శ్రీనారాయణ ఉవాచ పురా బభూవ గోలోకే సా గఙ్గా ద్రవరూపిణీ । రాధాకృష్ణాఙ్గసమ్భూతా తదంశా తత్స్వరూపిణీ
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: పూర్వం గోలోకంలో, గంగా ద్రవరూపంలో ఉండేది; ఆమె రాధా-కృష్ణుల శరీరాల నుండి ఉద్భవించినది, వారి స్వరూపాన్ని కలిగినది.
ద్రవాధిష్ఠాతృదేవీ యా రూపేణాప్రతిమా భువి । నవయౌవనసమ్పన్నా సర్వాభరణభూషితా
ఆమె ద్రవాలకు అధిపతిగా, భూమిపై అపూర్వమైన రూపంతో, ఎప్పుడూ యవ్వనంతో, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.
శరన్మధ్యాహ్నపద్మాస్యా సస్మితా సుమనోహరా । తప్తకాఞ్చనవర్ణాభా శరచ్చన్ద్రసమప్రభా
ఆమె ముఖం శరదృతువులో మధ్యాహ్నపు కమలంలా ప్రకాశిస్తుంది, చిరునవ్వుతో మోహింపజేసే అందాన్ని కలిగి ఉంటుంది; ఆమె వర్ణం కరిగిన బంగారం వలె మెరుస్తుంది, ఆమె కాంతి శరత్పూర్ణచంద్రుని సమానంగా ఉంటుంది.
స్నిగ్ధప్రభాతిసుస్నిగ్ధా శుద్ధసత్త్వస్వరూపిణీ । సుపీనకఠినశ్రోణిః సునితమ్బయుగంధరా
ఆమె కాంతి మృదువుగా, ఎంతో స్నిగ్ధంగా ఉంటుంది; స్వభావం శుద్ధసత్వమయమైనది; ఆమె నితంబాలు బలంగా, సుందరంగా ఉంటాయి, రెండు నడుములు సొగసుగా మెరిసిపోతుంటాయి.
పీనోన్నతం సుకఠినం స్తనయుగ్మం సువర్తులమ్ । సుచారునేత్రయుగలం సుకటాక్షం సువంక్రిమమ్
ఆమెకు పుష్టిగా, గట్టిగా, వత్తుగా ఉన్న రెండు వక్షోజాలు, ఆకర్షణీయంగా మెరిసే రెండు కళ్ళు, మధురమైన చూపులతో, అందంగా వంగిన శరీరాకృతి ఉన్నాయి.
వంక్రిమం కబరీభారం మాలతీమాల్యసంయుతమ్ । సిన్దూరబిన్దులలితం సార్ధం చన్దనబిన్దుభిః
ఆమె జుట్టు అలముద్దగా, మలతీ పువ్వుల మాలలతో అలంకరించబడింది. సింధూరపు బొట్టు, చందనపు పువ్వులతో కూడి额 అందంగా మెరిసింది.
కస్తూరీపత్రికాయుక్తం గణ్డయుగ్మం మనోరమమ్ । బన్ధూకకుసుమాకారమధరోష్ఠం చ సున్దరమ్
ఆమె చెంపలు కస్తూరి పువ్వుల చుక్కలతో అలంకరించబడి, మోహకంగా మెరిసాయి. ఆమె దిగువ పెదవి బంధూక పువ్వు వలె ఆకర్షణీయంగా మెరిసింది.
పక్వదాడిమబీజాభదన్తపంక్తిసముజ్జ్వలమ్ । వాససీ వహ్నిశుద్ధే చ నీవీయుక్తే చ బిభ్రతీ
ఆమె పళ్ల వరుస పండిన దానిమ్మ గింజల వలె మెరిసింది. ఆమె ధరించిన వస్త్రాలు అగ్నిలో శుద్ధి చేయబడి, నీవితో అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
సా సకామా కృష్ణపార్శ్వే సమువాస సులజ్జితా । వాససా ముఖమాచ్ఛాద్య లోచనాభ్యాం విభోర్ముఖమ్
ఆమె మనసులో కోరికతో, సిగ్గుతో కృష్ణుని పక్కన కూర్చుంది. వస్త్రంతో ముఖాన్ని కప్పుకొని, కళ్లతో భగవంతుని ముఖాన్ని తిలకించింది.
