ஸர்வாபரணபூஷாட்யாம் ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதாம் । ஸ்தூயமாநாம் ஸுரைஃ கஸ்தைர்கந்தர்வயக்ஷகிந்நரைஃ
அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவளாக, வானில் உள்ள தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யட்சர்கள், கின்னரர்கள் புகழ்ந்தனர்.
புஷ்பைஶ்ச பூஜ்யமாநாம் ச மம்தாரபாதபோத்பவைஃ । குர்வாணாம் ஶம்கநிநதம் கம்டாநாதம் மநோஹரம்
மந்தார மரத்தின் பூக்களால் வழிபடப்பட்டு, சங்கும் மணி ஓசையும் எழுப்பி, கேட்பவரை மயக்கும் இசையை உருவாக்கினாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா தாம் மோஹமகமச்சும்பஃ காமவிமோஹிதஃ । பம்சபாணாஹதஃ காமம் மநஸா ஸமசிம்தயத்
அவளைப் பார்த்த சும்பன், ஆசையால் குழம்பி, மனதில் அவளை எண்ணி, காமனின் ஐந்து அம்புகளால் தாக்கப்பட்டவனைப் போல் மயங்கினான்.
அஹோ ரூபமிதம் ஸம்யகஹோ சாதுர்யமத்புதம் । ஸுகுமாராऽதிதந்வம்கீ ஸத்யஃ ப்ரகடயௌவநா । சித்ரமேததஸௌ பாலா காமபாவவிவர்ஜிதா
ஆஹா, இந்த வடிவம் உண்மையில் சிறப்பானது; இந்த புத்திசாலித்தனமும் அதிசயமானது. மென்மையான, மிகவும் ஒல்லியான உடல், உடனே தெரியும் இளமை—ஆனால் இவள் ஒரு பெண் என்றாலும், ஆசை இல்லாதவள்.
காமகாம்தாஸமா ரூபே ஸர்வலக்ஷணலக்ஷிதா । அம்பிகேயம் கிமேதத்து ஹம்தி ஸர்வாந்மஹாபலாந்
அழகில் ஆசைக்குரியவளுக்கு சமம், எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவள். இவள்தான் அம்பிகையா, எல்லா வலிமைமிக்கவர்களையும் அழிப்பவள்?
உபாயஃ கோऽத்ர கர்தவ்யோ யேந மே வஶகா பவேத் । ந மம்த்ரா வா மராலாக்ஷீஸாதநே ஸந்நிதௌ மம
இங்கே என்ன வழி செய்யலாம், அவள் எனக்கு உடன்பட வரும்படி? அவளின் முன்னிலையில் எனக்கு எந்த மந்திரமும் வேலை செய்யாது.
ஸர்வமம்த்ரமயீ ஹ்யேஷா மோஹிநீ மதகர்விதா। ஸுந்தரீயம் கதம் மே ஸ்யாத்வஶகா வரவர்ணிநீ
அவள் எல்லா மந்திரங்களாலும் ஆனவள், மயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அழகில் பெருமை கொண்டவள். இப்படி ஒளிவீசும் இவளை நான் எப்படித் தன்னடிப்படியில் வைக்க முடியும்?
பாதாலகமநம் மேऽத்ர ந யுக்தம் ஸமராம்கணாத் । ஸாமதாநவிபேதைஶ்ச நேயம் ஸாத்யா மஹாபலா
போர்க்களத்திலிருந்து கீழ்நில உலகத்துக்குப் போவது எனக்கு உரியதல்ல; அவள் மிகுந்த பலம் உடையவள், சமாதானம், பரிசு, பிளவு ஆகியவற்றால் அடக்க முடியாது.
கிம் கர்தவ்யம் க்வ கம்தவ்யம் விஷமே ஸமுபஸ்திதே । மரணம் நோத்தமம் சாத்ர ஸ்த்ரீக்ரு'தம் து யஶோऽபஹ்ரு'த்
இப்போதெல்லாம் என்ன செய்ய வேண்டும், எங்கே போக வேண்டும் என்று தெரியவில்லை; இப்போதெல்லாம் மரணம் சிறந்தது அல்ல, ஏனெனில் என் புகழை ஒரு பெண் எடுத்துக்கொண்டுவிட்டாள்.
மரணம் ரு'ஷிபிஃ ப்ரோக்தம் ஸம்கரே மம்கலாஸ்பதம் । யத்தத்ஸமாநபலயோர்யோதயோர்யுத்யதோஃ கில
போரில் சமமான வீரர்களுக்கிடையே உயிர் நீங்குவது நல்லது என்று முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்; இருவரும் சமமாகப் போரிடும்போது மட்டுமே அது சிறந்ததாகும்.
