దేవీభాగవతపురాణమ్

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्

నారాయణునికి, నరునికి, సర్వోత్తముడైన నరునికి, సరస్వతీ దేవికి, వ్యాస మహర్షికి నమస్కరించి, ఆ తరువాత విజయాన్ని ప్రకటించాలి.

ऋषय ऊचुः। सूत जीव समा बह्वीर्यस्त्वं श्रावयसीह नः । कथा मनोहराः पुण्या व्यासशिष्य महामते

ఋషులు పలికారు: సూతా, నీవు దీర్ఘాయుష్మంతుడవు, బలవంతుడవు, వ్యాసుని శిష్యుడవు, మేధావివంతుడవు. మాకు ఇక్కడ ఆహ్లాదకరమైన, పవిత్రమైన కథలను వినిపించు.

सर्वपापहरं पुण्यं विष्णोश्चरितमद्भुतम् । अवतार कथोपेतमस्माभिर्भक्तितः श्रुतम्

విష్ణువు అద్భుతమైన, పాపాలను తొలగించే, అవతార కథలతో నిండిన పవిత్రమైన చరిత్రను మేము భక్తితో వినాము.

शिवस्य चरितं दिव्यं भस्मरुद्राक्षयोस्तथा । सेतिहासं च माहात्म्यं श्रुतं तव मुखाम्बुजात्

శివుని దివ్యమైన చరిత్రను, బస్మం, రుద్రాక్ష యొక్క మహిమను, వాటి ఇతిహాసాలను, గొప్పతనాన్ని నీ కమలముఖం ద్వారా మేము వినాము.

अधुना श्रोतुमिच्छामः पावनात्पावनं परम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नॄणामनायासेन सर्वशः

ఇప్పుడు మేము అత్యంత పవిత్రమైనదాన్ని, భోగమూ మోక్షమూ కలిగించేదాన్ని, సులభంగా అందుబాటులో ఉండేదాన్ని వినాలనుకుంటున్నాము.

तत्त्वं ब्रूहि महाभाग येन सिद्ध्यन्ति मानवाः । कलावपि वरं त्वत्तो न विद्यः संशयच्छिदम्

మహాభాగుడా, మనుషులు సిద్దిని పొందే ఆ తత్త్వాన్ని మాకు వివరించు. కలియుగంలో సందేహాలను తొలగించే నీకంటే గొప్ప విద్య లేదు.

सूत उवाच। साधु पृष्टं महाभागा लोकानां हितकाम्यया । सर्वशास्त्रस्य यत्सारं तो वक्ष्याम्यशेषतः

సూతుడు పలికెను: మహాభాగులారా, లోకాల మేలుకోసం మీరు అడిగిన ప్రశ్న చాలా మంచిది. ఇప్పుడు నేను అన్ని శాస్త్రాల సారాన్ని పూర్తిగా మీకు వివరించబోతున్నాను.

तावद्गर्जन्ति तीर्थानि पुराणानि व्रतानि च । यावन्न श्रूयते सम्यग्देवीभागवतं नरैः

మనుషులు దేవీభాగవతాన్ని సరిగ్గా వినకపోతే, తీర్థాలు, పురాణాలు, వ్రతాలు అన్నీ వృథాగా గర్జించడమే.

तावत्पापाटवी नॄणां क्लेशदाऽदभ्रकण्टका । यावन्न परशुः प्राप्तो देवीभागवताभिधः

దేవీభాగవతం అనే గొడ్డలి మనుషులకు లభించకపోతే, బాధలతో నిండిన పాపాల అడవి వారికి అలాగే ఉంటుంది.

तावत्क्लेशावहं नॄणामुपसर्गमहातमः । यावन्नैवोदयं प्राप्तो देवीभागवतोष्णगुः

దేవీభాగవతం అనే సూర్యుడు ఉదయించకపోతే, మనుషులకు బాధలు కలిగించే అంధకారమయిన కష్టాల చీకటి అలాగే ఉంటుంది.

