పఞ్చలక్షజపేనైవ సిద్ధం తు కవచం భవేత్ । యది స్యాత్సిద్ధకవచో బృహస్పతిసమో భవేత్
ఈ కవచాన్ని అయిదు లక్షల సార్లు జపిస్తే అది సిద్ధిస్తుంది. సిద్ధమైన కవచం ఉంటే, బ్రహస్పతి సమానుడవుతాడు.
మహావాగ్మీ కవీన్ద్రశ్చ త్రైలోక్యవిజయీ భవేత్ । శక్నోతి సర్వం జేతుం చ కవచస్య ప్రసాదతః
వాడు గొప్ప వక్త, కవులలో శ్రేష్ఠుడు, మూడు లోకాలను జయించేవాడు అవుతాడు. ఈ కవచ కృపతో అన్నిటినీ జయించగలడు.
ఇదం చ కణ్వశాఖోక్తం కవచం కథితం మునే । స్తోత్రం పూజావిధానం చ ధ్యానం చ వన్దనం శృణు
కణ్వశాఖలో చెప్పిన ఈ కవచాన్ని నేను వివరించాను, మునీంద్రా. ఇప్పుడు ఆ స్తోత్రాన్ని, పూజావిధానాన్ని, ధ్యానాన్ని, వందనాన్ని విను.
యాజ్ఞవల్క్యకృతం సరస్వతీస్తోత్రవర్ణనమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ వాగ్దేవతాయాః స్తవనం శ్రూయతాం సర్వకామదమ్ । మహామునిర్యాజ్ఞవల్క్యో యేన తుష్టావ తాం పురా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: వాగ్దేవతకు అన్నీ కోరికలు తీరేలా చేసే ఈ స్తోత్రాన్ని విను. మహాముని యాజ్ఞవల్క్యుడు పూర్వం ఆమెను ఈ స్తోత్రంతో స్తుతించాడు.
గురుశాపాజ్జ స మునిర్హతవిద్యో బభూవ హ । తదా జగామ దుఃఖార్తో రవిస్థానం సుపుణ్యదమ్
ఆ మునికి గురువు శాపం వల్ల విద్య పోయింది. బాధతో అతడు పవిత్రమైన సూర్యుని స్థలానికి వెళ్లాడు.
సమ్ప్రాప్య తపసా సూర్యం లోలార్కే దృష్టిగోచరే । తుష్టావ సూర్యం శోకేన రురోద చ ముహుర్ముహుః
తపస్సుతో సూర్యుని దర్శించి, ఆ ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడిని తన కళ్లతో చూసి, దుఃఖంతో సూర్యుని స్తుతిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చాడు.
సూర్యస్తం పాఠయామాస వేదం వేదాఙ్గమీశ్వరః । ఉవాచ స్తౌహి వాగ్దేవీం భక్త్యా చ స్మృతిహేతవే
వేదాలూ, వాటి అంగాలూ అధిపతి అయిన సూర్యుడు అతనికి వేదాన్ని బోధించాడు. 'స్మృతి కోసం భక్తితో వాగ్దేవిని స్తుతించు' అని చెప్పాడు.
తమిత్యుక్త్వా దీననాథోఽప్యన్తర్ధానం చకార సః । మునిః స్నాత్వా చ తుష్టావ భక్తినమ్రాత్మకన్ధరః
అలా చెప్పి, దయామయుడైన సూర్యుడు కనబడకుండా పోయాడు. ఆ ముని స్నానం చేసి, భక్తితో తల వంచి ఆమెను స్తుతించాడు.
యాజ్ఞవల్క్య ఉవాచ కృపాం కురు జగన్మాతర్మామేవం హతతేజసమ్ । గురుశాపాత్స్మృతిభ్రష్టం విద్యాహీనం చ దుఃఖితమ్
యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: జగన్మాతా! నాకు దయ చూపు. గురువు శాపం వల్ల నా తేజస్సు పోయింది, స్మృతి పోయింది, విద్య లేక బాధపడుతున్నాను.
జ్ఞానం దేహి స్మృతిం విద్యాం శక్తిం శిష్యప్రబోధినీమ్ । గ్రన్థకర్తృత్వశక్తిం చ సుశిష్యం సుప్రతిష్ఠితమ్
నాకు జ్ఞానం, స్మృతి, విద్య, శిష్యులను జాగృతం చేసే శక్తి ఇవ్వు. గ్రంథాలు రచించే శక్తి, మంచి స్థిరమైన శిష్యుడిని కూడా ప్రసాదించు.
