வ்யாஸ உவாச தச்ச்ருத்வா வசநம் தைத்யஃ ஸம்க்ரு'ஹ்ய கார்முகம் த்ரு'டம் । காலிகாம் தாம் ஶராஸாரைர்வவர்ஷாதிஶிலாஶிதைஃ
வியாசர் சொன்னார்: அவள் சொன்னதை கேட்டதும், அந்த அசுரன் தன் வலுவான வில்லைக் கையில் எடுத்தான்; காளியின்மேல் கல்லைப் போல கூரிய அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தான்.
தேவாஸ்து ப்ரேக்ஷகாஸ்தத்ர விமாநவரஸம்ஸ்திதாஃ । தாம் ஸ்துவந்தோ ஜயேத்யூசுர்தேவீம் ஶக்ரபுரோகமாஃ
அங்குள்ள தேவர்கள் எல்லோரும் சிறந்த விமானங்களில் இருந்து பார்த்தனர்; இந்திரன் தலைமையில், அவர்கள் தேவியைப் புகழ்ந்து, 'ஜெயம்!' என்று குரல் எழுப்பினர்.
தயோஃ பரஸ்பரம் யுத்தம் ப்ரவ்ரு'த்தம் சாதிதாருணம் । பாணகட்ககதாஶக்திமுஸலாதிபிருத்கடம்
அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே மிகக் கொடூரமான, பயங்கரமான போர் தொடங்கியது; அம்புகள், வாள்கள், கோல்கள், வேல்கள், முசல்கள் மற்றும் பல ஆயுதங்களால் அது நடந்தது.
காலிகா பாணபாதைஸ்து ஹத்வா பூர்வம் கராநத । பபஞ்ஜ தத்ரதம் வ்யூடம் ஜஹாஸ ச முஹுர்முஹுஃ
காளி முதலில் அம்புகளால் கழுதைகளை கொன்றாள்; பிறகு அந்த அழகாக அமைந்த ரதத்தை உடைத்தாள்; மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தாள்.
ஸ சாந்யம் ரதமாரூடஃ கோபேந ப்ரஜ்வலந்நிவ । பாணவ்ரு'ஷ்டிம் சகாரோக்ராம் காலிகோபரி பாரத
அவன் இன்னொரு ரதத்தில் ஏறி, கோபத்தில் எரிகின்றவன் போல், காளியின் மேல் கொடிய அம்ப மழையை பொழிந்தான், பாரதா.
ஸாபி சிச்சேத தரஸா தஸ்ய பாணாநஸங்கதாந் । முமோசாந்யாநுக்ரவேகாந்தாநவோபரி காலிகா
ஆனால் காளி அவன் அம்புகளை விரைவாக வெட்டினாள்; தன் கொடிய வேகமுள்ள அம்புகளை அந்த அசுரனின் மேல் விட்டாள்.
தைர்பாணைர்நிஹதாஸ்தஸ்ய பார்ஷ்ணிக்ராஹா ஸஹஸ்ரஶஃ । பபஞ்ஜ ச ரதம் வேகாத்ஸூதம் ஹத்வா கராநபி
அந்த அம்புகளால் அவனுடைய ரத ஓட்டிகள் ஆயிரக்கணக்கில் வீழ்ந்தார்கள்; அவள் வேகமாக அவன் ரதத்தையும் உடைத்தாள், ஓட்டியவனையும், கழுதைகளையும் கொன்றாள்.
சிச்சேத தத்தநுஃ ஸத்யோ பாணைருரகஸந்நிபைஃ । முதம் சக்ரே ஸுராணாம் ஸா ஶங்கநாதம் ததாகரோத்
அவள் உடனே பாம்பைப் போல கூரிய அம்புகளால் அவன் வில்லைக் கிழித்தாள்; தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; அவள் சங்கை முழங்கினாள்.
விரதஃ பரிகம் க்ரு'ஹ்ய ஸர்வலோஹமயம் த்ரு'டம் । ஆஜகாம ரதோபஸ்தம் குபிதோ தூம்ரலோசநஃ
விரதன், முழுக்க இரும்பால் ஆன ஒரு பெரும் கோலை எடுத்துக்கொண்டு, கோபத்தில் கண்கள் புகைபோல் சிவந்தவண்ணம், ரதத்துக்கு அருகில் வந்தான்.
வாசா நிர்பர்த்ஸயந்காலீம் கராலஃ காலஸந்நிபஃ । அத்யைவ த்வாம் ஹநிஷ்யாமி குரூபே பிங்கலோசநே
மரணத்தைப் போல் பயங்கரமான முகத்துடன், கடுமையான வார்த்தைகளால் காளியை திட்டி, "இன்று உன்னை நான் கொன்றுவிடுவேன், அருவருப்பான உருவமும் மஞ்சள் கண்களும் கொண்டவளே," என்றான்.
