ఒకసారి, ఋషి ఋతవాక్ తన కుమారుని దుష్టత్వానికి కారణం ఏమిటో తెలుసుకోవాలని ఆలోచిస్తూ, మహర్షి గర్గుని ఆశ్రయించాడు. ఆ సమయంలో గర్గుడు శాంతంగా ఆలోచించి ఇలా అన్నాడు: "మహర్షీ, మీరు, మీ భార్య గానీ, లేదా మీ కుటుంబం గానీ దీనికి కారణం కాదు. మీ కుమారుని దుష్టత్వానికి అసలు కారణం రేవతి నక్షత్రంలోని అనిష్ట కాలమే. మీ కుమారుడు అనుకూల సమయములో కాకుండా జన్మించాడు కనుక ఈ బాధలు కలుగుతున్నాయి. ఇంకేమీ కారణం లేదు, ఇది మాత్రమే నిజం." ఇలాంటి దుఃఖాన్ని తొలగించాలంటే, "ఓ బ్రాహ్మణా, మీరు సమర్పణతో జగదంబ దుర్గాదేవిని పూజించండి. ఆమె శుభదాయకురాలు, దురితాలను నాశనం చేయగల శక్తి కలదువారు," అని గర్గుడు సూచించాడు. గర్గుని మాటలు విని, ఋషి ఋతవాక్ కోపంతో రేవతి నక్షత్రాన్ని శపించాడు: "రేవతి ఆకాశం నుండి పడిపోనీ!" అని శపించగానే, పుష్య నక్షత్రం కూడా ఆకాశం నుండి పడి, కుముద పర్వతంపై ప్రకాశిస్తూ, అన్ని లోకాల కళ్లముందు కనిపించింది. అప్పటి నుండి ఆ ప్రాంతం "రైవతక"గా ప్రసిద్ధి చెందింది, ఆ పర్వతం "కుముద పర్వతం"గా మరింత అందంగా మారింది. శాపం ఇచ్చిన తర్వాత, ఋషి గర్గుని సూచనలతో అంబికాదేవిని భక్తిగా పూజించాడు. దాంతో అతనికి మంగళం, సౌభాగ్యం కలిగాయి. ఆ సమయంలో, స్కందుడు ఇలా వివరించాడు: రేవతి నక్షత్రపు తేజస్సు నుండి ఒక కన్యక జన్మించింది. ఆమె అందంలో అపూర్వంగా, లక్ష్మీదేవిని తలపించే విధంగా ఉండేది. ఆ కన్యకను చూసిన ఋషి ఆనందంగా ఆమెకు "రేవతి" అనే పేరు పెట్టాడు. తర్వాత, మహర్షి ప్రముచుడు ఆ రేవతిని తన కుమార్తెలా కుముద పర్వతంలోని తన ఆశ్రమంలో ధర్మబద్ధంగా పెంచాడు. రేవతి యవ్వనంలోకి వచ్చి, అత్యంత సౌందర్యాన్ని సంపాదించిన తరువాత, ప్రముచుడు ఆమెకు యోగ్యమైన వరుడెవరో ఆలోచించడం ప్రారంభించాడు. ఎన్నో మార్గాల్లో వెతికినా, సరైన వరుడు దొరకలేదు. అప్పుడు, ఆయన అగ్నికుండంలోకి ప్రవేశించి అగ్నిదేవుని స్తుతించాడు. అగ్నిదేవుడు ప్రసన్నమై, "ఈ కన్యకు ధర్మాత్ముడు, బలవంతుడు, వీరుడు, వాగ్మీ, మాటలో ఓడిపోని ధీరుడు భర్తగా కలుగుతాడు. అతడు దుర్దమ అనే రాజు," అని వరమిచ్చాడు. ఆ మాటలు విని ఋషికి ఆనందం కలిగింది. దేవయోగాన, అదే సమయంలో విక్రమశీలుని కుమారుడైన, కలిందిలో జన్మించిన, ప్రియవ్రత వంశానికి చెందిన, ధైర్యవంతుడు, బుద్ధిమంతుడు అయిన దుర్దమ అనే రాజు వేటకోసం వస్తూ, ఆ ఆశ్రమానికి విచ్చేశాడు. ఆశ్రమంలో ఋషి కనిపించక, రేవతిని చూసి, ప్రేమతో అడిగాడు: "ఓ సుముఖి! ఋషి బయటకు వెళ్ళారు. నేను ఆయనకు నమస్కరించాలి. ఆయన ఎక్కడికి వెళ్లారో నన్ను చెప్పు." రేవతి సమాధానమిచ్చింది: "ఓ మహారాజా, ఋషి అగ్నికుండానికి వెళ్లారు." ఈ మాట విని, రాజు ఆశ్రమం నుంచి త్వరగా అగ్నికుండానికి వెళ్లాడు. అప్పుడు, అగ్నికుండ ద్వారంలో నిలబడి ఉన్న రాజును ఋషి చూశాడు. రాజు వినయంగా నమస్కరించగా, ఋషి తన శిష్యుడైన గౌతముని పిలిచి, "అర్ఘ్యం తీసుకురా, ఈ రాజుకు ఆతిథ్యంగా ఇవ్వాలి," అన్నాడు. "ఇతడు చాలా కాలం తర్వాత వచ్చిన వరుడు, ముఖ్యంగా మన కూతురికి వరుడిగా," అని చెప్పి, రాజుకు అర్ఘ్యం