யத்ர பீஷ்மஶ்ச த்ரோணஶ்ச க்ரு'பஃ கர்ணஶ்ச பாஹ்லிகஃ । பீமஸேநோ தர்பபுத்ரஸ்ததைவார்ஜுநகேஶவௌ
அங்கு பீஷ்மர், திரோணர், கிருபர், கர்ணன், பாஹ்லிகன், பீமசேனன், திருதராஷ்டிரனின் மகன், அர்ஜுனன், கேசவன் ஆகியோரும் இருந்தார்கள்.
ததாபி யுத்தமத்யுக்ரம் க்ரு'தம் தைஶ்ச பரஸ்பரம் । குடும்பகதநம் பூரி க்ரு'தம் லோபாதுரைரிஹ
இருப்பினும், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பேராசியால் தூண்டப்பட்டு, மிகக் கொடூரமான போரை நடத்தினார்கள்; பேராசையால் பல குடும்பங்கள் அழிந்தன.
ஹதோ த்ரோணோ ஹதோ பீஷ்மஸ்ததைவ பாண்டவாத்மஜாஃ । ப்ராதரஃ பிதரஃ புத்ராஃ ஸர்வே வை நிஹதா ரணே
திரோணரும், பீஷ்மரும், பாண்டவர்களின் மகன்களும் போரில் கொல்லப்பட்டார்கள்; சகோதரர்கள், தந்தைகள், மகன்கள்—அனைவரும் அங்கே உயிரிழந்தார்கள்.
தஸ்மால்லோபாபிபூதஸ்து கிம் ந குர்யாந்நரஃ கில । ஹைஹயைர்நிஹதாஃ ஸர்வே ப்ரு'கவஃ பாபபுத்திபிஃ
அதனால், பேராசை ஒருவரை ஆட்கொண்டால், மனிதன் செய்யாதது எது? ஹைஹயர்கள், தீய எண்ணம் கொண்டவர்களாக, ப்ருகுக்களை எல்லாம் கொன்றார்கள்.
ஹைஹயாநாமுத்பத்திப்ரஸங்கே ரமாவிஷ்ணுஸம்வாதவர்ணநம் ஜநமேஜய உவாச கதம் தாஶ்ச ஸ்த்ரியஃ ஸர்வா ப்ரு'கூணாம் துஃகஸாகராத் । முக்தா வம்ஶஃ புநஸ்தேஷாம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்திரோऽபவத்
ஜனமேஜயன் கேட்டான்: ப்ருகுக்களின் பெண்கள் அந்த பெரிய துயரத்தில் இருந்து எப்படித் தப்பினார்கள்? அவர்களுடைய பிராமண குலம் மீண்டும் எப்படி நிலைபெற்றது?
ஹைஹயைஃ கிம் க்ரு'தம் கார்யம் ஹத்வா தாந்ப்ராஹ்மணாநபி । க்ஷத்ரியைர்லோபஸம்யுக்தைஃ பாபாசாரைர்வதஸ்வ தத்
ஹைஹயர்கள் அந்த பிராமணர்களைக் கொன்ற பிறகு என்ன செய்தார்கள்? பேராசையும் தீய நடத்தையும் கொண்ட அந்தக் க்ஷத்திரியர்கள் என்ன செயல்கள் செய்தார்கள் என்று கூறுங்கள்.
ந த்ரு'ப்திரஸ்தி மே ப்ரஹ்மந் பிபதஸ்தே கதாம்ரு'தம் । பாவநம் ஸுகதம் ந்ரூ'ணாம் பரலோகே பலப்ரதம்
பிராமணா, உங்கள் கதைகளின் அமுதை நான் குடிக்கக் குடிக்க ஒருபோதும் திருப்தி அடைவதில்லை; அவை புனிதம் தரும், மக்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும், மறுபிறவியில் நல்ல பலனும் தரும்.
