గృహస్థాశ్రమ జీవితం ఎంత కష్టమైనదో, దీనిని ఎలా చేపట్టాలి అని ఆలోచిస్తూ ఉన్న సమయంలో, దివ్య స్వరూపముతో ఘృతాచీ అనే అప్సరసా, ఆయన దృష్టికి ఆకాశంలో దగ్గరగా దర్శనమిచ్చింది. ఆమె మోహకమైన కన్నులతో, సమీపంలో నిలబడి ఉండగా, ఆ తపస్సులో స్థిరంగా ఉన్న ఆయన శరీరాన్ని ప్రేమదేవుడు ఐదు బాణాలతో వెంటనే కుదిపివేశాడు. ఆ అగ్నిలో చిక్కుకున్నవాడిలా, “ఈ కష్టంలో నేను ఏమి చేయాలి?” అని మనసులో తలపోయాడు. ధర్మమునకు సమక్షంగా, అధికంగా ఎదురయ్యే కామమనే స్థితి కలిగినప్పుడు, తనను మోసపెట్టడానికి వచ్చిన ఆమెను అంగీకరిస్తే, “నేను నూట సంవత్సరాలు కఠిన తపస్సు చేసి, ఇప్పుడు ఈ గందరగోళంలో పడిపోతే, మహాత్ములు, తపస్వులు నన్ను చూసి నవ్వుతారు” అని బాధపడ్డాడు. “ఒక అప్సరసను చూసి, ఈ మహా తపస్వి ఎలా బలహీనుడయ్యాడు? అపరిమితమైన ఆనందం ఉంటే, అపవాదం వచ్చినా పరవాలేదు” అని మరోవైపు ఆలోచించాడు. “గృహస్థాశ్రమ జీవితం సుఖాన్ని ఇస్తుంది, సంతానాన్ని ప్రసాదిస్తుంది, స్వర్గాన్ని కలిగిస్తుంది, జ్ఞానులకు ముక్తిని కూడా ఇస్తుంది” అని తలపోయాడు. కానీ, “ఈ దివ్య స్త్రీతో అయితే అది జరగదు; నారదుని నుండి పురు రవసుడు ఉర్వశి చేత బంధించబడి ఎలా ఓడిపోయాడో నేను ఇప్పటికే వినిపించాను” అని స్పష్టంగా భావించాడు. అక్కడ మునులు అడిగారు: “ఈ పురు రవసుడు ఎవరు? ఉర్వశి అనే అప్సరస ఎవరు? ఆ మహాత్ముడు ఏ కష్టాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు?” అని. “లోమహర్షణుని కుమారుడా, ఈ కథను పూర్తిగా చెప్పు; నీ పదజాలం అమృతంలా నువ్వు చెప్పినదాన్ని వినాలని మేమందరం ఆసక్తిగా ఉన్నాం” అని కోరారు. “సూతా, నీ మాటలు అమృతాన్ని మించిన రుచి కలవు; మేము ఎన్నిసార్లు విన్నా అలసట రాదు, దేవతలకు అమృతం పట్ల ఉన్న ఆకాంక్ష మాదిరిగా” అని మునులు అన్నారు. సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: “మునులారా, ఈ దివ్యమైన, రమ్యమైన కథను వినండి; నేను వేదవ్యాసుని నుండి విన్నదాన్ని నా శక్తి మేరకు మీకు చెప్పబోతున్నాను. గురువు భార్య తార, అందం, యవ్వనం, ఆకర్షణతో ప్రసిద్ధి గలవారు. ఒకసారి, ఆ ప్రకాశవంతమైన తార చంద్రుని గృహానికి వెళ్లింది. చంద్రుడు, యవ్వనంతో, అందంతో ప్రకాశిస్తూ, తారను చూశాడు. వెంటనే, చంద్రుడు ఆమెపై మోహంతో ఆకర్షితుడయ్యాడు; ఆమె కూడా చంద్రుని చూసి ప్రేమతో మత్తులో మునిగిపోయింది. ఇద్దరూ పరస్పర ప్రేమతో, కామంతో బాధపడుతూ, తార-చంద్రుడు, మోహంతో ప్రేమదేవుడి బాణాలకు బలయ్యారు. మోహంలో, పరస్పర ఆకాంక్షతో, కొంతకాలం అక్కడ ఆనందంగా గడిపారు. బ్రహస్పతి, దుఃఖంతో, తన శిష్యుని తారను తీసుకురమ్మని పంపాడు; కానీ, తార మోహంలో పడిపోయి తిరిగి రాలేదు. శిష్యుడు పలుమార్లు వెళ్ళి వచ్చినా ఫలితం లేదని చూసి, బ్రహస్పతి స్వయంగా ఆగ్రహంతో చంద్రుని ఇంటికి వెళ్ళాడు. చంద్రుని ఇంటికి చేరిన బ్రహస్పతి, కోపంతో, మత్తులో ఉన్న చంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: “ఓ చంద్రుడా, నీ పని ధర్మానికి విరుద్ధంగా ఉంది. నేను రక్షిస్తున్న నా భార్యను ఎందుకు తీసుకున్నావు? నేను నీ గురువు, నీవు యజ్ఞకర్త; గురువు భార్యను ఎలా అనుభవించావు? బ్రాహ్మణ హంతకుడు, బంగారం దొంగతనము, మద్యం సేవించేవాడు, గురువు పడకను దాటినవాడు – వీరు మహా పాపులు; వీరితో మెలిగినవాడు ఐదవ పాపి. నీవు మహా పాపంలో నిమగ్నమై, దుష్టచర్యలో ఉన్నావు; దేవతల లోకానికి నీవు అర్హుడు కాదు. ఈ నల్ల కళ్ళవారిని విడిచిపెట్టు, నేను నా ఇంటికి తీసుకెళ్తాను; లేకపోతే, నిన్ను గురువు భార్య దొంగగా ప్రకటిస్తాను.” అలా బ్రహస్పతి కోపంతో మాట్లాడుతుండగా, రోహిణీ అధిపతి చంద్రుడు, గురువు కోపంతో, ప్రేమలో బాధపడుతూ, ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: “నీ కోపం వల్ల బ్రాహ్మణులు సులభంగా ప్రసన్నమవరు; వారు పూజించదగినవారు, ధర్మంలో నిపుణులు, మరొక విధంగా ఉంటే దూరంగా ఉండాలి. ఆమె, అందమైనది, నీ ఇంటికి స్వేచ్ఛగా వస్తుంది; ఇప్పుడిప్పుడు ఇక్కడ ఉండడం తప్ప, నీకు హాని లేదు. ఆమె తన ఇష్టంతో ఇక్కడ ఉంది, సుఖాన్ని కోరుకుంటోంది; కొన్ని రోజులు గడిపి, తాను కోరుకున్నప్పుడు తిరిగి వస్తుంది. నీవే గతంలో ధర్మ సూత్రాన్ని చెప్పావు: స్త్రీ తిరుగుతున్నదానివల్ల అపవిత్రురాలు కాదు, బ్రాహ్మణుడు వేదకర్మల వల్ల అపవిత్రుడు కాదు.” చంద్రుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, గురువు దుఃఖంతో, తక్షణమే తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లాడు; ప్రేమలో, ఆందోళనలో మునిగిపోయాడు. కొన్ని రోజులు అక్కడ గడిపిన తరువాత, బ్రహస్పతి బాధతో, ఔషధాధిపతి ఇంటికి త్వరగా వెళ్లాడు. క్షత్రియులు అడ్డుకున్నా, ద్వారం వద్ద నిలబడి, కోపంతో ఉన్నాడు; చంద్రుడు బయటకు రాలేదు, బ్రహస్పతి మరింత కోపంగా మారాడు. “ఈ శిష్యుడు నా గురువు భార్యను బలవంతంగా తీసుకున్నాడు; ఇప్పుడు అతన్ని శిక్షించాలి, ఎందుకంటే అతను ధర్మానికి విరుద్ధంగా ఉన్నాడు” అని భావించాడు. ద్వారం వద్ద నిలబడి, కోపంగా, “నీ ఇంట్లో ఎందుకు ఉంటావు, మూర్ఖుడా, పాపివా, దేవతలలో అతి నీచుడా?” అని చెప్పాడు. “నేను కోరుకున్న నా ప్రియ స్త్రీని వెంటనే ఇవ్వు; లేకపోతే శాపించుతాను. నా ప్రియను ఇవ్వకపోతే, నిన్ను బూడిదగా మార్చుతాను” అని హెచ్చరించాడు. బ్రహస్పతి ఈ విధంగా, ఇతర కఠినమైన మాటలు కూడా చెప్పగా, చంద్రుడు, ద్విజుల అధిపతి, తన ఇంటిని త్వరగా విడిచిపెట్టి బయటకు వచ్చాడు. చంద్రుడు నవ్వుతూ, “ఎందుకు ఇంతగా మాట్లాడుతున్నావు? ఆ నల్ల కళ్ళు, సంపూర్ణంగా అందమైన స్త్రీ నీకు సరిపోదు. నీకు తగినట్లుగా, నీలా醜మైన మరో స్త్రీని తీసుకో, ద్విజుడా; ఇంత అందమైనది బిక్కరి ఇంటికి సరిపోదు. సుఖం సమానమైన ప్రియతోనే ఉంటుందని అంటారు; స్త్రీ, నీవు ప్రేమశాస్త్ర నిర్ణయాన్ని అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నావు, మూర్ఖుడా” అని సమాధానమిచ్చాడు.