నిమేషరహితాభ్యాం చ పిబన్తీ సతతం ముదా । ప్రఫుల్లవదనా హర్షాన్నవసఙ్గమలాలసా
ఆమె కన్నులు ముడుచుకోకుండా ఆనందంతో కృష్ణుని ముఖాన్ని తిలకిస్తూ, ముఖంలో ఆనందపు వికాసంతో, కొత్త కలయిక కోసం ఆశతో ఉండింది.
మూర్చ్ఛితా ప్రభురూపేణ పులకాఙ్కితవిగ్రహా । ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర విద్యమానా చ రాధికా
ఆమె ప్రభువు సన్నిధిలో మూర్చిపోయి, శరీరమంతా రోమాంచితంగా మారింది. ఆ సమయంలో అక్కడ రాధికా కూడా ఉండింది.
గోపీత్రింశత్కోటియుక్తా చన్ద్రకోటిసమప్రభా । కోపేనారక్తపద్మాస్యా రక్తపఙ్కజలోచనా
రాధికా ముప్పది కోట్ల గోపికలతో పాటు, కోటి చంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తూ, కోపంతో పద్మవదనంగా, కన్నులు ఎర్రగా మెరిసింది.
పీతచమ్పకవర్ణాభా గజేన్ద్రమన్దగామినీ । అమూల్యరత్ననిర్మాణనానాభూషణభూషితా
ఆమె రంగు పసుపు చంపక పువ్వుల వలె మెరిసింది. ఏనుగు నడకతో నడుస్తూ, అమూల్య రత్నాలతో చేసిన ఆభరణాలతో అలంకరించబడింది.
అమూల్యరత్నఖచితమమూల్యం వహ్నిశౌచకమ్ । పీతవస్త్రస్య యుగలం నీవీయుక్తం చ బిభ్రతీ
అమూల్య రత్నాలతో అలంకరించిన, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన పసుపు వస్త్రాల జతను, నీవితో ధరించింది.
స్థలపద్మప్రభాముష్టం కోమలం చ సురఞ్జితమ్ । కృష్ణదత్తార్ఘ్యసంయుక్తం విన్యసన్తీ పదామ్బుజమ్
స్థల పద్మపు ప్రకాశాన్ని పోలిన, మృదువుగా, అందంగా రంగు తళుకులుతో మెరిసే తన పాదపద్మాలను, కృష్ణుడు సమర్పించిన అర్ఘ్యాన్ని స్వీకరించి, నేలపై ఉంచింది.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణవిమానాదవరుహ్య సా । సేవ్యమానా చ ఋషిభిః శ్వేతచామరవాయునా
రత్నాల సారంతో నిర్మించిన విమానంనుండి దిగింది. ఋషులు సేవ చేస్తూ, తెల్ల చామరాలతో వాయువును ఊదుతూ నిలిచారు.
కస్తూరీబిన్దుభిర్యుక్తం చన్దనేన సమన్వితమ్ । దీప్తదీపప్రభాకారం సిన్దూరం బిన్దుశోభితమ్
ఆమె నుదుటిపై కస్తూరి చుక్కలు, చందనం, దీపపు ప్రకాశంలా మెరిసే సింధూరపు బొట్టు అలంకరించబడి ఉంది.
దధతీ భాలమధ్యే చ సీమన్తాధఃస్థలోజ్జ్వలే । పారిజాతప్రసూనానాం మాలాయుక్తం సువంక్రిమమ్
ఆమె నుదుటి మధ్యలో, సీమంతానికి దిగువ భాగంలో ప్రకాశిస్తూ, వంగిన జుట్టులో పారిజాత పువ్వుల మాలలు అలంకరించబడి ఉన్నాయి.
సుచారుకబరీభారం కమ్పయన్తీ సుకమ్పితా । సుచారురాగసంయుక్తమోష్ఠం కమ్పయతీ రుషా
ఆమె అందమైన, ఘనమైన జుట్టు కదిలినప్పుడు కంపించగా, కోపంతో ఆమె అందమైన ఎర్రటి పెదవులు కూడా కంపించాయి.
గత్వోవాస కృష్ణపార్శ్వే రత్నసింహాసనే శుభే । సఖీనాం చ సమూహైశ్చ పరిపూర్ణా విభోః ప్రియా
ఆమె కృష్ణుని పక్కన రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చుంది. సఖుల సమూహాలతో చుట్టుముట్టబడి, భగవంతుని ప్రియురాలిగా వెలిగింది.