ப்ராப்தேயம் தைவரசிதா நாரீ நரஶதோத்தமா । நாஶாயாஸ்மத்குலஸ்யேஹ ஸர்வதாऽதிபலாऽபலா
இவள் விதியால் உருவானவள், நூற்றுக்கணக்கான ஆண்களைவிட மேலானவள்; மிகுந்த பலமோ, பலமின்மையோ இருந்தாலும், எப்படியும் எங்கள் வம்சத்திற்கு அழிவைத் தருகிறாள்.
வ்ரு'தா கிம் ஸாமவாக்யாநி மயா யோஜ்யாநி ஸாம்ப்ரதம் । ஹநநாயாகதா ஹ்யேஷா கிம் நு ஸாம்நா ப்ரஸீததி
இப்போது சமாதான வார்த்தைகள் பேசுவது வீணாகும்; அவள் போருக்கு வந்திருக்கிறாள், இனிமையான பேச்சால் அவள் மனம் மாறுவாளா?
ந தாநைஶ்சாலிதும் யோக்யா நாநாஶஸ்த்ரவிபூஷிதா । பேதஸ்து விபலஃ காமம் ஸர்வதேவவஶாநுகா
பல ஆயுதங்கள் அணிந்திருக்கும் அவளை பரிசுகளால் மாற்ற முடியாது; பிளவு ஏற்படுத்துவது பயனற்றது, ஏனெனில் அவள் எல்லா தேவர்களின் சித்தத்திற்கும் உட்பட்டவள்.
தஸ்மாத்து மரணம் ஶ்ரேயோ ந ஸம்க்ராமே பலாயநம் । ஜயோ வா மரணம் வாऽத்ய பவத்வேவ யதாவிதி
ஆகவே, போரிலிருந்து ஓடுவதற்குப் பதிலாக மரணம் மேல்; இன்று ஜெயமோ, மரணமோ, விதி எப்படியோ அதேபோல் நடக்கட்டும்.
வ்யாஸ உவாச। இதி ஸம்சிம்த்யமாநஃ ஸ ஶும்பஃ ஸத்த்வாஶ்ரிதோऽபவத் । யுத்தாய ஸுஸ்திரோ பூத்வா தாமுவாச புரஃ ஸ்திதாம்
வியாசர் சொன்னார்: இவ்வாறு சிந்தித்த ஷும்பன் தன் மனதிற்கு துணிவாக இருந்து, போருக்கு உறுதி செய்து, அவளுக்கு எதிராக நின்று பேசினான்.
தேவி யுத்யஸ்வ காந்தேऽத்ய வ்ரு'தாऽயம் தே பரிஶ்ரமஃ । மூர்காऽஸி கில நாரீணாம் நாயம் தர்மஃ கதாசந
அம்மை, இப்போது போரிடு அழகியவளே; உன் முயற்சி வீண். உண்மையில், நீ பெண்களில் அறிவிலி; பெண்களுக்கு இது ஒருபோதும் உரிய வழி அல்ல.
நாரீணாம் லோசநே பாணா ப்ருவாவேவ ஶராஸநம் । ஹாவபாவாஸ்து ஶஸ்த்ராணி புமாँல்லக்ஷ்யம் விசக்ஷணஃ
பெண்களுக்கு கண்கள் தான் அம்புகள், புருவங்கள் வில்; அவர்களின் நடைகள் ஆயுதங்கள், புத்திசாலி ஆணே அவர்களின் குறிக்கோள்.
ஸந்நாஹஶ்சாம்கராகோऽத்ர ரதஶ்சாபி மநோரதஃ । மந்தப்ரஜல்பிதம் பேரீஶப்தோ நாந்யஃ கதாசந
அவர்களின் கவசம் அழகு பூச்சு, ரதம் நினைவுகளின் ரதம்; மென்மையான பேச்சுகள் தான் போர்க்கொடி, வேறு எதுவும் இல்லை.
அந்யாஸ்த்ரதாரணம் ஸ்த்ரீணாம் ஸ்த்ரீணாம் விடம்பநமஸம்ஶயம் । லஜ்ஜைவ பூஷணம் காம்தே ந ச தார்ஷ்ட்யம் கதாசந
பெண்கள் வேறு ஆயுதம் எடுப்பது நிச்சயம் நகைச்சுவைதான்; அழகு, வெட்கம் தான் பெண்களுக்கு ஆபரணம், தைரியம் ஒருபோதும் அல்ல, அழகியவளே.
யுத்யமாநா வரா நாரீ கர்கஶேவாபித்ரு'ஶ்யதே । ஸ்தநௌ ஸம்கோபநீயௌ வா தநுஷஃ கர்ஷணே கதம்
போரிடும் பெண் கடுமையாகத் தெரிகிறாள், பாராட்டத்தக்கவள் அல்ல; மார்பை மறைத்தபடி வில் எப்படிக் கயிறு இழுக்க முடியும்?
