హా కాన్త హా నృపాగచ్ఛ పశ్యేమం స్వసుతం ప్రియమ్ । యేన తే రిఙ్గతా వక్షః కుంకుమేనావలేపితమ్
"అయ్యో ప్రియమైనవాడా! రాజా, రా, నీ ప్రియమైన కుమారుడిని చూడు. ఎప్పుడో నీవు హత్తుకున్న ఆ వక్షస్సు కుంకుమతో పూయబడి ఉంది."
స్వశరీరరజఃపఙ్కైర్విశాలం మలినీకృతమ్ । యేన తే బాలభావేన మృగనాభివిలేపితః
"ఇప్పుడు అతని విస్తారమైన శరీరం తన మట్టి ధూళితో మురికిగా మారిపోయింది. చిన్నప్పుడు అతని శరీరానికి మృగనాభి పరిమళం పూయబడేది."
భ్రంశితో భాలతిలకస్తవాఙ్కస్థేన భూపతే । యస్య వక్త్రం మృదా లిప్తం స్నేహాద్వై చుమ్బితం మయా
"రాజా, నీ ఒడిలో పడినప్పుడు అతని భాలంపై ఉన్న తిలకం పడిపోయింది. ప్రేమతో అతని ముద్దు పెట్టుకున్న నా చేత అతని ముఖం మట్టితో పూయబడింది."
తన్ముఖం మక్షికాలిఙ్గ్యం పశ్యే కీటైర్విదూషితమ్ । హా రాజన్ పశ్య తం పుత్రం భువిస్థం రఙ్కవన్మృతమ్
"ఇప్పుడు ఆ ముఖాన్ని ఈగలు, తేనెటీగలు చుట్టుముట్టాయి, పురుగులు మురికపరిచాయి. అయ్యో రాజా, నీ కుమారుడు నేలపై పేదవాడిలా చనిపోయి పడుకున్నాడు చూడు."
హా దేవ కిం మయా కృత్యం కృతం పూర్వభవాన్తరే । తస్య కర్మఫలస్యేహ న పారముపలక్షయే
"అయ్యో ప్రభూ! గత జన్మలో నేను ఏ పాపం చేసాను? ఆ కర్మఫలానికి ఈ జన్మలో అంతం కనపడటం లేదు."
హా పుత్ర హా శిశో వత్స కా కుమారక సున్దర । ఏవం తస్యా విలాపం తే శ్రుత్వా నగరపాలకాః
"అయ్యో బిడ్డా! అయ్యో చిన్నవాడా! నా ప్రియమైన అందమైన కుమారుడా!" ఆమె ఇలా విలపించగా, పట్టణ రక్షకులు...
జాగృతాస్త్వరితాస్తస్యాః పార్శ్వమీయుః సువిస్మితాః । జనా ఊచుః - కా త్వం బాలస్య కస్యాయం పతిస్తే కుత్ర తిష్ఠతి
మెలకువైన వారు ఆశ్చర్యంతో త్వరగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్లారు. ప్రజలు అడిగారు – "నీవెవరు? ఈ బిడ్డ ఎవరిది? నీ భర్త ఎవరు? ఆయన ఎక్కడ ఉంటారు?"
ఏకైవ నిర్భయా రాత్రౌ కస్మాత్త్వమిహ రోదిషి । ఏవముక్తాథ సా తన్వీ న కిఞ్చిద్వాక్యమబ్రవీత్
"నువ్వు ఒంటరిగా, భయపడకుండా, ఈ రాత్రి ఇక్కడ ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగినప్పుడు, ఆ సన్నని మహిళ ఏమీ చెప్పలేదు.
భూయోఽపి పృష్టా సా తూష్ణీం స్తబ్ధీభూతా బభూవ హ । విలలాపాతిదుఃఖార్తా శోకాశ్రుప్లుతలోచనా
మళ్ళీ అడిగినా, ఆమె నిశ్శబ్దంగా, కదలకుండా ఉండిపోయింది. తీవ్రమైన దుఃఖంతో కన్నీళ్ళతో కళ్లు నిండిపోయి, ఆమె ఏడుస్తూనే ఉంది.
అథ తే శఙ్కితాస్తస్యాం రోమాఞ్చితతనూరుహాః । సంత్రస్తాః ప్రాహురన్యోన్యముద్ధృతాయుధపాణయః
ఆమెపై అనుమానం వచ్చి, వారి రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. భయంతో, చేతుల్లో ఆయుధాలు పట్టుకొని, వారు పరస్పరం మాట్లాడుకున్నారు.
నూనం స్త్రీ న భవత్యేషా యతః కిఞ్చిన్న భాషతే । తస్మాద్వధ్యా భవేదేషా యత్నతో బాలఘాతినీ
"ఈమె నిజంగా స్త్రీ కాదు, ఎందుకంటే ఏమీ మాట్లాడడం లేదు. కాబట్టి, ఈమెను చంపాలి. ఈమె తప్పకుండా పిల్లలను చంపే దుర్మార్గురాలు."
శుభా చేత్తర్హి కిం హ్యత్ర నిశార్ధే తిష్ఠతే బహిః । భక్షార్థమనయా నూనమానీతః కస్యచిచ్ఛిశుః
"ఈమె మంచివాళ్లైతే, అర్ధరాత్రి బయట ఎందుకు ఉంది? తప్పకుండా ఎవరో బిడ్డను తినేందుకు తీసుకొచ్చింది."
ఇత్యుక్త్వా తైర్గృహితా సా గాఢం కేశేషు సత్వరమ్ । భుజయోరపరైశ్చైవ కైశ్చాపి గలకే తథా
అలా అనీ, వారు ఆమెను వెంటనే జుట్టు పట్టుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నారు. మరికొందరు చేతులు పట్టారు, ఇంకొందరు మెడను కూడా బలంగా పట్టుకున్నారు.
ఖేచరీ యాస్యతీత్యుక్తం బహుభిః శస్త్రపాణిభిః । ఆకృష్య పక్కణే నీతా చాణ్డాలాయ సమర్పితా
"ఈమె ఎగిరిపోతుందేమో!" అని చాలామంది ఆయుధాలు పట్టుకొని చెప్పారు. వెంటనే ఆమెను జుట్టు పట్టుకుని లాగి, చండాలుని దగ్గరకు తీసుకెళ్లి అప్పగించారు.
హే చాణ్డాల బహిర్దృష్టా హ్యస్మాభిర్బాలఘాతినీ । వధ్యతాం వధ్యతామేష శీఘ్రం నీత్వా బహిఃస్థలే
"ఓ చండాలా! మేము ఈ పిల్లల్ని చంపే దుర్మార్గురాలిని బయట చూశాం. వెంటనే ఈమెను బయటికి తీసుకెళ్లి చంపు, చంపు!"
చాణ్డాలః ప్రాహ తాం దృష్ట్వా జ్ఞాతేయం లోకవిశ్రుతా । న దృష్టపూర్వా కేనాపి లోకడిమ్భాన్యనేకధా
ఆమెను చూసిన చండాలుడు అన్నాడు: "ఈమె అందరికీ తెలిసినవారు. కానీ ఎవరూ ఇంతకుముందు చూడలేదు. ఎన్నో చోట్ల పిల్లలను తినేసింది."
భక్షితాన్యనయా భూరి భవద్భిః పుణ్యమార్జితమ్ । ఖ్యాతిర్వః శాశ్వతీ లోకే గచ్ఛధ్వం చ యథాసుఖమ్
"ఈమె చాలా మంది పిల్లలను తినేసింది. మీరు గొప్ప పుణ్యాన్ని సంపాదించారు. మీ పేరు ఎప్పటికీ లోకంలో నిలుస్తుంది. ఇప్పుడు మీకు ఇష్టమైనట్లు వెళ్లండి."
ద్విజస్త్రీబాలగోఘాతీ స్వర్ణస్తేయీ చ యో నరః । అగ్నిదో వర్త్మఘాతీ చ మద్యపో గురుతల్పగః
"బ్రాహ్మణుడిని, స్త్రీని, బిడ్డను, ఆవును చంపేవాడు, బంగారం దొంగిలించేవాడు, ఇళ్లకు నిప్పు పెట్టేవాడు, దారిలో దోపిడీ చేసే వాడు, మద్యం తాగేవాడు, గురువు భార్యను అపహరించేవాడు—"
మహాజనవిరోధీ చ తస్య పుణ్యప్రదో వధః । ద్విజస్యాపి స్త్రియో వాపి న దోషో విద్యతే వధే
"పెద్దలతో విరోధం చేసే వాడిని చంపితే పుణ్యం కలుగుతుంది. బ్రాహ్మణుడినైనా, స్త్రీనైనా చంపితే ఇలాంటి సందర్భంలో పాపం లేదు."
