ததா வேதேஷு ஸர்வேஷு கீதம் நாம்நா த்ரியம்பகம் । கபர்திநம் பஞ்சவக்த்ரம் கௌரீதேஹார்ததாரிணம்
அதேபோல், எல்லா வேதங்களிலும், திரியம்பகம் என்று பெயரால், ஜடாமுடி உடையவர், ஐந்து முகங்கள் உடையவர், கௌரியின் உடலின் பாதியை உடையவர் என்று பாடப்படுகிறார்.
கைலாஸவாஸநிரதம் ஸர்வஶக்திஸமந்விதம் । பூதவ்ரு'ந்தயுதம் தேவம் தக்ஷயஜ்ஞவிகாதகம்
கைலாசத்தில் தியானத்தில் அமர்ந்திருப்பவர், எல்லா சக்திகளும் உடையவர், பூதகணங்களுடன் கூடியவர், தட்சனின் யாகத்தை அழித்த தெய்வம்.
ததா ஸூர்யம் வேதவிதஃ ஸாயம்ப்ராதர்திநே திநே । மத்யாஹ்நே து மஹாபாகாஃ ஸ்துவந்தி விவிதைஃ ஸ்தவைஃ
அதேபோல், வேதங்களை அறிந்தவர்கள், ஒவ்வொரு நாளும் காலை, மாலை, மதிய நேரங்களில், சூரியனை பலவகை ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்கின்றனர்.
ததா வேதேஷு ஸர்வேஷு ஸூர்யோபாஸநமுத்தமம் । பரமாத்மேதி விக்யாதம் நாம தஸ்ய மஹாத்மநஃ
அதேபோல், எல்லா வேதங்களிலும் சூரியனை வழிபடுவது மிக உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; அந்த மகான்மையுள்ளவர் பரமாத்மா என்று புகழப்படுகிறார்.
அக்நிஃ ஸர்வத்ர வேதேஷு ஸம்ஸ்துதோ வேதவித்தமைஃ । இந்த்ரஶ்சாபி த்ரிலோகேஶோ வருணஶ்ச ததாபரஃ
வேதங்களில் எங்கும், அந்த வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள் அக்னியைப் புகழ்கிறார்கள்; அதுபோல மூவுலகுக்கும் அதிபதியான இந்திரனும், வருணனும் புகழப்படுகிறார்கள்.
யதா கங்கா ப்ரவாஹைஶ்ச பஹுபிஃ பரிவர்ததே । ததைவ ஸர்வதேவேஷு விஷ்ணுஃ ப்ரோக்தோ மஹர்ஷிபிஃ
எப்படி கங்கை பல பிரிவுகளாக ஓடுகிறது, அதுபோல் எல்லா தேவர்களிலும், மகா முனிவர்கள் விஷ்ணுவை உயர்த்திப் பேசுகிறார்கள்.
த்ரீண்யேவ ஹி ப்ரமாணாநி படிதாநி ஸுபண்டிதைஃ । ப்ரத்யக்ஷம் சாநுமாநம் ச ஶாப்தம் சைவ த்ரு'தீயகம்
உண்மையில், உண்மையை அறிந்த அறிவாளிகள் மூன்று வகை அறிவு முறைகளை மட்டும் சொல்லுகிறார்கள்: நேரடி அனுபவம், ஊகிப்பார்க்கும் அறிவு, வார்த்தை மூலம் பெறும் அறிவு.
சத்வார்யேவேதரே ப்ராஹுருபமாநயுதாநி ச । அர்தாபத்தியுதாந்யந்யே பஞ்ச ப்ராஹுர்மஹாதியஃ
மற்றவர்கள் ஒப்புமையையும் சேர்த்து நான்கு அறிவு முறைகள் உள்ளன என்று சொல்கிறார்கள்; மிகுந்த அறிவுடையவர்கள், அர்த்தாபத்தி என்ற முறையையும் சேர்த்து ஐந்து என்று கூறுகிறார்கள்.
ஸப்த பௌராணிகாஶ்சைவ ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ । ஏதைஃ ப்ரமாணைர்துர்ஜ்ஞேயம் யத்ப்ரஹ்ம பரமம் ச தத்
புராணங்களில், ஞானிகள் ஏழு அறிவு முறைகள் உள்ளன என்று சொல்கிறார்கள்; அவை மூலமாக, அந்த பரம பிரம்மத்தை அறிதல் மிகவும் கடினம்.
விதர்கஶ்சாத்ர கர்தவ்யோ புத்த்யா சைவாகமேந ச । நிஶ்சயாத்மிகயா யுக்த்யா விசார்ய ச புநஃ புநஃ
இங்கே, புத்தியாலும், ஆகமங்களாலும், உறுதியான யோசனையாலும், மீண்டும் மீண்டும் ஆராய்ந்து, விவேகம் செய்ய வேண்டும்.