இத்யுக்த்வா ஸஹஸாऽऽகத்ய பரிகம் க்ஷிபதே யதா । ஹுங்காரேணைவ தம் பஸ்ம சகார தரஸாம்பிகா
இவ்வாறு கூறி, அவன் திடீரென விரைந்து வந்து அந்த கோலை எறிந்தபோது, அம்பிகை ஒரே ஒரு கர்ஜனையால் அவனை உடனே சாம்பலாக்கினாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பஸ்மீக்ரு'தம் தைத்யம் ஸைநிகா பயவிஹ்வலாஃ । சக்ருஃ பலாயநம் ஸத்யோ ஹா தாதேத்யப்ருவந்பதி
அந்த அசுரன் சாம்பலாகியதைப் பார்த்து, அச்சத்தில் திகைத்து போன படைவீரர்கள் உடனே ஓடி, "அய்யோ அப்பா!" என்று அழைத்துக்கொண்டு தப்பிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
தேவாஸ்தம் நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாநவம் தூம்ரலோசநம் । முமுசுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் தே முதிதா ககநே ஸ்திதாஃ
அந்த தூம்ரலோசனன் என்ற அசுரன் வீழ்ந்ததை தேவர்கள் பார்த்து, வானில் நின்று மகிழ்ச்சியுடன் மலர் மழை பொழிந்தார்கள்.
ரணபூமிஸ்ததா ராஜந் தாருணா ஸமபத்யத । நிஹதைர்தாநவைரஶ்வைஃ கரைஶ்ச வாரணைஸ்ததா
அப்போது, மன்னா, போர் நிலம் மிகவும் பயங்கரமாக மாறியது; அங்கு வீழ்ந்த அசுரர்கள், குதிரைகள், கழுதைகள், யானைகள் எல்லாம் பரவிக் கிடந்தன.
க்ரு'த்ராஃ காகா வடாஃ ஶ்யேநா வரபா ஜம்புகாஸ்ததா । நந்ரு'துஶ்சுக்ருஶுஃ ப்ரேதாந்பதிதாந் ரணபூமிஷு
கழுகுகள், காகங்கள், வவ்வல்கள், பருந்துகள், நரி, காட்டுநாய்கள் ஆகியவை அந்த போர்க்களத்தில் விழுந்த உடல்களைச் சுற்றி ஆடிக் கத்தின.
அம்பிகா தத்ரணஸ்தாநம் த்யக்த்வா தூரம் ஸ்தலாந்தரே । கத்வா சகார சாப்யுக்ரம் ஶங்கநாதம் பயப்ரதம்
அம்பிகை அந்த போர்க்களத்தை விட்டு விட்டு, தொலைவில் உள்ள மற்றொரு இடத்திற்கு சென்று, பயத்தை ஏற்படுத்தும் வலிமையான சங்கு ஒலியைக் கேட்டார்.
தம் ஶ்ருத்வா தரஶப்தம் து ஶும்பஃ ஸத்மநி ஸம்ஸ்திதஃ । த்ரு'ஷ்ட்வாத தாநவாந்பக்நாநாகதாந் ருதிரோக்ஷிதாந்
அந்த பயங்கரமான சங்கு ஒலியைக் கேட்டதும், அரண்மனையில் அமர்ந்திருந்த சும்பன், ரத்தத்தில் நனைந்த, தோற்றுப் போன அசுரர்கள் திரும்பி வருவதைப் பார்த்தான்.
சிந்நபாதகராக்ஷாம்ஶ்ச மஞ்சகாரோபிதாநபி । பக்நப்ரு'ஷ்டகடிக்ரீவாந்க்ரந்தமாநாநநேகஶஃ
அவன், கை கால்கள் துண்டிக்கப்பட்டு படுக்கையிலே தூக்கிச் செல்லப்பட்டவர்களையும், முதுகு, இடுப்பு, கழுத்து முறிந்தவர்களும் பலர் வலியால் அழுதுகொண்டிருப்பதையும் கண்டான்.
வீக்ஷ்ய ஶும்போ நிஶும்பஶ்ச க்வ கதோ தூம்ரலோசநஃ । கதம் பக்நாஃ ஸமாயாதா நாநீதா கிம் வராநநா
சும்பனும் நிசும்பனும், "தூம்ரலோசனன் எங்கே போனான்? நீங்கள் எப்படி தோற்று வந்தீர்கள்? அந்த அழகியவளை ஏன் கொண்டு வரவில்லை?" என்று கேட்டனர்.
ஸைந்யம் குத்ர கதம் மந்தாஃ கதயந்து யதோசிதம் । கஸ்யாயம் ஶங்கநாதோऽத்ய ஶ்ரூயதே பயவர்தநஃ
"படை எங்கே போயிற்று, முட்டாள்களே? உண்மையைச் சொல்லுங்கள். இன்று எவருடைய சங்கு ஒலி இந்த அளவு பயத்தை உண்டாக்குகிறது?" என்று கேட்டனர்.