வ்யாஸ உவாச ஶ்ரு'ணு ராஜந்ப்ரவக்ஷ்யாமி கதாம் பாபப்ரணாஶிநீம் । யதா ஸ்த்ரியஸ்து தா முக்தா துஃகாத்தஸ்மாத்துரத்யயாத்
வியாசர் சொன்னார்: ராஜா, கேள், பாவங்களை அழிக்கும் கதையை நான் சொல்கிறேன்; அந்த பெண்கள் எப்படி அந்தக் கடினமான துயரிலிருந்து விடுபட்டார்கள் என்பதைச் சொல்கிறேன்.
ப்ரு'குபத்ந்யோ யதா ராஜந் ஹிமவந்தம் கிரிம் கதாஃ । பயத்ரஸ்தா விபக்நாஶா ஹைஹயைஃ பீடிதா ப்ரு'ஶம்
ப்ருகுக்களின் மனைவிகள், ஹைஹயர்களால் மிகவும் சிரமப்படுத்தப்பட்டு, பயத்தாலும் நம்பிக்கையில்லாமலும், இமயமலைக்கு சென்றார்கள், ராஜா.
கௌரீம் தத்ர து ஸம்ஸ்தாப்ய ம்ரு'ண்மயீம் ஸரிதஸ்தடே । உபோஷணபராஶ்சக்ருர்நிஶ்சயம் மரணம் ப்ரதி
அங்கே, ஆற்றங்கரையில் மண் கொண்டு ஒரு கௌரி உருவத்தை வைத்து, நோன்பு மேற்கொண்டு, இறப்பதற்கே மனதை உறுதியாக வைத்தார்கள்.
ஸ்வப்நே கத்வா ததா தேவீ ப்ராஹ தாஃ ப்ரமதோத்தமாஃ । யுஷ்மாஸு மத்யே கஸ்யாஶ்சித்பவிதா சோருஜஃ புமாந்
அப்போது, கனவில் தேவி அந்த உயர்ந்த பெண்களுக்கு சொன்னாள்: 'உங்களுள் ஒருத்திக்கு பெரும் சக்தி கொண்ட ஒரு மகன் பிறப்பான்.'
மதம்ஶஶக்திஸம்பிந்நஃ ஸ வஃ கார்யம் விதாஸ்யதி । இத்யாதிஶ்ய பராம்பா ஸா பஶ்சாதந்தர்ஹிதாபவத்
'என் சக்தியின் ஒரு பகுதி அவனிடம் இருக்கும்; அவன் உங்களுடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவான்' என்று கூறி, அந்த பராசக்தி மறைந்துவிட்டாள்.
ஜாக்ரு'தாஸ்து ததஃ ஸர்வா முதமாபுர்வராங்கநாஃ । காசித்தாஸாம் பயோத்விக்நா காமிநீ சதுரா ப்ரு'ஶம்
அவர்கள் விழித்தபோது, அந்த உயர்ந்த பெண்கள் எல்லாரும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்; ஆனால் அவர்களில் ஒருத்தி, பயத்தாலும் ஆசையாலும் மிகவும் கலங்கியவளாக இருந்தாள்.
ததார சோருணைகேந கர்பம் ஸா குலவ்ரு'த்தயே । பலாயநபரா த்ரு'ஷ்டா க்ஷத்ரியைர்ப்ராஹ்மணீ யதா
குலம் நிலைபெற வேண்டும் என்பதற்காக, அவள் ஒரு வலிமைமிக்க மனிதனால் கர்ப்பம் தரித்தாள்; அந்தப் பிராமணிப் பெண் ஓடிக்கொண்டிருப்பதை க்ஷத்திரியர்கள் பார்த்து பின் தொடர்ந்தார்கள்.
விஹ்வலா தேஜஸா யுக்தா ததா தே துத்ருவுர்ப்ரு'ஶம் । க்ரு'ஹ்யதாம் வத்யதாம் நாரீ ஸகர்பா யாதி ஸத்வரா
அவள் பெரும் ஒளியால் ஆனவளாக, பயத்தில் விரைவாக ஓடினாள்; க்ஷத்திரியர்கள், 'அவளைப் பிடியுங்கள்! கொல்லுங்கள்! கர்ப்பிணி பெண் விரைவாக ஓடுகிறாள்!' என்று கூவினார்கள்.