ப்ரத்யக்ஷதஸ்து விஜ்ஞாநம் சிந்த்யம் மதிமதா ஸதா । த்ரு'ஷ்டாந்தேநாபி ஸததம் ஶிஷ்டமார்காநுஸாரிணா
நேரடி அனுபவத்தால் கிடைக்கும் அறிவை, அறிவுள்ளவர்கள் எப்போதும் எடுத்துக்கொண்டு, நல்லோர் நடந்த வழியைப் பின்பற்றி, எடுத்துக்காட்டுகளோடு சிந்திக்க வேண்டும்.
வித்வாம்ஸோऽபி வதந்த்யேவம் புராணைஃ பரிகீயதே । த்ருஹிணே ஸ்ரு'ஷ்டிஶக்திஶ்ச ஹரௌ பாலநஶக்திதா
அறிவாளிகளும் இதையே சொல்கிறார்கள், புராணங்களில் பாடப்பட்டபடி: பிரமனுக்கு படைப்புப் பணி, ஹரிக்கு பாதுகாப்புப் பணி உள்ளது.
ஹரே ஸம்ஹாரஶக்திஶ்ச ஸூர்யே ஶக்திஃ ப்ரகாஶிகா । தராதரணஶக்திஶ்ச ஶேஷே கூர்மே ததைவ ச
ஹரிக்கு அழிப்புப் பணி, சூரியனுக்கு ஒளி வழங்கும் சக்தி, பூமியைத் தாங்கும் சக்தி சேஷனிலும், அதுபோல் கூர்மனிலும் உள்ளது.
ஸாத்யா ஶக்திஃ பரிணதா ஸர்வஸ்மிந்யா ப்ரதிஷ்டிதா । தாஹஶக்திஸ்ததா வஹ்நௌ ஸமீரே ப்ரேரணாத்மிகா
அந்த ஆதிசக்தி எல்லாவற்றிலும் வித்தாக இருந்து, மாற்றம் பெற்று நிற்கிறது; தீயில் எரியும் சக்தி, காற்றில் இயக்கும் சக்தி உள்ளது.
ஶிவோऽபி ஶவதாம் யாதி குண்டலிந்யா விவர்ஜிதஃ । ஶக்திஹீநஸ்து யஃ கஶ்சிதஸமர்தஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ
குண்டலினி இல்லாமல் சிவனும் உயிரற்றவனாகிவிடுகிறார்; சக்தி இல்லாதவன் யாராக இருந்தாலும், அறிவாளிகள் அவரை இயலாமை உடையவன் என்று சொல்வார்கள்.
ஏவம் ஸர்வத்ர பூதேஷு ஸ்தாவரேஷு சரேஷு ச । ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தம் ப்ரஹ்மாண்டேऽஸ்மிந்மஹாதபாஃ
இவ்வாறு, எல்லா உயிர்களிலும், நிலையானவற்றிலும், அசையாதவற்றிலும், பிரமன் முதல் ஒரு புல்லிவரை, இந்த பிரபஞ்சத்தில், மகா தவசிகளே,
ஶக்திஹீநம் து நிந்த்யம் ஸ்யாத்வஸ்துமாத்ரம் சராசரம் । அஶக்தஃ ஶத்ருவிஜயே கமநே போஜநே ததா
சக்தி இல்லாதது பழிக்கப்பட வேண்டியது; அது வெறும் பொருளாக மட்டுமே இருக்கும், அது அசையும், அசையாததாக இருந்தாலும், பகைவரை வெல்வதில், நடப்பதில், உண்பதில் சக்தியில்லாமல் இருக்கும்.
ஏவம் ஸர்வகதா ஶக்திஃ ஸா ப்ரஹ்மேதி விவிச்யதே । ஸோபாஸ்யா விவிதைஃ ஸம்யக்விசார்யா ஸுதியா ஸதா
இவ்வாறு, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த சக்தியே பிரம்மம் என்று அறிகிறது; அதை பலவகையாக வழிபடவும், அறிவுள்ளவர்கள் எப்போதும் ஆராய்ந்து தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
விஷ்ணௌ ச ஸாத்த்விகீ ஶக்திஸ்தயா ஹீநோऽப்யகர்மக்ரு'த் । த்ருஹிணே ராஜஸீ ஶக்திர்யயா ஹீநோ ஹ்யஸ்ரு'ஷ்டிக்ரு'த்
விஷ்ணுவில் சாத்த்விக சக்தி உள்ளது; அது இல்லையெனில் அவர் எந்த செயலும் செய்யமுடியாது. பிரமனில் ராஜச சக்தி உள்ளது; அது இல்லையெனில் அவர் படைக்க முடியாது.
ஶிவே ச தாமஸீ ஶக்திஸ்தயா ஸம்ஹாரகாரகஃ । இத்யூஹ்யம் மநஸா ஸர்வம் விசார்ய ச புநஃ புநஃ
சிவனில் தாமச சக்தி உள்ளது; அதனால் அவர் அழிப்புப் பணியைச் செய்கிறார். இவ்வாறு, எல்லாவற்றையும் மனதில் யோசித்து, மீண்டும் மீண்டும் ஆராய வேண்டும்.
