தஸ்ய புத்ரஸ்ததேக்ஷ்வாகுஃ ஸூர்யவம்ஶவிவர்தநஃ । நவாபவந்ஸுதாஸ்தஸ்ய மநோரிக்ஷ்வாகுபூர்வஜாஃ
அவருடைய மகன் இக்ஷ்வாகு, சூரிய வம்சத்தை வளர்த்தவர்; மனுவுக்கு ஒன்பது மகன்கள், அவர்களில் முதல்வன் இக்ஷ்வாகு.
தேஷாம் நாமாநி ராஜேந்த்ர ஶ்ரு'ணுஷ்வைகமநாஃ புநஃ । இக்ஷ்வாகுரத நாபாகோ த்ரு'ஷ்டஃ ஶர்யாதிரேவ ச
அந்த மக்களின் பெயர்களை மீண்டும் கவனமாகக் கேள் அரசே: இக்ஷ்வாகு, பிறகு நாபாகன், த்ரிஷ்டன், சர்யாதி என்பவரும் உள்ளனர்.
நரிஷ்யந்தஸ்ததா ப்ராம்ஶுர்ந்ரு'கோ திஷ்டஶ்ச ஸப்தமஃ । கரூஷஶ்ச ப்ரு'ஷத்ரஶ்ச நவைதே மாநவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ
நரிஷ்யந்தன், ப்ராம்ஷு, ந்ரிகன், ஏழாவது திஷ்டன், கரூஷன், ப்ரிஷத்ரன்—இவர்கள் ஒன்பது பேரும் மனுவின் மக்களாக அறியப்படுகிறார்கள்.
இக்ஷ்வாகுஸ்து மநோஃ புத்ரஃ ப்ரதமஃ ஸமஜாயத । தஸ்ய புத்ரஶதம் சாஸீஜ்ஜ்யேஷ்டோ விகுக்ஷிராத்மவாந்
மனுவின் முதல்வன் இக்ஷ்வாகுவாகப் பிறந்தார்; அவருக்கு நூறு மகன்கள் இருந்தனர், அதில் முதல்வன் நல்ல பண்புகள் கொண்ட விகுக்ஷி ஆவார்.
நவாநாம் வம்ஶவிஸ்தாரம் ஸம்க்ஷேபேண நிஶாமய । ஶூராணாம் மநுபுத்ராணாம் மநோரந்தரஜந்மநாம்
மனுவின் ஒன்பது வீரமான மக்களின் வம்ச விரிவை சுருக்கமாக இப்போது கேள்.
நாபாகஸ்ய து புத்ரோऽபூதம்பரீஷஃ ப்ரதாபவாந் । தர்மஜ்ஞஃ ஸத்யஸந்தஶ்ச ப்ரஜாபாலநதத்பரஃ
நாபாகனின் மகன் அம்பரீஷன், வீரத்தில் புகழ்பெற்றவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், உண்மையில் நிலைபெற்றவர், رعஜ்யத்தை பாதுகாப்பதில் அக்கறை கொண்டவர்.
த்ரு'ஷ்டாத்து தார்ஷ்டகம் க்ஷத்ரம் ப்ரஹ்மபூதமஜாயத । ஸம்க்ராமகாதரம் ஸம்யக்ப்ரஹ்மகர்மரதம் ததா
த்ரிஷ்டனிலிருந்து த்ரிஷ்டக க்ஷத்திரியர் பிறந்தனர்; அவர்கள் பின்பு பிராமணர்களாகி, போரை விரும்பாதவர்களாக, பிராமணர் கடமையில் ஈடுபட்டவர்களாக ஆனார்கள்.
ஶர்யாதேஸ்தநயஶ்சாபூதாநர்தோ நாம விஶ்ருதஃ । ஸுகந்யா ச ததா புத்ரீ ரூபலாவண்யஸம்யுதா
சர்யாதியின் மகன் ஆனார்த்தன் என்று புகழ்பெற்றவர்; அவருடைய மகள் சுகன்னியா, அழகு மற்றும் லாவண்யம் கொண்டவள்.
ச்யவநாய ஸுதா தத்தா ராஜ்ஞாப்யந்தாய ஸுந்தரீ । முநிஃ ஸுலோசநோ ஜாதஸ்தஸ்யாஃ ஶீலகுணேந ஹ
அந்த அழகான மகளை அரசன், கண்கள் இல்லாத ச்யவன முனிவருக்கு திருமணம் செய்து வைத்தார்; அவளின் நல்ல நடத்தை காரணமாக, அவருக்கு சுலோசனன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
விஹிதோ ரவிபுத்ராப்யாமஶ்விப்யாமிதி நஃ ஶ்ருதம் । ஜநமேஜய உவாச ஸந்தேஹோऽயம் மஹாந் ப்ரஹ்மந் கதாயாம் கதிதஸ்த்வயா
அவர் சூரியபுத்திரர்களான அஸ்வினிகளால் கண்கள் பெற்றதாக நாங்கள் கேட்டுள்ளோம். ஜனமேஜயன் சொன்னான்: பிராமணனே, நீ கூறிய இந்தக் கதையில் பெரிய சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.