இதி ப்ருவந்தஃ ஸம்ப்ராப்தாஃ காமிநீம் கட்கபாணயஃ । ஸா பயார்தா து தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ருரோத ஸமுபாகதாந்
அவர்கள் இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டே, கத்தி பிடித்துக்கொண்டு அந்த ஆசைமிகு பெண்ணை அணுகினர்; அவர்கள் அருகில் வந்ததைப் பார்த்து, அவள் பயத்தில் அழ ஆரம்பித்தாள்.
கர்பஸ்ய ரக்ஷணார்தம் ஸா சுக்ரோஶாதிபயாதுரா । ருததீம் மாதரம் ஶ்ருத்வா தீநாம் ப்ராணவிவர்ஜிதாம்
அந்தக் குழந்தையை காப்பாற்ற வேண்டும் என்று மிகுந்த பயத்துடன் அவள் கூவி அழுதாள்; தாயின் அழுகையை கேட்டதும், உயிரற்றவளாய் துயருற்றவளாய் இருந்தாள்.
நிராதாராம் க்ரந்தமாநாம் க்ஷத்ரியைர்ப்ரு'ஶதாபிதாம் । க்ரு'ஹீதாமிவ ஸிம்ஹேந ஸகர்பாம் ஹரிணீம் யதா
ஆதரவில்லாமல் கதறிக் கொண்டிருந்த அவளை, க்ஷத்திரியர்கள் கடுமையாக வதைத்தனர்; கர்ப்பிணியான ஒரு மான் சிங்கத்தால் பிடிக்கப்படுவது போல் அவளும் பிடிக்கபட்டாள்.
ஸாஶ்ருநேத்ராம் வேபமாநாம் ஸங்க்ருத்ய பாலகஸ்ததா । பித்த்வோரும் நிர்ஜகாமாஶு கர்பஃ ஸூர்ய இவாபரஃ
கண்ணீர் மல்க, நடுங்கிக் கொண்டிருந்த அவளிடம், அந்தக் குழந்தை கோபமடைந்தது; உடனே, அவளது தொடையை உடைத்து, கருவில் இருந்த குழந்தை வேகமாக வெளிவந்தது, இன்னொரு சூரியன் போல.
முஷ்ணந்த்ரு'ஷ்டீஃ க்ஷத்ரியாணாம் தேஜஸா பாலகஃ ஶுபஃ । தர்ஶநாத்பாலகஸ்யாஶு ஸர்வே ஜாதா விலோசநாஃ
அந்த மங்களமான குழந்தை தன் ஒளியால் க்ஷத்திரியர்களின் கண்களை பறித்துவிட்டது; அந்தப் பையனை பார்த்தவுடன் அனைவரும் உடனே குருடர்களாகிவிட்டார்கள்.
பப்ரமுர்கிரிதுர்கேஷு ஜந்மாந்தா இவ க்ஷத்ரியாஃ । சிந்திதம் மநஸா ஸர்வைஃ கிமேததிதி ஸாம்ப்ரதம்
க்ஷத்திரியர்கள் மலைக் கோட்டைகளில் பிறப்பிலேயே குருடர்களைப் போல் அலைந்தனர்; 'இது என்ன நடக்கிறது?' என்று அனைவரும் மனதில் ஆச்சரியப்பட்டனர்.
ஸர்வே சக்ஷுர்விஹீநா யஜ்ஜாதா ஸ்ம பாலதர்ஶநாத் । ப்ராஹ்மண்யாஸ்து ப்ரபாவோऽயம் ஸதீவ்ரதபலம் மஹத்
அந்தப் பையனை பார்த்ததால் அனைவரும் பார்வையிழந்தார்கள்; இது அந்தப் பிராமணியின் சக்தியும், அவளது தூய்மை வ்ரதத்தின் பெரும் பலமும்.
