మూర్చ్ఛితా ప్రభురూపేణ పులకాఙ్కితవిగ్రహా । ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర విద్యమానా చ రాధికా
ఆమె ప్రభువు సన్నిధిలో మూర్చిపోయి, శరీరమంతా రోమాంచితంగా మారింది. ఆ సమయంలో అక్కడ రాధికా కూడా ఉండింది.
గోపీత్రింశత్కోటియుక్తా చన్ద్రకోటిసమప్రభా । కోపేనారక్తపద్మాస్యా రక్తపఙ్కజలోచనా
రాధికా ముప్పది కోట్ల గోపికలతో పాటు, కోటి చంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తూ, కోపంతో పద్మవదనంగా, కన్నులు ఎర్రగా మెరిసింది.
పీతచమ్పకవర్ణాభా గజేన్ద్రమన్దగామినీ । అమూల్యరత్ననిర్మాణనానాభూషణభూషితా
ఆమె రంగు పసుపు చంపక పువ్వుల వలె మెరిసింది. ఏనుగు నడకతో నడుస్తూ, అమూల్య రత్నాలతో చేసిన ఆభరణాలతో అలంకరించబడింది.
అమూల్యరత్నఖచితమమూల్యం వహ్నిశౌచకమ్ । పీతవస్త్రస్య యుగలం నీవీయుక్తం చ బిభ్రతీ
అమూల్య రత్నాలతో అలంకరించిన, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన పసుపు వస్త్రాల జతను, నీవితో ధరించింది.
స్థలపద్మప్రభాముష్టం కోమలం చ సురఞ్జితమ్ । కృష్ణదత్తార్ఘ్యసంయుక్తం విన్యసన్తీ పదామ్బుజమ్
స్థల పద్మపు ప్రకాశాన్ని పోలిన, మృదువుగా, అందంగా రంగు తళుకులుతో మెరిసే తన పాదపద్మాలను, కృష్ణుడు సమర్పించిన అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించి, నేలపై ఉంచింది.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణవిమానాదవరుహ్య సా । సేవ్యమానా చ ఋషిభిః శ్వేతచామరవాయునా
రత్నాల సారంతో నిర్మించిన విమానంనుండి దిగింది. ఋషులు సేవ చేస్తూ, తెల్ల చామరాలతో వాయువును ఊదుతూ నిలిచారు.
కస్తూరీబిన్దుభిర్యుక్తం చన్దనేన సమన్వితమ్ । దీప్తదీపప్రభాకారం సిన్దూరం బిన్దుశోభితమ్
ఆమె నుదుటిపై కస్తూరి చుక్కలు, చందనం, దీపపు ప్రకాశంలా మెరిసే సింధూరపు బొట్టు అలంకరించబడి ఉంది.
దధతీ భాలమధ్యే చ సీమన్తాధఃస్థలోజ్జ్వలే । పారిజాతప్రసూనానాం మాలాయుక్తం సువంక్రిమమ్
ఆమె నుదుటి మధ్యలో, సీమంతానికి దిగువ భాగంలో ప్రకాశిస్తూ, వంగిన జుట్టులో పారిజాత పువ్వుల మాలలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
సుచారుకబరీభారం కమ్పయన్తీ సుకమ్పితా । సుచారురాగసంయుక్తమోష్ఠం కమ్పయతీ రుషా
ఆమె అందమైన, ఘనమైన జుట్టు కదిలినప్పుడు కంపించగా, కోపంతో ఆమె అందమైన ఎర్రటి పెదవులు కూడా కంపించాయి.
గత్వోవాస కృష్ణపార్శ్వే రత్నసింహాసనే శుభే । సఖీనాం చ సమూహైశ్చ పరిపూర్ణా విభోః ప్రియా
ఆమె కృష్ణుని పక్కన రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చుంది. సఖుల సమూహాలతో చుట్టుముట్టబడి, భగవంతుని ప్రియురాలిగా వెలిగింది.
తాం దృష్ట్వా చ సముత్తస్థౌ కృష్ణః సాదరపూర్వకమ్ । సమ్భాష్య మధురాలాపైః సస్మితశ్చ ససంభ్రమః
ఆమెను చూసి కృష్ణుడు గౌరవంతో లేచి, మధురమైన మాటలతో, నవ్వుతూ, ఆనందంతో సంభాషించాడు.