ऋषय ऊचुः। सूत सूत महाभाग वद नो वदतांवर । कीदृशं तत्पुरायणं हि विधिस्तच्छ्रवणे च कः

ఋషులు పలికారు: సూతా, సూతా, మహాభాగుడా, మాటలలో శ్రేష్ఠుడా, మాకు చెప్పు — ఆ పఠనం ఎలా ఉంటుంది? దాన్ని వినడంలో విధానం ఏమిటి?

कतिभिर्वासरैरेतच्छ्रोतव्यं किं च पूजनम् । कैर्मानवैः श्रुतं पूर्वं कान्कान्कामानवाप्नुयुः

ఇది ఎన్ని రోజుల్లో వినాలి? ఏ విధమైన పూజ చేయాలి? గతంలో ఎవరెవరు విన్నారు? వారు ఏ కోరికలు పొందారు?

सूत उवाच। विष्णोरंशो मुनिर्जातः सत्यवत्यां पराशरात् । विभज्य वेदांश्चतुरः शिष्यानध्यापयत्पुरा

సూతుడు పలికెను: విష్ణువు యొక్క అంసంగా జన్మించిన ఆ ముని, సత్యవతికి పరాశరుని ద్వారా పుట్టాడు. వేదాలను నాలుగు భాగాలుగా చేసి, తన శిష్యులకు బోధించాడు.

व्रात्यानां द्विजबन्धूनां वेदेष्वनधिकारिणाम् । स्त्रीणां दुर्मेधसां नॄणां धर्मज्ञानं कथं भवेत्

వ్రాత్యులు, వేదాధికారము లేని ద్విజబంధువులు, స్త్రీలు, మాంద్యబుద్ధి గలవారు, సాధారణ మనుషులు — వీరికి ధర్మజ్ఞానం ఎలా లభిస్తుంది?

विचार्यैतत्तु मनसा भगवान्बादरायणः । पुराणं संहितां दध्यौ तेषां धर्मविधित्सया

ఈ విషయాన్ని మనసులో ఆలోచించి, బాదరాయణుడు వారికి ధర్మాన్ని స్థాపించాలనే సంకల్పంతో పురాణ సంపుటిని సృష్టించాడు.

अष्टादश पुराणानि स कृत्वा भगवान्मुनिः । मामेवाध्यापयामास भारताख्यानमेव च

ఆ మహర్షి పదహారు పురాణాలను రచించి, వాటిని నాకు, అలాగే భారతం అనే గ్రంథాన్ని కూడా బోధించాడు.

देवीभागवतं तत्र पुराणं भोगमोक्षदम् । स्वयं तु श्रावयामास जनमेजयभूपतिम्

అందులో భోగమూ మోక్షమూ ప్రసాదించే దేవీ భాగవత పురాణాన్ని, స్వయంగా జనమేజయ మహారాజుకు వినిపించాడు.

पूर्वं यस्य पिता राजा परीक्षित्तक्षकाहिना । संदष्टस्तस्य संशुद्ध्यै राज्ञा भागवतं श्रुतम्

ఇంతకు ముందు పరীক্ষిత్తు మహారాజు తక్షకుడు అనే పాము కాటుకు గురైయాడు. అతని పవిత్రత కోసం రాజు భగవతాన్ని శ్రద్ధతో వినాడు.

नवभिर्दिवसै: श्रीमद्वेदव्यासमुखाम्बुजात् । त्रैलोक्यमातरं देवीं पूजयित्वा विधानतः

తొమ్మిది రోజుల పాటు మూడు లోకాల తల్లియైన దేవిని విధిగా పూజించి, శ్రీమద్వేదవ్యాసుడి కమలవదనంనుండి ఆ మహత్తరమైన కథను వినాడు.

नवाह यज्ञे सम्पूर्णे परीक्षिदपि भूपतिः । दिव्यरूपधरो देव्याः सालोक्यं तत्क्षणादगात्

తొమ్మిది రోజుల యజ్ఞం పూర్తయ్యాక, పరীক্ষిత్తు మహారాజు కూడా ఆ క్షణాన దేవతల రూపంతో దేవి సాక్షాత్కారాన్ని పొంది, ఆమె లోకానికి చేరాడు.

