தேவீபாகவதபுராணம்

அஹம் ஸத்த்வப்ரதாநோऽஸ்மி ரஜஸ்தமஸமந்விதஃ । ந கதாசித்‍த்ரிபிர்ஹீநோ பவாமி புவநேஶ்வரஃ

நான் சத்துவம் அதிகமாக உடையவன், ஆனால் ரஜஸ், தமஸ் இரண்டும் என்னுடன் சேர்ந்துள்ளன; உலகநாதனே, இந்த மூன்று குணங்களும் இல்லாமல் நான் ஒருபோதும் இருக்கவில்லை.

ததா ப்ரஹ்மா பிதா தேऽத்ர ரஜோமுக்யஃ ப்ரகீர்திதஃ । தமஃஸத்த்வஸமாயுக்தோ ந தாப்யாமுஜ்சிதஃ கில

அதேபோல், உன் தந்தை ப்ரஹ்மா ரஜஸ் அதிகம் உடையவர் என்று கூறப்படுகிறார்; ஆனாலும், தமஸ், சத்துவம் இரண்டும் அவருடன் சேர்ந்துள்ளன, அவற்றிலிருந்து அவர் ஒருபோதும் விடுபடவில்லை.

ஶிவஸ்ததா தமோமுக்யோ ரஜஃஸத்த்வஸமாவ்ரு'தஃ । குணத்ரயவிஹீநஸ்து நைவ கோऽபி மயா ஶ்ருதஃ

அதேபோல், சிவன் தமஸ் அதிகம் உடையவர், ரஜஸ், சத்துவம் இரண்டும் அவரை சூழ்ந்துள்ளன; மூன்று குணங்களும் இல்லாதவர் யாரும் இல்லை என்று நான் கேட்டதில்லை.

தஸ்மாந்மோஹோ ந கர்தவ்யஃ ஸம்ஸாரேऽஸ்மிந்முநீஶ்வர । மாயாவிநிர்மிதேऽஸாரேऽபாரே பரமதுர்கடே

ஆகையால், முனிவர்களின் தலைவரே, இந்த உலகத்தில் மயக்கத்திற்கு இடம் கொடுக்கக் கூடாது. இது மாயையால் உருவானது, இதற்கு உண்மை சாரம் இல்லை, எல்லையற்றது, மிகக் கடினமானது.

த்ரு'ஷ்டா மாயா த்வயாத்யைவ புக்தா போகா ஹ்யநேகஶஃ । கிம் ப்ரு'ச்சஸி மஹாபாக தஸ்யாஶ்சரிதமத்‌புதம்

இன்று நீ மாயையை பார்த்தாய், பலவிதமான இன்பங்களை அனுபவித்தாய்; அதிசயமான அவளது செயலை ஏன் கேட்கிறாய், பெரிய அதிர்ஷ்டசாலியே?

; பகவதீமாஹாத்ம்யவர்ணநம் வ்யாஸ உவாச நிஶாமய மஹாராஜ ப்ரவீமி விஶதாக்ஷரம் । மாஹாத்ம்யம் கலு மாயாயா நாரதாத்து மயா ஶ்ருதம்

வியாசர் சொன்னார்: மகாராஜா, நான் தெளிவாகச் சொல்கிறேன், நீ கேள்; இந்த மாயையின் மகிமையை நான் நாரதரிடம் கேட்டேன்.

மயா புநர்முநிஃ ப்ரு'ஷ்டோ நாரதஃ ஸர்வவித்தமஃ । ஶ்ருத்வா கதாம் முநேஸ்தஸ்ய நாரீதேஹஸமுத்‌பவாம்

அந்த முனிவரின் பெண் உருவில் தோன்றிய கதையை கேட்டபின், எல்லாம் அறிந்த நாரதரை நான் மீண்டும் கேட்டேன்.

ப்ரூஹி நாரத பஶ்சாத்கிம் கதிதம் ஹரிணா ததா । க்வ கதஶ்ச ஜகந்நாதோ பவதா ஸஹ மாதவஃ

நாரதா, பிறகு ஹரி என்ன சொன்னார்? உலகத்தின் ஆண்டவர் உன்னுடன் எங்கு சென்றார், மாதவா?

நாரத உவாச இத்யுக்த்வா பகவாம்ஸ்தஸ்மிம்ஸ்தடாகேऽதிமநோஹரே । ஆருஹ்ய கருடம் கந்தும் வைகுண்டே ச மநோ ததே

நாரதர் சொன்னார்: இவ்வாறு சொல்லி, அந்த அழகிய ஏரியில் பகவான் கருடனை ஏறி, வைகுண்டத்திற்குச் செல்ல மனம் வைத்தார்.

மாமுவாச ரமாகாந்தோ யதேஷ்டம் கச்ச நாரத । ஏஹி வா மம லோகம் த்வம் யதாருசி ததா குரு

லட்சுமியின் கணவர் என்னிடம் சொன்னார்: நாரதா, உனக்கு விருப்பமானபடி போ, அல்லது என் உலகிற்கு வா, உனக்கு பிடித்ததை செய்.

