நாந்தோ ராஜாதிகாரீ ஸ்யாத்தஸ்மாத்புத்ர மநோஹரம் । உத்பாதய ராஜபுத்ர்யாம் வசநாந்மம மாநத
குருடனுக்கு அரசாட்சி உரிமை இல்லை; எனவே, மதிப்பளிப்பவனே, என் சொல்லின்படி, அந்த அரசுமகளுடன் நல்ல மகனைப் பெற்றிடு.
இத்யுக்தோऽஹம் ததா மாத்ரா ஸ்திதஸ்தத்ர கஜாஹ்வயே । யாவத்ரு'துமதீ ஜாதா காஶிராஜஸுதா முநே
அப்படி என் தாய் சொன்னபோது, நான் அங்கே கஜாஹ்வயத்தில் இருந்தேன்; காசி அரசரின் மகள் ருதுமதியாகும் நேரத்தை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன், முனிவரே.
ஏகாந்தே ஶயநாகாரே ப்ராப்தா ஸா மம ஸந்நிதௌ । லஜ்ஜமாநா ஸுகேஶாந்தா ஸ்வஶ்வஶ்ரூவசநாத்ததா
அவள் தனியாக, அழகான கூந்தல் தாழ்ந்தவாறு, வெட்கத்துடன் என் அருகே படுக்கையறையில் வந்தாள்; அவளது மாமியார் சொன்னபடி நடந்தாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் ஜடிலம் தாந்தம் தாபஸம் ரஸவர்ஜிதம் । ஸா ஸ்வேதவதநா ஜாதா பாண்டுரா விமநா ப்ரு'ஶம்
என்னை முடி சுருளியவனாகவும், கட்டுப்பாடுடன் வாழும் தவசியாகவும், இன்பங்களைத் தவிர்த்தவனாகவும் பார்த்தவுடன், அவளது முகம் வியர்வையால் நனைந்து, நிறம் கெட்டு, மனம் மிகவும் கலங்கியது.
குபிதோऽஹம் ததா த்ரு'ஷ்ட்வா காமிநீம் நிஶி ஸங்கதாம் । வேபமாநாம் ஸ்திதாம் பார்ஶ்வே ஹ்யப்ரவம் தாமஹம் ருஷா
இரவில் என் அருகில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்த ஆசையுள்ள பெண்ணை பார்த்து கோபமடைந்து, நான் அவளிடம் கடுமையாகப் பேசினேன்.
த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் யதி கர்வேண பாண்டுவர்ணா ஸமாவ்ரு'தா । அதஸ்தே தநயஃ பாண்டுர்பவிஷ்யதி ஸுமத்யமே
நீ அகம்பாவால் என்னை பார்த்து, நிறம் கெட்டுவிட்டால், அழகான இடையையுள்ளவளே, உன் மகனும் வெண்மை நிறத்துடன் பிறப்பான்.
இத்யுக்த்வா நிஶி தத்ரைவ ஸ்திதோऽம்பாலிகயா யுதஃ । புக்த்வா தாம் நிஶி நிர்யாதஃ ஸ்தாநமாப்ரு'ச்ச்ய மாதரம்
இவ்வாறு கூறி, அந்த இரவு அம்பாளிகையுடன் அங்கே இருந்தேன்; பிறகு அவளுடன் சேர்ந்து, அவளது தாயிடம் விடைபெற்று வெளியேறினேன்.
ததஸ்தாப்யாம் ஸுதௌ காலே ப்ரஸூதாவந்தபாண்டுரௌ । த்ரு'தராஷ்ட்ரஶ்ச பாண்டுஶ்ச ப்ரதிதௌ ஸம்பபூவதுஃ
பின்னர் அவ்விருவரிடமிருந்து காலப்போக்கில் இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; ஒருவர் குருடனாகவும், ஒருவர் வெண்மை நிறத்துடன்; அவர்கள் தான் புகழ்பெற்ற த்ருதராஷ்டிரரும் பாண்டுவும்.
மாதா மே விமநா ஜாதா தாத்ரு'ஶௌ வீக்ஷ்ய தௌ ஸுதௌ । ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே மாமாஹூய ததாப்ரவீத்
அந்த இரு மகன்களை அப்படியே பார்த்ததும் என் தாயார் மனம் தளர்ந்தார்; ஒரு வருடம் கழித்து, என்னை அழைத்து இப்படிச் சொன்னார்.
த்வைபாயந ஸுதௌ ஜாதௌ ராஜ்யயோக்யௌ ந தாத்ரு'ஶௌ । அந்யம் மநோஹரம் புத்ரம் ஸமுத்பாதய மே ப்ரியம்
த்வைபாயனா, இரு மகன்கள் பிறந்தாலும், அவர்கள் அரசராகத் தகுதியுள்ளவர்களாக இல்லை; எனக்கு இன்னொரு அழகான மகனைப் பெற்று தரு.