ஶக்திஃ கரோதி ப்ரஹ்மாண்டம் ஸா வை பாலயதேऽகிலம் । இச்சயா ஸம்ஹரத்யேஷா ஜகதேதச்சராசரம்
சக்தியே இந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குகிறது, அதுவே எல்லாவற்றையும் காப்பது; அதின் விருப்பப்படி, இந்த உலகம் அசையும், அசையாதவையாக அழிக்கப்படுகிறது.
ந விஷ்ணுர்ந ஹரஃ ஶக்ரோ ந ப்ரஹ்மா ந ச பாவகஃ । ந ஸூர்யோ வருணஃ ஶக்தஃ ஸ்வே ஸ்வே கார்யே கதஞ்சந
விஷ்ணு, ஹரன், இந்திரன், பிரமன், அக்னி, சூரியன், வருணன் ஆகியோருக்கே தங்கள் தங்கள் பணிகளைச் செய்ய எந்த வகையிலும் சக்தி இல்லை.
தயா யுக்தா ஹி குர்வந்தி ஸ்வாநி கார்யாணி தே ஸுராஃ । ஸைவ காரணகார்யேஷு ப்ரத்யக்ஷேணாவகம்யதே
அவளால் சக்தி பெற்ற தேவர்கள் தங்கள் தங்கள் கடமைகளைச் செய்கிறார்கள்; காரணம், விளைவுகள் எல்லாவற்றிலும் அவளையே நேரடியாக காண முடிகிறது.
ஸகுணா நிர்குணா ஸா து த்விதா ப்ரோக்தா மநீஷிபிஃ । ஸகுணா ராகிபிஃ ஸேவ்யா நிர்குணா து விராகிபிஃ
அவள் குணங்களுடன் இருப்பவளாகவும், குணமில்லாதவளாகவும் ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; ஆசை கொண்டவர்கள் குணங்களுடன் அவளை வணங்குகிறார்கள், விருப்பம் இல்லாதவர்கள் குணமில்லாதவளாக வணங்குகிறார்கள்.
தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் ஸ்வாமிநீ ஸா நிராகுலா । ததாதி வாச்சிதாந்காமாந்பூஜிதா விதிபூர்வகம்
தர்மம், செல்வம், ஆசை, விடுதலை ஆகியவற்றுக்கு அவள் எப்போதும் தலைவியாக இருக்கிறாள்; விதிப்படி வணங்கினால், விரும்பிய எல்லாவற்றையும் அருளுகிறாள்.
ந ஜாநந்தி ஜநா மூடாஸ்தாம் ஸதா மாயயாவ்ரு'தாஃ । ஜாநந்தோऽபி நராஃ கேசிந்மோஹயந்தி பராநபி
மயக்கத்தில் உள்ள மக்கள் அவளது மாயையால் எப்போதும் மூடப்பட்டிருப்பதால் அவளை அறியமாட்டார்கள்; அறிந்தவர்களிலும் சிலர் மற்றவர்களைத் தவறாக வழிநடத்துவார்கள்.
பண்டிதாஃ ஸ்வோதரார்தம் வை பாகண்டாநி பூதக்ப்ரு'தக் । ப்ரவர்தயந்தி கலிநா ப்ரேரிதா மந்தசேதஸஃ
பண்டிதர்கள், கலியால் தூண்டப்பட்டு, தங்கள் வயிற்றுக்காகவே பல்வேறு தவறான மார்க்கங்களைத் தனித்தனியாக உருவாக்குகிறார்கள்.
கலாவஸ்மிந்மஹாபாகா நாநாபேதஸமுத்திதாஃ । நாந்யே யுகே ததா தர்மா வேதபாஹ்யாஃ கதஞ்சந
இந்த கலியுகத்தில், பெரும் பாக்கியவளே, பல்வேறு விதமான மார்க்கங்கள் தோன்றியுள்ளன; வேறு எந்த யுகத்திலும் இப்படி வேதத்திற்கு வெளியான தர்மங்கள் தோன்றியதில்லை.
விஷ்ணுஶ்சரத்யஸாவுக்ர தபோ வர்ஷாண்யநேகஶஃ । ப்ரஹ்மா ஹரஸ்த்ரயோ தேவா த்யாயந்தஃ கமபி துவம்
அந்த கடும் விஷ்ணு பல வருடங்கள் தவம் செய்கிறார்; பிரம்மா, ஹரி, ஹரன் ஆகிய மூன்று தேவர்களும் எப்போதும் நிலையான ஒன்றைத் தியானிக்கிறார்கள்.
காமயாநாஃ ஸதா காமம் தே த்ரயஃ ஸர்வதைவ ஹி । யஜந்தி யஜ்ஞாந்விவிதாந்ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶ்வராஃ
அந்த மூவரும் எப்போதும் ஆசைகளை விரும்பி, பல்வேறு யாகங்களை நடத்துகிறார்கள்.