पितुर्दिव्यां गति राजा विलोक्य जनमेजयः । व्यासं मुनिं समभ्यर्च्य परां मुदमवाप ह

తండ్రి దివ్యమైన గమనం చూసి, జనమేజయుడు వ్యాసమునిని పూజించి, పరమానందాన్ని పొందాడు.

अष्टादशपुराणानां मध्ये सर्वोत्तमं परम् । देवीभागवतं नाम धर्मकामार्थमोक्षदम्

పదహారుపురాణాలలో అత్యుత్తమమైనది, పరమమైనది దేవీభాగవతం. ఇది ధర్మం, కామం, అర్థం, మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.

ये शृण्वन्ति सदा भक्त्या देव्या भागवतीं कथाम् । तेषां सिद्धिर्न दूरस्था तस्मात्सेव्या सदा नृभिः

ఎవరైతే ఎప్పుడూ భక్తితో దేవీభాగవత కథను వినుతారో, వారికి సిద్ధి దూరంగా ఉండదు. అందుకే, మనుషులు ఎప్పుడూ దీనిని సేవించాలి.

दिनमर्द्धं तदर्धं वा मुहूर्तं क्षणमेव वा । ये शृण्वन्ति नरा भक्त्या न तेषां दुर्गतिः क्वचित् ॥ सर्वयज्ञेषु तीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । सकृत्पुराणश्रवणात्तत्फलं लभते नरः

పగలు సగం, పావు భాగం, ఒక ఘడియ, ఒక్క క్షణమైనా భక్తితో వినేవారికి ఎక్కడా దుర్గతి ఉండదు. అన్ని యజ్ఞాలు, తీర్థయాత్రలు, దానాల ఫలితం ఒక్కసారి పురాణాన్ని వినడంవల్ల లభిస్తుంది.

कृता दो बहवो धर्माः कलौ धर्मस्तु केवलम् । पुराणश्रवणादन्यो विद्यते नापरो नृणाम्

మునుపటి కాలంలో అనేక ధర్మకార్యాలు జరిగాయి. కానీ కలియుగంలో ధర్మం కేవలం పురాణ శ్రవణం వల్లే లభిస్తుంది. మనుషులకు ఇంకో మార్గం లేదు.

धर्माचारविहीनानां कलावल्पायुषां नृणाम् । व्यासो हिताय विदधे पुराणाख्यं सुधारसम्

ధర్మాచరణ లేని, కలియుగంలో తక్కువ ఆయుష్షు కలిగిన వారికి మేలు కోసం వ్యాసుడు అమృతస్వరూపమైన పురాణాన్ని రచించాడు.

सुधां पिबन्नेक एव नरः स्यादजरामरः । देव्याः कथामृतं कुर्यात्कुलमेवाजरामरम्

అమృతాన్ని తాగితే ఒక్క మనిషి మాత్రమే మరణరహితుడవుతాడు. కానీ దేవి కథామృతాన్ని వినితే మొత్తం వంశమే మరణం లేకుండా, చిరంజీవులవుతారు.

मासानां नियमो नात्र दिनानां नियमोऽपि न । सदा सेव्यं सदा सेव्यं देवीभागवतं नरैः

ఇక్కడ నెలల పరిమితి లేదు, రోజుల పరిమితి కూడా లేదు. దేవీభాగవతాన్ని మనుషులు ఎప్పుడూ, ఎప్పుడూ సేవించాలి.

आश्विने मधुमासे वा तपोमासे शुचौ तथा । चतुर्षु नवरात्रेषु विशेषात्फलदायकम्

ఆశ్వయుజం, మధుమాసం, పవిత్రమైన తపోమాసంలో, ముఖ్యంగా నాలుగు నవరాత్రుల్లో ఇది అత్యంత ఫలదాయకంగా ఉంటుంది.