க்ஷணாத்வாமோகஸங்கல்பாஃ கிம் கரிஷ்யந்திதுஃகிதாஃ । இதி ஸஞ்சிந்த்ய மநஸா நேத்ரஹீநா நிராஶ்ரயாஃ
ஒரு கணத்தில் அவர்களின் எண்ணங்கள் வீணாகிவிட்டன; இப்போதும் துயரத்தில் உள்ளவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? என்று மனதில் சிந்தித்துக் கொண்டு, பார்வையற்றும் ஆதரவில்லாமலும் இருந்தார்கள்.
ப்ராஹ்மணீம் ஶரணம் ஜக்முர்ஹைஹயா கதசேதஸஃ । ப்ரணேமுஸ்தாம் பயத்ரஸ்தாம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடாஶ்ச தே
ஹைஹயர்கள் மனம் குழப்பமடைந்து, அந்தப் பிராமணியை அடைவதற்காக சென்றார்கள்; பயத்தில் நடுங்கி, கைகளை கூப்பி அவளுக்கு வணங்கினார்கள்.
ஊசுஶ்சைநாம் பயோத்விக்நாம் த்ரு'ஷ்ட்யர்தம் க்ஷத்ரியர்ஷபாஃ । ப்ரஸீத ஸுபகே மாதஃ ஸேவகாஸ்தே வயம் கில
க்ஷத்திரிய தலைவர்கள் பயத்தில் கலங்கிச் சென்று, பார்வை திரும்ப வேண்டும் என்று அவளிடம் கூறினார்கள்: 'அம்மா, அருள்புரிய வேண்டும், நாங்கள் உமது பணியாளர்கள்.'
க்ரு'தாபராதா ரம்போரு க்ஷத்ரியாஃ பாபபுத்தயஃ । தர்ஶநாத்தவ தந்வங்கி ஜாதாஃ ஸர்வே விலோசநாஃ
இளம்பொதுமகளே, க்ஷத்திரியர்கள் தவறான எண்ணத்துடன் குற்றம் செய்துவிட்டார்கள்; உன்னை பார்த்ததால் அனைவரும் குருடர்களாகிவிட்டார்கள்.
முகம் தே நைவ பஶ்யாமோ ஜந்மாந்தா இவ பாமிநி । அத்புதம் தே தபோ வீர்யம் கிம் குர்மஃ பாபகாரிணஃ
அழகியவளே, நாங்கள் உன் முகத்தை பார்க்க முடியவில்லை, பிறப்பிலேயே குருடர்களைப் போல்; உன் தவத்தின் வலிமை ஆச்சரியமாக உள்ளது—தவறு செய்த நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்?
ஶரணம் தே ப்ரபந்நாஃ ஸ்மோ தேஹி சக்ஷூம்ஷி மாநதே । அந்தத்வம் மரணாதுக்ரம் க்ரு'பாம் கர்தும் த்வமர்ஹஸி
நாங்கள் உன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்தோம்; எங்களுக்கு பார்வை வழங்க வேண்டும், மதிப்பிற்குரியவளே. இந்தக் கடும் குருடுத்தன்மை மரணத்தைவிட மோசமானது; தயவு செய்ய வேண்டும்.
புநர்த்ரு'ஷ்டிப்ரதாநேந ஸேவகாந்க்ஷத்ரியாந்குரு । உபரம்ய ச கச்சேம ஸஹிதாஃ பாபகர்மணஃ
மீண்டும் பார்வை கொடுத்து, எங்களை உன் பணியாளர்களாக ஆக்கி, தீய செயல்களை நிறுத்தி, அனைவரும் ஒன்றாகப் பிரியட்டும்.
அதஃ பரம் ந கர்தவ்யமீத்ரு'ஶம் கர்ம கர்ஹிசித் । பார்கவாணாம் து ஸர்வேஷாம் ஸேவகாஃ ஸ்மோ வயம் கில
இதுபோன்ற செயல்கள் இனிமேல் ஒருபோதும் செய்யக்கூடாது; நாங்கள் அனைவரும் பார்கவர்கள் பணியாளர்களே.