ప్రతిభాం సత్సభాయాం చ విచారక్షమతాం శుభామ్ । లుప్తం సర్వం దైవయోగాన్నవీభూతం పునః కురు
ఉత్తమ సభల్లో ప్రతిభను, మంచి విచక్షణను నాకు ఇవ్వు. దైవయోగంతో పోయిన అన్నిటినీ మళ్లీ కొత్తగా కలిగించు.
యథాఙ్కురం భస్మని చ కరోతి దేవతా పునః । బ్రహ్మస్వరూపా పరమా జ్యోతీరూపా సనాతనీ
దేవతలు బూడిదలోనూ మొక్కను మొలిపినట్లు, పరమాత్మస్వరూపిణి, శాశ్వతమైన జ్యోతి స్వరూపిణి అయిన నీవు కూడా చేయగలవు.
సర్వవిద్యాధిదేవీ యా తస్యై వాణ్యై నమో నమః । విసర్గబిన్దుమాత్రాసు యదధిష్ఠానమేవ చ
అన్ని విద్యలకు అధిపతిగా ఉన్న వాణీ దేవికి నేను మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను. విశర్గ, బిందువులలో ఆధారంగా ఉన్న ఆమెకు వందనం.
తదధిష్ఠాత్రీ యా దేవీ తస్యై నిత్యై నమో నమః । వ్యాఖ్యాస్వరూపా సా దేవీ వ్యాఖ్యాధిష్ఠాతృరూపిణీ
వాటికి అధిపతిగా ఉండే నిత్యమైన ఆ దేవికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. వివరణ రూపమైన, వివరణకు అధిపతిగా ఉన్న ఆ దేవికి వందనం.
యయా వినా ప్రసంఖ్యావాన్ సంఖ్యాం కర్తుం న శక్యతే । కాలసంఖ్యాస్వరూపా యా తస్యై దేవ్యై నమో నమః
ఆమె లేకపోతే లెక్కలు చెప్పడం అసాధ్యం. కాలసంఖ్య రూపమైన ఆ దేవికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం.
భ్రమసిద్ధాన్తరూపా యా తస్యై దేవ్యై నమో నమః । స్మృతిశక్తిజ్ఞానశక్తిబుద్ధిశక్తిస్వరూపిణీ
బ్రహ్మతత్త్వ స్వరూపమైన ఆ దేవికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. స్మృతి, జ్ఞానం, బుద్ధి శక్తిగా ఉన్న ఆమెకు వందనం.
ప్రతిభాకల్పనాశక్తిర్యా చ తస్యై నమో నమః । సనత్కుమారో బ్రహ్మాణం జ్ఞానం పప్రచ్ఛ యత్ర వై
ప్రతిభ, కల్పన శక్తిగా ఉన్న ఆమెకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం. అక్కడే సనత్కుమారుడు బ్రహ్మను జ్ఞానం కోసం అడిగాడు.
బభూవ మూకవత్సోఽపి సిద్ధాన్తం కర్తుమక్షమః । తదాఽఽజగామ భగవానాత్మా శ్రీకృష్ణ ఈశ్వరః
అప్పుడతడు మౌనంగా ఉండిపోయి, సిద్ధాంతాన్ని చెప్పలేకపోయాడు. అప్పుడు శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అక్కడికి వచ్చాడు.
ఉవాచ స తాం స్తౌహి వాణీమిష్టాం ప్రజాపతే । స చ తుష్టావ తాం బ్రహ్మా చాజ్ఞయా పరమాత్మనః
ఆయన, 'ప్రజాపతీ! నీవు కోరిన వాణిని స్తుతించు' అని అన్నాడు. అప్పుడు పరమాత్మ ఆజ్ఞతో బ్రహ్మ ఆమెను స్తుతించాడు.
చకార తత్ప్రసాదేన తదా సిద్ధాన్తముత్తమమ్ । యదాప్యనన్తం పప్రచ్ఛ జ్ఞానమేకం వసున్ధరా
ఆమె అనుగ్రహంతో అతడు అతి ఉత్తమమైన సిద్ధాంతాన్ని స్థాపించాడు. భూమి అనంతుడిని ఏకైక జ్ఞానం కోసం అడిగినప్పుడు కూడా అదే జరిగింది.
