సర్వేశం ప్రకృతేః పరమ్
వారందరూ ఎండిపోయిన గొంతు, పెదాలు, నాలుకలతో గోలోకానికి వచ్చారు. అందరూ గోవిందుని, ప్రకృతికి అతీతుడైన సర్వేశ్వరుని నమస్కరించారు.
వరం వరేణ్యం వరదం వరిష్ఠం వరకారణమ్ । గోపికాగోపవృన్దానాం సర్వేషాం ప్రవరం ప్రభుమ్
విధేయతలు ఇచ్చేవాడు, అతి శ్రేష్ఠుడు, వరాల దాత, వరాలకే కారణమైనవాడు, గోపికలు, గోపులు, అందరికీ ప్రధాన ప్రభువు.
నిరీహం చ నిరాకారం నిర్లిప్తం చ నిరాశ్రయమ్ । నిర్గుణం చ నిరుత్సాహం నిర్వికారం నిరఞ్జనమ్
ఏ ఆశ లేకుండా, రూపం లేకుండా, ఏదీ అంటని వాడు, ఆధారం లేనివాడు, గుణాలు లేనివాడు, కోరికలు లేనివాడు, మార్పులేని వాడు, నిర్మలుడు.
స్వేచ్ఛామయం చ సాకారం భక్తానుగ్రహకారకమ్ । సత్త్వస్వరూపం సత్యేశం సాక్షిరూపం సనాతనమ్
తన సంకల్పంతో రూపంతో ఉండి, భక్తులకు కృపచేసే వాడు, సత్య స్వరూపుడు, సత్యానికి అధిపతి, శాశ్వతమైన సాక్షి.
పరం పరేశం పరమం పరమాత్మానమీశ్వరమ్ । ప్రణమ్య తుష్టువుః సర్వే భక్తినమ్రాత్మకన్ధరాః
పరముడు, పరేశుడు, అత్యున్నతుడు, పరమాత్మ, ఈశ్వరుడు— అందరూ భక్తితో తలవంచి నమస్కరించి స్తుతించారు.
సగద్గదాః సాశ్రునేత్రాః పులకాఙ్కితవిగ్రహాః । సర్వే సంస్తూయ సర్వేశం భగవన్తం పరాత్పరమ్
కంటతడి కన్నులతో, ఆనందంతో ఒళ్ళు పులకరించగా, గొంతు కట్టుకుని, అందరూ సర్వేశ్వరుడైన భగవంతుని, పరాత్పరుడిని స్తుతించారు.
జ్యోతిర్మయం పరం బ్రహ్మ సర్వకారణకారణమ్ । అమూల్యరత్ననిర్మాణచిత్రసింహాసనస్థితమ్
ప్రకాశమయమైన పరబ్రహ్మ, అన్ని కారణాలకు కారణమైన వాడు, అమూల్య రత్నాలతో చేసిన అద్భుత సింహాసనంపై కూర్చున్నాడు.
సేవ్యమానం చ గోపాలైః శ్వేతచామరవాయునా । గోపాలికానృత్యగీతం పశ్యన్తం సస్మితం ముదా
గోపులు సేవ చేస్తూ, తెల్ల చామరాలతో వాయిస్తూ, గోపికల నృత్యగీతాలను ఆనందంగా చూస్తూ, చిరునవ్వుతో ఉన్నాడు.
ప్రాణాధికప్రియతమం రాధావక్షఃస్థలస్థితమ్ । తయా ప్రదత్తం తామ్బూలం భుక్తవన్తం సువాసితమ్
ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడు, రాధా వక్షస్థలంపై కూర్చొని, ఆమె ఇచ్చిన సుగంధతాంబూలాన్ని ఆస్వాదించాడు.
పరిపూర్ణతమం రాసే దదృశుశ్చ సురేశ్వరమ్ । మునయో మనవః సిద్ధాస్తాపసాశ్చ తపస్వినః
మునులు, మనువులు, సిద్ధులు, తపస్సు చేసే వారు రాసమండలంలో సంపూర్ణతతో ఉన్న దేవతాధిపతిని దర్శించారు.
ప్రహృష్టమనసః సర్వే జగ్ముః పరమవిస్మయమ్ । పరస్పరం సమాలోక్య ప్రోచుస్తే చ చతుర్ముఖమ్
అందరి మనసులు ఆనందంతో నిండిపోయాయి, వారు పరమ ఆశ్చర్యంతో పరస్పరం చూసుకుంటూ, చతుర్ముఖుడితో మాట్లాడారు.