யத்ராஜா முநயேऽந்தாய தத்தா புத்ரீ ஸுலோசநா । குரூபா குணஹீநா வா நாரீ லக்ஷணவர்ஜிதா
ஒரு மன்னன், தனது மகள் சுலோசனையை ஒரு குருட் முனிவருக்கு திருமணம் செய்து கொடுக்கும்போது, அந்த பெண் அழகு இல்லாதவளாக இருந்தாலும், நல்ல பண்புகள் இல்லாதவளாக இருந்தாலும், அல்லது நல்ல குறிகள் இல்லாதவளாக இருந்தாலும் —
புத்ரீ யதா பவேத்ராஜா ததாந்தாய ப்ரயச்சதி । ஜ்ஞாத்வாந்தம் ஸுமுகீம் கஸ்மாத்தத்தவாந்ந்ரு'பஸத்தமஃ
மன்னனுக்கு ஒரு மகள் இருந்தால், அவர் அந்த குருட் மனிதருக்கு அவளை திருமணம் செய்து கொடுக்கிறார். அவன் குருடென்று அறிந்தும், அந்த நல்ல மனம் கொண்ட மன்னன் ஏன் ஒரு அழகான பெண்ணை அவனுக்கு கொடுத்தான்?
காரணம் ப்ரூஹி மே ப்ரஹ்மந்நநுக்ராஹ்யோऽஸ்மி ஸர்வதா । ஸூத உவாச - இதி ராஜ்ஞோ வசஃ ஶ்ருத்வா பரீக்ஷிதஸுதஸ்ய வை
ஏன் என்று காரணத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிராமணா; நான் எப்போதும் உங்கள் அருளுக்காக ஆவலுடன் இருக்கிறேன். சூதர் சொன்னார்:— மன்னனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, பரீக்ஷித்தின் மகன்—
த்வைபாயநஃ ப்ரஸந்நாத்மா தமுவாச ஹஸந்நிவ । வ்யாஸ உவாச - வைவஸ்வதஸுதஃ ஶ்ரீமாஞ்சர்யாதிர்நாம பார்திவஃ
த்வைபாயனர் மகிழ்ச்சியுடன், சிரித்தபடியே அவனிடம் பேசினார். வியாசர் சொன்னார்:— வைவஸ்வதனின் மகனாக, ஶர்யாதி என்ற புகழ்பெற்ற மன்னன் இருந்தான்.
தஸ்ய ஸ்த்ரீணாம் ஸஹஸ்ராணி சத்வார்யாஸந்பரிக்ரஹாஃ । ராஜபுத்ர்யஃ ஸரூபாஶ்ச ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதாஃ
அவனுக்கு நான்கு ஆயிரம் மனைவிகள் இருந்தார்கள்; எல்லாம் அரசி மகள்கள், அழகும் எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவர்கள்.
பத்ந்யஃ ப்ரேமயுதாஃ ஸர்வாஃ ப்ரியா ராஜ்ஞஃ ஸுஸம்மதாஃ । ஏகா புத்ரீ து தாஸாம் வை ஸுகந்யா நாம ஸுந்தரீ
அந்த மனைவிகள் எல்லாம் அன்பும், மன்னனுக்குப் பிரியமும், மதிப்பும் பெற்றவர்கள்; அவர்களில் ஒருத்தி, சுகன்னியா என்ற அழகான மகள் இருந்தாள்.
பிதுஃ ப்ரியா ச மாத்ரூ'ணாம் ஸர்வாஸாம் சாருஹாஸிநீ । நகராந்நாதிதூரேऽபூத்ஸரோ மாநஸஸந்நிபம்
அவள் தந்தைக்கு மிகவும் பிரியமானவள், எல்லா தாய்களுக்கும் அருமை, இனிய புன்னகை உடையவள்; நகரத்திற்கு அருகில், மானஸருக்கு ஒத்த ஒரு ஏரி இருந்தது.
பத்தஸோபாநமார்கம் ச ஸ்வச்சபாநீயபூரிதம் । ஹம்ஸகாரண்டவாகீர்ணம் சக்ரவாகோபஶோபிதம்
அந்த ஏரிக்கு படிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தது, தெளிந்த குடிநீர் நிரம்பி இருந்தது, அங்கு அன்னப்பறவைகள், கொக்கு, மற்றும் சக்ரவாகங்கள் அழகு சேர்த்திருந்தன.
தாத்யூஹஸாரஸாகீர்ணம் ஸர்வபக்ஷிகணாவ்ரு'தம் । பஞ்சதாகமலோபேதம் சஞ்சரீகஸுஸேவிதம்
அந்த ஏரி தாத்தியூகா, சாரஸ் போன்ற பறவைகளால் நிரம்பி, பலவகை பறவைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது; ஐந்து வகை தாமரைகள் மலர்ந்திருந்தன, தேனீகள் அங்கு உலவின.