ததேதி ஸா மயா ப்ரோக்தா முதிதா ஜநநீ ததா । அம்பிகாம் ப்ரார்தயாமாஸ ஸுதார்தே கால ஆகதே
நான் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சம்மதித்தேன்; என் தாயார் மகிழ்ந்தார். காலம் வந்தபோது, மகனுக்காக அம்பிகாவிடம் கேட்டார்.
புத்ரி வ்யாஸம் ஸமாலிங்க்ய புத்ரமுத்பாதயாத்புதம் । குருவம்ஶஸ்ய கர்தாரம் ராஜ்யயோக்யம் வராநநே
மகளே, வியாசரை அணைத்து, அதிசயமான ஒரு மகனைப் பெறு; அவன் குரு வம்சத்தை வளர்க்கும், அரசராகத் தகுதியுள்ளவன், அழகானவளே.
வதூர்லஜ்ஜாந்விதா கிஞ்சிந்நோவாச வசநம் ததா । கதோऽஹம் ஶயநாகாரே மாதுஸ்தத்வசநாந்நிஶி
மணமகள் வெட்கத்தால் எதுவும் பேசவில்லை; நான் என் தாயார் சொன்னபடி இரவில் படுக்கையறைக்கு சென்றேன்.
தாஸீ விசித்ரவீர்யஸ்ய ரூபயௌவநஸம்யுதா । ப்ரேஷிதாம்பிகயா த்வத்ர விசித்ராபரணாம்பரா
விசித்ரவீர்யனின் அழகு, இளமை கொண்ட தாசி, வித்தியாசமான ஆபரணங்களும் உடைகளும் அணிந்து, அம்பிகா அனுப்பினாள்.
சந்தநாரக்ததேஹா ஸா புஷ்பமாலாவிபூஷிதா । ஆயாதா ஹாவஸம்யுக்தா ஸுகேஶீ ஹம்ஸகாமிநீ
அவள் சந்தனத்தால் சிவப்பாக, மலர் மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளாக, இனிய நடையுடன், அழகான கூந்தலுடன், அன்னம் போல் நடந்து என்னிடம் வந்தாள்.
பர்யங்கே மாம் ஸமாவேஶ்ய ஸம்ஸ்திதா ப்ரேமஸம்யுதா । ப்ரஸந்நோऽஹம் ததா தஸ்யா விலாஸேநாபவம் முநே
அவள் என்னை படுக்கையில் அணைத்து, அன்புடன் இருந்தாள்; முனிவரே, அவளது விளையாட்டு போக்கால் நான் மகிழ்ந்தேன்.
ராத்ரௌ ஸம்க்ரீடிதம் ப்ரேம்ணா தயா ஸஹ மயா ப்ரு'ஶம் । வரோ தத்தஃ புநஸ்தஸ்யை ப்ரஸந்நேந து நாரத
அந்த இரவு அவளுடன் அன்போடு சேர்ந்தேன்; நாரதா, மகிழ்ச்சியுடன் அவளுக்கு மீண்டும் ஒரு வரம் அளித்தேன்.
ஸுபகே பவிதா புத்ரஃ ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதஃ । ஸுரூபஃ ஸர்வதர்மஜ்ஞஃ ஸத்யவாதீ ஶமே ரதஃ
அழகானவளே, உனக்கு எல்லா நல்ல குறியீடுகளும் உடைய, அழகான, தர்மத்தை அறிந்த, உண்மை பேசும், அமைதியில் விருப்பம் கொண்ட மகன் பிறப்பான்.
ஸ ததா விதுரோ ஜாதஸ்த்ரயஃ புத்ரா மயாபவந் । மாயா வ்ரு'த்திம் கதா ஸாதோ பரக்ஷேத்ரோத்பவே மம
அப்போது விதுரன் பிறந்தான்; எனக்கு மூன்று மகன்கள் ஆனார்கள். முனிவரே, மற்றொருவரின் கருவிலிருந்து பிறந்ததால் என் சக்தி அதிகரித்தது.
விஸ்ம்ரு'தஃ ஶுகஸம்பந்தீ விரஹஃ ஶோககாரணம் । த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரீந்ஸ்வஸுதாந்காமம் பலிநோ வீர்யஸம்மதாந்
சுகனுடன் இருந்த உறவு மறக்கப்பட்டது; பிரிவு துக்கத்திற்கு காரணமானது; எனது மூன்று மகன்கள் வலிமை மற்றும் வீரத்தில் புகழ்பெற்றவர்களாக இருந்தாலும்.
மாயா பலவதீ ப்ரஹ்மந் துஸ்த்யஜா ஹ்யக்ரு'தாத்மபிஃ । அரூபா ச நிராலம்பா ஜ்ஞாநிநாமபி மோஹிநீ
பிரம்மனே, மாயை மிகவும் வலிமையானது; மனதை அடக்கிக்கொள்ளாதவர்களுக்கு அதை விட்டுவிடுவது கடினம். அறிவுள்ளவர்களுக்குக்கூட, அவள் உருவமில்லாதவள், ஆதாரமில்லாதவள், மனதை குழப்புகிறவள்.