ప్రణేమురతిసన్త్రస్తా గోపా నమ్రాత్మకన్ధరాః । తుష్టువుస్తే చ భక్త్యా చ తుష్టావ పరమేశ్వరః
గోపులు భయంతో, తలవంచి నమస్కరించి, భక్తితో స్తుతించారు. పరమేశ్వరుడైన కృష్ణుడు కూడా ఆమెను స్తుతించాడు.
ఉత్థాయ గఙ్గా సహసా స్తుతిం బహు చకార సా । కుశలం పరిపప్రచ్ఛ భీతాతివినయేన చ
ఆ గంగా అకస్మాత్తుగా లేచి, భయంతో, వినయంతో అమ్మవారిని పలుమార్లు స్తుతిస్తూ, ఆమె క్షేమం గురించి అడిగింది.
నమ్రభాగస్థితా త్రస్తా శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకా । ధ్యానేన శరణాయత్తా శ్రీకృష్ణచరణామ్బుజే
ఆమె తలవంచి, భయంతో వణికుతూ, గొంతు పెరగిపోయి, పెదవులు, నాలుక ఎండిపోయి, ధ్యానంలో శ్రీకృష్ణుని పదపద్మాలకు శరణు తీసుకుంది.
తాం హృత్పద్మస్థితాం కృష్ణో భీతాయై చాభయం దదౌ । బభూవ స్థిరచిత్తా సా సర్వేశ్వరవరేణ చ
ఆమె హృదయ పద్మంలో ఉన్న కృష్ణుడు, భయపడుతున్న గంగకు అభయం ఇచ్చాడు. సర్వేశ్వరుని వరంతో ఆమె మనస్సు స్థిరంగా మారింది.
ఊర్ధ్వసింహాసనస్థాం చ రాధాం గఙ్గా దదర్శ సా । సుస్నిగ్ధాం సుఖదృశ్యాం చ జ్వలన్తీం బ్రహ్మతేజసా
ఆ సమయంలో గంగా, సింహాసనంపై ఉన్న రాధను చూచింది. ఆమె ఎంతో మృదువుగా, చూడటానికి ఆనందంగా, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
అసంఖ్యబ్రహ్మణః కర్త్రీమాదిసృష్టేః సనాతనీమ్ । సదా ద్వాదశవర్షీయాం కన్యాభినవయౌవనామ్
అనేక బ్రహ్మలను సృష్టించే శక్తిగా, సృష్టికి ఆదిగా, శాశ్వతంగా, ఎప్పుడూ పన్నెండు సంవత్సరాల బాలికలా, నిత్యయౌవనంగా వెలుగుచేసే దేవిగా ఆమె ఉంది.
విశ్వవృన్దే నిరుపమాం రూపేణ చ గుణేన చ । శాన్తాం కాన్తామనన్తాం తామాద్యన్తరహితాం సతీమ్
ఈ జగత్తులో అందంలో, గుణంలో ఎవ్వరూ ఆమెతో సరిపోలేరు. ఆమె ప్రశాంతంగా, అందరికి ప్రియంగా, అనంతంగా, ఆద్యాంతం లేని పవిత్రురాలిగా ఉంది.
శుభాం సుభద్రాం సుభగాం స్వామిసౌభాగ్యసంయుతామ్ । సౌన్దర్యసున్దరీం శ్రేష్ఠాం సర్వాసు సున్దరీషు చ
ఆమె మంగళకరంగా, శుభదాయకంగా, అదృష్టవంతురాలిగా, తన భర్తతో ఉన్న పరమసౌభాగ్యంతో, అందరిలో అందమైనవారిలో అత్యుత్తమురాలిగా ఉంది.
కృష్ణార్ధాఙ్గాం కృష్ణసమాం తేజసా వయసా త్విషా । పూజితాం చ మహాలక్ష్మీం లక్ష్మ్యా లక్ష్మీశ్వరేణ చ
ఆమె కృష్ణుని అర్ధాంగిగా, కాంతిలో, వయస్సులో, తేజస్సులో కృష్ణునితో సమానంగా, లక్ష్మీ, లక్ష్మీశ్వరుడు కూడా మహాలక్ష్మిగా పూజించే దేవత.