సమర్పించాడు. రాజు ఆ అర్ఘ్యాన్ని వినయంగా స్వీకరించాడు. తరువాత, ఋషి రాజును ఆశీర్వదించి, ఆయన్ను క్షేమంగా ఉన్నారా అని అడిగాడు: "ఓ రాజా, నీ సైన్యం, ధనభాండారం, మిత్రులు, సేవకులు, మంత్రులు, నగరం, దేశం, నీవు—all are well?" అని తెలుసుకున్నాడు. "నీ భార్య కూడా ఇక్కడే ఉంది కాబట్టి ఆమె గురించి అడగను. నీ ఇతర భార్యలు ఎలా ఉన్నారు?" అని అడిగాడు. రాజు జవాబిచ్చాడు: "ఓ మహర్షీ, మీ కృపతో నాకు అన్నింటా క్షేమమే. కానీ, మీరు చెప్పిన భార్య ఎవరో నాకు తెలియదు." ఋషి నవ్వుతూ, "ఓ రాజా, భూమిపై అందంలో సాటి లేని రేవతి అనే నీ భార్య ఇక్కడే ఉంది. నీ భార్యను నువ్వు తెలియకపోవడం విచిత్రమే!" అన్నాడు. రాజు వినయంగా: "ఓ ప్రభూ, నా ఇంట్లో ఉన్న సుభద్ర, ఇతర భార్యలు నాకు తెలుసు. కాని రేవతి ఎవరో నాకు తెలియదు," అన్నాడు. ఋషి మళ్లీ: "ఓ రాజా, నువ్వు ఇప్పుడే 'ప్రియ' అని పిలిచినవారిని క్షణంలో మరిచిపోయావు. ఆమె నీకు ఎంతో ప్రియమైనది కదా!" అన్నాడు. రాజు: "మీరు అన్నది నిజమే. నేను ఆమెను మీరు పిలిచినట్టే పిలిచాను. నా మనస్సు చెడిపోయిందని అనుకోకండి, మహర్షీ!" ఋషి: "ఓ రాజా, నీవు చెప్పింది సత్యమే. నీ మనస్సు చెడిపోలేదు. అగ్నిదేవుని ప్రేరణ వల్లే నీ నోట్లోంచి ఆ మాటలు వచ్చాయి. నేడు నేను అగ్నిని అడిగాను—'ఈమెకు ఎవరు భర్త?' అని. అప్పుడు అగ్ని, 'ఈమెకు దుర్దమ రాజే భర్తవుతాడు' అని చెప్పాడు. కాబట్టి, రాజా, నేను ఇస్తున్న ఈ కన్యను స్వీకరించు. ఆమెను ముందే నీవు ప్రియగా పిలిచావు. సందేహించవద్దు." ఈ మాటలు విని, రాజు మౌనంగా ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు. ఋషి వివాహానికి ఏర్పాట్లు చేయసాగాడు. అప్పుడే, రేవతి ఋషిని అడిగింది: "తండ్రి, నా వివాహాన్ని రేవతి నక్షత్రంలో జరిపించాలి." ఋషి: "బిడ్డా, వివాహానికి అనుకూలమైన నక్షత్రాలు చాలా ఉన్నాయి. కానీ ఇప్పుడు రేవతి నక్షత్రం ఆకాశంలో లేదు కదా! ఎలా చేయగలం?" అన్నాడు. రేవతి: "రేవతి నక్షత్రం లేకుండా నా వివాహానికి సమయం అనుకూలంగా ఉండదు. కాబట్టి, పుష్య నక్షత్రంలోనే వివాహం జరిపించండి," అని కోరింది. ఋషి: "మునుపు రేవతి నక్షత్రాన్ని ఋషి ఋతవాక్ ఆకాశం నుండి పడవేశాడు. నువ్వు మరే ఇతర నక్షత్రాన్ని ఇష్టపడకపోతే, నీ వివాహం ఎలా జరుగుతుంది?" అని ప్రశ్నించాడు. రేవతి: "ఋతవాక్ తపస్సు చేశాడా, లేక మాటలతోనే శాపం ఇచ్చాడా? మీరు కూడా మాట, శరీరం, మనస్సుతో తపస్సు చేయరా? మీ తపస్సు శక్తి నాకు తెలుసు. మీరు సృష్టిని సృష్టించగలరు. కాబట్టి, రేవతి నక్షత్రాన్ని ఆకాశంలో ప్రతిష్ఠించి, నా వివాహం జరిపించండి తండ్రి," అని వినయంగా అడిగింది. ఋషి ఆనందంగా: "నీవు చెప్పినట్లు అవ్వనీ, నీకు శుభం కలుగనీ. నీ కోరిక మేరకు, ఈ రోజు నేను పుష్య నక్షత్రాన్ని చంద్ర మార్గంలో ప్రతిష్ఠిస్తాను," అని ఆశీర్వదించాడు. ఇలా, ఋషులు, దేవతలు, నక్షత్రాలు, శాపాలు, వరాలు, భక్తి, వివాహ సంస్కార—all unfolded in a divine play, each step guided by దైవ సంకల్పం, మునుల తపస్సు, కన్యక రేవతి శక్తి, మరియు దుర్దముని ధర్మబలంతో.