மாதரி ஸ்நேஹஸம்பத்தம் ததா புத்ரேஷு ஸம்வ்ரு'தம் । ந மே சித்தம் வநே ஶாந்திமகாந்முநிவரோத்தம
என் மனம் என் தாயிடம் உள்ள பாசத்தாலும், என் மகன்கள் மீது உள்ள பற்றாலும் கட்டுப்பட்டது. முனிவர்களில் சிறந்தவரே, காட்டில் இருந்தபோதும் என் மனம் அமைதியை அடையவில்லை.
தோலாரூடம் மநோ ஜாதம் கதாசித்தஸ்திநாபுரே । புநஃ ஸரஸ்வதீதீரே ந சைகத்ர வ்யவஸ்திதிஃ
சில நேரங்களில் என் மனம் ஊஞ்சலில் ஏறி ஆடும் போல், ஒருபோதும் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்காது; ஒருகாலையில் ஹஸ்தினாபுரியில், மறுபடியும் சரஸ்வதி நதிக்கரையில் அலைந்து கொண்டிருந்தது.
கதாசிச்சிந்தயந் ஜ்ஞாநம் மாநஸே ப்ரதிபாதி வை । கேऽமீ புத்ராஃ க்வ மோஹோऽயம் ந ஶ்ராத்தார்ஹா ம்ரு'தஸ்ய மே
சில சமயம் ஞானத்தை எண்ணிக்கொண்டபோது, என் மனத்தில் தோன்றியது: 'இவர்கள் யார் என் மகன்கள்? இந்த மாயை எங்கே? இறந்தவர்களுக்கு என்னால் சிராத்து செய்ய முடியுமா?'
வ்யபிசாரோத்பவாஃ கிம் மே ஸுகதாஃ ஸ்யுஃ ஸுதாஃ கில । மாயா பலவதீ மோஹம் விதநோதி ஹி மாநஸே
பொய்யான உறவிலிருந்து பிறந்த இவர்கள் எனக்கு உண்மையில் சந்தோஷம் தருவார்களா? மாயை வலிமைசாலி; அவள் மனத்தில் மயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறாள்.
ஜாநந்மோஹாந்தகூபேऽஸ்மிந்பதிதோऽஹம் ம்ரு'ஷா முநே । இத்யகுர்வம் ரஹஸ்தாபம் கதாசித்ஸ்ஸுஸமாஹிதஃ
இதை அறிந்தும், நான் மாயையின் இருளில் விழுந்தேன், முனிவரே. சில நேரங்களில், தனிமையில் அமைதியாக இருந்தபோது, இப்படியே வருந்தினேன்.
ராஜ்யம் ப்ராப ததஃ பாண்டுர்பலவாந்பீஷ்மஸம்மதஃ । ததா மம மநோ ஜாதம் ப்ரஸந்நம் ஸுதகாரணாத்
பின்னர் பாண்டு வலிமைமிக்கவராக, பீஷ்மரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, அரசாட்சியை பெற்றார். அப்போது என் மனம் என் மகன்களுக்காக மகிழ்ச்சியடைந்தது.
குந்தீ மாத்ரீ ஸுரூபே த்வே பார்யே தஸ்ய பபூவதுஃ । ஶூரஸேநஸுதா குந்தீ மத்ரராஜஸுதாபரா
குந்தியும் மாத்ரியும் அழகிய இருவரும் பாண்டுவின் மனைவிகளாக ஆனார்கள். குந்தி சூரசேனனின் மகள்; மற்றவர் மாத்ர தேச அரசரின் மகள்.
ஸ ஶாபம் த்விஜதஃ ப்ராப்ய காமிநீத்வயஸம்யுதஃ । பாண்டுர்நிர்வேதமாபந்நஸ்த்யக்த்வா ராஜ்யம் வநம் கதஃ
ஒரு பிராமணரிடமிருந்து சாபம் பெற்ற பாண்டு, இரண்டு மனைவிகள் இருந்தும், மனதில் விரக்தியடைந்து, அரசை விட்டுவிட்டு காட்டுக்குச் சென்றார்.
ததா மாமாவிஶச்சோகஃ ஶ்ருத்வா புத்ரம் வநே ஸ்திதம் । கதோऽஹம் தத்ர யத்ராஸௌ பார்யாப்யாம் ஸஹ ஸம்ஸ்திதஃ
அப்போது என் மகன் காட்டில் வாழ்கிறான் என்று கேட்டதும், துக்கம் என்னை ஆட்கொண்டது. அவன் தனது மனைவிகளுடன் இருந்த இடத்துக்கே நான் சென்றேன்.