ప్రచ్ఛాద్యమానాం ప్రభయా సభామీశస్య సుప్రభామ్ । సఖీదత్తం చ తామ్బూలం భుక్తవన్తీం చ దుర్లభమ్
ఆమె తేజస్సుతో, ప్రభావంతమైన ప్రభాసభను కూడా కప్పివేసింది. స్నేహితులు ఇచ్చిన అరుదైన తాంబూలాన్ని ఆమె ఆస్వాదించింది.
అజన్యాం సర్వజననీం ధన్యాం మాన్యాం చ మానినీమ్ । కృష్ణప్రాణాధిదేవీం చ ప్రాణప్రియతమాం రమామ్
ఆమె జన్మించని, సమస్త లోకానికి తల్లి, ధన్యురాలు, గౌరవనీయురాలు, ఆత్మగౌరవం కలదాని, కృష్ణుని ప్రాణాధిదేవత, అతనికి అత్యంత ప్రియమైన రమ.
దృష్ట్వా రాసేశ్వరీం తృప్తిం న జగామ సురేశ్వరీ । నిమేషరహితాభ్యాం చ లోచనాభ్యాం పపౌ చ తామ్
రాసేశ్వరీని చూసిన గంగా, తృప్తి పొందలేదు. ఆమె కన్నులు ఒక్కసారైనా ముడిపడకుండా, ఆమె రూపాన్ని తిలకిస్తూ తృప్తి చెందలేదు.
ఏతస్మిన్నన్తరే రాధా జగదీశమువాచ సా । వాచా మధురయా శాన్తా వినీతా సస్మితా మునే
అప్పట్లో, రాధా జగదీశ్వరునితో మృదువుగా, ప్రశాంతంగా, వినయంగా, చిరునవ్వుతో మాటలాడింది, ఓ మునీంద్రా!
రాధోవాచ కేయం ప్రాణేశ కల్యాణీ సస్మితా త్వన్ముఖామ్బుజమ్ । పశ్యన్తీ సస్మితం పార్శ్వే సకామా వక్రలోచనా
రాధా ఇలా అన్నది: నా ప్రాణేశ్వరా! ఈ మంగళకరురాలు ఎవరు? చిరునవ్వుతో నీ ముఖపద్మాన్ని చూసుకుంటూ, కోరికతో వక్రమైన చూపులతో నిన్ను తిలకిస్తోంది.
మూర్చ్ఛాం ప్రాప్నోతి రూపేణ పులకాఙ్కితవిగ్రహా । వస్త్రేణ ముఖమాచ్ఛాద్య నిరీక్షన్తీ పునః పునః
ఆమె అందాన్ని చూసి మైమరచి, శరీరం పులకరించిపోతూ, మళ్లీ మళ్లీ వస్త్రంతో ముఖాన్ని కప్పి, మళ్లీ మళ్లీ చూస్తోంది.
త్వం చాపి తాం సంనిరీక్ష్య సకామః సస్మితః సదా । మయి జీవతి గోలోకే భూతా దుర్వృత్తిరీదృశీ
నీవు కూడా ఆమెను ఎప్పుడూ కోరికతో, చిరునవ్వుతో చూస్తున్నావు. నేను గోలొకంలో ఉన్నప్పటికీ, ఇలాంటి దురాచారం జరుగుతోంది.
త్వమేవ చైవ దుర్వృత్తం వారం వారం కరోషి చ । క్షమాం కరోమి ప్రేమ్ణా చ స్త్రీజాతిః స్నిగ్ధమానసా
నీవు మళ్లీ మళ్లీ ఇలాంటి దురాచారం చేస్తున్నావు. ప్రేమతో నేను క్షమిస్తున్నాను, ఎందుకంటే స్త్రీల హృదయం మృదువుగా ఉంటుంది.
సంగృహ్యేమాం ప్రియామిష్టాం గోలోకాద్ గచ్ఛ లమ్పట । అన్యథా న హి తే భద్రం భవిష్యతి వ్రజేశ్వర
ఈ ప్రియమైనదాన్ని తీసుకుని, గోలొకాన్ని విడిచి వెళ్ళు ఓ చంచలుడా! లేకపోతే, ఓ వ్రజేశ్వరా! నీకు మేలు జరగదు.
దృష్టస్త్వం విరజాయుక్తో మయా చన్దనకాననే । క్షమా కృతా మయా పూర్వం సఖీనాం వచనాదహో
చందనవనంలో విరజతో కలసి నిన్ను నేను చూశాను. అప్పుడూ స్నేహితుల మాట విని నిన్ను క్షమించాను, హాయ్!