ப்ரஹ்மலோகம் கதஶ்சாஹமாப்ரு'ச்ச்ய மதுஸூதநம் । பகவாநபி தேவேஶஸ்தத்க்ஷணாத்‌கருடாஸநஃ

மதுசூதனரிடம் விடைபெற்று, நான் பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றேன்; அந்த தேவாதிபதி உடனே கருடனில் ஏறினார்.

வைகுண்டமகமத்தூர்ணம் மாமாதிஶ்ய யதாஸுகம் । ததோऽஹம் பித்ரு'ஸதநம் கதோ யாதே ஜநார்தநே

அவர் எனக்கு விருப்பப்படி செய் என்று சொல்லி, விரைவாக வைகுண்டத்திற்குச் சென்றார்; பிறகு ஜனார்த்தனன் சென்றபின், நான் என் தந்தையின் இல்லத்திற்குச் சென்றேன்.

சிந்தயந்ஸகலம் துஃகம் ஸுகம் ச பரமாத்‌புதம் । கத்வா ப்ரணம்ய பிதரம் ஸ்திதோ யாவத்புரஃ பிதுஃ

அனைத்து துக்கமும் இன்பமும், அதிசயமானவற்றை நினைத்து, நான் சென்று என் தந்தையை வணங்கி, அவர் முன் நின்றேன்.

தாவத்ப்ரு'ஷ்டோ முநே பித்ரா வீக்ஷ்ய சிந்தாதுரம் து மாம் । ப்ரஹ்யோவாச க்வ கதோऽஸி மஹாபாக கஸ்மாச்சிந்தாதுரஃ ஸுத

அந்த நேரத்தில், என் தந்தை என்னை கவலையுடன் பார்த்து கேட்டார்: 'பெரிய அதிர்ஷ்டசாலி, நீ எங்கு சென்றாய்? ஏன் கவலையுடன் இருக்கிறாய், மகனே?'

ஸ்வஸ்தம் நைவாத்ய பஶ்யாமி மநஸ்தே முநிஸத்தம । கேநாபி வஞ்சிதோऽஸி த்வம் த்ரு'ஷ்டம் வா கிஞ்சிதத்‌புதம்

'இன்று உன் மனம் அமைதியாக இல்லை, முனிவர்களில் சிறந்தவனே; யாராவது உன்னை ஏமாற்றினாரா, அல்லது ஏதாவது அதிசயமானதை பார்த்தாயா?'

விஷண்ணம் கதவிஜ்ஞாநம் பஶ்யாமி த்வாம் கதம் ஸுத । நாரத உவாச இதி ப்ரு'ஷ்டஸ்ததா பித்ரா ப்ரு'ஸ்யாம் ஸமுபவேஶ்ய ச

'மகனே, நான் உன்னை சோகமாகவும், அறிவு இல்லாதபடியாகவும் பார்க்கிறேன்.' நாரதர் சொன்னார்: இப்படிச் தந்தை கேட்டபோது, நான் இருக்கை ஏறி உட்கார்ந்தேன்.

தமப்ரவம் ஸ்வவ்ரு'த்தாந்தம் மாயாபலஸமுத்‌பவம் । வஞ்சிதோऽஹம் பிதஃ காமம் விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா

அவரிடம் நான் என் கதையை, மாயையின் சக்தியால் ஏற்பட்டதைச் சொன்னேன்: 'அப்பா, நிச்சயமாக விஷ்ணுவால் நான் ஏமாற்றப்பட்டேன்.'

ஸ்த்ரீபாவம் கமிதஃ காமம் வர்ஷாணி ஸுபஹூந்யபி । அநுபூதம் மஹத்துஃகம் புத்ரஶோகஸமுத்‌பவம்

'பல வருடங்கள் நான் பெண் உருவம் எடுத்தேன்; பிள்ளைகள் பற்றிய துக்கத்தால் பெரிய துயரத்தை அனுபவித்தேன்.'

ப்ரபோதிதோऽஹம் தேநைவ ம்ரு'துவாக்யாம்ரு'தேந ச । புநஃ ஸரோவரே ஸ்நாத்வா ஜாதோऽஹம் நாரதஃ புமாந்

'அவர் இனிமையான, அமுதுபோல் வார்த்தைகளால் என்னை விழிப்பித்தார்; மீண்டும் அந்த ஏரியில் स्नானம் செய்து, நான் நாரதா ஆணாக மாறினேன்.'

கிமேதத்காரணம் ப்ரஹ்மந் யந்மோஹமகமம் ததா । விஸ்ம்ரு'தம் பூர்வவிஜ்ஞாநம் தந்மயஸ்தரஸா க்ரு'தஃ

'அப்பா, அந்த நேரத்தில் நான் ஏன் மயக்கமடைந்தேன்? பழைய ஞானம் மறந்து, உடனே மயக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டேன்.'