బభూవ మూకవత్సోఽపి సిద్ధాన్తం కర్తుమక్షమః । తదా తాం స చ తుష్టావ సంత్రస్తః కశ్యపాజ్ఞయా
అతడు మూగవాడిలా అయి, నిర్ణయాన్ని చెప్పలేకపోయాడు. ఆ సమయంలో, కశ్యపుని ఆజ్ఞతో భయపడినవాడై ఆమెను స్తుతించాడు.
తతశ్చకార సిద్ధాన్తం నిర్మలం భ్రమభఞ్జనమ్ । వ్యాసః పురాణసూత్రం చ పప్రచ్ఛ వాల్మికిం యదా
తర్వాత అతడు భ్రమను తొలగించే స్వచ్ఛమైన నిర్ణయాన్ని చెప్పాడు. వ్యాసుడు పురాణసూత్రం గురించి వాల్మీకి ని అడిగాడు.
మౌనీభూతశ్చ సస్మార తామేవ జగదమ్బికామ్ । తదా చకార సిద్ధాన్తం తద్వరేణ మునీశ్వరః
అతడు మౌనంగా అయి, ఆ జగదంబికను ధ్యానించాడు. అప్పుడు ఆమె అనుగ్రహంతో ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు నిర్ణయాన్ని చెప్పాడు.
సమ్ప్రాప్య నిర్మలం జ్ఞానం భ్రమాన్ధధ్వంసదీపకమ్ । పురాణసూత్రం శ్రుత్వా చ వ్యాసః కృష్ణకలోద్భవః
భ్రమ అనే చీకటిని తొలగించే స్వచ్ఛమైన జ్ఞానం పొందిన వ్యాసుడు, కృష్ణయుగంలో జన్మించినవాడు, పురాణసూత్రాన్ని విన్నాడు.
తాం శివాం వేద దధ్యౌ చ శతవర్షం చ పుష్కరే । తదా త్వత్తో వరం ప్రాప్య సత్కవీన్ద్రో బభూవ హ
అతడు పుష్కరంలో నూరేళ్లు ఆ శుభమైన వేదస్వరూపిణిని ధ్యానించాడు. ఆ సమయంలో నీ నుండి వరం పొంది, ఉత్తమ కవిగా మారాడు.
తదా వేదవిభాగం చ పురాణం చ చకార సః । యదా మహేన్ద్రః పప్రచ్ఛ తత్త్వజ్ఞానం సదాశివమ్
అప్పుడు అతడు వేదాన్ని విభజించి, పురాణాన్ని కూడా రచించాడు. మహేంద్రుడు తత్త్వజ్ఞానం గురించి సదాశివుని అడిగినప్పుడు,
క్షణం తామేవ సఞ్చిన్త్య తస్మై జ్ఞానం దదౌ విభుః । పప్రచ్ఛ శబ్దశాస్త్రం చ మహేన్ద్రశ్చ బృహస్పతిమ్
ఒక క్షణం ఆమెను ధ్యానించి, ప్రభువు అతనికి జ్ఞానం ఇచ్చాడు. మహేంద్రుడు శబ్దశాస్త్రం గురించి బృహస్పతిని అడిగాడు.
దివ్యం వర్షసహస్రం చ స త్వాం దధ్యౌ చ పుష్కరే । తదా త్వత్తో వరం ప్రాప్య దివ్యవర్షసహస్రకమ్
అతడు పుష్కరంలో వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలు నిన్ను ధ్యానించాడు. ఆ సమయంలో నీ నుండి వరం పొంది, వెయ్యి దివ్య సంవత్సరాలను పొందాడు.
ఉవాచ శబ్దశాస్త్రం చ తదర్థం చ సురేశ్వరమ్ । అధ్యాపితాశ్చ యే శిష్యా యైరధీతం మునీశ్వరైః
అతడు శబ్దశాస్త్రాన్ని, దాని అర్థాన్ని సురేశ్వరుడికి వివరించాడు. మునిశ్రేష్ఠులు బోధించిన శిష్యులు కూడా ఉన్నారు.
తే చ తాం పరిసఞ్చిన్త్య ప్రవర్తన్తే సురేశ్వరీమ్ । త్వం సంస్తుతా పూజితా చ మునీన్ద్రైర్మనుమానవైః
వారు ఆమెను ధ్యానిస్తూ, సురేశ్వరీని ఆరాధించడానికి ముందుకు సాగుతారు. నీవు మునిశ్రేష్ఠులు, మానవులచేత స్తుతింపబడుతూ, పూజింపబడుతున్నావు.