க்வ மந்தகமநம் குத்ர கதாமாதாய தாவநம் । புத்திதா காலிகா தேऽத்ர சாமும்டா பரநாயிகா
மெதுவாக நடப்பது எங்கே, கையில் கதை பிடித்து ஓடுவது எங்கே? இங்கே காளிகை உனக்கு அறிவளிக்கிறாள், சாமுண்டை உன் தலைவி.
சம்டிகாமந்த்ரமத்யஸ்தா லாலநேऽஸுஸ்வரா ஶிவா । வாஹநம் ம்ரு'கராடாஸ்தே ஸர்வஸத்த்வபயம்கரஃ
சண்டிகை மந்திரங்களில் நீ உறைகிறாய், இனிய குரலுடைய, மங்களமானவளே; உன் வாகனம் மிருகராஜன், எல்லா உயிர்களுக்கும் பயங்கரமானவன்.
வீணாநாதம் பரித்யஜ்ய கம்டாநாதம் கரோஷி யத் । ரூபயௌவநயோஃ ஸர்வம் விரோதி வரவர்ணிநி
வீணை ஒலியை விட்டுவிட்டு மணி ஒலி செய்கிறாய்; இது எல்லாம் உன் அழகு, இளமைக்கு எதிரானது, ஒளிவீசும் அழகியவளே.
யதி தே ஸம்கரேச்சாऽஸ்தி குரூபா பவ பாமிநி । லம்போஷ்டீ குநகீ க்ரூரா த்வாம்க்ஷவர்ணா விலோசநா
உனக்கு உண்மையில் போர் விருப்பம் இருந்தால், அழகியவளே, அருவருப்பாக மாறு; உன் உதடு தொங்கட்டும், நகங்கள் வளைந்து போகட்டும், கண்கள் கொடூரமாகட்டும், நிறம் கழுகு போல் ஆகட்டும்.
லம்பபாதா குதந்தீ ச மார்ஜாரநயநாக்ரு'திஃ । ஈத்ரு'ஶம் ரூபமாஸ்தாய திஷ்ட யுத்தே ஸ்திரா பவ
கால்களில் தளர்ந்துபோனது போல், பற்கள் வளைந்தது போல், பூனையின் கண்கள் போல் உருவம் எடுத்துக்கொண்டு, போரில் உறுதியாக நில்.
கர்கஶம் வசநம் ப்ரூஹி ததோ யுத்தம் கரோம்யஹம் । ஈத்ரு'ஶீம் ஸுததீம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந மே பாணிஃ ப்ரஸீததி
கடுமையான வார்த்தைகள் பேசு; அப்போதுதான் நான் உன்னுடன் போரிடுவேன். இவ்வளவு அழகான பற்கள் கொண்ட உன்னைப் பார்த்தால் என் கை உறுதி பெறவில்லை.
ஹந்தும் த்வாம் ம்ரு'கஶாவாக்ஷி காமகாம்தோபமே ம்ரு'தே । வ்யாஸ உவாச। இதி ப்ருவாணம் காமார்தம் வீக்ஷ்ய தம் ஜகதம்பிகா
மான் போன்ற கண்களையுடையவளே, காமதேவன் போன்ற அழகையுடையவளே, உன்னைப் போரில் எப்படி கொல்ல முடியும்? வியாசர் சொல்கிறார்: அவ்வாறு ஆசையில் மூழ்கி பேசும் அவனைப் பார்த்து, உலகத்தாயார்—
ஸ்மிதபூர்வமிதம் வாக்யமுவாச பரதோத்தம । தேவ்யுவாச। கிம் விஷீதஸி மந்தாத்மந்காமபாணவிமோஹிதஃ
முதலில் சிரித்தபடியே, இவ்வாறு சொன்னாள்: தேவி கூறினாள்: ஏன் துன்பப்படுகிறாய், அறிவில்லாதவனே? ஆசை அம்புகளால் மயங்கிவிட்டாய்.
ப்ரேக்ஷிகாऽஹம் ஸ்திதா மூட குரு காலிகயா ம்ரு'தம் । சாமுண்டயா வா குர்வேதே தவ யோக்யே ரணாம்கணே
நான் இங்கு சாட்சி பார்க்க வந்துள்ளேன், முட்டாளே; நீ காளியுடன் அல்லது சாமுண்டையுடன் போரிடு, யார் உனக்கு பொருத்தமோ போர்க்களத்தில்.
ப்ரஹரஸ்வ யதாகாமம் நாஹம் த்வாம் யோத்துமுத்ஸஹே । இத்யுக்த்வா காலிகாம் ப்ராஹ தேவீ மதுரயா கிரா
நீ விரும்பும் போல் தாக்கு; நான் உன்னுடன் போரிட விரும்பவில்லை. இவ்வாறு கூறி, தேவி இனிய வார்த்தைகளால் காளியிடம் சொன்னாள்: