శాతాతపశ్చ సంవర్తో వసిష్ఠశ్చ పరాశరః । యద్ధృత్వా పఠనాద్ గ్రన్థం యాజ్ఞవల్క్యశ్చకార సః
శాతాతపుడు, సంవర్తుడు, వసిష్ఠుడు, పరాశరుడు - వీరంతా దీనిని ధరించి, పఠించి గ్రంథాలు రచించారు. యాజ్ఞవల్క్యుడు కూడా రచించాడు.
ఋష్యశృఙ్గో భరద్వాజశ్చాస్తికో దేవలస్తథా । జైగీషవ్యో యయాతిశ్చ ధృత్వా సర్వత్ర పూజితాః
ఋష్యశృంగుడు, భారద్వాజుడు, ఆస్తికుడు, దేవలుడు, జైగీషవ్యుడు, యయాతి - వీరంతా దీనిని ధరించి ఎక్కడైనా పూజింపబడుతున్నారు.
కవచస్యాస్య విప్రేన్ద్ర ఋషిరేవ ప్రజాపతిః । స్వయం ఛన్దశ్చ బృహతీ దేవతా శారదామ్బికా
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా! ఈ కవచానికి ఋషి ప్రజాపతి, ఛందస్సు బృహతీ, దేవత శారదాంబిక.
సర్వతత్త్వపరిజ్ఞానసర్వార్థసాధనేషు చ । కవితాసు చ సర్వాసు వినియోగః ప్రకీర్తితః
అన్ని తత్త్వాలను పూర్తిగా తెలుసుకోవడంలో, అన్ని కార్యాలలో విజయాన్ని సాధించడంలో, అన్ని కవిత్వాలలో దీనిని వినియోగించవచ్చని చెప్పబడింది.
శ్రీం హ్రీం సరస్వత్యై స్వాహా శిరో మే పాతు సర్వతః । శ్రీం వాగ్దేవతాయై స్వాహా భాలం మే సర్వదావతు
శ్రీం హ్రీం సరస్వత్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా తలని అన్ని వైపులా ఎప్పుడూ కాపాడుగాక. శ్రీం వాగ్దేవతాయై స్వాహా అనే మంత్రం నా నుదుటిని ఎల్లప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం హ్రీం సరస్వత్యై స్వాహేతి శ్రోత్రే పాతు నిరన్తరమ్ । ఓం శ్రీం హ్రీం భగవత్యై సరస్వత్యై స్వాహా నేత్రయుగ్మం సదావతు
ఓం హ్రీం సరస్వత్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా చెవులను ఎప్పుడూ నిరంతరం కాపాడుగాక. ఓం శ్రీం హ్రీం భగవత్యై సరస్వత్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా రెండు కళ్లను ఎల్లప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఐం హ్రీం వాగ్వాదిన్యై స్వాహా నాసాం మే సర్వదావతు । హ్రీం విద్యాధిష్ఠాతృదేవ్యై స్వాహా చోష్ఠం సదావతు
ఐం హ్రీం వాగ్వాదిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా ముక్కును ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. హ్రీం విద్యాధిష్ఠాత్రిదేవ్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా పెదవులను ఎప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం శ్రీం హ్రీం బ్రాహ్మ్యై స్వాహేతి దన్తపంక్తిం సదావతు । ఐమిత్యేకాక్షరో మన్త్రో మమ కణ్ఠం సదావతు
ఓం శ్రీం హ్రీం బ్రాహ్మ్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా పళ్ల వరుసను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఐం అనే ఒక్క అక్షర మంత్రం నా గొంతును ఎప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం శ్రీం హ్రీం పాతు మే గ్రీవాం స్కన్ధౌ మే శ్రీం సదావతు । ఓం హ్రీం విద్యాధిష్ఠాతృదేవ్యై స్వాహా వక్షః సదావతు
ఓం శ్రీం హ్రీం అనే మంత్రం నా మెడను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. శ్రీం అనే మంత్రం నా భుజాలను ఎప్పుడూ రక్షించుగాక. ఓం హ్రీం విద్యాధిష్ఠాత్రిదేవ్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా ఛాతీని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక.
ఓం హ్రీం విద్యాధిస్వరూపాయై స్వాహా మే పాతు నాభికామ్ । ఓం హ్రీం క్లీం వాణ్యై స్వాహేతి మమ హస్తౌ సదావతు
ఓం హ్రీం విద్యాధిస్వరూపాయై స్వాహా అనే మంత్రం నా నాభిని కాపాడుగాక. ఓం హ్రీం క్లీం వాణ్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా చేతులను ఎల్లప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం సర్వవర్ణాత్మికాయై స్వాహా పాదయుగ్మం సదావతు । ఓం వాగధిష్ఠాతృదేవ్యై స్వాహా సర్వం సదావతు
ఓం సర్వవర్ణాత్మికాయై స్వాహా అనే మంత్రం నా రెండు కాళ్లను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం వాగధిష్ఠాత్రిదేవ్యై స్వాహా అనే మంత్రం నా శరీరాన్ని మొత్తం ఎప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం సర్వకణ్ఠవాసిన్యై స్వాహా ప్రాచ్యాం సదావతు । ఓం సర్వజిహ్వాగ్రవాసిన్యై స్వాహాగ్నిదిశి రక్షతు
ఓం సర్వకంఠవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం తూర్పు వైపున నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం సర్వజిహ్వాగ్రవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం అగ్నికోణంలో నన్ను రక్షించుగాక.
ఓం ఐం హ్రీం క్లీం సరస్వత్యై బుధజనన్యై స్వాహా । సతతం మన్త్రరాజోఽయం దక్షిణే మాం సదావతు
ఓం ఐం హ్రీం క్లీం సరస్వత్యై బుద్ధజనన్యై స్వాహా అనే మంత్రరాజు దక్షిణదిక్కున నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక.
ఐం హ్రీం శ్రీం త్ర్యక్షరో మన్త్రో నైర్ఋత్యాం సర్వదావతు । ఓం ఐం జిహ్వాగ్రవాసిన్యై స్వాహా మాం వారుణేఽవతు
ఐం హ్రీం శ్రీం అనే మూడు అక్షరాల మంత్రం నైరుత్యదిక్కున నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం ఐం జిహ్వాగ్రవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం పడమర వైపున నన్ను రక్షించుగాక.
ఓం సర్వామ్బికాయై స్వాహా వాయవ్యే మాం సదావతు । ఓం ఐం శ్రీం క్లీం గద్యవాసిన్యై స్వాహా మాముత్తరేఽవతు
ఓం సర్వాంబికాయై స్వాహా అనే మంత్రం వాయవ్యదిక్కున నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం ఐం శ్రీం క్లీం గద్యవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం ఉత్తరదిక్కున నన్ను రక్షించుగాక.
ఓం ఐం సర్వశాస్త్రవాసిన్యై స్వాహైశాన్యాం సదావతు । ఓం హ్రీం సర్వపూజితాయై స్వాహా చోర్ధ్వం సదావతు
ఓం ఐం సర్వశాస్త్రవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం ఈశాన్యదిక్కున నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం హ్రీం సర్వపూజితాయై స్వాహా అనే మంత్రం పైభాగంలో నన్ను ఎప్పుడూ రక్షించుగాక.
ఓం హ్రీం పుస్తకవాసిన్యై స్వాహాధో మాం సదావతు । ఓం గ్రన్థబీజస్వరూపాయై స్వాహా మాం సర్వతోఽవతు
ఓం హ్రీం పుస్తకవాసిన్యై స్వాహా అనే మంత్రం కింద నన్ను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ఓం గ్రంథబీజస్వరూపాయై స్వాహా అనే మంత్రం నన్ను అన్ని వైపులా రక్షించుగాక.
ఇతి తే కథితం విప్ర బ్రహ్మమన్త్రౌఘవిగ్రహమ్ । ఇదం విశ్వజయం నామ కవచం బ్రహ్మరూపకమ్
ఓ బ్రాహ్మణా! బ్రహ్మ మంత్రాల సమాహార స్వరూపాన్ని నీకు వివరించాను. ఇది 'విశ్వజయం' అనే కవచం, బ్రహ్మ స్వరూపంగా ఉంది.
పురా శ్రుతం ధర్మవక్త్రాత్పర్వతే గన్ధమాదనే । తవ స్నేహాన్మయాఖ్యాతం ప్రవక్తవ్యం న కస్యచిత్
ఇది పూర్వం ధర్ముని వాక్కుల ద్వారా గంధమాదన పర్వతంపై వినబడింది. నీపై ఉన్న ప్రేమతో నేను చెప్పాను. ఇది మరెవరికీ చెప్పకూడదు.
గురుమభ్యర్చ్య విధివద్వస్త్రాలఙ్కారచన్దనైః । ప్రణమ్య దణ్డవద్భూమౌ కవచం ధారయేత్సుధీః
గురువును విధిగా వస్త్రాలు, అలంకారాలు, చందనం తో పూజించి, భూమిపై దండంగా నమస్కరించి, బుద్ధిమంతుడు ఈ కవచాన్ని ధరించాలి.
పఞ్చలక్షజపేనైవ సిద్ధం తు కవచం భవేత్ । యది స్యాత్సిద్ధకవచో బృహస్పతిసమో భవేత్
ఈ కవచాన్ని అయిదు లక్షల సార్లు జపిస్తే అది సిద్ధిస్తుంది. సిద్ధమైన కవచం ఉంటే, బ్రహస్పతి సమానుడవుతాడు.
మహావాగ్మీ కవీన్ద్రశ్చ త్రైలోక్యవిజయీ భవేత్ । శక్నోతి సర్వం జేతుం చ కవచస్య ప్రసాదతః
వాడు గొప్ప వక్త, కవులలో శ్రేష్ఠుడు, మూడు లోకాలను జయించేవాడు అవుతాడు. ఈ కవచ కృపతో అన్నిటినీ జయించగలడు.
ఇదం చ కణ్వశాఖోక్తం కవచం కథితం మునే । స్తోత్రం పూజావిధానం చ ధ్యానం చ వన్దనం శృణు
కణ్వశాఖలో చెప్పిన ఈ కవచాన్ని నేను వివరించాను, మునీంద్రా. ఇప్పుడు ఆ స్తోత్రాన్ని, పూజావిధానాన్ని, ధ్యానాన్ని, వందనాన్ని విను.
యాజ్ఞవల్క్యకృతం సరస్వతీస్తోత్రవర్ణనమ్ శ్రీనారాయణ ఉవాచ వాగ్దేవతాయాః స్తవనం శ్రూయతాం సర్వకామదమ్ । మహామునిర్యాజ్ఞవల్క్యో యేన తుష్టావ తాం పురా
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: వాగ్దేవతకు అన్నీ కోరికలు తీరేలా చేసే ఈ స్తోత్రాన్ని విను. మహాముని యాజ్ఞవల్క్యుడు పూర్వం ఆమెను ఈ స్తోత్రంతో స్తుతించాడు.
గురుశాపాజ్జ స మునిర్హతవిద్యో బభూవ హ । తదా జగామ దుఃఖార్తో రవిస్థానం సుపుణ్యదమ్
ఆ మునికి గురువు శాపం వల్ల విద్య పోయింది. బాధతో అతడు పవిత్రమైన సూర్యుని స్థలానికి వెళ్లాడు.
సమ్ప్రాప్య తపసా సూర్యం లోలార్కే దృష్టిగోచరే । తుష్టావ సూర్యం శోకేన రురోద చ ముహుర్ముహుః
తపస్సుతో సూర్యుని దర్శించి, ఆ ప్రకాశవంతమైన సూర్యుడిని తన కళ్లతో చూసి, దుఃఖంతో సూర్యుని స్తుతిస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చాడు.
సూర్యస్తం పాఠయామాస వేదం వేదాఙ్గమీశ్వరః । ఉవాచ స్తౌహి వాగ్దేవీం భక్త్యా చ స్మృతిహేతవే
వేదాలూ, వాటి అంగాలూ అధిపతి అయిన సూర్యుడు అతనికి వేదాన్ని బోధించాడు. 'స్మృతి కోసం భక్తితో వాగ్దేవిని స్తుతించు' అని చెప్పాడు.
తమిత్యుక్త్వా దీననాథోఽప్యన్తర్ధానం చకార సః । మునిః స్నాత్వా చ తుష్టావ భక్తినమ్రాత్మకన్ధరః
అలా చెప్పి, దయామయుడైన సూర్యుడు కనబడకుండా పోయాడు. ఆ ముని స్నానం చేసి, భక్తితో తల వంచి ఆమెను స్తుతించాడు.
యాజ్ఞవల్క్య ఉవాచ కృపాం కురు జగన్మాతర్మామేవం హతతేజసమ్ । గురుశాపాత్స్మృతిభ్రష్టం విద్యాహీనం చ దుఃఖితమ్
యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: జగన్మాతా! నాకు దయ చూపు. గురువు శాపం వల్ల నా తేజస్సు పోయింది, స్మృతి పోయింది, విద్య లేక బాధపడుతున్నాను.
జ్ఞానం దేహి స్మృతిం విద్యాం శక్తిం శిష్యప్రబోధినీమ్ । గ్రన్థకర్తృత్వశక్తిం చ సుశిష్యం సుప్రతిష్ఠితమ్
నాకు జ్ఞానం, స్మృతి, విద్య, శిష్యులను జాగృతం చేసే శక్తి ఇవ్వు. గ్రంథాలు రచించే శక్తి, మంచి స్థిరమైన శిష్యుడిని కూడా ప్రసాదించు.