అస్యా వధశ్చ మే యోగ్య ఇత్యుక్త్వా గాడబన్ధనైః । బద్ధ్వా కేశేష్వథాకృష్య రజ్జుభిస్తామతాడయత్
"ఈమెను చంపడం నాకు సమంజసం," అని చెప్పి, గట్టిగా తాడులతో కట్టేసి, జుట్టు పట్టుకుని లాగి, తాడులతో కొట్టాడు.
హరిశ్చన్ద్రమథోవాచ వాచా పరుషయా తదా । రే దాస వధ్యతామేషా దుష్టాత్మా మా విచారయ
అప్పుడు హరిశ్చంద్రుడు కఠినంగా అన్నాడు: "ఓ దాసా! ఈ దుర్మార్గురాలిని వెంటనే చంపు. ఆలస్యం చేయకు."
తద్వాక్యం భూపతిః శ్రుత్వా వజ్రపాతోపమం తదా । వేపమానోఽథ చాణ్డాలం ప్రాహ స్త్రీవధశఙ్కితః
ఆ మాటలు వజ్రపాతం లాగా విన్న రాజు వణికిపోయాడు. స్త్రీని చంపాల్సి వస్తుందేమోనని భయంతో, చండాలుని ఇలా అడిగాడు:
న శక్తోఽహమిదం కర్తుం ప్రేష్యం దేహి మమాపరమ్ । అసాధ్యమపి యత్కర్మ తత్కరిష్యే త్వయోదితమ్
"నేను ఇది చేయలేను. నాకు మరో పని చెప్పు. ఎంత కష్టం అయినా, నువ్వు చెప్పినదాన్ని చేస్తాను."
శ్రుత్వా తదుక్తం వచనం శ్వపచో వాక్యమబ్రవీత్ । మా భైషీస్త్వం గృహాణాసిం వధోఽస్యాః పుణ్యదో మతః
అది విని, చండాలుడు అన్నాడు: "భయపడవద్దు. ఖడ్గాన్ని తీసుకో. ఈమెను చంపడం పుణ్యంగా భావించబడుతుంది."
బాలానామేవ భయదా నేయం రక్ష్యా కదాచన । తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్య రాజా వచనమబ్రవీత్
ఇది పిల్లలకు మాత్రమే భయాన్ని కలిగించేది, ఎప్పుడూ రక్షించవద్దు అని ఆయన చెప్పిన మాటలు విని, రాజు ఇలా అన్నాడు.
స్త్రియో రక్ష్యాః ప్రయత్నేన న హన్తవ్యాః కదాచన । స్త్రీవధే కీర్తితః పాపం మునిభిర్ధర్మతత్పరైః
స్త్రీలను ఎంతో జాగ్రత్తగా కాపాడాలి, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ హతమార్చకూడదు. స్త్రీ హత్య చేయడం పాపమని ధర్మాన్ని పాటించే మునులు చెప్పారు.
పురుషో యః స్త్రియం హన్యాజ్జ్ఞానతోఽజ్ఞానతోఽపి వా । నరకే పచ్యతే సోఽథ మహారౌరవపూర్వకే
ఏ పురుషుడు స్త్రీని తెలిసీ తెలియకపోయినా హతమార్చితే, అతడు మహారౌరవ నరకంలో ముందుగా వేగించబడతాడు.
చాణ్డాల ఉవాచ - మా వదాసిం గృహాణైనం తీక్ష్ణం విద్యుత్సమప్రభమ్ । యత్రైకస్మిన్వధం నీతే బహూనాం తు సుఖం భవేత్
చాండాలుడు అన్నాడు: ఇక మాట్లాడవద్దు—ఈ మెరుపులా పదును కలిగిన ఖడ్గాన్ని తీసుకో. ఒకరిని హతమార్చితే, అనేక మందికి సుఖం కలుగుతుంది.
తస్య హింసా కృతం నూనం బహుపుణ్యప్రదా భవేత్ । భక్షితాన్యనయా భూరి లోకే డిమ్భాని దుష్టయా
ఈ దుష్టురాలిని హతమార్చితే తప్పకుండా గొప్ప పుణ్యం కలుగుతుంది. ఈ లోకంలో ఈమె అనేక మంది పిల్లలను తినేసింది.
తత్క్షిప్రం వధ్యతామేషా లోకః స్వస్థో భవిష్యతి । రాజోవాచ - చాణ్డాలాధిపతే తీవ్రం వ్రతం స్త్రీవధవర్జనమ్
కావున వెంటనే ఈమెను హతమార్చాలి, అప్పుడు లోకం ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. రాజు అన్నాడు: చాండాలాధిపతీ, స్త్రీ హత్యను నివారించడమే మా కఠిన వ్రతం.