கணா ஊசுஃ பலஞ்ச பாதிதம் ஸர்வம் நிஹதோ தூம்ரலோசநஃ । க்ரு'தம் காலிகயா கர்ம ரணபூமாவமாநுஷம்
அவர்களது சேவகர்கள் கூறினார்கள்: "எல்லா படையும் அழிக்கப்பட்டது; தூம்ரலோசனன் கொல்லப்பட்டான்; காளி போர்க்களத்தில் மனிதருக்குப் அப்பாற்பட்ட காரியத்தைச் செய்தாள்."
ஶங்கநாதோऽம்பிகாயாஸ்து ககநம் வ்யாப்ய ராஜதே । ஹர்ஷதஃ ஸுரஸங்காநாம் தாநவாநாஞ்ச ஶோகக்ரு'த்
அம்பிகையின் சங்கு ஒலி வானத்தை நிரப்பி ஒலிக்கிறது; அது தேவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியும், அசுரர்களுக்கு துயரமும் தருகிறது.
யதா நிபாதிதாஃ ஸர்வே தேந கேஸரிணா விபோ । ரதா பக்நா ஹயாஶ்சைவ பாணபாதைர்விநாஶிதாஃ
அந்த சிங்கம் எல்லாவற்றையும் வீழ்த்தியபோது, அரசே, ரதங்கள் உடைந்தன, குதிரைகள் அம்புகளால் அழிக்கப்பட்டன.
ககநஸ்தாஃ ஸுராஶ்சக்ருஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் முதாந்விதாஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா பக்நம் பலம் ஸர்வம் பாதிதம் தூம்ரலோசநம்
வானில் நின்ற தேவர்கள், படை முழுவதும் நொறுங்கி, தூம்ரலோசனன் வீழ்ந்ததைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன் மலர் மழை பொழிந்தார்கள்.
நிஶ்சயஸ்து க்ரு'தோऽஸ்மாபிர்ஜயோ நைவ பவேதிதி । விசாரம் குரு ராஜேந்த்ர மந்த்ரிபிர்மந்த்ரவித்தமைஃ
நாம் முடிவு செய்துள்ளோம்: வெற்றி நமக்கு கிடையாது. அரசே, நல்ல அறிவுடைய அமைச்சர்களுடன் ஆலோசனை செய்யுங்கள்.
விஸ்மயோऽயம் மஹாராஜ யதேகா ஜகதம்பிகா । பவத்பிஃ ஸஹ யுத்தாய ஸம்ஸ்திதா ஸைந்யவர்ஜிதா
மகாராஜா, இந்த உலகத்தாயான ஒரே ஒருத்தி, படை இல்லாமல், உங்களுடன் போர் செய்ய தயார் நிலையில் நிற்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
நிர்பயைகாகிநீ பாலா ஸிம்ஹாரூடா மதோத்கடா । சித்ரமேதந்மஹாராஜ பாஸதேऽத்புதமஞ்ஜஸா
அஞ்சாத தனியாக இருக்கும் ஒரு சிறுமி, சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்து, பெருமிதத்தில் முழுமையாக திளைத்து நிற்கிறாள். பெரிய அரசே, இது ஒரு அதிசயமான, வியப்பூட்டும் காட்சி.
ஸந்திர்வா விக்ரஹோ வாத்ய ஸ்தாநம் நிர்யாணமேவ ச । மந்த்ரயித்வா மஹாராஜ குரு கார்யம் யதாருசி
சமாதானம், போர், பேச்சுவார்த்தை, தங்குதல், புறப்படுதல் ஆகியவற்றில் எது வேண்டுமானாலும், அரசே, நன்கு ஆலோசித்து, உன் விருப்பப்படி செய்.
தத்ஸந்நிதௌ பலம் நாஸ்தி ததாபி ஶத்ருதாபந । பார்ஷ்ணிக்ராஹா ஸுராஃ ஸர்வே பவிஷ்யந்தி கிலாபதி
அவளின் அருகில் எவருக்கும் பலம் இல்லை; இருந்தாலும், பகைவரை வெல்வோனே, கஷ்டமான நேரத்தில் எல்லா தேவர்களும் வெறும் பின்தொடர்பவர்களாகி விடுவார்கள்.
ஸமயே தத்ஸமீபஸ்தௌ ஜ்ஞாதௌ ச ஹரிஶங்கரௌ । லோகபாலாஃ ஸமீபேऽத்ய வர்தந்தே ககநே ஸ்திதாஃ
இந்த சமயத்தில், ஹரி மற்றும் சங்கரர் அவளருகில் இருப்பது தெரிகிறது; இன்று உலகை காக்கும் தேவர்கள் வானில் அருகிலேயே நிற்கின்றனர்.