ஏதந்மாயாபலம் ப்ரஹ்மந்ந ஜாநேऽஹம் துரத்யயம் । ஜ்ஞாநஹாநிகரம் ஜாதம் மூலம் மோஹஸ்ய விஸ்புடம்

'இது தான் மாயையின் சக்தி, அப்பா; இதைத் தாண்ட முடியவில்லை; இது ஞானத்தை இழக்கச் செய்து, மயக்கத்தின் வெளிப்படையான மூலமாக உள்ளது.'

அநுபூதம் மயா ஸம்யக்ஜ்ஞாதம் ஸர்வம் ஶுபாஶுபம் । கதம் த்வம் ஜிதவாம்ஸ்தாத தமுபாயம் வதஸ்வ மே

நான் வாழ்வில் நல்லதும் கெட்டதும் அனைத்தையும் முழுமையாக அனுபவித்து, புரிந்து கொண்டுள்ளேன். அப்பா, நீ எப்படிச் சாதித்தாய்? அந்த வழியை எனக்குச் சொல்.

நாரத உவாச விஜ்ஞப்தோऽஸௌ மயா தாதா ப்ரீதிபூர்வமதஃ பரம் । மாமுவாச ஸ்மிதம் க்ரு'த்வா பிதா மே வாஸவீஸுத

நாரதர் சொன்னார்: இப்படிச் கேட்டபோது, என் தந்தை படைத்தவராக அன்புடன் சிரித்துக் கொண்டு, என்னிடம் பேசினார். நான் வாசவியின் மகன்.

ப்ரஹ்மோவாச துர்ஜயைஷா ஸுரைஃ ஸர்வைர்முநிபிஶ்ச மஹாத்மபிஃ । தாபஸைர்ஜ்ஞாநயுக்தைஶ்ச யோகிபிஃ பவநாஶநைஃ

பிரம்மா சொன்னார்: அவளை எல்லா தேவர்களாலும், பெரிய முனிவர்களாலும், ஞானம் பெற்ற தவசிகளாலும், காற்றை மட்டுமே உணவாகக் கொண்ட யோகிகளாலும் வெல்ல முடியாது.

நாஹம் தாம் ஸர்வதா ஜ்ஞாதும் ஶக்தோ மாயாம் மஹாபலாம் । விஷ்ணுர்ஜ்ஞாதும் ந ஶக்தஶ்ச ததா ஶம்புருமாபதிஃ

அந்த மிகப்பெரும் சக்தியுள்ள மாயையை நான் எந்த விதத்திலும் முழுமையாக அறிய முடியவில்லை; விஷ்ணுவும் அறிய முடியவில்லை; அப்படியே பெரிய ஈசனும் அறிய முடியவில்லை.

துர்ஜ்ஞேயா ஸா மஹாமாயா ஸ்ரு'ஷ்டிஸ்தித்யந்தகாரிணீ । காலகர்மஸ்வபாவாத்யைர்நிமித்தகாரணைர்வ்ரு'தா

அந்த மகாமாயை உலகை உருவாக்கி, காக்கி, அழிப்பவள்; அவளைப் புரிந்து கொள்வது மிகக் கடினம். காலம், செயல், இயற்கை போன்ற காரணங்கள் அவளை மூடியுள்ளன.

ஶோகம் மா குரு மேதாவிம்ஸ்தத்ர மாயாமஹாபலே । ந சைவ விஸ்மயஃ கார்யோ வயம் ஸர்வே விமோஹிதாஃ

அந்த மாயையின் பெரும் சக்தியை நினைத்து நீ கவலைப்பட வேண்டாம், அறிவுள்ளவனே. அதற்காக ஆச்சரியப்படவும் வேண்டாம்; ஏனெனில் நாங்கள் எல்லோரும் அவளால் மயக்கப்பட்டுள்ளோம்.

நாரத உவாச பித்ரேத்யுக்தஸ்ததா வ்யாஸ தமாப்ரு'ச்ச்ய கதஸ்மயஃ । ஆகதோऽஸ்ம்யத்ர பஶ்யந்வை தீர்தாநி ச வராணி ச

நாரதர் சொன்னார்: அப்பா இப்படிச் சொன்னபின், நான் அவரிடம் விடைபெற்று, பெருமையை விட்டு விட்டு, புனிதமான தலங்களையும் சிறந்த தீர்த்தங்களையும் பார்த்துக்கொண்டு இங்கு வந்துள்ளேன்.

தஸ்மாத்த்வமபி ஸந்த்யஜ்ய மோஹம் கௌரவநாஶஜம் । காலக்ஷயம் ஸுகாஸீநஃ ஸ்தாநேऽஸ்மிந் குரு ஸத்தம

ஆகையால், நீயும் கௌரவர்களின் அழிவால் ஏற்பட்ட மயக்கத்தை விட்டு, இங்கு அமைதியாக இருந்துகொண்டு, உனக்கு விதிக்கப்பட்ட காலம் முடியும் வரை காத்திரு, சிறந்த கௌரவனே.