பார்ஶ்வதஶ்ச த்ருமாகீர்ணம் வேஷ்டிதம் பாதபைஃ ஶுபைஃ । ஸாலைஸ்தமாலைஃ ஸரலைஃ புந்நாகாஶோகமண்டிதம்
அந்த ஏரியின் பக்கங்கள் மரங்களால் நிரம்பி, நல்ல செடிகளால் சூழப்பட்டிருந்தது; சால மரம், தமாலம், சரலம், புன்னாகம், அசோகம் ஆகிய மரங்கள் அங்கு அலங்காரம் செய்தன.
வடாஶ்வத்தகதம்பைஶ்ச கதலீகண்டராஜிதம் । ஜம்பீரைர்பீஜபூரைஶ்ச கர்ஜூரைஃ பநஸைஸ்ததா
அங்கு ஆலமரம், அஸ்வத்தம், கடம்பம், வாழைத் தொகுதிகள், நாரந்தம், எலுமிச்சை, இளநீர், பனையோடு பலாசம் ஆகிய மரங்களும் இருந்தன.
க்ரமுகைர்நாரிகேலைஶ்ச கேதகைஃ காஞ்சநத்ருமைஃ । யூதிகாஜாலகைஃ ஶுப்ரைஃ ஸம்வ்ரு'தம் மல்லிகாகணைஃ
அந்த இடம் வெற்றிலை, தேங்காய், கேதகை, பொன்னிற மரங்கள், தூய மல்லிகைத் தொகுதிகள், மற்றும் வெண்மையான யூதிகை மலர்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
ஜம்ப்வாம்ரதிந்திணீபிஶ்ச கரஞ்ஜகுடஜாவ்ரு'தம் । பலாஶநிம்பகதிரபில்வாமலகமண்டிதம்
அங்கு நாவல், மாம்பழம், புளி, கரஞ்சா, குடஜா மரங்கள் இருந்தன; பிளாசம், வேப்பம், கட்டிரை, வில்வம், நெல்லிக்காய் ஆகிய மரங்களும் அலங்கரித்தன.
பபூவ கோகிலாராவஃ கேகாஸ்வநவிராஜிதம் । தத்ஸமீபே ஶுபே தேஶே பாதபாநாம் கணாவ்ரு'தே
அங்கு குயில்கள் கூவும் ஒலி, மயில்களின் கீச்சல் முழங்கின; அந்த அழகான இடம் மரக்கூட்டங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது.
பார்கவஶ்ச்யவநஃ ஶாந்தஸ்தாபஸஃ ஸம்ஸ்திதோ முநிஃ । ஜ்ஞாத்வாஸௌ விஜநம் ஸ்தாநம் தபஸ்தேபே ஸமாஹிதஃ
பார்கவ குலத்தைச் சேர்ந்த ச்யவன முனிவர், அமைதியான தவசியாக அங்கு இருந்தார்; அந்த வெறிச்சோடிய இடம் என்பதை அறிந்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி தவம் செய்தார்.
க்ரு'த்வா த்ரு'டாஸநம் மௌநமாதாய ஜிதமாருதஃ । இந்த்ரியாணி ச ஸம்யம்ய த்யக்தாஹாரஸ்தபோநிதிஃ
அவர் உறுதியான ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மௌனம் மேற்கொண்டு, மூச்சை அடக்கி, இంద్రியங்களை கட்டுப்படுத்தி, உணவை விட்டுவிட்டு, தவத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.
ஜலபாநாதிரஹிதோ த்யாயந்நாஸ்தே பராம்பிகாம் । ஸவல்மீகோऽபவத்ராஜல்லँதாபிஃ பரிவேஷ்டிதஃ
நீர் குடிப்பதையோ வேறு எதையும் தவிர்த்து, அவர் பரமாம்பிகையை தியானம் செய்து அமர்ந்திருந்தார்; ராஜா, அவர் வள்ளிகளால் மூடப்பட்டார்.
காலேந மஹதா ராஜந் ஸமாகீர்ணஃ பிபீலிகைஃ । ததா ஸ ஸம்வ்ரு'தோ தீமாந்ம்ரு'த்பிண்ட இவ ஸர்வதஃ
நீண்ட காலம் கடந்தபோது, ராஜா, அவர் எறும்புகளால் சூழப்பட்டார்; அந்த அறிவாளி, எல்லாப் பக்கமும் மண்ணால் மூடிய பிண்டம் போல ஆனார்.
கதாசித்ஸ மஹீபாலஃ காமிநீகணஸம்வ்ரு'தஃ । ஆஜகாம ஸரோ ராஜந் விஹர்துமிதமுத்தமம்
ஒரு நாள், அரசனே, பெண்கள் பலர் சூழ்ந்திருந்த ஒரு மன்னன், இச்சிறந்த ஏரிக்கரைக்கு வந்து மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார்.
ஶர்யாதிஃ ஸுந்தரீவ்ரு'ந்தஸம்யுதஃ ஸலிலேऽமலே । க்ரீடாஸக்தோ மஹீபாலோ பபூவ கமலாகரே
சர்யாதி என்ற மன்னன், அழகிய பெண்கள் கூட்டத்துடன், தாமரை மலர்ந்த தூய நீரில் முழுமையாக விளையாட்டில் மூழ்கினார்.