తాం దృష్ట్వా చ సముత్తస్థౌ కృష్ణః సాదరపూర్వకమ్ । సమ్భాష్య మధురాలాపైః సస్మితశ్చ ససంభ్రమః
ఆమెను చూసి కృష్ణుడు గౌరవంతో లేచి, మధురమైన మాటలతో, నవ్వుతూ, ఆనందంతో సంభాషించాడు.
ప్రణేమురతిసన్త్రస్తా గోపా నమ్రాత్మకన్ధరాః । తుష్టువుస్తే చ భక్త్యా చ తుష్టావ పరమేశ్వరః
గోపులు భయంతో, తలవంచి నమస్కరించి, భక్తితో స్తుతించారు. పరమేశ్వరుడైన కృష్ణుడు కూడా ఆమెను స్తుతించాడు.
ఉత్థాయ గఙ్గా సహసా స్తుతిం బహు చకార సా । కుశలం పరిపప్రచ్ఛ భీతాతివినయేన చ
ఆ గంగా అకస్మాత్తుగా లేచి, భయంతో, వినయంతో అమ్మవారిని పలుమార్లు స్తుతిస్తూ, ఆమె క్షేమం గురించి అడిగింది.
నమ్రభాగస్థితా త్రస్తా శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకా । ధ్యానేన శరణాయత్తా శ్రీకృష్ణచరణామ్బుజే
ఆమె తలవంచి, భయంతో వణికుతూ, గొంతు పెరగిపోయి, పెదవులు, నాలుక ఎండిపోయి, ధ్యానంలో శ్రీకృష్ణుని పదపద్మాలకు శరణు తీసుకుంది.
తాం హృత్పద్మస్థితాం కృష్ణో భీతాయై చాభయం దదౌ । బభూవ స్థిరచిత్తా సా సర్వేశ్వరవరేణ చ
ఆమె హృదయ పద్మంలో ఉన్న కృష్ణుడు, భయపడుతున్న గంగకు అభయం ఇచ్చాడు. సర్వేశ్వరుని వరంతో ఆమె మనస్సు స్థిరంగా మారింది.
ఊర్ధ్వసింహాసనస్థాం చ రాధాం గఙ్గా దదర్శ సా । సుస్నిగ్ధాం సుఖదృశ్యాం చ జ్వలన్తీం బ్రహ్మతేజసా
ఆ సమయంలో గంగా, సింహాసనంపై ఉన్న రాధను చూచింది. ఆమె ఎంతో మృదువుగా, చూడటానికి ఆనందంగా, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
అసంఖ్యబ్రహ్మణః కర్త్రీమాదిసృష్టేః సనాతనీమ్ । సదా ద్వాదశవర్షీయాం కన్యాభినవయౌవనామ్
అనేక బ్రహ్మలను సృష్టించే శక్తిగా, సృష్టికి ఆదిగా, శాశ్వతంగా, ఎప్పుడూ పన్నెండు సంవత్సరాల బాలికలా, నిత్యయౌవనంగా వెలుగుచేసే దేవిగా ఆమె ఉంది.
విశ్వవృన్దే నిరుపమాం రూపేణ చ గుణేన చ । శాన్తాం కాన్తామనన్తాం తామాద్యన్తరహితాం సతీమ్
ఈ జగత్తులో అందంలో, గుణంలో ఎవ్వరూ ఆమెతో సరిపోలేరు. ఆమె ప్రశాంతంగా, అందరికి ప్రియంగా, అనంతంగా, ఆద్యాంతం లేని పవిత్రురాలిగా ఉంది.
శుభాం సుభద్రాం సుభగాం స్వామిసౌభాగ్యసంయుతామ్ । సౌన్దర్యసున్దరీం శ్రేష్ఠాం సర్వాసు సున్దరీషు చ
ఆమె మంగళకరంగా, శుభదాయకంగా, అదృష్టవంతురాలిగా, తన భర్తతో ఉన్న పరమసౌభాగ్యంతో, అందరిలో అందమైనవారిలో అత్యుత్తమురాలిగా ఉంది.
కృష్ణార్ధాఙ్గాం కృష్ణసమాం తేజసా వయసా త్విషా । పూజితాం చ మహాలక్ష్మీం లక్ష్మ్యా లక్ష్మీశ్వరేణ చ
ఆమె కృష్ణుని అర్ధాంగిగా, కాంతిలో, వయస్సులో, తేజస్సులో కృష్ణునితో సమానంగా, లక్ష్మీ, లక్ష్మీశ్వరుడు కూడా మహాలక్ష్మిగా పూజించే దేవత.